1267 resultaten.
Voor Eva
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 (een personage uit het boek 'Vele Hemels boven de zevende' van Griet Op de Beeck)
Voor Eva die ook ik nu graag zie
Nee niet die listige uit het Paradijs
maar voor u, de enige echte
Geen vraag over het waarom
de lezer kent het daarom
Uw naasten misschien niet
Lieve, zachte, meelevende Eva
ook gij kreeg niet wat u verdiende
dat beetje…
Gelijkgestemde melodie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 in zweven en glijden
de techniek was uitgezet
wij deelden alle elementen
zoals in oude schrift-
segmenten ooit voorzegd
in vrije vlucht
bewoog het leven
eindelijk naar alle kanten in
dansen zonder zwaartekracht
wij groeiden op
dezelfde golflengte
interfereerden in een
gelijkgestemde melodie
bloeiden daar als
goden in het paradijs…
Afkicken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 De woordenslaaf is hondsmoe,
hij verlangt naar een woordenloos paradijs
vol naakte Eva's in een bos bij Stroe,
waar talloze borsten hem omringen,
hij snakt naar avontuur, onwijs,
als van een losgeslagen nar
en continu dwaze liederen zingen,
reizen als Pipo in een bontgekleurde huifkar.…
jeugdmerken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 een bel van stilte ploft in ’t paradijs en zij ontbloot
haar schoonheidswet.…
Vredesdroom
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
443 altijd was
Over dromen van vree wil ik schrijven
En over de droom die genas
Het was een droom van rust
Die de mens aansprak en raakte
Na ontspannende slaap wakker gekust
Door geest van liefde die over mij waakte
Het was een droom voor alle mensen
Van elke kleur en elk ras
Dat elk voor ieder het beste zou wensen
Zodat heel de aarde het paradijs…
STEEDS ROND GAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
332 De verboden appel
van het Paradijs
heeft mensen verleid
tot vermeende alwetendheid
verspreidt thans
over heel de wereld
haar zoet wenkende geuren
spoort de mensen aan
tot steeds meer kennis
zichzelf te verrijken
waarachter
het kwaad loert als mensenvriend
die oog en oor wellicht
alle zintuigen streelt
op zachtzinnige wijze
soms…
Zomerregens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
255 welvaart
bloeiende handel, een lint
van havens vol schepen:
het land van de Filistijnen
Nu verstikt, omsloten
door het getto
Er vallen Zomerregens
die ons breken, botten
wegen en bruggen
kades en kantoren, daken
liggen op de grond
naast open riolen, ruik
waar we wonen, blijf niet
daar staan, veilig ver weg
op de wallen van jullie paradijs…
Eén volk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
112 Naar het echte paradijs wilden we
Weg uit de bedrieglijke droom
Maar we waren los zand
zoals in de woestijn
En we konden er niet heen
Het was al bezet
We zouden moeten vechten
mensen zoals wij
moeten vermoorden
Dus worden we gesmeed
tot bloedbroeders, één volk
van uitverkorenen onder het oog
van een god met dolken
in de handen van…
gedachten vol met stilte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 dat je nader kwam
wist dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn
eigen horizon vermaakte
we gingen terug
naar paradijselijke…
je schaduw wil me kelen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
950 opzij te gaan
je schaduw wil me kelen
kijkt me donker aan
manshoog knak en
vierendeel je alle stelen
de schijn van kleur bloeit rood
maar dat kan niemand schelen
we droomden in muziek
hoogpolig sloot de hemel zijn
akkoorden, een dissonant in
woorden, die we nog niet hoorden
we zongen tot de vleugels braken
aardden zonder paradijs…
Het dichten
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.002 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
gepubliceerd onder zijn ironische alter ego-naam
Cornelis Paradijs…
het meisje van heden
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.477 troosten
wanneer de dag haar allengs zal overvallen
en ware schaduwen zullen oogsten
ik zou trachten haar te beschermen
tegen onvermijdbare nachtelijke wallen
in haar zie ik het plezier
van dansen in het natte gras
of nog tevreden zijn met
onbeantwoorde vragen
ik zal bij jou, meisje van heden,
immer blijven zoeken naar
het paradijselijk…
Ik heb u nooit een rozentuin beloofd
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.179 De dood van de tuinman was heel terecht;
een oude vete werd nu eindelijk beslecht,
zodat de rozen in hun paradijs'lijk hof,
zouden kunnen getuigen van Gods' lof,
als hun zoete geur ten lange leste
niet alles voor het gerecht doet verpesten.…
Atheïsten
poëzie
3.8 met 15 stemmen
3.060 -----------------------------------------------------------
uit: Grassprietjes van Cornelis Paradijs (1885)…
DOODSSTRIJD
poëzie
4.2 met 12 stemmen
5.155 het paradijs is verbrand: ik proef roet,
dood, angst en bloed.
ik ben bang, ik ben bang voor de dood.
ik kan hem niet zien,
ik kan hem niet zien,
maar ik voel hem achter mij staan.
hij is misschien rakelings langs mij gegaan.
