1566 resultaten.
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 Geur en gevaar. We roken hout
en hars en werden meer gewaar: adem
en ongewassenheid van elkaar. Een
stal vol ongeduld. Kwam groei nu maar.
-----------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 Waar mist hangt
Is het gevaarlijk beangstigend.
De droom van helder licht
is weggekwijnd door hartenpijn.
De tranen zijn als regendruppels,
maar de onzichtbaarheid blijft.
De mist streelt mijn weemoed,
gaat hard tekeer in mijn lijf.
De realiteit van de waarheid zijn
beklemmende, vochtige oorden.…
Stille getuigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Getuigen van innerlijk leed
degene die de gevaarlijke confrontatie
vermeed.
Stille getuigen ontbloot van enige
schaamte, gêne.
Stille getuigen zonder huichelachtig
elkaar uitlachen.
De schoft, die verkiest
de materiële schade boven
de immateriële pijn, verliest.
Stille getuigen bijeen...
de brutale personen verdwijnen.…
de man en zijn accordeon
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.213 ik zie hem lopen
langs de muren van de stad
de man en zijn accordeon
de ogen in zich zelf gekeerd
Naar de diepte van zijn buik
waar heimwee woont
Het leven tekent ons
denk ik terwijl mijn blik
in hem gevangen blijft
híj is het landschap
van zijn innerlijke wereld
waarin ook ík míjn diepte zie
gevaarlijk en onvoorspelbaar
dát is…
De oude lederen jas.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.510 resultaat van zijn jarenlange trouwe plicht
in zijn rug zit al een slijtage gaatje
als hij toch eens spreken kon, dat zou wat wezen
verhalen die liggen opgeslagen in zijn huid voorgoed
niet dat het er nu nog wat toe doet
maar toch zouden sommige mensen ze misschien vrezen
van alles heeft hij als jas meegemaakt
een leven vol liefde en gevaren…
Zwanenleed
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
693 Er is geen mooier en sierlijker dier
dan de trotse zwaan die gracieus
met haar glanzende veren over het water glijdt,
haar jongen beschermend tegen alle gevaren
en ook nog trouw en monogaam, kom daar maar
eens om bij de mensen, en dan zijn er van die
mensen die dat mooie verheven dier durven
mishandelen, zichzelf verlagen tot beulen,…
Na de zon
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
667 Ik heb de zon geadviseerd om eens te komen kijken
hoe de aarde zijn zonnestralen misbruikt, maar dat
vond hij te rigoreus gevaarlijk, wat hem siert.…
Gebedsgenezing
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 De gedachte dat geloof beter maakt is juist
maar dat het moet leiden tot genezing
is een weg van dwaling en gevaar
die zo vaak ontmoedigt
je raakt volledig in de knel
als het wonder van genezing komt
is dat een teken van boven!
niet van voldoende menselijk geloof
als iemand niet geneest
welk getuigenis leggen wij dan af?…
de hand van het beest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 straat voor het vuur dat
vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht
de vrucht van het uur dat het water op plekken
onhoudbaar de weg van de wolken volgt
de roep van de dag in het dorp
het huis het gelaat van de dingen
het spel van de klank van de stem
het klaverblad in het winterzonlicht
het verlangen naar de plek
bij het raam het gevaar…
Wie is de mol?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
852 Mollenvangers zijn een groot gevaar.
Wij mollen voelen ons bedreigd,
in ons ondergronds bestaan.
Wij leven niet voor niets verborgen,
maar toch proberen jullie mensen,
onze gangen na te gaan.
Wie is de mol?
Vraag het de mollenvanger maar.
Zij willen weten met hoeveel we zijn,
en waar!…
Mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
699 Waar mist hangt
Is het gevaarlijk beangstigend.
De droom van helder licht
is weggekwijnd door hartenpijn.
De tranen zijn als regendruppels,
maar de onzichtbaarheid blijft.
De mist streelt mijn weemoed,
gaat hard tekeer in mijn lijf.
De realiteit van de waarheid zijn
beklemmende, vochtige oorden.…
Over dat ene pad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 ben ik voorbij gelopen
Angst voor onbekende heeft zo dikwijls
Mij bekropen op vele plekken waarheen
Bekende routes mij richting wijzen
Hoevaak heb ik voor verrassingen gestaan
Slechts één pad wil ik blijven volgen
Zal vallend en opstaand ‘t eind bereiken
Vechtend om gekwetst en gekneusd
Straks over de finish te gaan
Na een weg onbekende gevaren…
Myanmar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 Een Buddhabeeld met een gevaarlijk wapen
De Volkskrant, cartoonist Bas van der Schot
Ik schrik en schets met taal een reddingsvlot
Ik moet me even bij elkander rapen
Hij schudt me wakker, ik was ingeslapen
Dank kunstenaar, jij speling van het lot
Ik vecht tegen de waanzin van Quichot
Sta me geschokt aan alles te vergapen
Alweer een overwinning…
God is mijn toevlucht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
589 God is mijn toevlucht in gevaren
In Zijn nabijheid heb ik niets te vrezen
Hij heeft Zijn liefde aan mij bewezen
En wil mij voor zorg en leed bewaren.
