Alle inzendingen over baan

1655 resultaten.

Sorteren op:

ruggen-tegen-elkaar-liefde

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 836
hij raakt mij niet kwijt ik voel zo, dat hij aan zichzelf lijdt maar ziet hij ook mijn duizend tranen, mijn, ons eiland van verdriet waardoor wij een steeds kleinere weg banen…

Klein heelal

gedicht
2.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 13.450
Ik zocht me een plek in het Turkse bad waar warme mist je huid bewasemt en fibersterren van kleur verschieten en steeg op met m'n gedachten tot ik dacht dat ik niet meer dacht en de aarde bleef hangen in haar baan ver van m'n aangekleed bestaan zag ik mensen verdwijnen waar ze kwamen stof tussen de hemellichamen De stoom trok weg in…
Job Degenaar24 september 2025Lees meer >

Een aquarel van tranen

hartenkreet
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.404
Als een kunst verheven Een aquarel van tranen Glinsterend en zo zuiver Prachtig gevormde banen In emoties gevangen beelden Geven ware gevoelens weer Een tentoonstelling in het heden Gevoed door druppels oud zeer Een galerie vol trieste kunst Trekt bezoekers bij de vleet Mensen als een levende aquarel Tonen openheid van diep leed…
car2 maart 2005Lees meer >

Dromen poetsen

netgedicht
4.1 met 211 stemmen aantal keer bekeken 409
die ik altijd lezen mag er is nu stilte maar te weinig vaart weerwoorden zijn snibbig en schaars in de rolverdeling kennen we de paden en gewoontes tot ze ons weer gaan vervelen wereld zit op slot de nieuwe spelers lopen nog met oude borden voor de kop de regisseur trekt zich de haren uit het hoofd hem is ooit een goede baan…

Verloren

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.354
rozenrood Verloren in haar netten Jouw handen op haar lichaam Het stoot ze af… Als golven dansend op de rotsen Je zit vast in het ritme van de zee Je vecht voor vrijheid Maar te laat Je liefde als de zee zo ruig Veranderd in een harde haat Dan wordt het eb De zee wordt kalm Je hart niet meer gevangen Verlost van liefde, van de ban…
Etty13 april 2005Lees meer >

e=mc²

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.353
licht is overal even snel ondanks de zwaartekracht die alles tot de hete kern dwingt het punt waar de steen vlam vat stel dat de ruimte stil stond omgrensd door vaste sterren als waakhonden, roerloos dan kan het rekenen beginnen zoals de baan van een kogel in het wilde weg gelost de loop loodrecht omhoog ontsnapt hij aan een vrije…
Wim Veen22 oktober 2005Lees meer >

Angstdromen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 476
ik heb angstdromen in de ban gedaan zij zullen mij niet meer overkomen sluiers zullen geen ogen doven die niet bestaan fluisterende stemmen vergeten hun misdadig plannen het gefolterd schreeuwen en de eindeloze val ik ken ze allemaal al van opgejaagde creaturen nooit meer zal ik badend in het zweet ontwaken om pas na uren weer…
wil melker5 november 2017Lees meer >

Twoseater

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
incarnatie  is mijn karma rond misschien dan scheur ik in mijn glansbolide  van zestienhonderd paardenkrachten in wat luttele seconden  van nul naar honderd, kan niet wachten een losgeslagen projectiel van wijk bij duurstede tot tiel niet als james dean maar juist solide langs dorpen weiden berg en dal waar het goed zicht is en ruim baan…
Maxim12 mei 2024Lees meer >

