Alle inzendingen over draad spinnen alsof

6267 resultaten.

Sorteren op:

Web

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Het wonder van webben, wirwar van draden van druppels van werk en van weven in bos op de paden, in de tuin, in je leven, behoedzaam gesponnen de parels gewonnen, in de morgen, een uurtje, onvermoeibaar, de spin en haar rag, zo fijn en zo teer, trilt in de wind wiegt heen en weer, de dag die begint met een lach dank dat dit mag en ‘…

Mooie Ochtend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Zachte bries strijkt door haar kapsel masseert golven door zilverglans van zachte zijden draden die deinen als vreugdedans. Als tranen van ontroering hangt dauw in berkenblad, klinkt door eik en beuk in vervoering vogelzang in lof gevat.…

de zwaarte van het licht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
de dood van mijn dochter is een rode draad zijn laffe daad -toen hij haar nam kwam onverwacht; mijn gram voor altijd durend na zoveel dagen nog haar geest in duizend meisjes zien blond en lang geschouderd bovendien verwaait door mijn verlaten zien tot goud ik voel me oud als ik haar jeugd in stilstand weet het glas is koud, maar…
switi lobi30 november 2013Lees meer >

voor een laatste glas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 753
drank had zacht zijn web gelegd rond mijn bestaan ik had me bijna laten gaan liet me wiegen op zijn draden zou ook zelfs mijn vriend verraden voor een laatste glas maar uit hoeken loert de dood die met zijn spinnepoot de trilling aanvoelt van mijn hoge nood ik laat me nog niet pakken kap nu met het vatten van de glaasjes vrijheid…
wil melker3 januari 2006Lees meer >

een web verleidelijkheid

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 787
er hangt toekomst in de lucht gesponnen door vandaag een web verleidelijkheid en schone schijn die vlieger gaat weer op duikelt soms of struikelt ik spin met zoete woorden lange koorden tot cocon trek met draden dood uit leven smul heel even spin de gaten dicht en hang weer vlug toekomst in de lucht…

G-d

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 410
Het weefsel, waarin mensen rode draden zijn. De stoffen, die wij wisselen. De talen, die wij allen samen spreken. De goede gedachten, die alle mensen samen delen. Het goede, dat ook kwade mensen doen. Stoffen, talen en goedheid vormen het wonderweefsel dat alle mensen samenbindt.…

De dijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
Om met een hoofdletter te beginnen Ben ik iets te klein Deze legendarische band Ze stoppen en dat doet pijn Als een rode draad In gekleurde klanken Door het leven Laten we ze bedanken In een schouwburg genezen Van een krankzinnige tijd Het is voorbij Het kent geen spijt Elke dag valt iets te vieren In het klein en in het groot Geschiedenis…

Zwarte rozen in de lentezon

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.183
De dagen hangen aan een dunne draad bijen zoemen in een honingraat een kat droogt zijn vacht bij de haard en het alfabet is van de kaart De regen valt maar hindert mij niet ik heb genoeg aan mijn verdriet met al die nattigheid langs mijn wangen is er niemand die mijn tranen ziet De klok slaat als een hamer in de tiktak hollende tijd er…
joepondro15 december 2025Lees meer >

Utrecht

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.723
Een stugge sfeer, vol plotselinge volten - De pleinen liggen meest terzijde van 't verkeer, Dat, saamgeperst in zulke smalle geulen, Dat reeds een sandwichman zijn houten vlerken schuurt, Chronisch aan spijsverteringskrampen lijdt, Nergens ter wereld Heeft een kleinburgerlijker actualiteit Zich zo voornaam versierd met het tot op de draad…

Geluksvinder

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 898
Ze noemen mij ook wel een geluksvinder de man zonder zorgen alsof ik de regenboog teken bij elke beweging van mijn hand Alsof de zon mijn innerlijk kust er altijd warmte in mij is alsof een engel in mij is geland Ze denken dat mijn reis rustig is dat het water zachtjes en doordacht zichzelf tegen de oevers aanduwt Dat het nooit…

