1341 resultaten.
Trots
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
631 Hij mijn oudste
heeft de moed om de beste te zijn
en de wil om te winnen
het doorzetten ondanks pijn
Zij mijn dochter
samen werken naar een doel
inzet als geen ander
blijft ondanks alles koel
Beide zo anders
maar toch één
onvoorwaardelijk er voor gaan
toch heel veel gemeen
Trotse moeder
om hoe ze in het leven staan
hun werk en hun…
Limoen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Koel hield ik me.
Drie Engelstalige gedichten manifesteerde ik,
terwijl ik dronk als een zeeman. Ik leerde
over de driehoek van Jan, tussen Pixies, Nirvana,
en mijn band: Queens of the Stone Age.
Thuis kwam ik. Omdat dat een goed vertrekpunt is.
De linkerlade van mijn koelkast bléék niet leeg.…
De Schone Herfst
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.224 Naar deze herfst had ik ontroerd gewacht
Als naar een nacht van zwoel-doorgeurde dromen:
Naar 't koele licht en naar de gouden bomen
In grauwe nevel langs de smalle gracht.…
Ander beeld
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.092 De vraag is in mijn stem het boek ontstegen:
de schone lachte en schudde koel het hoofd.
Ik heb haar hand genomen toen; zij keek
of ik mijn nagels had geknipt; waar bleek
van niet, riep zij een roodverlakte doos te wapen.
Blinkende punten, wat gekriebel en een knap
bij iedre tel... Zij was zo wijs en knap!…
HOMEROS
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.893 Ik zag de koele stroom verborgen wenken:
de Lethe, dacht ik, dooft het laatste licht,
maar verzen zijn onsterflijke geschenken.
---------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten 1938-1988 (1990).…
Heisa.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
900 Heisa, lustig moet men zijn
bij gezang en koele wijn,
want waarom toch beven?
lach de duivel in 't gezicht,
vrees de schaduw noch het licht
en bemin het leven.
Nu welaan!…
Moed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
8.827 O, laat mij gaan, waar gindse duinen rusten,
waar koele westenwind nauw ademhaalt
en matte herfstzon zilvertintig straalt
en vrede murmelt aan de kalme kusten!
Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste,
zich aan de wind, die van uw kruinen daalt,
en vallend lover lispelt en herhaalt,
dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten.…
Danseressen van de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 De kompaskwal heeft haar streken
De oorkwal geeft een teken
Een haarkwal wil mij zoenen
en schiet met gifharpoenen
Majestueus, blauwwit koel
danst de zeepaddestoel
in flonkerend brokaat
op de getijstroom-maat
Zij zuigt-perst zich voort
onhoorbaar, onverstoord
Ik streel haar gladde hoed
als nederige groet
Dan vervolgen we onze wegen…
Herfstcharme
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Als doorzichtige tule over weiden
Bestrooid met stralen blinkend goud
Komt vanaf ‘t water zich verbreiden
Vult met zilverstralen ’t schemerwoud
Drapeert in plooien verre landerijen
Golvend op een zachte koele wind
Terwijl in bos eerste blaadjes zich vlijen
In warme herfstkleuren reeds getint
Overdekt door blauwe hemelboog
Waarlangs de witte…
rode baret
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 dronken van haar rode muts
ovaal zwart werd het voor mijn ogen
mijn bril besloeg op haar rechte neus
mijn vingers bekeken voorzichtig
haar geschilderde lichaamsdelen
haar wangen, wenkbrauwen en hals
en dan die mond,hartstochtelijk
gevormd om grenzeloos te kussen
ellipsen en half geschreven cirkels
blijven ronddraaien in mijn hoofd
dat koele…
Nacht na een lange avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 De sterren leven helder
hier, ginds, vanuit mijn bed
gezien heel diep binnen
het kozijnkader
Heerlijk koel lig jij te slapen
maar mijn huid brandt
waar ik jou mis lig jij
voldaan te slapen
na de lange avond
in dit langhuis, waar wij
alleen ingehouden durfden
te vrijen, niet gewend
dat van anderen te horen
en hier…
Met licht betaald?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 Stilheid die mijn honger zal stillen
hecht zich op het koele marmer waar
mijn hoofd op rust, heb ik in evenwicht
met licht betaald, op een dichters graf
waaruit stilte ademt, wel vrij vertaald
zonder mij aan de deksel te vertillen…
ROTTERDAMS PARK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Bedaagde reuzen wuiven koel en wijd,
mogen bloemengeur voor jong gemoed danken.
Rust straalt nodend uit grasveldjes en banken.
Allerlei spraak is tot zwerven bereid:
langs de vijver, die zijn vele vingers spreidt
als lange, dooreen geweven ranken.…
Dordogne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Het wordt mij droef te moede
als ik lees
Van violette heuvels in het zand
En hopen puin van bergen steen op 't land
Het tranendal van weduwen en wees
'k Zie liever Flora bloeien in 't decor
Van Puy-de-Dôme, Dordogne
en Lozère
Ardèche, Haute-Loire, Vaucluse
en Isère
Van Franche-Comté, Savoie
en de Côte-d'Or
In koele meren onder…
zo vonden wij elkaar na duizend jaar
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.324 we kropen in elkaar
het hoge duin, de zon
een zwarte bui verdronken
in de geur van hennahaar
onder het hemeldak
een bank met uitzicht op de
rand van regen, de zee blauwt
branding aan de koele kant
we liepen onze jaren terug
terwijl konijnen speelden
de duinen zich verveelden
en vluchtten voor de wind
de zee kwam verder
met een…
Koude rillingen in de ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 wakker werden en
naar een kelder renden
hun kinderen huilend
in het bleke ochtendlicht
Gewonden kruipen over brokstukken
klauteren langs de geblakerde auto's
Een ambulance rijdt weg
Dagelijkse lijken, dagelijks nieuws
met overlevenden
met een droge mond
sprakeloos, bleek in de zon
waarin ik het nieuws volg
met mijn scherpe ogen
mijn koele…
VAN LAAT NAAR VROEG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Koele adem laat vredige rust komen
op het veld, waar elke levensvraag landt.
