2221 resultaten.
Impuls
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.275 Het hart klopt sneller
als het gevoel binnen stroomt
De zon schijnt feller
als je zichtbaar droomt
De woorden in de zinnen
liggen in wolkenspinsels
als geweven spinnen
in gedroomde verzinsels
Beelden zich in ogen
die reageren met een schok
in spetterende regenbogen
op het schrijvers' blok…
Zondagskrant
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.356 Mijn verwachting lag te hoog
Is dit poëzie? Ga toch heen!
Geen lekkernij voor het oog.
Geen rijm over natuurlijk schoon,
Over het doel van het leven.
Maar met saaie toon, doodgewoon
Zonder enig passie geschreven.
Het boek is alles behalve amusant.
Het krijgt met hetzelfde gemak.…
Gerrit Komrij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.029 Spelend met de klei van onze taal
viel me op dat je de naam ‘Komrij’
met een simpele maar slimme omhaal
kunt kneden tot het woord ‘Korijm’
En als ik dan wat verder tover
- met zijn Hollandse voornaam erbij -
hou ik enerzijds ‘Geri’ over
maar heb ik anderzijds wel ‘Kortrijm’
Na wat gepuzzel en wat gemijmer
leent deze veelzeggende naam zich…
tussen droom en werkelijkheid
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.034 Ze ontwaakt,
een hoofd vol kunstwerk-verzen
zelfgemaakt.
Ze proeft nog steeds,
de pracht van haar gerijm.
Gedachten, woorden, beelden,
als bubbels in d'r brein.
Maar,
steeds als ze ze wil grijpen
spatten ze, luchtbel-verzen eigen,
als tranen op 't papier.
Om dan,
doodgewoon te verdrogen
tot zwijgen...…
Tussen droom en werkelijkheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
865 Ze ontwaakt,
een hoofd vol kunstwerk-verzen
zelfgemaakt.
Ze proeft nog steeds
de pracht van haar gerijm.
Gedachten, woorden, beelden,
als bubbels in d'r brein.
Maar,
steeds als ze ze wil grijpen
spatten ze,
luchtbel-verzen eigen,
als tranen op 't papier.
Om dan, doodgewoon te verdrogen
tot zwijgen...…
Dichtmethode
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.030 Als ie nog eens wat te zeggen voelt
blaast ie de woorden in een plastic zak
die hij voorzichtig onder een stolp ledigt.
Onder de stolp van het H.-Hartbeeld
op de schoorsteenmantel
van zijn grootmoeders huis
zweven de woorden in het luchtledige.
Urenlang kijkt ie ernaar
en het maakt hem intens gelukkig
wanneer er toevallig zinnen voorbijzweven…
Warme woorden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.070 Wanneer warme woorden
op hete zomerdagen
ijzige gedachten verjagen
verschijnen geïnspireerd
of soms uit het niets
letters en woorden
Wanneer de kou optrekt
en taal het hart verwarmt
worden lege witte vellen
weer gevuld met zinnen
vol met hartstocht
en verschijnt langzaam
een liefdesgedicht…
De woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
920 De woorden die alles over de liefde
zouden gezegd moeten hebben,-
ten dode letter zijn zij opgeschreven,
breedsprakig aan hun eigen overkill.
Een andere dichter heeft het
eens rakelings gezwegen
in een ademtocht klankkleur
zonder betekenis,
Want alles van liefde
immers is woordloos.
Hier leg ik dan maar
de taal ter ruste,
hopend op…
variatie op een thema
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Poëzie is het oud abattoir
dat het vlees van de onslachtbaren snijdt
het Absolute in de vleesmolen draait
de slachter die ontwijdt een oor afsnijdt
er een paar onzegbaarheden in prevelt
uit ranzigheid zijn mond in kiepert
op de verspreking sjiekt
waarna hij enige eeuwigheid schendt
worst voorschotelt in kerstboomschelletjes
een variatie op…
BEKENTENIS
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.362 De dichter, in zijn afgeleefd karkas,
spreekt van de vogel die hij liever was.
