2054 resultaten.
Federico l'aquila di Toledo
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
911 Bahamontes reed bergop iedereen er finaal af
op toppen was het even genoeg kreeg chagrijn
dronk daalzin in teugen uit karaffen wijn
waarbij hij wachtend van uitzichten hoog opgaf
was als adelaar van Toledo die slingerend joeg
naar toplocaties gevleugeld in zijn element
tot de klimgeit zijn pauzes eens oversloeg
doorging voor winst in het…
Oude handen
gedicht
3.7 met 68 stemmen
21.885 . - Verre landen
waar ik in kan wonen.
Ervaren aderen,
vingers met verhalen.
Handen
die ergens waren;
op schouders, om een hart,
in andere handen.
Aan relings, zwaaiend,
aaiend langs de wanden
van een huis ver van hun huis.…
Ik wil geen liposuctie
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.778 Ik wil geen liposuctie
en ook geen siliconen
ik wil gewoon in dit lichaam
nog heel veel jaren blijven wonen.
Ik lijk wat op een hangbuikzwijntje
met veel te korte beentjes
maar zat ik bij zo'n plastisch chirurg
dan zweette ik zeker winterpeentjes.…
Poëzie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.010 gelachen en bemind
en kijk ik terug in mijn herinneringen
dan was de poëzie een goede vrind
die in mijn hoofd een lied kon laten zingen
als ik door leed of pijn werd overmand
wist dat me op het goede spoor te dwingen
al balanceerde ik vaak op de rand
en overheersten in mijn leven plichten
ik richtte 'n schuilplaats in naar eigen hand
en woon…
Fjord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
Daarachter ligt een verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
In de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
Een wemeling van plankton en anemonen
Haaien die langs het koraalrif gleden
Voor de laatste reutel wil ik hier wonen…
Mars
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.557 Volgende keer wonen we op Mars
was de áárde nog nooit zo dichtbij.…
Thuiszorg
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
3.958 Het zijn mijn dochters en mijn zonen
Die nooit ter wereld zijn gebracht
En dit denkbeeldig nageslacht
Schept er vermaak in mij te honen:
'Dat jij ooit bij ons in kunt wonen
Als je als grijsaard bent ontkracht
Dat wij je ziekbed dan verschonen
En zorgen voor je dodenwacht
Om jou afdoende te belonen,
Nee vader, dat had je gedacht!'…
het vals gezicht dat doodt
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.045 de maan trekt water aan
nevels slierten sluierend
het vals gezicht dat doodt
en grijnst in koplamplicht
dauw remt langer in
het vochtig glijden op de
stille weg, het botsen zal
niet stoppen is voorzegd
de mist schijnt witter
tussen flarden zon en
raadselt waar de dag
het van het duister won
de tijd schraapt zijn
seconden, koestert…
Vannacht
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.416 Kom liefste
kom schuilen in mijn armen
laat mijn warmte je verwarmen
ik heb je gemist vannacht
Kom liefste
kom wonen in mijn gedachten
voor altijd zal ik op je wachten
ik heb je gemist vannacht
Kom liefste
kom luchtkastelen bouwen
dat we voor altijd van elkaar houden
ik heb je gemist vannacht
Kom liefste
kom, toe, droog je tranen…
Mijn heilige huis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 De illusie die ik nu bewoon
Heeft vrolijke gezichten
En overal waar ik haar vertoon
Oogst ik goede berichten
Krampachtig bijna houdt zij buiten;
Tijd, belang en stil verlangen
Maar door haar vriendelijke ruiten
Kijken zij broos, als toch gevangen
De illusie waar ik nu in woon
Doet mij er aan geloven
Zij die mij als de wijste kroont
En…
Mijn hart is een bloemenzee
hartenkreet
2.4 met 57 stemmen
2.339 mijn is hart een bloemenzee
jij mag er alle dagen komen
jij mag daar zelfs wonen
en ze plukken elke dag
knap mijn steeltjes niet af
verzorg ze met heel veel liefde
want dan zal ik voor je bloeien
en geuren elke dag
streel me blijf die bloemenzee
neem me overal naar toe
want jij bent die bloemenzee
diep heel diep in mijn hart…
Babel (duplokids)
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.862 Dan, na een hartslag van
terreininstinct en binnenangst,
weigeren zij elkaar welk
playmobielfiguurtje
waar mag wonen in die toren;
met woorden bijten zij
als honden elkaar
af.
En als tenslotte
niets meer redelijk
is onderbouwd
breken zij af:
sprakeloos
blokkendoos.…
E-mail
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.163 Dat je uitgerekend
denkt aan mij in Stuttgart
waar Stuttgarters wonen
leven en sterven en dat jij
je brief eindigt met veel
liefs dat zich verplaatst
in bits en bytes me rakend
waar nooit eerder tevoren
pijn was geweest doet me
afvragen hoe het nu zit
met tijd, ruimte en afstand
op een wiskundige manier
slaat al mijn remmen los
In de…
Goede raad
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.219 Vermijd dan de laan waar de rijke leeft,
ga naar de streek waar de boeren wonen.
