3138 resultaten.
Gekozen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
693 ik kies ons
elke dag opnieuw
zolang het kan
want als je niet
meer kiezen kunt
en houden van
dan verlies je
dagen van geweest
en is niks meer tastbaar
jij kiest ons
elke dag opnieuw
we kiezen elkaar
door dagen van geweest
voor morgen en daarna
en bovenal het meest
voor liefde…
De ironie lacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.081 Verlies gekenmerkt door onmacht.…
voorbij de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
981 Geen dienaren van de liefde
maar haar demonen
zijn het die zijn hart
bezitten
en zijn wereld bewonen.…
ZON
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
6.824 Met warme streling spiegelt
ze de grenzen van de dingen
en neemt in afgelijnde vlakken,
de aarde in bezit.
Dienaars begeren haar
in wervelend ballet,
geolied en vol lusten,
onder schroeiend hete stralen.…
Overdonderd
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.350 Je hebt me betoverd,
je schittert door de nacht,
geen ster die aan jou gewaagd is,
je bezit zo intens veel kracht.
Overdonderd als ik ben,
heb ik enkel nog oog voor één vrouw,
met jou wil ik het leven delen,
mijn hart behoort nu aan jou.…
Onweerspiegeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
778 Een waterval spoelt mij de mond: een stilte
in een stilte tussen licht en tromgeroffel
en het blad onder mijn aandacht
neemt bezit van mij.…
Een te veel aan ik
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
1.863 Mensen bezitten een te veel aan ik.
Ze knipoogt. Zij doet aan de lijn.…
Van koran en mannen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 ze was al dood
voordat zij
werd gestenigd
gewurgd door
hoofddoek en
haar plaats in huis
de wereld van koran
en mannen huwelijkte
haar vroegtijdig uit
in familiebanden
en bezit is zij gestikt
zij die eenmaal wilde vliegen
haar eigen vleugels
strelen een hoogtepunt
in liefde wilde delen
begraven na een
levenlange dood beroofd…
DAPPER GELOOF
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.550 Met een lantaarn zonder licht en voeding
de koude duisternis van de wereld
doorvorsen vol wachtend vertrouwen
steeds de onaardse witte kapel zien
wier kleine fonkelramen
een straal van Goddelijke glans zenden
naar je lege vragende handlamp
die dit geschenk nooit kan bezitten
maar altijd in zich houdt en verder geeft.…
Venster...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Je voelt je
geborgen
bezit nog van nacht
van maan
kussen en laken
Naar buiten
kijken
ontluikend groen,vogels
en hun nestelen
bespieden
Er zijn
van die lieden
die niet aarzelen
naar binnen
te blikken
Je gade slaan
zonder blozen
door -hetzelfde- venster.…
Waarom wolven huilen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 Maar opgefokte honden,
in bezit van laffe meesters,
lopen nog steeds geketend aan hun lijn.
Beseffen wij mensen eigenlijk wel,
waarom vrije wolven huilen?…
Veren
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
613 Is leven de dood
Als duwende kracht
van een tevreden leven
De brandstof voor echt zinvol
Drijfveer naar leergierigheid
Naar weten waar liefde leeft
Waarom je geen vleugels bezit
Niet kunt vliegen
Hoog visualiseren waar het
aanvaardbare schuilt
Vliegen naar terug
Uit angst voor morgen
Omdat morgen daar niet huist…
Wat me dwarszit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Ik kan u niet om wijsheid vragen,
u bezit geen werkelijke macht.
Een verzameling zwarte gaten,
zonder sterren bent u niets. Ik
zou uw duisternis niet verdragen.
Bij gebrek aan beter smeek
ik de verlichte hemel.…
Noach
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
503 Die duif, vroeger teken van hoop,
is nu een deel van onze Drievuldigheid:
Macht, Prestatie en Bezit.
Ach, weergalmt noachs zelfbeklag.…
Jaloers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
521 ik kan soms
ontzettend jaloers
zijn op de mensen
die de gave bezitten
om te genieten
van de kleine dingen
zij zien de bloemen bloeien
ze horen de vogels zingen
ook zij hebben
hun problemen
en hun verdriet
maar toch staat hoog
in hun vaandel geschreven
Geniet!…
open hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
170 Liefde vraagt niet dat ik je bezit,
slechts dat ik aanwezig ben.
Zo kunnen we naast elkaar bestaan.…
Jardin des Plantes
gedicht
2.5 met 23 stemmen
11.448 Grootheden van zeer klein kaliber: flits
van de kantjil als de wind zo gejaagd.
De zwarte panter gaapt zijn kort bestek
van messen bloot, alsof natuurlijke dood
niet allang was bedacht.
Ik sta als Orpheus voor de nacht,
een schim, kantjil in een panterpupil.