Hermetisch is zijn lijf tot vlees vervloeid
in wat achter zijn vel is aangegroeid.
Dicht zich een vogel met alweer een wens:
het klaaglijk tsjilpen: “Was ik maar een mens,
de boom waarin ik zoveel nesten vlecht
is door die zak als kachelhout geslecht”.
Zo denkt…
beginnelingeling
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
924 Ik ben geen groot dichter
Voel mij niet verplicht
tot het dichten van een dicht
Veel eerder gezwicht
Ik ben geen aanstichter
van nieuw literair licht
Vondel en Bloem
hebben mij pootje gelicht
Nee, ik ben geen zwaargewicht
Niet als poet, noch als dichter
Maar, na het dichten van een dicht
voel ik gauw drie kilo lichter…
DEMASQUÉ
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
3.754 de leraar droeg hem op
Jan Hanlo voor te dragen
"zo meen ik dat ook jij bent"
hij kreeg een rooie kop
waarom krijg je het warm?
begon de leraar uit te dagen
"zo meen ik dat ook jij bent"
zijn wezen sloeg alarm
is er een meisje uit de klas
aan wie je dit wenst op te dragen?
"zo meen ik dat ook jij bent"
dacht je aan haar toen je dit las…
het wachten van een vrouw
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.037 om de beurt
een stap
ik wacht
af
en intussen
maak ik poëzie…
licht en draaglijk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
495 ik spring in het duister
en schrijf je over
alles wat ik niet weet
alles dus want het
gaat nu eenmaal
over niet-weten
vier dingen maken
de sprong licht
en draaglijk:
1. vanaf de maan gezien zijn we allen even groot
2. jij bent mijn medemens
3. de liefde is de eerste wet
4. de dood schrijft en streept…
Evolutie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
934 Woorden
Stapelen
Ontwijken elkaar
Zien zinnen
Te maken
Zinnen
Gaan evolueren
Woorden
Individualiseren
Veranderen
Binnen de
Bestaande context
Zo kan het
Dat gedichten nooit
Stil staan
Stil staan
Stil stan
Staal stin
Zo kan et
Dat gedichten noit
Stil stoan
Stil staan
Snaal stit
Slaan tist…
Tijdloos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.356 Dit is wat u nu leest: een tijdloos gedicht
Het zal zo blijven staan
Het overleeft als een rimpelloos gezicht
Elk mens dat zal vergaan
Mens, wat u hier nu leest
Is vroeger door mij geschreven
Uw nu is mijn later leven
Of mij te ver geweest
Wens ik dat ik nu weet
Wat morgen voorbij zal varen?
Nee, het is ons allen wreed
Tijd voelen kent…
Het wezen der poëzie en de donkere dagen voor Kerstmis
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.423 'Wat is poëzie eigenlijk?'
vroeg een ander.
De vraag bleef hangen
in de schemering
die het ouderhuis opslorpte,
de vallei toedekte,
aan de rivier van mijn jeugd
haar glans ontnam.
De duisternis viel snel
op deze donkere dag
voor Kerstmis.…
poëzieavond
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
823 ik treed in het heden waar gister nog voortleeft
zag daar metselaars die met woorden spraken
bouwend en rijgend aan beelden in verzen
en ons al dan niet met gesloten ogen de stem
in onze richting lieten horen op de melodie afgestemd
op de zielenfibratie van de gedichtenarbeider
ik hoorde de stilte van alle medewerkers met letters
vol gevulde…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 ontzetting in taal
bestuurde vormen
lijnen van denkend worden
oorsprong van zijn
drink de letters in en proef de dorst van de dichter
drijf met gespreide vingers op de klinker stroom
waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk…
Als alles ging zoals het moest
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.580 en jij zwom naar de overkant
het water aan de lippen
want de zee stond je te wijd
er gleden vissen onderlangs
en het besef kwam later pas
ze haakten aan jouw vlinderslag
er werd iets uitgedreven
je ogen schenen helder
maar je zag niet wat het was
je vloeide naast de tijd.…
Proëleuteren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
611 Soms kriebelt het ergens
voel je een heftige drang tot
kladders ophoesten
de ene mens snottert mee
een ander blèrt mogelijk
hánd voor de mónd
of laat zich preventief
tegen-enten.