Het duister heeft kunstzinnig verstand,
schept schimmige beelden uit stille dromen.
De nacht wenst dit houwwerk in te tomen,
wacht af, door zegenrijke geest overmand.…
De smaak van spin
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
510 even aan
een draadje zit los
Een lijdzame spin
rust in haar perfect kunstwerk
wacht op het feestmaal
Geduldig wachten
vliegen staan op het menu
een zweeft er voorbij
Nieuwe bezoeker
onverwachts verzeild geraakt
acht poten wachten
Onwetende vlieg
blijft hangen aan zijden draadje
spin langs de lijn
Op een zomerdag
gezoem in de koele…
EEKHOORN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Klauwtjes slaan de brede weg naar dichtheid
van koel wenkende, groene veiligheid.
Het lover kijkt als een stille bosgnoom.
Duizend ogen tussen stam en bladerzoom
tonen vele straten, stevig en wijd.
Takken noden pootjes, tot alles bereid:
teugelloos springen, opeens intomen.…
O dagen van oktober.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
984 O dagen, dat weer d'eerste
chrysanten stralen
en geuren met de teerste
en koelste geur, o dagen
als koele en geur'ge dalen....
O dagen, dat weer d'aarde
is uitgeweend,
nu goude' oktober klaarde,
ik ril en peins, o dagen,
dat 'k met Haar werd vereend:
wat schreit er toch in u?
wat schreit er toch in u?…
een mooi mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
507 een mooi mens ontmoet je
altijd onverwacht
gewoon op straat
een heimelijke blik
een gefluisterd woord
een onverwachte aanraking
plotseling duiken ze op
In je fantasie
of in jouw dromen
intens en onstuimig
liefdevol en zorgzaam
koel of berekenend
een mooi mens raakt je
uit het niets
zomaar opeens
warm en liefdevol
zacht en…
AFSCHEIDSHUIS BRENGT SCHERTS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
396 Koffie dampt geurig
in de koele, grijze zaal,
waar men wacht op straks...
Bij vrolijke kout
worden allerlei koekjes
langzaam verorberd.
Een klucht zwijgt steeds,
vermaakt met heftig gebaar
alle toeschouwers.
Tenslotte klinken
enige dierengeluiden.
Wat voor vraag rijst op?…
Dualiteit.
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
193 Verlangend naar de koele plek onder de boom,
Maar de rust is niet de tuin,
Het ligt daar, ergens tussen de gevallen kastanjes,
Wordt begeert om zijn vrijheid
En laat zich daarom niet vangen.…
JASON ARDAY
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
147 Er kwam een hoge witte stortvloed aan
Om een hoogleraar van het land te spoelen
Het schuim erop dat wilde laten voelen
Een letterdief dient onverwijld te gaan
De jonge zwarte man verliet zijn baan
Tot alle haat en nijd wat af zou koelen
Meesmuilen droop van vele Britse smoelen
Straks ging de eer van Cambridge naar de maan
Keep stiff your…
Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen
poëzie
3.6 met 21 stemmen
2.138 Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen,
En, stadsgevang'nen, wijd zwerven door 't ruim,
Komt vlokkend op de wind, als gorig schuim
Uit een riool, het stadslawaai gevlogen;
Twee wolken stuiven aan, ineen gezogen
Door stinkende auto die, rollende fluim,
Op 't stof, dat wegbolt, in kwaadaard'ge luim
De stad, immense zieke, heeft uitgespogen…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Wat stijgt op uit diepten van jouw ziel?
Misschien ben je overstroomd door het licht
gewond door het water,
verdronken door zeeën emoties
nog niet één met de juiste grond geworden.
Ritsel je nog tussen struiken en gras,
worstel je met de kuisheid van het laatste kleed.
Voel je jouw lichaam
nog steeds niet vol van verwachting dansen…
Indië
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 Ik zie weer die koele witte huizen
langs de tamarinde lanen staan,
waar op het heetst van de dag
de luiken voor de ramen gaan.
Bovenin de kamers, die ruitjes
altijd weer in glas in lood,
waar het zonlicht doorheen speelde
in geel, groen, blauw en rood.…
En als de zon voor de uittocht uit haar zaal
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.152 peinzend-artistiek staat te draperen,
Of zo -, Of zo -, en groenig irizeren
De feeërieke zomen van haar shawl,
En ongeduldig de avondster 't portaal
Ingluurt, of 't nog niet klaar is, dat proberen,
Hoe 't grootst effekt zal zijn van mooie kleren,
En maar vast waagt zijn blauwfonk'lend signaal -
De laatste tip waait donkerrood naar binnen
Met koele…
Het geluid van machinegeweren (wat als...)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
871 Worden de kosten van de oorlog koel berekend,
op de lange, lange weg die naar de vrede leidt?
Mijn kleinzoon, net twee geworden vandaag,
hem geef ik wereldvrede, ik geef 't hem graag.
Maar wat ik hem nooit, nóóit wil leren ...
is het geluid ... het geluid van machinegeweren.…
De Kring
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.572 Sinds de dag je hand gleed uit de mijne
loop ik door de vallei der woestijnen,
waar ik alleen maar in cirkels kan dwalen
om verloren te lopen in fata morgana's,
op zoek naar het koele heldere water
in de oase van de hoop, om de tere bloem
der liefde in mijn gekomde handen
in leven te houden, maar al wat ik vind
is het vloeien van mijn zilte…