2000 resultaten.
geef hem
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.817 Geef hem
Je vingers
In zijn oren,
Want de wereld is te luid.
Hij wil er uit.
Maar de stap te groot
En onrechtvaardig.
Hij voelt zich klein.
Een vriend geeft hem
Een podium
Om in stilte
Op te wenen,
Met staande ovatie
En een zacht maar oorverdovend applaus.…
MIJN PAARD BALTHASAR
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
846 Mijn paard begroet de zon met gespitste oren
ik kom in de stemming om het wassende licht tegemoet te gaan
het is alsof het verdriet en twijfels van het laatste jaar
achter me wegstromen, zoals de schaduw van Balthasar
voor de eerste keer in mijn leven ben ik vrij
vrij van de wereld voor mij
en van de verplichtingen achter mij
een groot deel…
ruis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
684 Waarom nog blijven
op dit strand zonder zand
alleen ogen blijven blind
oren horen
dit kind
is op weg
onderweg
alleen zomaar tot ziens
dit gevoel is niet van wederzien
Blijven nog om wat
geen zand zonder op dit strand
blind van woorden in je ogen te zijn
hoor ruis oor
kind dit is gevoel
onderweg zijn
is nooit op tijd gericht
en…
Terwijl de wind scheen en de bij bromde
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.447 Hoe doodgerust voelden mijn oren toen,
ik ging en had met alles niets van doen.…
Amber Dubbers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.233 Je had ruzie met pap en mam,
Met een hoop kabaal
sloot jij de deur achter je,
Ik rende je achterna,
en ik zag het, ik hoorde het,
Gierende remmen, een gil,
ik rende naar je toe
met pap en mam achter me
stonden we bij je,
je werd wakker,
we waren blij dat je niet dood was,
maar je begon te bloeden,
uit je neus, je mond, en je oren…
Slaap maar kind
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
763 Slaap maar kind
ik heb ze verjaagd
de monsters en de draken
vannacht komen ze niet meer
Slaap maar kind
de muren hebben oren
maar kunnen je niet horen
ik adem met je mee
Slaap maar kind
het is hier zo veilig
dat je nu echt slapen kunt
ik waak wel over jou
Slaap maar kind
geef je maar over
aan alle mooie dromen
ik droom wel met…
Tegen de richting van de wijzers in
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
592 Verveeld en balorig
had de mens geen oren naar
het verstrijken van de tijd
Door rap te timen
kon hij zich bewegen tegen
de richting van de wijzers in
Met plus en plus
dacht hij de strijd te winnen
maar raakte verder in de min
Als om de aardas tolden en holden
zijn gedachten met hem mee
op een been hinkend
Tot overmaat van ramp…
in mezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.344 medicijnen
die toch niet helemaal
werken
eerst toch weer
durven hopen
diezelfde hoop
wordt nu weer afgenomen
bruusk en zonder waarschuwing
de ziekte laat weer
van zich horen
ik weet het wel
ik heb je wel gehoord
het liefst houd ik
mijn handen over mijn oren
mijn handen voor mijn gezicht
dan moet ik er niet naar kijken
en toch
houdt…
Is er nog meer te beleven?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 onbeschrijfelijke
smart rukt
aan het tintelend vel,
de essentie van
volkomenheid
aangemeten
uit het heelal
en een vage hel
uit zich in de gedachte
van het hart
het gemis
zit veelal
tussen beide oren.…
Goed gesprek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
622 had hen niet opgemerkt
Zij voerde
-zichtbaar-
de boventoon
Je las het af
aan de beweging
van de monden
Hij spitste
z'n grote oren
om niets van haar stem
te missen
zij had het over:
'vindersloon'
Hij had....
zijn grote liefde
in dit park gevonden.…
vrij (voor Ferry)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
629 het leven
de liefde
de dood
alles is verwoord
verzwegen
beschreven bezongen
en toch
in deze stilte
nu jij voor
eeuwig zwijgt zijn
mijn oren pijnlijk
scherp afgesteld
zwart op zwart
op afstand
een duistere vlek
eenmaal dichtbij
voel ik de plooien
en lagen
op de dodenakker
wilde bloemen
ben je vrij vogel
in een kooi…
Projectie doorzien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
474 Wat onze oren horen vervormen we.
Wat onze ogen zien vervalsen we.
