2035 resultaten.
Fantasia.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 de zon is niet ver genoeg
voor mij
ik wil jou
alle stralen geven
jouw gelaat omlijsten
met al het licht
het brengt je leven.…
Jaloezie
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.014 en laat ons langs het steil ravijn
opnieuw de oude weg betreden
die ons terugvoert naar het huis,
dat in de duisternis beneden
nog aan de voet der heuvel ligt;
waar gij zo eenzaam hebt gestreden,
toen leed de liefde had ontwricht;
laat uitgeroeid zijn het verleden
en uw gelaat weer zacht verlicht…
late liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Na afloop ging ze stil naar huis,
gelaten en gedwee.
Haar tien jaar van de negentig
telden gewoon niet mee…
Verdrietig afscheid.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 Ik zag hoe tranen over
je wangen liepen en je arm
ze wegveegde van je gelaat terwijl
je even het hoofd liet hangen.
Ik hoorde de gesmoorde kreet
van diepe smart.
Kende je niet, maar
toch sneed het geluid als
een mes door mijn hart.…
Een heel klein beetje oorlog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 Een heel klein beetje oorlog
Het is een heel klein beetje oorlog in mijn hart
Ik hoor duizend bommen en granaten
Voor alle mensen die elkaar haten,
Met hun haat mijn hart doorstriemen
Tot het bloedt
De rode druppels haat
Doorpriemen mijn gelaat
Vandaag kleurt de dag rood
Voor mijn ogen
Geen liefde
De rode bloedinkt
Kleurt de striemen…
In halfduister stijl
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 wij speelden met licht
dat langzaam doofde
alleen nog weerkaatste
in een schitterend vergezicht
schaduwen kropen
uit krochten vervlochten
de woekerende schemering
terend op jaren herinnering
geluiden verflauwden
in hun scherpe tonen
stilte bouwde al dromen
in halfduister stijl
ik zag je gelaat
tot in de kleinste maat
vervlakken…
Ze is niet meer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.180 is waar iedereen over praatte
Ze heeft haar leven ontnomen
is nooit meer thuis gekomen
Ze nam haar levensbesluit
voor haar was haar droom uit
Zonder verder na te denken
had ze niets meer aan het leven te schenken
Ze wilde niet meer verder leven
zo zonde, had ik maar heel even
met haar kunnen praatten
misschien had ze dan wel gelaten…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 vanmorgen was de deur op slot
was zicht aan buitenmuren onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen…
Jouw stilte praat
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
589 aanblik die jij biedt
is magistraal
het dreigend wolkendek
verschiet waar
jouw profiel oprijst
tegen het felle licht
van de brekende bui
zoals cheops torent
in piramide met
magische ruimten
zijn wachters wereld zien
verstil jij in mystiek
omdat jouw stilte praat
met de verste planeten
uit het oneindig heelal
belichaamt je gelaat…
Troost
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.215 hoewel ruim in de veertig
lijkt zij de laatste tijd
het babyvet wat kwijtgeraakt
en lijkt nu niet zozeer slanker
maar eerder volwassen getaand
ik ben door haar gelaat geraakt
nu zij bloed van mijn lange gezicht dept
nu ik met diepvriesgroenten mijn hoofd koel
en haar bleek mijn trillend woord verstrek
op deze pleisterplaats voor dames…
Haar stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Een gebaar van haar zijde
Nauwelijks zichtbaar
Maar een vloedgolf raakt me
Alle geketende emoties
komen vrij
Zij wenkt
Niet meer dan een luchttrilling
Voor mij een orkaan
die alle remmingen optilt
neerzet als machteloze brokstukken
van een overwonnen verleden
Voor altijd verdwenen
Zij glimlacht
Op haar gelaat verdekt
Ik zie een overweldigend…
Laatste eer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 u het al gehoord
er is hier een vrouw overleden
wellicht is ze uitgegleden
nee, ze is zeker niet vermoord
dag mevrouw, dag meneer
weet u toevallig haar naam
hoe bijzonder zij was
waar ze van hield, welke boeken zij las
had zij vrienden of was ze eenzaam
dag mevrouw, dag meneer
heeft u het al vernomen
een vrouw heeft hier het leven gelaten…
Stil Afscheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
838 Je lijkt een slapende prins
tussen witte zijde
opgebaard
in droefheid
staan wij
rond jou geschaard
het licht van kaarsen
valt op je gelaat
en handen
we voelen
de gebrokenheid
met d' aardse banden
lelies en rozen
liggen over je voeten
gespreid
als symbool
van een liefdevol
afscheid
in stilte
gaan we je volgen
op je laatste…
Rust in vrede lieve vriendin
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
640 ik zal er zijn als je wordt opgetild
gedragen als een prinses met je gelaat
naar de hemel gericht
een traan welt op uit de aarde
vergezeld je op je lange reis
naar de overkant van de dood
waar de ziel het lichaam verlaat
het hart door verzoening genezen
geen ziel hoeft te vrezen
in het licht van de zuivere zon
zal ik ten afscheid naar…
Een jeugdig volk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 zij koninginde
hoog in de
koude lucht
na de vlucht
snelle en
opgewonden
darren in chaos
achter zich
te hebben gelaten
alleen de
kleinste
bleef haken
aan haar spoor
met hem zou zij
het gaan maken
hun moment was
universeel van
twee naar een teveel
weer wolkte
na enige tijd
een jeugdig volk
naar een nog
nieuw te kiezen…
Debacle van de eeuw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Opmerking: een WK dat wordt gespeeld op de graven van zowel stadionbouwers als aanleggers van infrastructuur die tijdens hun werkzaamheden in het kader van het WK-Voetbal het leven hebben gelaten, hun geliefden rouwend achterlatend...!…
WW3
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
636 vanwege eigenbelang
Is een geopolitieke wedstrijd
Om toegang tot grondstoffen ben ik bang
Niet om democratie en vrijheid
En terwijl ik me hierdoor onmachtig voel
Slaan venijnig de clusterbommen toe
Treffen dronen in oorlogszones doel
Wordt vrede sluiten gezien als taboe
Het is het verhaal van kosten en baten
Maar dat feit wordt achterwege gelaten…
De Groote Oorlog 1914-1918
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
796 Bloedsporen in loopgraven
"groote" die zich vermaken
de last post is geblazen
nachtdemonen, duistere paden
gewond, gekwetst, verlaten,
angstig achter gelaten,
niet méér ontwaken…
Getijdig Neemt de Zee
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
408 Getijdig neemt de zee het land
ze aarzelt, proeft en strandt
dan zwelt ze aan
en laat haar golven gaan
Ze vult, omhelst en dekt
tot alles is verwekt
gelouterd en bevrijd
van schroeiende gelatenheid
Soms mint het water als een beest
is het liefdesspel te ruw geweest
gehavend, murw gekust
het land ligt uitgeblust
Getijdig neemt de zee…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.