Kartonnen wanden

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 257
Een zakmes in de melk de melk onveranderd wit alsof scherpte niet in staal woont maar in wat onzichtbaar verschuift de middag vol schaduwen zonder oorsprong een steen op tafel tegen de avond meer tafel dan steen alsof de tafel zich de steen herinnerde uit een halfopen lade de geur van regen die nooit gevallen is onder de tafel rust een…

Het woordje 'liefde'

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 651
Mijn pen ligt te rusten in mijn hand, het lijkt alsof de inkt is opgedroogd. In gedachten zoek ik naar zinnen, het is alsof de tijd mijn letters heeft geroofd. Ik kan de beelden niet stilleggen die dartel spelen door mijn hoofd, ik kan ze niet vatten om vast te leggen ze weergalmen in dat ene woord: 'liefde'.…
Katty16 januari 2012Lees meer >

ALS HUMUS LOKT

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.023
en al, van bomen rukkend Zelfs na mijn dood ben ik voor ’t oog een lust De mensen zullen niet lang om mij treuren Mijn dodenmasker geeft de meesten rust Soms hitst de wind mij op, is ‘t uit met zweven En hult de zon de grond in koperen kleuren Dan wèrvel ik de dans van dood en leven Maar hoe dan ook, pas ik het doodskleed even Door spinnen…

bloot en onbeholpen

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.030
van kattig schommelend naar poeslief. van op vredige dekens spinnen naar grillige muisjes op lentesla je telt meermaals van tien tot één; de nul een nieuwe eeuwigheid als nieuwjaar doet het verse verlangen zingen in bange euforie, krijsend of van warmte weg een mens wat kouder wordt oud op nieuw verklaart de wereld jou vogelvrij. je…
kuirinck11 januari 2005Lees meer >

Geen verlies van tijd?

netgedicht
4.9 met 65 stemmen aantal keer bekeken 472
Diep van binnen blijf je toch een spin, die altijd haar eigen web zal spinnen als vangnet voor gelouterd zelfbehoud, en blijf je nonchalant als ik jouw wereld binnenvlieg om in mijn eigen spinsel te blijven hangen in een duivels gevoel van verlangen, een mengelmoes van vrees en vragen.…
Pama17 februari 2020Lees meer >

Kijk uit het raam

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.813
Een tochtje met de trein heb dit dertien jaar niet gedaan kijk uit het raam zie huis na huis gezin na gezin met kinderen zonder een enkele grijze muis Geluk dat zoveel mensen kennen gezellig met elkaar binnen een koe staart eenzaam voor zich uit een kat ligt in een vensterbank genoeglijk van zich af te spinnen En buiten verkleuren de…
Namasté2 november 2008Lees meer >

EEN ETS

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.742
Gelijk de droom eens kinds is, dat een dag Van wandelen en spelen buiten stad In zwoele zomer-hette heeft gehad: Een uchtend, dat het landschap zonnig zag; Een middag, dat de lucht gestapeld lag Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat En drensend voort moest over 't zandig pad Met in zijn oogjes stof en spinne-rag; En in de spoortrein…

Kees

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.877
, fulmineerde ik ontelbare malen wanneer hij weer eens als een Houdini in een onbewaakt ogenblik ongezien de paradijselijke tuin was ingeglipt maar vaak nog geen half uur later zich van geen zondigheid bewust luidruchtig op mijn schoot kwam spinnen. “Kees, heel gauw naar boven!”…

zeven hemels gingen open

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.061
alle woorden doen me pijn ik voel het in begrijpen in het te lang weer samen blijven ontstaat de irritatie en venijn het is de hel van hemel samenzijn ik pluk gedachten uit de lucht streel zinnen die beminnen je voelt je lekker vogel vlug om luchtig als een poes te knorren en op schoot te spinnen ik bied je rozen aan gewoon om te beginnen…
wil melker28 februari 2004Lees meer >

herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
voeten van de bomen waar daaronder de belofte van vernieuwing groeit aan de losgelaten schaduw van wat verleden is om later dan weer in nieuwe levenslust te bloeien daar waar wij gezellig de volle oogst genieten korten zich dagen sneller naar lange nachten de grijze ochtenddauw glinstert als diamanten gevangen in het zijdezachte rag van de spinnen…

