1857 resultaten.
Spiegel
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.876 De lege blik in zijn ogen
De tranen die nauwelijks drogen
Het verdriet dat niet weggaat
Geen arm die om hem heen slaat
Geen schouder om op uit te huilen
Zijn ziel zit vol schrammen en builen
Hij heeft niets meer om te winnen
Dat weet hij ook, diep van binnen
In gedachten loopt hij door donkere mijnen
Hij wil van de aardbodem verdwijnen…
De gekrulde waarheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.147 Je krullen dansen
als prettige getouwde harlekijntjes
die de zon vangen
weerschijn van vlaagjes
blond weerkaatsen
in het licht
met lichte tikjes
schouders raken
het weerbarstige van je gezicht
als kleine wondertjes
omtoveren in een glimlach
terwijl ik jou schrijlings
voorbij wandel
zodat onze armen elkaar raken
je passen versnelt…
gevoel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.495 Ik weet dat ik geen prater ben
Echt gevoel dat houd ik binnen
En als ik dan naar woorden zoek
Weet ik niet waar ik moet beginnen
Ik probeer het altijd goed te doen
Sta voor alle vrienden klaar
Maar als ik zelf een schouder wil
Voelt dat van anderen toch wel raar
Ik sluit me op in mijn verdriet
Ban allen uit mijn dag
Maar plotseling gaat…
Drie maal drie is negen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
496 waarom toch,
is haar fluistering
waarom toch
stuurde een moeder
mij naar haar zoon
om hem te troosten
wat was dat met Madelief
een ontmoeting
met de vraag
ben je niet trots op
een bepaald schrijven van je
een arm om mijn schouder
Madeliefke
fluistert de wind
en dan de vroegere buurman
die zijn bekentenis deed
staande naast me
bij…
Oordelen
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.308 Een schouder, een luisterend oor, zo’n simpel gebaar,
Waarom is dat voor velen zo ondenkbaar?
De woorden zijn er wel, de daden ontbreken,
Ik zwijg en laat mijn veelzeggende ogen spreken.
Kijk in de spiegels van mijn ziel, kijk goed,
En zie wat te snel oordelen met een ander doet.…
Ik heb een man gekend.
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.080 aarde
die man die heeft
mijn Moeder goed gekend
nooit had een man
op deze aard
voor mij meer waarde
dan de man
die mijn Moeder
zo goed heeft gekend
Ging ik links
dan was hij steeds bij me
ging ik rechts
dan stond hij aan mijn zij
Als ik fout was
wees hij me altijd naar het goede
en was ik goed
dan voelde ik op mijn schouder…
Koffiedikkijken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.153 Toen ik na een liter jenever
Sophia Loren in mijn bed aantrof,
ben ik in paniek naar mijn
koffiezetapparaat gerend, maar
toen de koffiegeur zich verspreidde
tikte Sophia mij op de schouder
en vreeën wij alsnog.…
Voorgoed
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.319 mijn soulmate
virtueel ter aarde besteld, het voelde
alsof deze zachte lenteregen
jouw afscheidsrede heeft geschreven
ik vraag me af of jouw lippen
die mij zo vaak hebben beroerd
mijn naam nog kunnen spellen
of ben ik al vergeten in die massa
waarvan je denkt dat die al jouw wensen voedt
nu ik weet dat ik je hand
op mijn schouder…
De smaak van nu
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 Vandaag wil je huilen
maar je keel zit op slot
toch proef je het zout
en bitter, veel bitter
Vandaag wil je troosten
maar ontbreekt je de kracht
je hebt slechts een schouder
die langzaam verrimpelt
Vandaag smaakt naar zout en bitter
vragen als waarom en waarom weer
waarvan je eigenlijk al weet
dat er geen antwoorden zijn
Gisteren nog…
In de gele trui
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Je bonkige schouders
Gestoken in die stoere
Gele trui, spierige benen
Steken uit je korte wielrenbroek,
Je grijzende haar verraadt
Een leeftijd die door je
Blitse outfit ontkend wordt -
Jij gebruikt geen anabolen
En andere drugs of zo,
Heb jij ook helemaal niet nodig
Je slaat ze zo wel in elkaar,
Een jonge vrouw van dertig
En…
Sarabande
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 De oude dame steunde op mijn schouder
en schuifelt bevend door de glazen deuren.