Een droomloos en onwrikbaar samengaan,
gevangen in de ziel van een stilleven;
de rust van het volkomen stilbestaan,
aan de kosmos en het stof overgegeven.…
Dit leven is mij niet gewoon
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.533 vervallen in een leefpatroon
alleen zijn leef 'k gelaten
dit leven is mij niet gewoon
ik ga het bijna haten...
de dagen rijgen zich aaneen
geen onverwachte dingen
nu ben ik even slecht ter been
je hoort mij zelden zingen...…
Onuitgesproken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.831 Haar negerend wast hij zijn handen
Grof misbruikt ligt zij na te branden
Verminkt besmeurt zo gevoelde zij
Zijn passieve lust wederom voorbij
Mat ziet zij hem in de beslagen spiegel
Ziet zijn hardheid en kreunt van genot
Haar borsten pijnlijk hard en gespannen
Voelt haar dijen vol intens verlangen
En als zij dan gelaten zijn slip aanreikt…
* Emotionele overstroming *
hartenkreet
4.3 met 36 stemmen
1.993 Wie wil mijn tranen overnemen
Ik weet niet wat ik er mee moet
Ze zijn vervuld van liefdesverdriet
En blijven stromen in overvloed
Wie wil er wat van mijn verdriet
Een litertje of zo je zegt het maar
Dan mag je het gratis bij me halen
Ik ben het zat en ben er mee klaar
Ik heb al miljoenen tranen gelaten
Wonderlijk vocht uit groene ogen…
Een afscheidsavond
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.344 Zomaar een zomeravond nog voor de zomer begon
Heb ik jouw warme, lieve blik
Op mijn netvlies gezet
Die ogen waar ik 6 weken van dromen kon
Straks zie ik jou daar weer
Vragend zullen mijn ogen
De jouwe gaan ontmoeten
Ze zullen vragen naar meer
Zal jij al open staan voor nieuw leven
Gekwetst bedrogen geknakt bezeerd
Heeft zij jou achter gelaten…
zonder titel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.461 wereld met
het zijden kussen;
tot op de draad toe
versleten en aftands
met zijn zetel nog slechts
verbonden door twee lussen
zacht met verloren glans
ik voel, hij is niet weg
ruik de geur van zijn huid
zijn ongewassen haren
deel het verdriet
van zijn verloren bruid
de tranen door de jaren
ik zie nog zijn lach
geschilderd op zijn gelaat…
ikke
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.009 Bedachtzaam turend
denkend aan vandaag
hopend op morgen
vogels zingend
het ochtendgloren
een perfecte dag
het schijnt
dat lachenden niet huilen kunnen
een strak gelaat
teveel gevoel
om los te laten
angstaanjagend
niet makkelijk, wel noodzakelijk
om door te gaan
mijmeren over gisteren
maakt het heden niet bijzonder
vandaag is kort
lang…
Allerzieligst
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
3.672 (voor Hallo Wien)
hoe, hoe
hard roept de uil
deze nacht
hij klaagt
de stenen uit de grond
die statig dansen in de valavond
hun scherpe schaduw kruipt verdacht
de kraters van de maan verlaten
één voor één de donkere dagen
ze klauwen grauwe wolkenlagen
en hebben mij de vrees gelaten
een oude eik,
in de leegte geboren
kraakt mijn…
Lola
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
880 Ik noem je Lola
Femme fatale als mens
Mijn handen klam
Jouw blik intens
Je houding in rust
Starend naar de wijn
Hij die je kust
Maar achter laat met pijn
Je blik beslaat
Op jouw droevig gelaat
Als ijs dat verdampt
En handen verkrampt
Begrip borrelt omhoog
Als ik je behoedzaam bestudeer
Voel ik dat hij tegen je loog
Als een herinnering…
echte mannen
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
2.634 voor even waren wij geen vaders meer
we hadden zorgen achter ons gelaten
hier stonden kameraden, echte maten
en allen loofden wij die ene heer
en zo bevrijd van lasten en van plichten
vlogen wij elkander in de armen
ik voelde mannenlijven mij verwarmen
we leken één familie: louter nichten
ik was van al die mannen het idool
en werd met zoete…
Oorlogszomer
poëzie
4.0 met 15 stemmen
2.415 In diepe nis van donker lover staat
bloedige zomer met zijn licht gelaat,
gelijk in diepe zieleduisternis
een brandend leed lichtend geborgen is.
Een brandend leed zal deze zomer zijn,
in 't hart der mensheid een verholen pijn,
een alsemdronk zijn vroege-morgendauw
en al zijn lommer als een floers van rouw.…