Wat krom is projecteren mensen recht.
Wie is eigenlijk onze regisseur?
Wie schrijft onze recenties?
Wie horen en wie kijken?
Wie acteert?
Projectie bestaat werkelijk!
Echt!…
Te lang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 Dan ineens, gaan ogen open
is 't klaar met gemoedelijkheid
Ook de oren staan volop open
en ineens is 't beurt met de geit.
Over zich laten lopen is not done
ze loopt nu liever zelf
Houdt het roer stevig vast
dan volgt de regie vanzelf.…
Vreugde in januari
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 het geblaf
van een troep honden
een jacht begonnen
Mijn rug tegen de stam
jou in mijn armen, voelen
hoe de boom tegen mijn rug
door de wind bewoog
jouw angst verdwenen
ontspannen onze handen
Maanden later ruik ik
nog steeds de geur van hars
bij het dragen van de jas
proef ik nog jouw mond
de stem die fluistert
in mijn gespitste oren…
Plaag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
658 Voor muzikale oren
soms stompzinnig vals!
Maar niemand, niemand stoort zich
aan haar melancholieken.
Sprinkhanen, ratten, wespen
willen we wel verdelgen.
Tortels zijn troeteldieren.
Die dienen we niet te verdrieten.…
Filosofie
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
603 langsgekomen
Als er in een bos o zo verlaten
een takje knispert of verbuigt
maar er is geen sterveling
die hiervan getuigt
Als er in een bos o zo verlaten
een geluid voortkomt uit de natuur
niet eens heel bijzonder
tijdens het nachtelijk uur
Er niemand is om het te horen
tussen het ontembare onkruid
niet in de buurt van een paar oren…
Adieu
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.593 In de kamer zit ik aan de tafel,
luister naar het suizen in mijn oren.
Vogels houden eindelijk hun snavel,
het wordt stil, ik kan de sterren horen,
en wat in de aarde wordt geboren.
Nu vannacht, het hele huis ligt open,
ik zit in de blote eeuwigheid,
en ik laat mij door de regen dopen
voor een zachte dood, ik ben bereid.…
Taalkwaalhart
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
497 vullende regel
de verhoopte redding
maar trop is te veel
en mooi is nooit minder
en daar op rij drie
de hoog begeerde blond geleerde
schikgodin, dwepend met al mijn muzen
(zeg me niets meer
van de muzen, ze sluiten
mijn ramen en mijn deuren)
ik ben meer van de toevalligheid
ik raap of schraap het van de straat
het waait me om de oren…
de kracht van autisme (2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 toch de wereld
voor mij steeds is
mij hindert het leven
in een grote menigte
bij het winkelen ook
als het geluid daarvan
als nooit stoppend
altijd overal stormt
al zou ik het willen
ik weet gewoon niet
hoe haar te stoppen
ook begrijp ik niet
waar wat mij verschrikt
zoveel herrie overmaakt
het stoort mij vooral
in mijn hoofd en oren…
Dood gewoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
542 langzaam sijpelt
dagelijkse sleur
uit zinnen zonder punt
oren in het boek kleuren dieper
ondanks zonlicht dat door
vale gordijnen naar binnen wil gluren
ongeopende vraagstukken
liggen her en der
in vergeten stapels
zij verbloemen inzicht, dat ooit
daar was, maar nu verloren
is gewaaid
vertwijfeling kreeg ruim baan
zo koos je…
Het is zo persoonlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Ik stop mijn oren dicht
met zelfgekozen geluiden
ik giet mijn ogen vol
met statussen en weetjes
en soms zie ik ver weg
op een foto het licht
van de dag van vandaag
Ik negeer de mensen
om me heen, zo persoonlijk
is mijn leven, helemaal
op mijn maat gemaakt
in mijn hoofd