Terwijl een boer je vaak spek en bonen geeft,
kom je bij de rijken vaak voor spek en bonen.'…
je schildert Van Gogh
netgedicht
3.4 met 37 stemmen
1.217 verlegen
blootsvoets
verdwijnt de nacht uit de tijd
met nog een volle maan
op het laken
net voordat ik mijn handen
op de dageraad leg, dichtbij
het zomerland
waar woorden
ademen
in aanwaaiend licht en
't zachte zingen
van wind
zie ik je lach
op vingertoppen glijden
mateloos lief
dat ik
kan wonen in jou
wanneer…
fjord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
daar ligt de verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
in de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
een wemeling van plankton en anemonen
haaien die langs het koraalrif gleden
voor de laatste reutel wil ik hier wonen…
vleugels op huid
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
617 het schuwe kind
dun, ook aan de binnenkant
breekt twijgjes tot
littekens
de stilte, al jaren ouder
stuurt levensloze dromen
onder houten huid
wanneer armen vol bomen
slechts willen wonen
in het zachte geritsel
van de wind
ze zit veraf van de zon
door de nacht
te staren
en ik wil haar geven
het ochtendgloren, in ogen
vol vlinders…
Grijs monnikeiland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
695 De ganzen, de meeuwen en de grutto's
wonen hier al eeuwen,
ze voelen zich thuis,
omgeven door water en rust
aan de schiermonnikoogse kust.
Schapen, geiten en koeien,
eenden, tjiftjafs en zwaluwen
omringen het beeld van de monnik
met zijn open hand en zijn wijsvinger naar boven.…
lange liefdesnachten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.399 wij wonen in ons, als steeds
worden nekhaartjes opgeladen
voegen zich vormen
willig in elkaar
frivool het weten
van buitengesloten nacht
ik tast mij jouw schaduw omhoog
mijn zwijgen lacht
wetend wat gaat komen
en dat ik jou niet onberoerd laat
aan melkwitte borsten
die jij mij eerst plagend onthoudt
geef ik mij over -
eindelijk weer…
een gedicht te vroeg
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
789 on a summer’s day
I’m a believer
ik woon nergens
in bomen of op het vochtig zand
van de zee
geen ritueel
doet mij geloven dat ik
verder moet
zoals de jaarringen waarin
vlinders zich nestelen uit het dons
van de zomer
straks komt de wind, op weg
naar bloemen, rozen
van vuur
omlaag, omlaag
wil ik me begraven
zoals…
busje schrap
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
859 het ging om de knikkers
tientjes, eenlingen, vijfjes en stuiters
de laatste won de pot
kaarten met sigarettenmerken
Camel sloeg alles
bedeltjes, metaal was drie keer
plastic, want minder waard
verstoppertje
conservenblik plat getrapt
ver weg geworpen na
drie keer raspen
over het putdeksel
en degene die 'm was
zocht achter het hek…
Onze marionettendromen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
697 mijn
armen en benen
ze glijden langs het
bekken naar beneden
ik ben van hout
jij hebt mij bekleed
met hart en ziel
je stem gaf mij
karakter in het
strakker trekken
van de lijnen
in mijn lijf het
houterig verblijf
jouw kruis
laat mij dansen
met anderen sjansen
je stem daagt uit
maar het liefst
wil ik naar huis
en bij je wonen…
Zo ging dat dus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 De dood mocht wel opletten
als hij hem kwam halen,
dat won hij nooit.
Drie maanden later aan
slangen en flessen, op het
dekbed twee vogelklauwtjes:
einde.
Nou jij had je lesje
wel geleerd.…
voor een eilandliefde
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.697 Op een mooi eiland, ver weg,
woon jij.
Met enkel zee
tussen ons in.
Het is water dat ons scheidt,
en kilometers land...
Zo ver weg ben jij,
en toch voel ik jouw warmte
zo ontzettend dichtbij.…
detective
gedicht
2.2 met 73 stemmen
23.809 de eerste keer
ben je altijd een beetje blind
je weet nog niet
naast wie je wilt zitten
waar je wilt wonen
wat je kunt lezen
de allereerste keer
is van je eerste tot je zeventiende
het is het eerste huis
waar je in bent
een huis als alle andere
het is het eerste boek
dat je leest
en je bent niet alleen maar lezer
je neemt het…
wachten op het landschap
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
935 de avond
braakt schapen
in een slapen uit
dwaalt over het land
en steenhopen van stilte
ik breng een laatste vergezicht
- daar waar ik niet woon -
laat leegte los, de aarde
en de eenzaamheid
alsof de nacht al weet
tot hoever ik zal
geraken
wanneer jij naast me ligt
in de verte van het licht
en in
het trage rood
van…
een glanzende schemering
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
665 kontakt slechts is
om te gedogen
vragen om te dagen
zal verder gaan dan
zien door glazen
of openen van je mond
het zal je niet verbazen
als ik in stilte zeg
jouw bloemen staan voor mij
in onzichtbare vazen
wellicht schouw ikzelf
door een beslagen ruit
onkundig te schonen
het licht een eigen schaduw uit
zoals er velen in mij wonen…
Geesten van stand
gedicht
3.2 met 18 stemmen
11.573 Geesten van stand wonen, men weet het,
gaarne onder een steen.
En niet alleen in het theehuis denkt men zo beminde,
de schorpioen, de grijze pissebed, de vaal gezinde
muis kan het u vertellen.…
Los zand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.037 Als zwierige zandkorrels
in dwarrelende winden
drijven we doelloos rond
en kunnen elkaar niet vinden
We wonen in luchtkastelen
vol opgeblazen dromen
tollend aan de hemel
langs de toppen van de bomen
Jezus verbleef drie dagen lang
in het ’t Vaderhuis met open ramen
Zijn wijsheid ving het stuifzand op
en kneedde alles samen
Bijééngebald…
in een bodem van hemel
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
651 stilte
vertelden in
droomloos passeren
hoe leeg de wereld weersprak
diep daalt de
helling van bergen
kaalslag misoogst ook nog
het groeien van morgen
hoe transparant
is het water dat stroomt
in een bodem van hemel
verlandend in de zee
waarom moet ik reizen
vrijblijvend vergeten
laat steden vertellen hoe
en waarom ik daar woon…