1998 resultaten.
7.000.000.000
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Zeven miljard gaan we bereiken
op maandag meldt het nieuwsbericht
Maar heeft dat nummer een gezicht
Wie zal er met de eer gaan strijken
Een derde wereldland gok ik maar blind
Wellicht een schattig maandagééndagskind
------------------------------------------------
De kans dat het 7 miljardste kind in een ontwikkelingsland wordt geboren…
Aardedonker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
487 Verdienen
Alle aandacht nodig
Zij wijst naar, inculpeert
is blind
Beschuldigt iedereen, echt
niet zichzelf
Terwijl zij potten roert
Haar niet betreffende…
Haat
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
954 Stem van spuwende haat
weerklinkt in vele oren
de mens die praat
en vecht als moren
een roepend geluid
krijsend in de nacht
het smakeloze fruit
van eindeloze smart
haat loopt niet verloren
de mens is zijn wegwijzer
uit de grond geboren
een hel van fantomen
zoekend met blinde ogen
droef van onzinnig geweld
haat loopt niet verloren
de mens…
Kom dans
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
554 Zijn we te blind
te vol van ijdelheden
om ademloos
de zon te zien
verdwijnend in een roze wolk
Kom dans met mij
door wilde nachten
met maanverlichte achtergrond
dan laten we de ochtend wachten
dansen we de cirkel rond
Kom dans met mij
naar hoge toppen
waar de bron ontspringt
het wilde water nooit zal stoppen
de liefde het leven bezingt…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Handen grijpend in luchtledig
tastend naar steun of hulp
in blinde onzekerheid.
Voeten zoekend vaste bodem
gelijke tred op effen pad
voorwaarts naar ’t licht
waar geen duister wordt gevonden.…
Grasduinen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 we moeten niets
we hoeven slechts te zijn
te beschouwen, ons onthouden
ons te dompelen in de schittering
op het het grensvlak van water en lucht
we hoeven slechts de tuin te laten drijven
een tong te laten gaan langs beide lijven
in het gras van onze honingduinen
te zwerven langs blinde muren
op geduld van lentebladeren
tijd…
Als Cassandra
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.289 Aan rafelranden van de stad en in
de buitenwijken smeult het al –
Luister, het is de wind niet, blijf niet doof
en blind, het zijn miljoenen naderende
voeten, aanschuifelend tot een storm
die weinig overeind zal laten staan
Berg je nu het nog kan, want wie gesteld
is boven ons is machteloos en arrogant
en zal alleen zichzelf trachten te…
terminale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 voorlopig blijft alles bij hetzelfde
geen ontkennen meer aan
bestaan is totaal afwezig
afstand door verte ingehaald
aan het einde van de dag
zijn de uren nog niet af
is ruimte gevuld met lege zachtheid
zijn gedachten blind en
is water ontkalkt, daartussen
valt onraad uit gestrekte hemel
blijven ogen onbewogen
en ratelt lucht ademloos…
Medicijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
673 ik zie het bollende zeil
als een leven van vrijheid
niets dat nog meer jaagt
enkel de spelende wind
een streepje zilver legt zich
over mijn rozige wangen
glanzend de vreugde
die ik op het water hervind
de zere plek verstrooit zich
geleidelijk als een luchtbel
die de zeeboezem verlaat
ogen voor verstoring blind
wolken drijven weg…
denken aan toen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 amper respijt
hier op het erf voel ik me verlaten
de beiden paden ernaast en de tuin
zijn voor mij in gebreke gebleven
ik wil er naar toe en er weer leven
en brokstukken opduiken uit het puin
of ik daar nog iets terug kan vinden
dat mij herinnert aan hoe het kon zijn
binnen dat antwoord kan ik niet leven
waar ik nu ben voel ik me een blinde…
van boven
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
317 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
blinde vlek met een
private stek uit
de regen en wind
vaak hebben…
Genoeg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
189 Je vindt ze overal
Uit zicht van de welgestelden,
De armen met een ruim hart,
Het ruime hart dat
De welgestelden ontberen,
Hun overvloed verspillen,
Blind voor hen,
Die ruimhartig creperen.…
Listige liefde
hartenkreet
3.6 met 40 stemmen
3.047 Jij onbezonnen Listige liefde
Wat heb je toch met mij gedaan
Mijn ziel vervuld van dromen
Toen stilletjes weer weggegaan
Dagdromerij in stille nachten
Gevoel blind voor het verstand
Gevangen in beelden vol liefde
Door passie en tranen overmand
Ik dans de tango met mijn vlinders
Zweef en val dieper dan ooit tevoren
Het is alleen jij,…
Ontknopt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.214 Deze ogen doden
kijk me niet meer aan
De ijstijd van mijn nabijheid
is hopeloos bevroren
ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren, nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Maar dovemansoren horen
veel dieper dan bedoelen
en blinde…
Beide voeten in het donker
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
979 De nacht dempt elke kleur
en zwart het witste wit tot een vermoeden
ik verschuil me moeiteloos in ’t veld
onzichtbaar voor een ongewapend oog
terwijl ik niets heb te verbergen
een motor jankt de nacht in
ik meet de afstand groot
voorbij de eindigheid
blind geworden door de duisternis
neem ik wat stippellichten waar
als aardse vonken…
De pijnen blijven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.222 Bekijk mij niet
als mijn grimassen
spiegels breken
als ik me wend en keer
naar venster, wand
in slapeloze nachten
als zelfs de lakens zuchten
Of hoe ‘k mij voorwaarts tast
blind geketend aan mijn pijn
(want zelfs van die kun je nog houden)
enkel te zijn
als ik mijn verzen lees
Ooit was er slechts één woord van jou
genoeg om mij te laten…
Het raam is zwart
gedicht
2.7 met 53 stemmen
20.955 De nacht is blind.
Hij neemt de trap naar boven.
