177443 resultaten.
Vijftig jaar individu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
2.402 De persoonlijke geschiedenis
van vijftig jaar individu
gaat in filmische beelden
tijdens jouw verjaardag
aan jouw gedaagdenveld voorbij
je proeft genegenheid
bij vreemden die op vrienden lijken
je voelt afstandelijkheid
bij verre familie die ooit dichtbij was
als een eenzame egel
o...
Panda
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.302 Ooit lieten prehistorische Chinezen
Geen panda in hun bossen ongemoeid
Nu blijkt, nadat die haast zijn uitgeroeid,
Dat men de receptuur niet heeft gelezen
Want op hun oude kleitabletten stond:
'Eet pínda's ze zijn voedzaam en gezond.'
Chinese wetenschappers hebben ontdekt dat mensen vr...
Reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Ik weet dat ik er vaak
alleen voor kom te staan,
dat wist ik
toen ik aan deze reis begon
maar ik wist
en weet nu ook,
dat ik op jou
vertrouwen kon.
Verwarmend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Zij die het weten
Konden - zij hadden
Er voor doorgeleerd -
Wilden niet weten
Wat nostalgie kan
Doen met het menselijke zijn -
Verwarmende gedachte
Niet alleen in het brein
Maar zoals nu is
Vastgesteld in heel de
Mens - geest
En lichaam die
Onlosmakelijk verbonden zijn
...
Doof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Doof was ik
Jarenlang voor
De nagalm van
Mijn gedachten
Onbewust van het
Leed dat zij me brachten
Nu ik met mijn ziel
Beter luisteren kan
Helpen ze me juist
Op weg, mijn helpende gedachten!
ONZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
808 Onzekerheid
is een eigenheid
welke velen
eigen is
maar waarvan
de veelal
ontstane vereenzaming
door camouflage
na jaren verwoord
tot een
eigenschap
eigenaardigheid
onhebbelijkheid
welke verre staat
tot de zo
dan door mij
gewenste
en wenselijke
aangename
verlegenheid!
uiteindelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 (nog altijd draagt de tijd mijn wonden...)
elk beeld vertelt een oud verhaal
rond mooie woorden struikelt het gevoel van
volgepakte zinnen
om te beginnen was er nog een zachte foto
en een valse naam, die
afscheid aan zijn slippen droeg
waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me ui...
lisa batiashvilli
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Zinnelijk haar mond
haar ogen half gesloten
haar strijkstok haar hand
Zubin Mehta dirigeert
zij een en al vervoering
Wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 Mijn hondje, mijn hondje,mijn allerliefste kleine hondje.
Ik schenk je mijn botje uit mijn ribbenkast.
Mijn hondje,mijn hondje, mijn allerliefste kleine hondje
Ik kus je op je natte schoenenhakneus.
Mijn hondje, mijn hondje, mijn allerliefste kleine hondje.
Je ademhaling is dezelfde als de...
Dat toontje hoger
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
703
wil je glimlach meten
tracht de donkere blik
in je ogen te wegen
maar er is geen vergelijk
jouw elegantie
het neusje in
schijnbare arrogantie
steekt boven alles uit
door je stem
klinkt warme muziek
juist dat toontje hoger
maakt jou uniek
het ijken van liefde
kent geen aardse ei...
Als het stil wordt
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.055 Als het stil wordt licht het kind de fuik.
Enkel de wind speelt nog door het net
dat op het veld bij de haven droogt.
Zon valt door de wolken, slaat
een ogenblik door de mazen, het
water spiegelt je wijsheid voor.
En van achter de rietkraag zet je
met iets van verbazing
de brasem terug i...
Op z'n Grieks
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
835 At u soms zalmsalade op uw toast?
En is sindsdien uw buikloop niet te stoppen?
Weet dan dat via een product van Foppen
Er salmonella in uw darm verpoost
Ik noem het - nu de ziektecijfers pieken -
Niet Montezuma's wraak maar die der Grieken!
Slapend kind
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.137 Terwijl daar buiten wilde stormen loeien,
Slaapt, in haar bedje, 't lieve kind tevreden
Half blootgewoeld, de reine rozeleden,
De frisse wang nog blozend-warm van 't stoeien.
Het donzen dek is losjes neeergegleden.
De blonde lokken, gouden sluier, vloeien
Om 't zacht gezichtje, dat ...
Over aanhikken.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Heb je net als ikke
Weleens ergens tegenaan lopen hikken,
Bijvoorbeeld tegen een beslissing of besluit,
Komen we er samen uit
Of word het slikken of stikken.
Men weet het nooit vooraf,
Wijsheid komt pas achteraf.
