1774 resultaten.
avec le temps 2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 bij de laatste rustplaats van Albert Camus
ik had de eer aan zijn graf te staan
zijn sobere steen te betasten
de sfeer te ademen van het vergaan
in het zuiden van Frankrijk
mag de tijd misschien trager lijken
doch vluchtigheid is ook hier van alle dag
wij wanen ons onaantastbaar en klampen
vast aan het leven en kijken bewust niet
naar…
De Waard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
720 vraag gesteld
Wantrouwig in het antwoord
Is er achterliggend geweld
Wordt hier de vrijheid in de kiem gesmoord
De huiselijke vrede wreed verstoord
Al je stappen nageteld
Alle grollen doorverteld
Het hinkelen op een slap gespannen koord
Is wantrouwen wederzijds geboden
Vertrouwen we ons zelf niet
Zijn de feiten met de doden
In ons graf…
Vergeten woorden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
555 nog heb ik ze lief
de vergeten woorden
zij zullen stenen
bloeien op mijn graf
ze waren van glas
in transparant blond
dat in zachte vioolmuziek
zijn eerste kleuren schonk
waarin zonlicht
liefde speelde tot wind
pas opgestoken
ondeugend je haren vond
nooit heb ik ze
zien breken tot ik
scherven in mijn handen
hield zonder het…
nooit voorwaardelijk
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
638 voor een keer opende
ik mijn ogen en
liet mijn graf begroeien
met een teder lijf
lippen drukten zich
op mijn open mond en
enkel jouw stem deelde
de stervende vogels in mij
uren zochten alleen
nog maar jou en
alles dat ik in mezelf
had verlaten
ik wachtte op je woord
maar iets werd terug
niets; ik werd weer
zoals voorheen…
Zo gaat de wereld
poëzie
2.7 met 13 stemmen
3.475 Hij knielde bij het graf
En wilde er niet af –
Daar hielp geen smeken.
En daaglijks keerde hij
Naar ’t kerkhof, weende bij
De groene zode,
Waar hij met eigene hand
Een kruis had op geplant
Ter ere der dode.…
Ik mis je zo...
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
899 praten
Samen zitten in het gras
Nooit kan ik je meer zeggen
Dat ik van je hou
Nooit meer die arm over mijn schouder,
Van ‘hier ben ik nou’
Nooit kan ik je meer zeggen
Hoeveel ik om je geef
Nooit meer even met je bellen
De brieven die je schreef
Nooit kan ik je bedanken
Voor alles wat je me gaf
Het enige wat me rest
Is je pas bedolven graf…
zo eenzaam, dood
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
3.360 Verschrikkelijk eenzaam dacht ik dat je zou zijn
Slechts vergezeld door de ree en het poezelig konijn
Alle bloemen die men je gaf
Aten zij in de koude nacht van je graf
Waarschijnlijk heb je ze vergezeld
En ze de weg naar dit lekkers zelf verteld
Of een gezellig gesprek met ze gevoerd
Zoals je vol begrip met al je hartelijkheid velen hebt…
Gevoel na gevoel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.336 Opkomen voor mijn mening of zwijgen als het graf
Als een gek alles in de hand willen houden,
Ja, noem me maar maf
Ik ben wie ik ben, kan me gewoon niet helemaal geven
Ondertussen vergeet ik te genieten, te genieten van het leven.…
waardevast
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
526 twijfelachtige vlakken
tot volstrekt eigen te merken
blijft hun herinnering vaag
zij voorzien met verse streken
wat nog aan voorraad onder ze is
voor handel en kunstgeschiedenis
van een definitief nieuwe laag
garantie tegen slepend hakketakken
voor zekerheid aan beleggende leken
niet zoals Rembrandts en Frans Hals
gesigneerd in hun graf…
Gij hieldt mijn hoofd in uw handen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.912 Zoen weg ons koortsig leven,
Dat saam wij dalen in de koelte van het graf.
Ik zag uw ogen branden.
Mij docht, gij waart de Dood.
Ik hield u met bei mijn handen
En kuste de eeuwigheid die mij de liefde bood.
----------------------------------------
uit: Het boek der liefde (1921)…
Geheim gedicht
gedicht
2.3 met 501 stemmen
53.470 Daar
groef ik een graf van twee monden diep
onder de beuk. De duizend zoenen
die volgend jaar rood en zoet uit de takken
komen waaien, zijn allemaal voor jou.