------------------------
uit: 'Uitweg', 2001.…
Getuigenis
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
909 blind. vader bevroor
het kreeg omtrek en wat vormen
hij droeg haar naar de dag. een eerste nacht.
donker. het kind bevroor
de wind liet niets blijken en schoof verder
voorbij het veld van verborgen mos.
doof. moeders gehoor
ik zag een kind sterven
en raapte het op
onder de onbuigzame boom…
Soedan Baby’s
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
618 In de gruwel van het duister van de nacht
waar geen sterren of maanlicht doordringt
stappen vertwijfelt duizenden naakte kindervoetjes
kil angstig als de kreet van de zwarte raaf doorklinkt
Dwalend blind tasten zij naar het hen niet gegeven
zoeken dat ene wat zij steeds maar weer niet kregen
het geluk op een leven zoals zij werden uitgeloot…
over alles wat ik heb gehoord
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
1.147 ik ben geheel en al de leugen
ik heb de waarheid nooit gekend
ook de liefde
werd niet roder, nauwelijks
zichtbaar
of tot zee verwend
blind voor minder
en de dagen door het blote tij
zo verdween ik
in de angst, de welving
van het water
het geschreeuw nog maar net voorbij
ik zei onder donkere daken…
opgelost in ziele-tonen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
721 nu is de tijd gekomen
om de allerlaatste sluier
van weten tussen jou en mij
het enige nog -in liefde te onthullen
als nooit daarvoor dichtbij
tot hier toe zijn wij voortbewogen
door het ritme van de ziel
tot in het aller - diepste diep
en ondanks stormen blind gevaren
naar waar de stem ons riep
nu wil ik samen met jou dansen
op de cadans…
waar was ik gebleven?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
907 het oor waar ik in zwijg
is doof en ongewassen
en weet mij te verrassen
door stom geouwehoer
het oog waardoor ik kruip
is blind en reeds gevallen
en wentelt zich in wallen
draait mij steeds een loer
de mond waar ik in kijk
is lippendienst verwachtend
en zo tandloos smachtend
dat ik hem handig snoer
het hoofd waar ik door maal
is duizelingwekkend…
Leven is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Oog
op doofnetels gericht
keel gesnoerd
gehoor geremd
alles gaat langzaam slapen
luister en kijk
hoe mijn leven te boetseren
handen brokstukken rapen
scherven rood geel en blauw
blinde hitte
voelbaar kouder
borsten wiegend op de wind
het late voelen
vroege oorsprong vindt
kus ik de glimlach van je lippen
scherven raken goudgetint.…
Nachtlied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
550 O nachtlied van de eenzaamheid
noodlot leidt naar droeve wegen
hemeltergend zijn de angsten
die uw God mij heeft gegeven
duister wurmt zich door de nacht
een woord raakt blind, door mij geschreven
ik poog en tracht, probeer steeds weer
woede en angst, ze doen mij beven
O nachtlied van de treurigheid
ik beschrijf, vertaal, mijn ongerief…
De overkant
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Het is de blinde regen die nooit verdwijnt.
Er is geen zon,
die mij beschijnt.
Het is de andere kant van de dag.
De droom,
die mij wegvoeren mag.
Het is de rand van de stad.
Ik woon,
in een boerengat.
Het is de schaduw van helder licht.
Zwart,
heeft een lief gezicht.
De scherpe zon heeft geen minuut gezwegen.…
Scheidslijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
554 Omdat één ervan zo nodig moest bewijzen
dat het toch geen kwaad zou kunnen
-denkend aan de veilige warme haven-
om eens te balanceren op de rand
dat de botte kant niet scherp zou zijn
echte liefde dit wel aan moest kunnen
is het nu zover dat twee harten
tweesnijdend almaar leger bloeden
in de valkuil van de blinde haat
door de mist priemt…
Schietgebed voor een fanaat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
683 hij schiet zijn gebed
zonder mededogen
tussen andere ogen
met kogels vol haat
welk een hoogmoed
hij speelt voor god
beslist over de dood
bejaarde moeders
kinderen geen bezwaar
pomp zijn hoofd
vol met liefde
het heeft geen resultaat
wat hij blijft uitbraken
is blinde haat
moge zijn god
hem eeuwig straffen
voor zijn waanzin
en…
Moonwalk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Langzaam sluit de dag z’n ogen
bij ontwaken van de nacht
verstommen stil geluiden
schaduwen schuiven langs muren
in schaars licht van lantarens
of over tegels van trottoirs
nu ontwaakt de nacht in stilte
langzaam trekt zij een gordijn
blind gaat zij haar eigen wegen
bijgelicht door schijnsel der maan
tasten schuivend enkele voeten
en ik…
de pluk van vrijheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 de eeuwige vlucht, niets daargelaten
maar toch ontheemd zal de
kroon het hoofd verlaten al splijt
het leven zich in twee
halsstarrigheid is geen trots maar is
de pluk van vrijheid, gedreven is jouw hand
maar beneveld sta ik ver en bezie mijn ziel
als de rots die mij bevrijdt
het aardse draagt zo zwaar, het licht
zo stekend blind…
station Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 de blikken van stille mensen op het perron
vertragen de trein
hun slappe armen houden de wijzers
van de stationsklok tegen
ik draag geen bloemen
onaangenaam dwarrelt koude lucht op
ik denk aan de gesloten blinden
stof dansend in zonnebanen
over het bed met de koperen spijlen
vermomd als de maan herken ik haar
achter het beslagen raam…