hij sluipt op zware geruisloze voeten onzichtbaar
achter het leven aan.…
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 Levensstijlen veranderen
Vrienden raak je kwijt
Lichamen verouderen
Seizoenen komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door…
Verloren liefde
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.728 armen
meedroeg,
naar het magische lied van de vlinder,
naar de blanke bloem
in het zilver maanzand,
naar de zomerwind
die zong van een ontvlamd hart,
een verrukte ziel,
naar de schoonheid
van het wintermeisje,
met een sneeuwvlaag in haar lokken
naar de bloeiende kracht
van het volle leven,
naar de poort zonder sleutel,
het verborgen paradijs…
parelde een hoge lach
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
994 dat je nader kwam
wist dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn
eigen horizon vermaakte
we gingen terug
naar paradijselijke…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 ik zag je zwaaien
je hoofd omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld…
Winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 Ergens op de wereld golven van geweld, stromend water
als een brullende leeuw verscheurend al wat leeft
in een paradijs van schoonheid.
Winter zo wonderschoon en de sneeuw bedekt
de omgeving met een deken van ongerepte schoonheid.
Een wereld van verschil.…
grondgedachte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
892 de een crepeert de ander vreet zich vol
voortdurend is er oorlog op die bol
verneem nu hoe die bol kan staan van vrede
belasting wordt van iedereen geheven
de wereldfiscus int het ganse loon
en geeft aan elk een eerlijk deel gewoon
zodat geen mens in armoe hoeft te leven
voor wereldvrede twee is dit een eis
zei god de eerste was in t paradijs…
De blauwe planeet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
764 In de ruimte koud en inktzwart
zien ruimtereizigers in spotlight
van de zon de blauwe planeet-
dat in stilte met de schoonheid
van ‘n aards paradijs schijnbaar
gewichtloos in oneindigheid zweeft
Kwetsbaar flinterdun de schild
tegen een gewelddadig ruim
de beschermer van aards leven-
paradoxaal gloort dan de hoop
dat inzicht van leiders…
MET KINDERLIJK GENOEGEN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
562 Lang niet altijd ging het soepel
Zat ik in een tunnel klem
Crashte ik, want had geen rem
Sprong ik braaf door ieders hoepel
Jouw hang naar de blauwe koepel
Donker zwijgen, mijn woestijnstem
Leidden niet tot carpe diem
Onze levensstroom werd troebel
Nu we aren leerden lezen
Alle soorten vruchten proefden
Zijn we weer in 't paradijs…
Stilte resistent?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
687 Vanuit een verloren stilte,
boren miljoenen zielen
zovele gaten in gordijnen
van het paradijs, steeds meer
licht priemt door onwrikbare
schaduwen, waarin de onmacht
wordt beleefd.…
Eenvoudig wonderen
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.144 Wees gelukkig met jezelf
en met je vrienden
feestend door het leven gaan
een paradijs vol inhoud
met bijen en vlinders
bloemen in alle kleuren.
Zie tussen witte wolken
stralend blauw
op aarde tussen schaduw de zon
avondschemer in duister overgaan
’s morgens de kim vol vlammen
heel de wereld is nog steeds één wonder.…
Na ons afscheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
699 Eens als ons afscheid lang zal zijn
en van ’t weerzien wij niet weten
dagen vervulD van weemoed en pijn
tijd in angst en zorg versleten
zal dan onze liefde hoogtij vieren
weten we dat toch de tijden keren
dat wij elkaar met bloemen sieren
in die tuin van paradijselijke sferen
leven zal daar opnieuw beginnen
daar in die wonderschone stad…
Scotch Terrier in een koffiehuis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.613 Hij werd als ik in 't Paradijs geschapen
In wilde staat en ligt voor zijn plezier
Thans in dit zeer voornaam café te slapen...
Een eender lot? Neen, wat men ook vertelle,
Ik ben beschaafd en dit onmondig dier
Kan voor zichzelf niet eens een glas bestellen.…
Een annunciatie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.862 die het glazuur van je tanden slijt
altijd gevleugeld en met een altijd
vlammend zwaard tussen ons in
Komt me nog meer vertellen
hemelse nakomelingen voorspellen
maar (wat ze achter haar rug
houdt) geloven durf ik het niet
Dan vallen alle kruiswegstaties om
dan stijgt ze terneergeslagen weer op
fietst langzaam en eenzaam
naar het paradijs…
de landmeter
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.542 Het is niet alleen onverschilligheid, in zekere zin
is het misschien zelfs wel liefde die hem dwingt,
er is geen paradijs zonder rentmeester.
Hij is gelukkig met het landschap, maar gelukkig
met het zoeken, coördinaten wijzen hem zijn onzichtbare
plek, zijn utopie is de kaart, niet de wereld.…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Kinderen uit het paradijs
planten hun kleurige parasols
in schaduwen van de regenbogen,
op het schoolplein van de dorpen
wordt de eindigheid door dans gewist,
gedenktekens van wanhoop en extase,
schittering in de ogen lekt door
scheuren van de dageraad.…