---------------------------
uit: 'Thule', 1991.…
Graf van de Onbekende Vrouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 Er zijn tenten met teilen
en tenten met matrassen
voor de meisjes en de vrouwen
midden in het kamp
achter het front
waar ze levend begraven zijn
Begraven wie ze waren
Verlangend te sterven
van de pijn, weg uit de hel
van onbekende soldaten
die worden geëerd, want
wat zij doen gebeurt niet
Omdat het niet mag, dus
zullen zij de bloemen…
De Anjelier
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.591 En hij wil een tak bezitten
Uit het verre lauwerbos,
Wil een lauwertak bezitten
Bij een angelierentros.
En hij snelt en hijgt er henen,
Komt met moeite tot de top;
Plukken mag hij en verenen,
Lauwers groeien er volop.
Rijk beladen keert hij weder,
Waar zijn eerste liefde gloeid'.…
Sade tot Justine
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.085 Het is de vraag of iets in zijn geheime vorm
zijn grootste kracht bezit of als het net ontdekt is.
Dien mij tot spijs. Hef eigen gedachten op.
Wij zijn allang het punt voorbij dat jij mij kunt
verleiden. Het is bezit dat telt en absolute macht.
Krimp in een schommelhouding zodat ik je
kan omvatten. Binnenste buiten is nog niet voldoende.…
Wereldleider
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
396 Je wilt heel de wereld regeren
zet alles en ieder naar jouw hand
misschien zul je ooit wel leren
dat je aan je bezit je hand nog brand.
Je voelt je groot, je voelt je sterk
toch ben je maar een zielig mens
tweedracht zaaien is jouw werk
enkel bezit vermeerdering is jouw wens.…
't verlies van mijn moeder.
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
1.609 het was een mooie dag,
stapte uit bed en begon met een lach.
ik dacht: Pasen! Hoera!
tot je in het ziekenhuis bent bij je ma.
ik hoorde het verschrikkelijke bericht,
dat is niet uit te leggen in een gedicht.
ik zat bij haar bed te kijken,
ondertussen de geluiden te ontwijken.
ze kon niet tegen ons praten,
dat hadden we in de gaten.
in coma…
Verlies wat je niet kunt vinden
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
794 Verlies het geluk dat druppelend
jouw scherven zonder pijn wakker maakt
in de droom die je geduldig tekent.
Want je bent de schim die niets verzamelt
maar zijn schaduw zoekt.…
Het verlies doet pijn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
995 Achter je kist aanlopend weet ik:
je bent beter af de stoet volgt
en toch voelt het als een straf,
dat je me afgenomen bent.
Doodstil lig je, stil is ook de stoet,
alsof men voelt, dat praten niet kan
en moet, nu.
Dan ineens klinkt er een loepzuivere vogel
met het allerhoogste lied en DAN weet ik:
je bent er lijfelijk niet maar je…
De pijn van verlies koesteren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
571 Wanneer pijn net als verlies
ondraaglijk lijden wordt
is elk lijntje hoe mooi ook
altijd te kort!…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Teller van hartslagen en stemmen.
Grasgroene velden en helderblauwe lucht.
Een plotse losgedroomde nachtmerrie, een feilbaar geheugen.
De schemering valt en de brandende, pijnlijke zon komt tevoorschijn.
Het duurde te lang...
Overal glas, bloed en geschreeuw.
Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 En ooit, wanneer de laatste sluiers vallen, stap ik in haar armen,
waar verlies ophoudt te bestaan en tijd zijn macht verliest.…
Alles ...
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
518 verward merkt ze op
dat vanzelfsprekend
als zand glipt
door haar vingers
de wangen van het kind
voelen stoppelig
als een puberkind
rebellerend in geleende tijd
hoe zet ze de voeten
van het boze ontreddende
elke dag weer in gelijke pas
ze is een moederspin
maar haar web verliest kracht…
Gedachten aan jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Vergeefs tracht ik ’t te herstellen,
Het verlies bleef me kwellen,
Heb d’poging moeten staken,
Kan jouw beeld nooit weer maken.
Ga nu alleen zonder jou voort,
In een eindeloze leegte,
Niemand jou ooit weer hoort,
Niemand jouw schoonheid ziet,
Waar jij was, nu leegte,
Ik eenzaam ben in mijn verdriet.…
Wolkenbeeltenis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
378 Helaas waaien de wolken uiteen,
Waardoor zij weer verdween,
Haar beeld is nog op mijn netvlies,
Even, tot ik haar weer verlies.
Als ik mijn ogen weer open doe,
Zijn de wolken weg,
Daarom doe ik ze gauw weer toe,
Maar ze is voorgoed uit mijn zicht,
Verdwenen in ’t diepe blauw,
Opgegaan in 'n eindeloos vergezicht…