Wat kan het schelen
leuteren schijnt ook
in de vingers te zitten
al dan niet genetisch bepaald.
Of het besmettelijk is
werd nooit beschreven,
alhoewel…
Ode aan jullie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.046 oh kijk..werelden en tijden kiemen,
groeien en bloeien boven ons, hoog boven ons, boven alle exponenten,
boven de kennis, boven het geheim, boven de beloftes,
zoals bloeiende ogen van alle mogelijke toekomsten
poëzie en vlag van de winnaars
- daar zijn wij geweest-…
op weg naar Hernehim
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.186 regen
een hemels degen
houdt mensen van de straat
ik voel me veilig onder de plu
maar stap in een plas nonderdju
was al verlaat
en na een uur van verdwalen
neem ik lijn veertien naar Zeeburg
om toch nog op tijd ergens het begin te halen
vraag me af of hij wel gaat
veel trams passeren
maar de zondag kent een ander ritme
mijn lijn rijdt…
Baken
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
677 metsel ik met gedachtenspecie
de grillige stenen van de taal
tot een wankel zinnenbouwwerk
zwak getuigt het mijn verhaal
kon ik regels laten zingen
met waarachtig toverklanken
zodat er sterke ranken groeien
en bloeien tot in ver verschiet
met een verlichtend levenslied
deze gewillige betermaker
ontbreekt node de magie
die getijen…
Vreetbui (ik eet...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 ik eet
de dag door met woorden en letters
van drop, chocola
en hele zinnen zoethout
waar ik op kauw kauw kauw
ik drink
de tranen van mijn lief, de lege blikken
na het afscheid
het regenwater in de koude
goot
één theelepel dood
's avonds als ik misselijk voldaan
mijn bureaustoel bezet
kots ik poëzie…
er zit poëzie in een klaproos
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.260 een houten vloer
drijft voorbij het land
dat ik in me draag
vanuit de verte schuiven
lege stoelen als bootjes in
mijn schoot
het is eb, denk ik dan
wanneer mijn longen
nesten bouwen, te groot voor
kale bomen en de klaprozen
die in de palm
van je hand vallen
en het maanzaad sluiten rond
je mond, purperrood
alsof…
Als toverbalsem
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
570 niet voor één dag
maar vrijwel het gehele jaar door
drink je woorden als toverbalsem
gedragen en bewogen
zeil je weg op innerlijke vleugels
doorwaad je deze brede stroom
alswaar onder invloed
van een verleidelijk gezang
wordt poëzie in alle tonen geschreven
voor wat de vrije versvormen betreft
al lezende en schrijvende
geniet je…
Achter de muze
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
652 en ik mompel
naar iets diep in mijn hart
terwijl je verder loopt
ben jij de muze in mij
woorden spelen een melodie
tussen jou en mij
ik neurie zomaar
wat noten op een deuntje
hoewel niet helemaal zuiver
welja, wie kent dat niet
ik neem de middenweg hierin
maak meer tijd vrij
wat mijn dagelijkse leven betreft
dat je weet wat je doet…
Etude (herziene versie)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
766 Tot hij ging luisteren en
in muziek om hem heen
een kosmos hangen ging:
Rachmaninov d kleine terts,
immens verlangen en leerde
(want oren heeft wie hore)
Poëzie schrijven
begreep hij tenslotte is
overslaan en gaan en
kosmos binnendringen
Wist hij alleen maar dat
lege blad
alleen maar dat
en wiste hij…
Tweeslachtig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
481 Vervloekt onomwonden de schrijnende
onrust in de vruchtloze morgenstonden
of bij de schater van een ironische maan, als
wat geen vorm of toon had gevonden, z’n
eigen weg zal zoeken, ver bij hem vandaan,
komen beide seksen, dicht bij hem te staan,
dan wordt geluk hem niet ontnomen, dat
is de ware poëzie uit één stuk.…