1749 resultaten.
Een plaats waar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
485 ik heb stilte
hart gegeven voor
dagen en weken
een veilige schuilplaats
tegen woorden die
zich steeds herhalen
in torenhoog stapelen
zonder uitzicht te geven
op een nieuw perspectief
uiteen vallen om weer
stof te kunnen geven
voor hun eigen replica’s
een plaats waar
letters hun nieuwe
fundamenten gaan leggen
die in begrijpen…
Ik moet het doen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 Het stof verstikte mij,
de adem werd mij ontzegt.
Ik trok aan de noodrem.
Het levensritme begon weer aan zijn normale tred.
Het bewoog op de gekende wegen.
Het werd weer helder,
ik had teveel gezwegen.…
Door contrast gekust
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 ik staar
naar een
stokoude vijgenboom
droom er zand
en heuvels bij wat
gebergte verder op rij
het zon
doorstoofde land
vraagt een verfrissend bad
in overgeërfde
kleuren spreken
decennia hun rust
de helderheid
van licht is door
contrast gekust
voel historische
gebeurtenissen uit
het stof herrijzen
hoor generaties
in bloed…
paard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
693 er staat een paard te suffen in de kou
zijn schoften zijn hoog maar ingezakt
het schijnt te dromen
misschien dient hij de koning van spanje
of knelt la reina castiza Isabel
haar zachte dijen om zijn rug
of dient hij trots een lansier met knevels
onder een zadeldek van goudgalon
en werpt hij fier met zijn hoeven het spaanse stof op
en ziet hij…
Aan de Dom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
600 Utrecht, stenen kraamwieg van herinnering,
vergeeld dagboek bezaaid met zand,
bed van klei met vergane minnaressen
en uw grachten vol stromend stof.
Uw stegen met onafgemaakte vrijpartijen
en riolen overlopend van BH's,
necropolis van verteerde vrienden met
nagalmende dranklokalen.…
Babilon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 omgaan met het onmogelijke
is in het leven een hels karwei
het is vibreren binnen het ongelijke
en beperkingen van nature aan je zij
uit alle windrichtingen wordt aan je getrokken
waarbij het gevoel het verstand overstijgt
dan resteren enkel vergruisde brokken
waarbij de adem ook nog het stof opzuigt
men is verslagen, ontbeert de juiste…
Woestijnwinden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
484 ik voel de pijn
weet dat woestijnwinden
schralend waaien door
het schuren van fijn stof
zo is ook iedere
plaats te achterhalen
waar eeuwen tijd hebben
vermalen tot couleur lokale
een mengeling van
kruiden en bereidingswijzen
van de gewassen van het
land met trotse hand
ook armoe en verstarring
bepalen dagelijkse kost
in het soms…
Openheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Het vuur,
waarin stof tot as verbrandt.
Het water,
waarop wij als stofjes drijven.
Wie zijn wij? Wie ben jij? Wie ben ik?
Wij zijn het maagdelijk witte doek,
waarop onze levensfilms verschijnen.
Wij zijn de onbeschreven bladeren,
waarop onze levens worden vastgelegd.
Wij allen leven als eeuwig stromend water.…
LAIS CCXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Purper stof tintelt rond de teer van ’t leed.…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van mij op rechtgeaarde
pracht, jouw streling onder manestralen.…
Woestenij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 robijnrode avond
ondergaande zon
werpt bloedgloed
op de zandvlakte
droog stof waait op
dwarrelt doelloos
over dorre bloemen
leven lijkt verdampt
dit doodse landschap
is niet veel meer dan
een roodbruine schets
op vergeeld papier
ogen turen in de verte
de weg naar nergens
eindigt in die vage lijn
trillend aan de einder
een klok…
Net opgestaan, de dag vangt aan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Ze bevalt me op die bank
De stof zo blauw haar huid zo blank
Het scherm zo tomeloos haar boeiend
Ondanks het zonlicht dat er gloeiend
Als een voyeur omheen bestaat
Voordat het neervalt op de straat
De stilte rekt zich zalig uit
Tot in een zangerig gefluit
Van vogels zwart als hartenbloed
Hij wijken moet
“Wat is er schat?”…
Tomateloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.052 Nu tomateloos en mat
op de voorhand hen al zat
en nooit meer op de doos
bijt hij dof en van de lust bevrijd
alleen nog in het duffe stof.…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Laat mij je kind nog eenmaal zijn
gewiegd op je armen,
de veiligheid voelen van je handen,
ruw als de stof van je schort.
Ze liggen nu naast je
op het witte laken
van het ziekenhuisbed
of ze strijken, o zo moe,
je grijze haren glad.
Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.…
Het joyeus gewaagde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 jij was
gekleed
met pure
nonchalance
waarbij sportieve
touches aandacht
trokken met
subtiele vormen
en speelse kleuren
In het joyeus
gewaagde
circuit deed jij
aardig wat blad
opwaaien met
een minimum
aan stof en drie
vuurrode stikkers
met brandgevaarlijk
er uitdagend op
waarbij de juice
net even over
de strak bewaakte
rand…
Tot de dood ons scheidt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Geen spoor
Geen mens die nog
Iets van je kan vinden
Nu ik je stof laat
Aan de wind
Die waait fel
Boven de autostrade
Nee, dus niet
Boven de Schelde
Je fotoalbums
Die ík vernietigde
Worden niet gemist
Je huis gunde ik
Met grote korting
Aan de buren
Je boeken verkocht per kilo
Nee, geen prijs per stuk
Ja, ook die eerste…
de scherpte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
316 Misschien kon hij,
tussen zijn gemijmer door
de traptreden meenemen,
gedachten scherpen op de plinten,
waar stof sinds jaar en dag wachtte,
klaar om zich in te verdiepen;
achter de boeken zoeken
wat hij al te lang mistte,
de scherpte van zijn zakmes.