Droogte

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 925
Nederland vergrijst want de jeugd van toen is middelbaar, dus worden banen niet meer ingevuld. Nederland verhard, niet alleen op mentaal gebied, want ook de aardkorst snakt naar vocht. De boeren zien hun oogst teniet gaan, want ook de sproeiers mogen niet meer aan.…

stokoud

gedicht
3.3 met 66 stemmen aantal keer bekeken 17.809
Een stok, die ik nergens laat staan omdat men mij er niet mee griefde, want hij leidt mij, verkommerde haan, naar de laatste en hoogste geliefde, die, aan 't eind van mijn schamper bestaan, mij, als stralende leidster, beliefde te wijzen op 't eind van mijn baan. Verwaaid zijn haren en rok maar de haan blijft eeuwig bestaan...…

Rijles nummer 1

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
Laat mij dralen op de weg die alle paden verenigt zich in banen voegt die alleen de jouwe zijn. Pijl mijn verlangen in dromen die ik reis om steeds bij jou te zijn hoe ver dat ook schrijnt.…

de dood in prijzen

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 704
vergaan, niemand is met je begaan al roep je nog zo hard, vol van smart het doel staat vast, het is tot ieders last ik schenk je een lach, ik maak daarvan gewag alhoewel zuur van aard en aan haat gepaard kon je niet velen, laat staan mijzelf met je delen je was geen vriend, dat had je niet verdiend je kunt gaan, van mij krijg je ruim baan…

Niets te zeiken

hartenkreet
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Zo vrolijk en zo vrij Ik had vertrouwen in de mensen Vertrouwen had men niet in mij Wat mij nu plots is overkomen Dat had geen mens toch echt verwacht Ik lig te woelen in mijn kussen Oneindig lang is nu de nacht Er valt mij echt niets te verwijten Toch vallen steeds de tranen Geef mij nu nog een goede kans Er zijn toch nog wel heel veel banen…
winkebinkie2 december 2007Lees meer >

Traan

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.465
Een traan rolt Vanuit ’n hoek van m’n oog In een boog Bolt Over m’n wang naar benee Zoals het water Van vloed naar eb Het strand verlaat Het zilte water zich bang Terugtrekt naar de zee Om zich te voegen Bij alle tranen Die ooit in al hun banen Stroomden Van alle zanderige gezichten Als stille gedichten Naar oceanen Van week ach…

Ontdroomd

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 664
Altijd was je wel een dromer licht zwevend boven vaste grond gedachtenloop net naast de wereld korte wandeling op de grond al weer aanloop voor een nieuwe vlucht maar de harde werkelijkheid heeft je tenslotte ingehaald voluit gesneden uit je baan gereden als tegenstellingen veranderen in haat tegen alles wat afwijkt van gewenst…
Gerardo30 augustus 2009Lees meer >

Nog herfst zon

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
jij hebt bloemen bestoven hun zaden geraapt in het oogsten van zomers nog herfst zon door aangeslagen ramen jij vouwt rustig de handen in warme stilte samen terwijl stofjes dansen in schuine banen licht overpeins jij de kansen waarvoor je bent gezwicht soms wat gelaten over zaken die jij niet hebt kunnen maken strevend naar evenwicht…
wil melker12 september 2014Lees meer >

Kloppend hart

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
meegaand met de stroom is verzet zinloos penetreert geur van etenswaar de neus wat herinneringen oproept aan toen heel even de ogen sluitend opgaand in de mensenmassa komen vluchtig een paar blauwe ogen voorbij welke het hart sneller doet kloppen angstvallig zoekend in de menigte wordt het een gevecht te ontsnappen aan in de ban…
LadyLove24 januari 2011Lees meer >

Geheugen

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Nu ik 't mij weer herinneren kan geniet ik terug met volle teugen, 'k was er uren van in de ban, van dat ene woord: Geheugen!…

Haar wortels zijn gescheurd

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.236
Wat als de wereld van binnen gaat beven, hevig de korsten doet scheuren en alles buiten de banen wordt geleid. Wanneer het zilt vervangen wordt voor lava en een moeder haar handen rond haar hart legt om het ritme van de angst in te tomen. Slechts om haar kinderen de kalmte te laten bewaren.…
Claire5 januari 2012Lees meer >