Op de drempel zegt ze: -het wordt weer kouder,
maar de oude lelie begint te geuren
Hoor! Hoor! Ze stommelt richting de warande.
Hoor, in de hemel speelt Bach mijn sarabande.…
Eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
616 Zijn schouders trekt ie recht
het is ineens een andere man,
als die ik vanuit de verte waarnam.
Een vriendelijk woord
doet echt wonderen!…
Gemoederen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
652 De angst houdt ons in de greep,
stevig en niet te zuinig,
leer leven met het feit,
dat we constant over de schouder
moeten kijken!
Want ZIJ, weten niet van wijken!
Dus blijf alert, is de boodschap!…
Elektronische Ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
429 Onder het mom van de globale dreiging
Gluurt Big Brother over onze schouder mee;
Worden argeloze burgers langzaam paranoïde
En digitaal gekoppeld aan de ogen van de A.I.V.D.…
Doorheen de mens
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 wat je ziet, ben ik
maar ook weer niet
mijn stem is in de tijd
het kind in mij zingt
nog immer zijn lied
wat ik zie ben jij
maar ook weer niet
ja, voor een moment
mooi, elegant en speels
dan weer de ouder op je schouder;
aan de schuivende panelen
raakt een buitenstaander niet gewend
wat ik voel, ben ik ook
voor jou kan dat zijn als…
droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 ze waren aanwezig, meer
in aantal dan het gezwam
van onderling bakkeleien
wie nu de mooiste kleuren droeg
of het groenste blad
ja, de viooltjes spraken vannacht
de huiskamer vol met eennachts
spreuken en onderlinge verwensingen
anderzijds werden ze aan schouder
gedragen en van snaar tot snaar
ontheven van een spectaculair
melodieus ontheven…
Ik lees jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ik luister
naar jou en de wereld
van voetstappen, een deur
het doortrekken van de wc
bij buren en de stilte
van nietsdoen naast de onrust
in jouw darmen, druilerig
was de dag, maar
met sijsjes en teugjes
ristretto, met jouw schouder
leunend tegen de mijne
Hoe vaak hebben we dat al gedaan?…
Gepluisd
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
481 we hebben
paardenbloemen
gepluisd
nooit wetend
waar ooit
die eindeloos
lange adem huist
gezucht om
zorgen die ons
sterker raken
dan we toen
dachten dat
onze schouders
konden dragen
we hebben
geluk gehad
want na een
uitademing
kwam eigenlijk
vanzelf onze
lucht weer terug
corona speelt
een gemener spel
hoe wij ook
ademen…
Kussen in mijn rug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Plooi je als een kussen
in mijn rug, vorm je lichaam zacht
naar het mijne, dan zakt de pijn
erin weg, in de omarming
van jouw genegenheid, je mag me strelen
licht over mijn schouder, dat is alles
wat ik je geven kan als je belooft
om niet te bewegen, meer kan ik niet
aan, mijn open bloem blijft gesloten
Soms brandt ze van krampende pijn…
De dood van Sneeuwwitje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 O, haar schouders, stevig
en zacht haar armen en benen
ronde borsten en heupen
rechte rug, volmaakte schoonheid
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand
van wie droomde heel het land?
Allemaal wilden we haar kennen
en uit haar mond woorden horen
die getuigen van ons bestaan
Was ze er nog maar
dan kon ik hopen
haar ooit te beminnen…
Kweepeer oliebol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 Een aap met op zijn schouder kaketoes
Mijn liefje, doe mij asjeblieft
een lol
Zo'n duifje met een kweepeer oliebol
Dat zet je toch acuut onder de douche?