Oude Kat

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
steeds meer van je kwijt Het moet zo zijn, het doet me pijn De tijd die krijgt ons allen klein Soms flakker je nog even op Krijg je de kolder in je kop Het duurt heel kort, dan lig je plat En heb je het alweer gehad s'Avonds voor mijn slapen gaan Loop je even bij mij aan Echt altijd op dat moment Het is hoe je nog altijd bent Spinnen…
Atto18 mei 2026Lees meer >

scheppend

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
het schrijvende diepe zelf verkent een denkbeeldig onmetelijk landschap het tekent beweging een gevleugeld tweespan dat het witte en zwarte paard gaande houdt het krast op wit tot het zwart tevoorschijn komt het hoort hoe Thor over de rooie gaat het schrijvende diepe zelf schrijft zich los van de ander…
J.Bakx29 november 2019Lees meer >

De zwaartekracht in jouw ogen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5
De zwaartekracht in jouw ogen trekt mij uit mijn verlegenheid en maakt een verleidster van me wat ik niet ben Weerloos schik ik me naar jouw tomeloze begeerte en geniet ik van de pijn van mijn vrouwzijn Alsof dat alles is wat ik ben Alsof ik niet anders kan dan fantaseren over mezelf als onweerstaanbaar lichaam en wellustige prooi…
Zywa21 november 2026Lees meer >

Maandag vier november

hartenkreet
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 989
De zomer is zo lang voorbij Alsof hij nooit geweest is. De winter is nog zo ver weg Alsof hij nooit zal komen. En ik, Ik zit hier in de zon En wellicht voor het laatst dit jaar Op maandag vier november.…

De weg kwijt

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.662
alsof het zweeft in mij en leeft in duizendvoud kriebelend langs wegen die eerder waren afgesloten voor doorgaand verkeer raakvlakken kenteren door gemiste afslagen alleen die ene snelweg lijkt nog berijdbaar maar het is alsof het zweeft in mij en zelfs het rechte pad mijn zicht verlaat in het kwadraat…
Nina Laverona25 november 2007Lees meer >

uitgeteld

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 971
ik tel verder steeds maar verder alsof er nooit een eind aan komt of ik niet reeds ben afgestompt ik tel verder steeds maar verder hoewel er niets te tellen valt niet meer op mijn vingers alleen vuisten nog gebald ik tel verder steeds maar verder alsof er nooit een eind aan komt…
bij25 november 2007Lees meer >

zo wij zijn

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
hoezo ben je nog als de dood voor als hij komt, alsof de angst je klemvast houdt in zijn verkilde greep je weet, dat maakt mij machteloos en boos, alsof de dood niet bij het leven hoort de vrouw die zwanger is weet zeker dat zij eens moet baren het doodgaan past de mens we zijn ervoor geschapen…
annabel9 augustus 2010Lees meer >

Waar de hond bleef staan

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 191
De hond bleef staan alsof de wind hem herinnerde wat nergens meer lag Hij keek niet vooruit, niet achterom, maar naar de ruimte tussen twee geuren Geen spoor vroeg hem te volgen Geen stem kende zijn naam Hij koos niets Hij liep Alsof iedere stap het antwoord al had losgelaten.…

Ingrediënten voor de dag

hartenkreet
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.922
Verliefden kijken elkaar met dezelfde wanhoop aan Op de droge straten vallen regendruppels plat glanzen even in het licht van een straatlantaarn Dezelfde glinstering vind je in de ogen van hen die verloren raakten in elkaar, terwijl de kat speelt met een bolletje wollen draad die hopeloos met zichzelf in de war raakt Hoe zou het zijn waar jij…

DE JEUGD

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.392
kan de onrustroes niet verbreken toekomstloos, gewetenplagend afgrijzen maakt zich meester van ieder weldenkend mens als iepen zwaaiend in de storm maken impulsen zich in mij wakker door mijn eigen somberheid zie ik in de grote onbezonnen leegte een schaduw afgespiegeld in een web een fascinerend beeld verstrikt in eigen slijmerige draden…