LIZZY'S STAR STRAALT!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.184
Er zijn zoveel sterren aan de hemel vaak zo goed te zien vanaf de aarde en zo'n sterretje in je beide armen doet je leven zo echt intens verwarmen heel kortstondig, maar net, heel even voel je het, aan je gegeven leven, leven dan kiest de levensster haar eigen baan zal in een overstijgende levensbaan gaan schitteren tussen alle sterren te zien…

Eeuwigheid*

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.655
Het samenvloeien van onze banen is een wonder zoals het mij verscheen hetgeen zelfs Copernicus zou beamen.…

Eenden filosofie

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 813
Het gesnater daar in het water, hield me even in de ban, die van Jo Ko Do en Mo, zo zie je maar weer, dat onze taal verbaal of non verbaal, geen stand houdt in het water, dus geen verhaal!…
An Terlouw17 januari 2013Lees meer >

Venus en Mars

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
Hij lokte haar met sterrendromen en vuurwerk in een leeg heelal tot zij tenslotte viel voor zijn komeet en hem verlustigd traag besteeg nu baart zij daaglijks sterrenregens en voedt hen onderweg met altijd verse melk hij bewaakt zijn kleine sterren spreekt hen vermanend toe als zij uit hun baan willen gaan blijf altijd weg van het zwarte…

Vloer op drift

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
De waterweg slaapt in donkerblauwe dromen een oeververbinding wenkt zwierig de veelkleurige baan verbindt twee uitersten van het bestaan: mijn diepste vrees en mijn stoutste visioenen ik sluit de ogen en zet een eerste stap deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie de weg is week en wankel een schuimend koord zonder vangnet op…
Kees Keizer20 augustus 2014Lees meer >

In het heelal

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.213
Sterren planeten razen door elkaar en moeten in banen worden geleid. Melkwegstelsels in kaart gebracht en onderhouden, clusters uiteen- gerafeld. Altijd druk, altijd druk. En dan die reizigers, altijd hun geliefden kwijt, altijd weer. Kosmische stormen trotserend zweven zij die grote ruimte in en vereenzamen.…

Pinksteren

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 589
Die pinksterdag was nat van tranen, mijn ziel verzonden in die vloed die door geen dijk geleid in banen naar waar haar 't licht weer rijzen doet die met zijn vuur de aarde zuivert.…

Amsterdam....het Mekka.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Levenslang bang voor het kwaad in de mens Op straat in een steeg op het pad langs de baan Je hult je in een harnas verbergt je in het zwart want bang voor hen die uit de maat lopen Een andere levenswandel gaan of maken Vuurspuwende draken zijn ze niet die je tergen of bedreigen Zelden of nooit gaat je weg over…

Zonder om te kijken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
Zonder om te kijken Steek je de weg over, Baan jij je een weg Tussen vrachtwagens En langsdenderende Trekkers door - Jij moet ergens heen, Al weet je zelf niet Waar naar toe - Ik groet je, Omdat ik je zo goed ken, Dag vrouw Aukema, hoor je Me zeggen, je kijkt me aan En je twijfelt of jij dat bent, Want tussen jouw ogen en…

Zelfbehoud?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 365
Blijvende verwondering zie ik ons baden in de watervallen van geluk even opgehouden in z’n versnelling, waarmee het leven gaat meanderen, de aderen en de beddingen slippen langzaam dicht waarmee de toekomst in perspectief doorgelicht om niet totaal droog te vallen, in een duurzame ondertoon een veilige weg te banen, maar diep van binnen…
Pama23 mei 2020Lees meer >

Nostalgie…

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
hoge bergen, tropische landen verre oorden, witte stranden heimwee is niet altijd denken aan vervlogen tijden, soms heb ik heimwee naar je warme handen die zich zoekend een weg banen in mijn wilde haren je bonzend hart dat op hol slaat bij het fluisteren van je naam je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit van ons geliefd…
metske16 september 2016Lees meer >