't Zijn ook fysiek zeer turbulente tijden
'Verkoop je huid als bodybuilderbeer
Want op je oude dag telt dat niet meer
Die naaktcultus voor mooie jonge meiden!'...…
Stiekem
netgedicht
4.8 met 117 stemmen
1.500 we gingen stiekem dansen
je weet het vast niet meer
maar je nam me in je armen
ik vleide mijn hoofd op je schouders neer..
wat voelde ik me veilig
in die armen, sterk en vertrouwd
want we waren al lang samen
en we werden samen oud..…
bij overlijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 jlb
de schouders rechten
glimlachend door de dag
beurt medemensen op.
jlb
warme ontmoeting
kan koude herinnering
opnieuw milderen.
jlb
stil en gesloten
kan met lieve aandacht
worden ontsloten.
jlb
als t' einde nadert
hoop je op je kinderen
tot bij de overgang.…
Het langzame geweld
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
756 gevechtstenue
Het langzame geweld
weerspiegelt zich in
de hongerogen
van het stervende
uitgeputte kind
Het is het diepe zwijgen
van een voix céleste
het is de bittere
droefheid van een
lamgeslagen schrijverspen
Het langzame geweld
hangt als een mist
tussen de bomen
van beminnen weet
het niets
Het blijft altijd over je
schouders…
verheugenis
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
167 de stem
van Jezus
is niet
te evenaren
heilige armen
om jouw
schouders streelt
Zijn hand
over je
haren
op aarde
deze lieflijke
stem helaas
nog duizenden
jaren geleden
vernomen
maar let
deze ervaring
moet weer
komen
of geloof
jij dit
alles echt
niet
misschien omdat
jouw hart
vol zit
met verdriet
laten wij
voor…
Druildagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
378 Je probeert ergens voor de duidelijkheid
jouw volle aandacht op te richten
een verloren brief, een weggelopen liefdesaffaire
gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen
en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken…
Kust van het tekort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3 Zout bijt in de open wond van mijn palm
terwijl de branding steen tot gruis maalt
Haar schouders stonden vast als basalt
tegen elke golf die mild op mij brak
ik duwde het warme water terug
en hield de maalstroom die nooit week
Gerookte zalm en ui vullen de kamer
brood kraakt tussen tanden
ik zit op de koude vloer
handen open tot de honger…
Dansend naakt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.524 Kamer in schemer
Licht ontstoken
Ochtendmist
Voorjaarsbloemen
Snel
Ontloken
Scherm op muur
Lichamen naakt
Ochtendzon
Mystieke mist
't Prille voorjaar dat
Ons raakt
Warme handen
Strelen verblijd
Masseren
Kneden zacht
Terwijl de ochtend van
Jouw schouders glijdt
Vingers glijden
Zacht. 't Schijnt
Naar de bron.…
graag zien
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.686 wanneer zal dan die ijselijke pijn
die niemand weet of voelen zal
ten einde zijn
'k verberg me achter mijn lijf
tot dat jij mijn naaktheid ziet
en wanneer zullen mijn handen
m'n schouders omvatten
mezelf strelen
graag zien
het ik van mezelf
ik wacht en voel het intense van mijn leed
genietend van het tragische
het diepere ik
zoekend naar…
Wohltemperiertes
gedicht
3.4 met 31 stemmen
15.911 Ongedwongener dan op je trouwdag klink
je, dagdagelijks naakt nog steeds als
onder ede staand, in de verwelking
die je toekomt zo terloops natuurlijk als kleding
die van schouders glijdt een voor de lang te gane
liefde verlossend woord zeggend: verstrooide aanhef,
voor die niet onwelwilend toekoort, tot een ter ere van
niemand in het bijzonder…