994 resultaten.
Tegen de stroming in?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Regen kennen we, het wast de
ogen en het brein, hecht zich
aan de huid en hals van eigenwaarde
waarop rimpels zijn verschenen
het maakt groter dan het origineel
het steek de vingers uit de handen
het vervult de dorst tot lust en heelt holten
van gebed voordat die voorgoed zijn verdwenen
het laaft de ziel der zotheid, draagt de
lemen…
Echo’s ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 iedereen genoot
waarin een creativiteit wordt herkent
had hij niets te verliezen om alleen
te kunnen winnen, om uit die gave
als toegevoegde overdracht te kunnen kiezen,
voor zichzelf en voor zijn geselecteerd publiek,
karakter om vooroordelen te overwinnen, toont
wat we ons allen wensen om te kunnen zijn,
zijn gekozen en gedreven rimpels…
Omwentelingen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
468 Wij telden de tijdspassen
in elkaars hand om naar
de verre horizon te kijken,
er bleven waterstromen
achter op het strand
het waren onze gedachten
die het watervlak raakten,
samen met de rimpeling
van de oostenwind in elke
plas zagen we ons evenbeeld
vertragend in het schuim
van golven, in een uurwerk
die ons oneindig leek.…
Onze Monarch en Opperwezen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 Er ligt een generatie geveld
met rimpelige huid
dof als perkament
tesamen met alle
kwetsbare
zwevende tussen
zon en maan
wantrouwen en zorgen
verdoven het brein
steeds meer winkels
sluiten hun deur
voor de corona geur
adem die binnen
komt sluipen
als de pest
dat de economie omver gooit
als na een
oorlog met kanonnen
om vervolgens…
Tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 De rimpels die dieper worden, het zicht
slechter en het horen moeilijker.
Het beseffen dat een dag nooit terugkomt,
een leven slechts één keer gegeven is,
maar er is liefde, begrip, vriendschap
en dankbaarheid, soms slechts even?…
Aftands
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.246 Aftands, onacceptabel,
om weemoed te dragen
tandenloos na jaren
iedere vreugdedans voelt zich verlaten,
stikstof in het afsterven
elke dag een beetje
het water begint te knarsetanden
't lijkt op niks méér
De levensboom
vallen van de eerste bladeren
verweerde rimpels
eerste levensjaren
jeugdigheid waar ben je heen
'k voel mij zo…
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 Rimpels trekken sporen langs het oppervlak -
een eendenpaar steekt voorzichtig over
tussen drijvende bladeren,
waar de dag zichzelf losweekt uit de nacht.
De lucht ontvlamt, als welkomstgroet,
vol vuur en tintelende hoop,
terwijl het bos fluistert:
Hier is de tijd even vergeten.…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 De avond zinkt in purperen schaduwen neer bij de wilg,
een slapend oog in het rimpelende, koude water.
vergeten is de hand die beelden wilde schilderen,
wanneer het duister zacht de oever omhelst.
Daar glijdt de zwaan, een eenzame, ijzige schim,
zijn vleugels dragen het bleke licht van de maan.…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Als een gesloten knop, tastend in de regen,
droeg ik de zwaarte van een rimpelende zorg.
Maar de natuur kent geen blijvende drempels,
getijden keren als het innerlijk licht ontwaakt.
De wind wist langzaam de oude angststempels,
terwijl een nieuw besef mijn ziel zachtjes raakt.…
Laat geluk
gedicht
2.8 met 17 stemmen
10.780 O, 't moordend uitzien naar wie niet wil plukken
Uw bloem, die - 't is u beloofd - geen rimpel treft,
aleer de zoete rover u verheft:
een zee die opgaat, neev'lend van verrukking.
Nu glijdt ook alles van u en sluit gij 't oog
wilt in de poelen van uw keus verzwelgen.…
Sinterklaas gedicht
hartenkreet
3.1 met 75 stemmen
10.824 Want zo zie je, het is zo simpel,
Rijmen zonder inspiratie,
Geeft bij mij geen irritatie,
Het geeft niet eens een rimpel.
Zo heb ik met veel geduld,
Mijn hele blaadje vol geluld!…
Marine
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
785 Toch verzacht het grijs der lage wolken
De rimpeling op ’t water laat op ’t strand
een grillig zandspoor na, dat oplicht in een vage avondzon.
Wolken drijven traag uiteen:
De dag kleurt zacht een nieuwe morgen.…
GANZENVLUCHT
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
837 bronnen
vol onbekende maar welluidende woorden,
elk synoniem voor lange, mooie zomer
kruidige geuren proeven in weids heelal,
blijven dromen van lente, zomer, herfst tot
roestige bladval, onvermijdelijk ritselend,
fluisterend vertelt hoe koele winter nadert
elke adem stokt en bloed verkilt, koude
huiver streelt huid meedogenloos tot rimpels…
Lekker wijf zoekt foute vent
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
3.242 zwarte haren
een passievolle heer
tegen tattoos geen bezwaren
geroutineerd in bed
beslist een lekker lijf
niet HIV besmet
maar staat buiten kijf
bij voorkeur gaat hij vreemd
maar wel een man met stijl
want als hij me dan neemt
maakt dat me extra geil
ook leeftijd speelt een rol
al ben ik best coulant
vind wijsheid waardevol
en rimpels…
Kinderspel
gedicht
3.0 met 48 stemmen
24.788 Dus nee hij niet, liever het oog dan
dat alle rimpels kent in het gezicht
de kleur van zalm en winteravondlucht?…
Ik Schreef Maar Wat
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.197 Het werd een breekbaar valentijnsgedicht
niet te poshy, eerder ontwarend
De waterspiraal in mijn weekbad bevarend
Je leglock en adem om mijn pompende bekken
over al die extra's in mijn gezicht
die de rimpels van de winter rechttrekken
als ik jou zie opstaan in winters strijklicht
Ik schrok van het vuur
in de wending die zat in
jouw wiegende…
Afgedankt?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
753 Ze lag er wat vuilig
Tussen schemer en dageraad
Beland op de koude straat
Verloren op de grond
Toen de hand, rimpelig van oud
In de koele ochtendlucht
Steunend, met een zucht
Het lappenpopje vond
Ogenschijnlijke vodden
Ooit een kind toebehoord
De kinderdroom wreed verstoord
Door regen en zon verweerd
Hij ontfermde zich ontroerd…
Jammer
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.336 Hij is toen aan de slag gegaan,
al de rimpels die zijn ontstaan,
werden snel teniet gedaan,
met de oren iets naar voren,
en het vel achter de oren.