Voer ik je mee
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
616 de fleur van woorden
raakt diep van binnen
de vurigheid van mijn betoog
verblindt jouw zicht
langzaam voer ik je mee
naar onontheemde gebieden
waar nimmer 'n voet
de bodem heeft gekust
daar laven we ons
aan de schoonheid
van hemellichamen die
uiteindelijk kleur bekennen
Nederige herfst,
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.085 Mijn bladeren verkleuren,
ik verlies in kracht,
een stormwind raast,
in mijn kille donkere nacht.
Machteloos kijk ik neer,
op ooit mijn glorietijd,
thans vol zorgen en zwaar,
loslaten, een hele strijd.
Nog voedend in mijn gedachten,
vanonder de dikke humus wond,
schieten fraa...
OUD EN NIEUW
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Overal schouwend
loop ik door een bos, dat mij
allang bekend is,
begin dit oord eindelijk
toch werkelijk te kennen.
Penningmeester
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.794 Door onvoldoende controle wordt het de penningmeesters van sportverenigingen gemakkelijk gemaakt een forse greep in de clubkas te doen. Het kan soms een tijd duren voordat het bedrog uitkomt.
-------------------------------------------------
Die nieuwe penningmeester van de club..
Ze hadden i...
Mijn boeken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Boeken over mensen
over hoe zij op hun zoektocht gingen
rivieren waren onrustig en breed
zeeën waren diep en wild
woestijnen waren echt droog
zelfs geen fata morgana verscheen daar voor hun ogen
hun strijd om te overleven
over deze mensen en hun reis
verhaalden mijn boeken
maar zij za...
Lofzang
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.130 Hoog zwanger van bloei
gladiolen in een vaas
lofzang op leven
Vertekend beeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Het was tekenend
Voor mij - vond hij
Dat ik als gelouterd
Kunstenaar niet bereid
Was even vlot zijn
Beeltenis te schetsen -
Ik was nogal blasé -
Waarop ik hem liet weten
Dat hij zich van mij toch
Echt een vertekend beeld
Had aangemeten
Buiten de piste
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.124 In conflict met d'r man doet ze stug.
Ze wil skiën in Lech en gaat vlug
naar de piste per jet
en heeft eventjes pret.
Ze moet gauw met een gipsvlucht terug.
Voor skiongelukken bevreesd
is d'r echtgenoot nimmer geweest.
Ver buiten de piste
ligt manlief in Nice te
genieten aan 't strand. '...
Prinses Irene in ' Het Vermoeden' , tv-diepte-interview
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 Zij doet er toe!
wij doen er toe!
Wij en onze wereld
wij in onze wereld
wij met onze wereld
wij na onze wereld...
Dat doet er toe!
Deze hartenkreet draag ik op aan Annemarie Schrijver
van "Het Vermoeden"!
Vertoeven op de grens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
615 ik vertoef op de grens
van twee werelden
de luwte van de zomer
nog duidelijk in het hoofd
zo voelbaar de tierige herfst
met zijn troosteloze
hangende mistdruppels
aan de berkentakken
toch,
ik zie de vogels genieten
van de noten langs de bosrand
de laatste bessen geurig en zoet
en ...
aurelia
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
421 lichte beroering
het gewicht van een vlinder
laat haar sporen na
Tegendeel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Zij is niet oprecht of zij
heeft moeite met onze waarheid
die zij in leugens dus smoort
Zij steekt. Prikt en irriteert
haar doornen doen heel goed hun werk
prikken onterecht
Daar echte liefde afstoot
allerminst althans vreugde geeft
daar zij, zei
zij, veel verdriet van vroeger
jaren ...
Vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 Ik voel nog de geknepen hand,
of dein op de schouders mee.
Soms hoor ik het piepen van zijn been.
Zijn gewonnen beker stond op de tv.
De slome zon leunt tegen het raam,
huidplooien kerven zijn gezicht.
Gesloten ogen vragen om stilte,
wat wil ik zeggen in het laatste licht?
Van alle onden...
Ook nog waar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
390 Opgelucht
ja uitbundig
dartelen meesjes
na de regen
opwaarts
neerwaarts
uitgelaten
door de lucht
er lopen nog
twee rozen uit
zegt mijn vrouw
't is nooit te laat
om te bloeien
zeg ik haar
Rijkdom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Een leven aan rijkdom gevuld,
is niet gehuld
in donkerte of in de duisternis
maar is open en eerlijk
vol gratie
aan liefde genoeg
en geven en nemen
zijn in evenwicht
en kunnen en worden goed ontvangen:
voor liefde is geen angst.
Net uit de kast
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
451
heb je schaduw belicht
het wit gezicht
stribbelde tegen zonder contrast
net uit de kast
dat transparant helder
alles bloot gaf
in enkele vegen
was nog wat
laatste donker gebleven
met warmte en liefde
heb ik ook die
voor het voetlicht gekregen