Ooit, zei hij vast
tegen zichzelf,
was dat gewoon
wat het was.…
zicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
277 licht glijdt over stof
langs ramen van mist
veren van vergeten licht
dansen in de stilte
schaduwen wiegen zacht
tussen muren van adem
stemmen drijven als nevel
onhoorbaar en licht
kleur smelt in de leegte
ogen volgen sporen
die nergens beginnen
en overal eindigen
een deur op een kier
fluistert verlaten wind
handen raken leegte
en…
Velum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
248 Handen
vastgeroest
in vertraagde tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet…
Ouderdom als paradox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
152 Ze zeggen: wijsheid komt met de jaren,
alsof kennis zich opstapelt als stof.
Maar het brein is geen archief —
het is een rivier die zich herschrijft,
elke bocht verlies, elke golf winst.
Wat zij traagheid noemen,
is niet meer haasten naar het antwoord.…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een droomloos en onwrikbaar samengaan,
gevangen in de ziel van een stilleven;
de rust van het volkomen stilbestaan,
aan de kosmos en het stof overgegeven.…
Blow in the dark
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
799 Voor wie niet vies is van een stevig trekje
Er is een nieuwe regeling bekend
Je bent voortaan een harddrugsconsument
Op weg naar je relaxed en vredig plekje
Maar trippen kan straks via nieuwe wegen
Lichtgevend asfalt! (zeker in de regen!)…
Wissenwaarachtig!
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.626 Er is een dichter die niet kwaakt
maar keer op keer opmonter treft
als hij een speedsonnet aanheft
en opgewekt met droevig draakt
Hij blaast het stof van poëzie
en lucht het ledig met begrijpen
zonder door regels af te knijpen
zijn werk leest als een melodie
Wis steekt de brand in triestigheden
verruilt `t nobele polemiek niet
met ongegeneerd…
Zuster Dood
poëzie
3.3 met 19 stemmen
3.766 Leg mij nu naakt op deze naakte grond,
besprenkel mij met stof en as en merk
mij met de Tau van Israëls verbond.
Hier, waar de levensdeur geopend werd,
waar alles ooit begon en wij als broeders
in liefde leefden, wil ik overgaan in Hem.
'En met mijn stem heb ik de Heer geroepen,
ik heb tot Hem gebeden met mijn stem.'…
Weerbericht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 ik kijk naar buiten, zie geen blad bewegen
de straat bedekt met zaagsel, mos en stof
ik hoor de uitspraak van het Hof, de rechter
spreekt zacht, schiet nergens uit zijn slof
beschrijving van een leven, afgenomen
door wie elk blad de mond bedekt,
van hem, gesnoerd door hout en aarde
geen mens die hem tot spreken wekt
'bewolkt, met af en…
Verbond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.069 Geen mens die zo een afspraak maakt
Een zwijgende bizarre overeenstemming
Van jou en mij
Of komt de dood soms naar ons toe
terwijl wij stil staan in de tijd
en het decor wordt afgerold
Een zinloze banale onverschilligheid
van stof en as
Maar op de dag van samenkomst
als wij haar zien en zij ziet ons
dan dansen we nog eenmaal om
die…
Welvaart
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.575 Treurige bewogen stad
met teleurgestelde vrouwen
het leven heeft de kleur van stof
vergaan vertrouwen
gehaast succes op jonge mensenpad
door waanzin overdonderd
passeert een anonieme horde
als verdoofd
vergeten braakliggend terrein
in verzekerd welzijn -
haar beloning voor de deugd.…
het extravagante zie ik dansen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.899 applaus
dat jaren heeft gezwegen
je bent te lang een kind gebleven
je kiest in anders kleden
onderscheid, het extravagante
zie ik dansen in je lopen
het joyeuze wordt je keuze
je stijl is nu de bloem
van jaren groeien en verzorgen
je keek en dacht naar later bleek
je hele leven al aan morgen
je breekt muren om je heen
brandt het stof…
ze verwoorden God en leren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
953 rotsen kleuren tijd
water overvalt de traagheid
van ravijnen, winden dichten
kloven met het stof uit boven
gevleugeld zijn verhalen
die als holen grijnzen
in de torenhoge bergwand
hun holten zijn bemand
ze verwoorden God en leren
over dwazen die azen op
macht, vertellen over vrouwen
die met kinderen zijn omgebracht
ze verweven…
GENESIS
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
1.347 Kieuwen kiemen
tot oeroude reptielen
foetale fossielen
in wording
Licht en liefde
ontwaken voor ‘t eerst
uit stof en steen
jij en ik
Blozende blikken
in obscure ruimtes
een vluchtige vlam
in het ijle
Beloftes beleven
op desolate stranden
tijdens naakte nachten
in een rijp avontuur
Bloeien bloemen
in de moederschoot
Venus venaal…