En nu niet meer getreurd,
ook de billen werden opgebeurd.
Het vet werd niet gewogen,
maar deskundig weggezogen.…
Deel tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 wind van herbeleven
een deur die nooit echt sluit
mijn broers die rond mij spelen
met auto’s, ridders, jeugdgevoel
mijn eerste liefde die als altijd
onbereikbaar dromen fluit
ze zijn verbonden met mijn wezen
ze zijn de diepte in mijn ziel
ze zijn het boek dat ik blijf lezen
ze zijn voor mij mijn nachtasiel
als een bries
verfrist het rimpel…
Wat is leeftijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.046 Zelfde soort rimpels.
Onze tics.
Onze bewegingen.
Onze soms lachwekkende koppigheid.
Onze enorme energie.
En het feit dat ik de tijd met de glimlach blijf negeren
en dus langs mijn neus weg een oud vrouwtje zal worden.…
aandacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 hem verbazend weten liet
de mijne soms is ook wel nat
bovendien huil ik vaak
droefde toen het ventje
waarna de man op jaren
knikkend hem bekende
dat ook hij veel tranen kende
maar het ergste toch
sprak het baasje schuchter
zijn de grote mensen
die alsof ik niet besta
nooit mij aandacht geven
toen voelde hij de warmte
van rimpelende…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 en ervaring lijken langer
rekken zich uit in hun voortbestaan
hun lichaam verliest aan kracht,
lichten wordt milder, transparant
in dat blazoen word ik gerangschikt, vrees
voor de tempowisselingen van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden om de visioenen te vermijden
in de rimpels…
Opgeruimd staat netjes, weg met die homo!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
672 ze zouden morgen langs komen om 12 uur exact
dan zou ik uit mijn levenslijden verlost worden
ondraaglijk lijden een heel lang leven lang
aantoonbaar via christelijke hetero familie
invoelbaar consulterend door artsen, psychologen
Jean Fermate zou en moest snel geholpen worden en definitief
ik was volledig totaal kalm, rustig, geen rimpeling…
zoutarm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 zie mij hier nu, een grijze
rimpeling in neonlicht. zienderogen,
bij vlokken en vlagen valt
een wereld uit elkaar.
ik moet het telkens vragen daar,
een zoutarm brood op donderdag.…
Genoeg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
548 open
wagenwijd
staat het park in bloei
dus zeg het maar
waar hou je van
Geen tv
vandaag geen mening
over mening
over mening
Over niks
Het strand valt af
langzaam
het wordt voor altijd vloed
We kunnen naar de vijver
de oorlogen negeren
de haat vergeten
de slachtoffers
de bloemen namen geven
We gooien kiezels
tellen de rimpels…
Leef
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
676 Sterf niet mee
Sterf niet mee met mij
Ik ben er nog en wil dat je leeft
Ik ben altijd bij je
Je bent mij niet kwijt
Je hart weet hoeveel ik van je hou
Je ziel hoort mijn liefdevolle fluisteringen
Jouw reis zal ik altijd volgen
Voor eeuwig vlieg ik met je mee
Als een arend boven zee
Ik zie alle rimpelingen in het water
En wanneer…
watermuziek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
393 het water is muziek
het schuilt onder de rimpeling van rietbundels
een golvende maat van strijkers
aangezet voor een bijeenkomst
van genodigde gasten met koetsen
tuimelen zilveren beslagen hoefnagels
tollen wielspaken een lichte melodie
op een wijd blad geschreven
waar regels elkaar naspelen
op de rug van het water gaat
een vliesdun tokkelen…
Het Huwelijk
netgedicht
2.4 met 27 stemmen
1.302 Aan één tafel stil
tussen jouw adem en mij
bewaar ik mijn rust
Ik lees de woorden die je niet uitspreekt,
een rimpeling in de lucht, een zachte zucht.
Jouw wereld stroomt ongefilterd bij mij binnen,
terwijl ik zoek naar de grens van waar ik begin.…
Natuurwijsheid
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
592 Langs het water beweegt
wind als een oude gids, niet sprekend
maar wijzend in rimpeling en rust. Mijn adem vindt
zijn ritme in dat zwijgen, alsof ik meedrijf in een grotere stroom.
Wanneer het bos mij omsluit,
vertraagt iets diep vanbinnen, alsof mijn
open zintuigen thuiskomen in hun eigen taal.…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Grijs haar en rimpels
maar in mijn hart glanst nog steeds
je vertrouwde lach
In de stille uren waarin je aanwezigheid
als een zachte stroom door mijn gedachten beweegt,
blijft een onverwoestbaar licht zich openen,
een warmte die elke schaduw tot rust brengt.…