Bij U ben ik altijd veilig en geborgen
U bent mijn God, ik vertrouw op U
Steeds weer, elk ogenblik, ook nu
Ik dank U daarvoor, iedere morgen.…
Elfstedentochtheimwee
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
564 Uit onvrede over het jarenlange uitblijven
van een onvervalste Elfstedentocht door de
opwarming van de aarde
ben ik regelrecht naar de Noordpool gevaren,
waar ik samen met de pinguïns en de ijsberen
de glij-ijzers heb ondergedaan.…
niets meer hetzelfde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 koffer
in verbrokkelde
nachten strelen we
je bange kleine hoofd
sussen we met
zachte woorden
je ontroostbare hartje
waarin duistere angsten
spoken die dieper gaan
dan je zeggen kan
op een dag boven ons
plots een vliegtuig
de bal die uit je handen rolt
een kleine jongen valt
hij luistert roerloos
naar bovenaards gevaar…
Poolhaas
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.588 Zijn sterke achterpoten trommelen bij gevaar.
Voor de ijsbeer duikt hij weg in spleten
vindt daar nog uitlopers van wilgen
korstmos en als de kust weer veilig is
rent hij snel naar het water, knabbelt aan zeewier.
Een raadsel is: waarom raakt bij het paren
de moerhaas ernstig gewond?…
Blikseminslag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
497 De volgende dag vond
ik even verderop
langs de weg
een eikenboom
de bliksemstroom
had hem
in tweeen gespleten
hij stond
nog, zwaar gewond
gemeente haalt hem neer
gevaar voor het verkeer.…
stille
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 ik spioneer gevaar
begluur de bedreiging
beloer de beroerden
ik bespied het onraad
observeer de stouten
de onverlaten slechterik
ik verken en verspied
naast onheil het risico
ik gluur met mijn ogen
of kijkers die staren
ik blik zonder verblozen
rond mij koekeloerend
in het bezit en privé
het doen bestuderend
volg ik ook het laten
van…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
Erasmus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 dwalingen
en bedrog, ja, onze vlucht
voor elkaars agressie en wreedheid
Zonder idealen wil ik nog steeds
meer van het leven ontdekken
sta ik open voor het wonder
dat jij een ander ik bent, maar
voorzichtig, sinds de kleuterjuf
mijn vertrouwen in de hoek zette
waar ik schuilde in braafheid
en extra goed opletten, want
mezelf zijn was gevaarlijk…
De zwerm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
242 Groepen bewegen altijd
Ze zijn geen dood gewicht
elk lid ervan volgt
met getrek en geduw
de hartslag van het geheel
ongeacht het gepiep
van de vogels die voorop vliegen
maar niet leiden, die een
rafelrand van de zwerm zijn
Bij gevaar zwenkt men weg
en nog een keer wanneer
het nog niet voorbij is
Steeds verder vluchtend
naar een heenkomen…
Paljas Palissade
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2.080 Gracieus kwam zij aan mijn deur
Zwarte bandjes op haar schouders zichtbaar
Adembenemend verrassend, die kleur
Oogverblindend gevaar
Verdwenen mineur…
Herman Finkers
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
5.132 Dat religie even gevaarlijk als een theelepel
kan zijn, was gevat, want het ware gevaar zit
altijd in de mens, die niet aan zelfreflexie
doet, maar aan de andere kant hebben theelepels
historisch gezien minder schade aangericht.
'Namens Henk Krol gefeliciteerd!'…
Cordon sanitaire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 lieverlee
snelle jelle kluunt met max verstappen
bij bredero, ruïne aan de zee
Het land van saeftinghe achter stavoren
valt droog, ligt braak, verzwolgen onder duinen
't ros van tonningen dringt zich naar voren
om langs de kalme vloedlijn te gaan struinen
hier rustig voort te draven heeft geen zin
het weet van kleine hoeken en gevaren…
De dominee
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.710 Daar zijn we altijd wèl bij gevaren.
Hij moet het volk brengen onder Gods tucht.
Als er geen wolkje is aan de lucht,
Spreekt hij van storm en donderbuien.
Hij brengt de vrede die in Christus is…
Maar met een lach waarin iets listigs is,
Denken ze: laat die klok maar luien.…
Genezen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
734 De deur trilt in de lijst
Het raam waait dicht
Het scharnier kraakt
Alhoewel de adder waakt
Over mijn nest in een triest licht
Is er niets dat op gevaar wijst
Een reus kruipt uit een lage mist
Nadert als een vijand van beton
Een hinderlaag, bedrog, een list
Waar ik niet voorbij of rond kon
Sneller dan mijn schrik
Klim ik in een eik…
NIEUWJAARSDAG
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.680 Komt die plotselinge vrees
die ik in mijn buik voel beven
van hoe klein die spreeuwen waren
toen ze dansten door een leven
vol van honger en gevaren
en hoe streng die toren wees?…
Zomerfruit
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.672 katoen
Zojuist ontsproten
De bijen
Vlogen bedrijvig
Van bloem,
Naar bloem,
Naar bloem
En te midden van dit schouwspel
Lagen wij
Zonder
Iets te doen
Onze eerste keer samen
Als man,
Als vrouw
Geen ring die wij droegen
Of belofte van trouw
Slechts
Een brandend verlangen
Naar meer van elkaar
Hield ons daar gevangen
Zonder gevaar…
Klauw
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.380 Een driftig dier, een vrouw of een gevaar?
Haar tanden raken mijn vezels,
Haar koorts besmet mijn lachend bloed,
Zij staat in mijn oor te hijgen, tropenwind.
Zij haakt de poten in mijn heup en hals.
Volgzame prooi, gebeef van verlangen.
Verfrommeld als een vod, zonder kans op herstel
In een vlaag van dood en verlies.…