en bevestigd
door mijn vrienden
die mij raken en zich
uitsluitend…
ik kroop eens in de huid
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
592 Ik kroop eens in de huid
van een doorgaand puber leven
boven alle twijfel verheven
wilde ik er na één dag al terug uit
was me dat schudden en beven
al die drukte en voorbedachte leugens
waanzin, idioten met flitsgeheugens
pubers die flirten met het helse leven
ik stond op en blies de grote fluit
de stoom verliet mijn zere oren...…
NIET TE VANGEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
448 ik probeer de wereld te vangen in woorden
probeer een hemel te beschrijven
het liefst als het kon in akkoorden
ook jou probeer ik met
fraaie teksten te vangen
in te lijven
maar je laat je oren
er niet naar hangen
mijn woorden zijn te zwak
glijden overal wel naar toe
hoe ik mijn best ook doe
ze omzeilden hem niet -
verdwijnen in dat wak…
De rijm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 Het rijm
De pijn
Het slijm
Geheim
Venijn
Daarbij
De tijd
De spijt
De strijd
De roem
De zoen
Het doen
Nog geen miljoen
Zou dit kunnen vervangen
Nooit gevangen
Zitten
Staren in het niets
Komt er toch weer iets
De wind in je rug op de fiets
De zon in je gezicht
Je plicht
Om Mani Padme Hum
Oren dicht en klappen
Met een hand…
Ik ben ik
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 Moet ik spreken met jouw stem
horen met jouw oren
ben ik die wie jij bent?
nééé
jij bent jouw eigen mooie ik
en ik, ik ben mijn ik
met mijn eigen rikketik
mijn ogen en mijn brein
wie kan ik anders zijn?
ben jij die wie ik ben?…
snoeilust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 ik moet naar de kapper
voor een beetje fatsoen
in het bos op mijn hoofd
dat daar wild nu woekert
het is de hoogste tijd nu
dat een snoeiend mes
daar korte metten maakt
met mijn te lange manen
voor het laatste nieuws
de roddel en het geklets
die de barbier achter mij
aan mijn oren dan vertelt
kort aan de zijkanten zeker
maar de bovenkant…
De banvloek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
397 van heel ver
klokte vrede
een onbekende
melodie voor
gespitste oren uit
een donkerrode
stenen toren
zacht omhulden
tonen de tik
die agressie
geladen was
en toch zijn
boodschap gaf in
verrast ontvangen
nog waren zij
niet klaar met
hun onderling
getwist de
boze blik die
werd geworpen
met ach stik
generaties hadden
elkaar…
Zoals het voelt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Soms,
voel jij de diepten die je daalt
vol fouten en vergissingen
mislukkingen die je vergeet
in intieme brieven
die in woordenboeken
leren zwemmen
tussen jouw oren
duikt de essentie
van jouw ik
vertrouwde metaforen
jij bent blij met jouw bestaan
voor het eerst alleen in jouw leven
zoals het voelt in liefde geven
in louter…
BRONZEN MEMO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 Onhoorbaar haast de roep van klokken
In stadsdeel, kern en buitenwijk
Die van Schiedam zijn onverschrokken
Zij hebben een enorm bereik
Ik stop mijn vingers in mijn oren
't Is zaterdag rond etenstijd
Dit beieren kan niet bekoren
Terwijl het ergens ook verblijdt
Waarschuwend dreunen en vibreren
We zijn op ons paasbest gekleed
Om het theater…
De Ontreddering
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
680 Zijn handen omklemmen als witte spichtige takken
het doodsbleke gezicht en bedekken de oren.
Vastgenageld als een bevroren bladerloze boom.
Gekweld aan de rand van het landschap
Voelt hij zich overweldigd?
De holle ogen, de opengesperde mond. Hij trilt van angst.…