--------------------------------------------
uit: 'Schaduwboekhouding', 2005.…
Hoe lang is onze aarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 duizend passen lang
van de wieg tot aan het graf
luwzijde van zon en maan,
op ons levens pad
het verblijf op deze aarde
letters op een steen
in goudgravure
verblekend
door seizoenen
je was…ik was
daarna vergeten
alleen die” booswicht “ was
diens naam
komt voor
in de geschiedenisboeken
waar kinderen leren
Nero Herodes, Karel de…
Hoe lang is onze aarde?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
604 duizend passen lang
van de wieg tot aan het graf
luwzijde van zon en maan,
op ons levens pad
het verblijf op deze aarde
letters op een steen
in goudgravure
verblekend
door seizoenen
je was…ik was
daarna vergeten
alleen die” booswicht “ was
diens naam
komt voor
in de geschiedenisboeken
waar kinderen leren
Nero Herodes, Karel de…
het lot dat stuitert
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 hoe bedreven de geest verrijst
boven de klanken van geduld
laakt het lichaam de behoefte
aan warmte en wijsheid
bedwelmd schittert het blauw van de tv
door een traan van het rechteroog
alhoewel dag veertien volmondig
het weten flankeert van wijze witte
jassen woorden is deze onrust
als knisperend van grind op mijn graf
geen dag zal nog…
Standbeeld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
753 Ik hoef geen standbeeld
nu ik niet meer leef
'k wil ook geen bloemen
op mijn vers gedolven graf
valse tranen hoeven er
niet te vloeien toen
ik ze nodig had
zag ik de vrienden niet
die mijn huis of nummer
niet meer wisten
jij had mij in de palm van
je hand maar liet mij wegvloeien
zoals de zee haar weg naar
de horizon terug…
Brugge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
658 Gij, West-Vlaamse schoonheid
op de zetel van het schoonste hof
met uw gelaat naar het noordwesten
van uw zo zeer gescheiden land
gelijk een Venetiaanse van het noorden
schittert gij in uw eigen poëzie
waar uw beeld in menig harten sluit
Gezelle zich niet omdraait in zijn graf
achter zijn masker viel zelfs Ensor
voor uw voeten die de kunst…
13 augustus
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.264 spreekt het grootste woord
en buiten,
in dat verre land van bruggen bouwen
speelt vertrouwen met mijn pop
ze draagt wat krullen rond haar ogen
maar ze ziet de mijne niet
ik pluk mijn witte bloemen uit een
tijdloos dood gebaar
daar samen
weten hij en ik
dat bloeien eeuwig leven gaf
op dierbare gronden en de liefde, van mijn vaders graf…
De dag breekt spoedig aan
poëzie
2.1 met 8 stemmen
2.303 Dan zal de teedre gâ, voor een onsterflijk leven,
De vriend van hare ziel in de open armen zweven,
Hem drukken aan de borst, en juichen dat het graf
De toevertrouwde schat zo heerlijk wedergaf!
Dan zinkt op nieuw de vriend aan 't hart zijns vriends ter neder,
Dan vindt de moeder haar geroofde zuigling weder!…
BEGRAAFPLAATS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
753 Een begraafplaats spreekt me aan
daar zwijg ik graag als het graf
respectvol voor de gestorvenen
Slechts de bomen ruisen wat en
wat bladeren dwarrelen er vanaf
God's zonnelicht schijnt op de
veeal inktzwarte zerken
licht de namen op van
die mij voorgingen
Ik stap maar weer eens op
met lood in de schoenen
stap ik mijn leven in
hap…
Met een dodelijke vaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 geen blad bewoog
de lucht was loom
en zwaar beladen als
in een hoofdpijndroom
voelbaar hing de
stilte om ons heen
in een klamme greep
van niet verroeren
de klok tikte
steeds luider
de seconden af als bij
het wachten aan een graf
een flits verscheurde
het donkere gifgroen
de donder knalde raak
onze actie kwam te laat
in brekend…
waterweefsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
450 -
vraag ik me af
op het altijddurend graf
tekent zich de tijd in broze uren
glazen ogen turen lief de wereld in- ik weet het
en vergeet het niet…
BEGRAFENIS VAN MIJN TANTE!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ik zag de bladeren vallen
dwarrelen door de lucht
van oude bomen
die hun herfst voltooiden
Ik zag een hoop zand liggen
afgedekt met taxussen
van groenblijvende coniferen
die haar ´berghulp´ symboliseerde
Ik zag een open wachtend graf
een groot gapend gat
omlijst met taxussentoppen
die haar afscheid verzachtte
Ik zag de taxussen bewegen…
Mijn moeder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.155 Begreep je soms meer, maar vaak ook minder
Van drijfveren, van de reden voor beslissingen
Ik heb aan alle kanten geprobeerd
Gronden te doorzien, pijnen te verlichten richting aan te geven
Maar zag nooit ècht de echte moeder
Onder al die lagen en verpakkingen
Nu kan het niet meer, zal ik het nooit recht weten
Een dansend meisje op je graf…
novemberblues
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
592 tafel nog gevuld met allerhande was
de vrolijkheid sprak stukken uit een boek
dat nu gesloten, bovenop
de stapel ligt
maar als ik blader, zie ik hun momenten
goedlachs langs mijn ogen strijken
tussen bladen prijken weer de beelden
uit een tijd die
nimmer slijt
er brandt een kaars
ik zing
en breng van bovenaf
mijn bloemen naar hun graf…
vorst verlet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 vraagt zij zich af,
de molensteen van morgen
prijkt vandaag al op mijn graf
haar eenzaamheid voelt zwaar
nu najaar oppermachtig wordt
en de vuilstort van de zomer heel goed weet
wat er aan schort…
Bodemvondst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
755 Maar aan die ring daar hing een dode hand
Na grote schrik heeft hij de hand die gaf
Geschud en weer terug gelegd in ‘t graf…
Voorrang des slaaps.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.202 Ik zal een lange nacht
Ten laatste slapen in 't
Gemakkelijke graf.…
Droomden over gisteren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
948 we hebben je bezocht
een graf zoals zovele
het kruis iets groter dan normaal
centen konden ons niet schelen
zon staat hoog
vogels fluiten zomer
en weer is er ik de kou
die ik altijd voel bij jou
we droomden over gisteren
hoopten steeds op morgen
jij zag leven als een feest
ik ben er nooit geweest
na jaren ben ik hier
maar kan je…
STROOI
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
698 as
en laat me weer samenzijn
met wie ik ooit eens was
je weet wat ik bedoel
gun me toch dat weerzien
dat symbolische gevoel
ach ik weet het is illusie
het weer graag samengaan
ontstaan uit mijn confusie
de eenheid die we zijn geweest
wat zou het toch mooi zijn ik weer
samen met meerder trouw hondenbeest
strooi mij uit over hun graf…
LAIS CCVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Het mormel wordt voor ’t graf bereid.
Hij lacht als door de goden uitverkoren.…