2410 resultaten.
Uterus
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
870 In rood, grotesk halfduister gevangen,
een verdronken metamorfose,
vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid
Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid,
een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend,
als was ik in de poten van een logge reus,
sterk en onbehouden
Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant…
Verloren ......
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
839 Hete tranen in de morgen
donker denken in de nacht
diep mijn eigen ik verborgen
terwijl de toekomst naar mij lacht
Mijn hart en jouw geest verbonden
door zachte lijntjes van de tijd
woorden slaan nog immer wonden
verlies ik ongelijke strijd
Dromen in geopende hand
verlaten het verloren wij
zweven in sluim'rende toestand
ijlings langs…
Uit het vuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.089 Onder een vonkenregen loop ik door
Achter mij een hoog hellevuur latend
Een allerlaatste krijs bereikt het gehoor
Mijn terugkomst met opgeheven armen
Gebroken glasstukjes kerven in voeten
Maar het hart huppelt in een vaart voort
Het heeft immers genoeg moeten boeten
Terugkomst naar de wereld der levenden
Een regenbui verkoelt en de zon…
Juliana
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.761 Die leeft die zal ook sterven
Die sterft die gaat ons voor
Het Koninkrijk beërven
Zij leeft nu immer door….…
Licht uit verleden
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.911 bindensbang
wij werden vrienden voor het leven
minnaars vol geluk in harmonie
tot het na veel gepieker en geworstel
voorbij was, einde van de symfonie
nog onlangs ontmoette ik haar
ze kwam langs op Internet
was naar Amerika gegaan
en was nu zielendichter
mijn ziel in haar was zoek
ik ben op zoek naar dichten
aan haar voorbij gegaan
maar immer…
Negende gedicht voor Maria Magdalena
gedicht
2.6 met 62 stemmen
45.917 Immers
na de paartijd gaan de vrienden huiswaarts
blauw geschminkt als een onweer en somber.
De liefde leeft niet van de mens alleen.
---------------------------------------
uit: 'Gedichten', 1971.…
Illusionaire tocht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
707 langs de ontstane rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
nu leiden ze naar een warmtebron
waarin ijsbloemen zeepbellen zijn
doorlopend sta ik stil bij de tweesprongen
die mijn verstand en hart verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte een weg doorzichtig
toch was er maar één pad begaanbaar
met bloedverlies is immers…
ik ben dichter
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
810 minuten
dus niet een noeste werker
of gedreven poëten dier
nee, ik zit en handel
en de woorden,
zo die komen,
gaan met mij aan de wandel
het is niet de romantiek
die u verwacht
van langhaar en snor,
een afgezakte bril
en sacherijnig geknor
het is wat toetsen aanslaan
op het bord
al schijn ik dat wel
met kracht uit te voeren
ja, immers…
welkom herfst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
663 de avonden vullen zich
met herfstige vaalheid
waar de zon slechts vlucht
voor de immer groeiende nacht
het is niet kil noch koud
maar warm al evenmin
het is de tijd van sterven
even uit de weg te gaan
om tot rust te komen
na maanden vol van leven
de dood dan toch aanvaarden
en ergens ook wel weten
dat niet volstaat dus
alles overnieuw…
Ardeense lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 wild opgestoten rotslagen
zijn teder toegedekt met mossige tapijten
rijzig afgetopt door slanke dennen
immer ongerept tot in de hemel
ingebed in een stenige schoot
wringt een woedende slang
zich schuimbekkend in bochten
zonder aflaat
een penetrant voertuig remt
juist op tijd
een ever zwijnt welhaast onopgemerkt
onder de onervaren…
Ik lijm met slijm
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
960 vandaag plak ik al het loof
weer aan verlaten takken
ik hoor ze kraken, ben niet doof
ze zijn te stijf om ze op te pakken
de lijm is het slijm uit mijn mond
immers dat heeft zijn dienst bewezen
te samen met mijn charme als lont
zal het bos in wondervolle glorie herrijzen
de stramme stammen zeggen dank voor mijn geste
maar de bekommernis…
Heden en Toekomst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 Zo dwaal ik rond en denk mijn gedachten ledig,
Morgen, nieuw en immer vredig,
Laat maar ontstaan wat onontkoombaar is.…
Woordenvermaak
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 naar rijm
het onnadenkend samenvoegen
leidt tot wartaal
de ogen van medelingen
zijn geleend van anderen
of zwemmen in teveel sentiment
wat alleen staat klinkt zo hopeloos verloren
nee, de waarheid ligt ergens anders
meer in het vrije vers
en in het samenzijn van letters in liefde
dus laat de verwarring verstommen
gedachten hebben immers…
slenteren
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
527 spiegelruiten etaleren averechts
mutsen, wanten, gezichten achterin
vooraan de uitverkoop, één- tweemaal
minder dan gewoon
er lopen mensen langs de ruggelingse kant
ze kijken mee vooruit, oneindig
in de straten waar nog immer winter kleeft
voet voor voet
verkoopt de dag haar kuren
als we samenkomen droomt een avontuur
zijn eerste schemeruur…
Van belhamel tot Admiraal.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
639 --om de zee te kunnen zien
beklom hij immers
zelfs de kerkendaken?--
Dat vraag ik me af.
Maar zeker is zeker, hojo hojo!
Je zou er zó
een liedje van kunnen maken.…
nine eleven
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
580 nu vijvers gevuld zijn met namen
roepen hun geliefden dat de wereld weent
torens blijven schaduw dragen
maar het licht zal schoner zijn, aan elke kant
in ieder raam
en waar gezichten leven uit één naam
kussen doden hun zelfbeeld, immer daar
waar terreur de adem nam
van velen
eeuwig zingt herinneren uit kelen
krachtig, door het samen…
Blauwe zon
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
409 Een voorbijganger is onwetend
immers gehuld in nachtelijk koel
’t gezicht verborgen
in een waas van blauw
een geboorte gloort
als een zoom langs asgrauw.
Een beker wacht
een soort van heksendrank
giftig maar lekker.…
Zeekust
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
989 regen lijkt voorspeld
tot we op de kruising kwamen
hadden 't heel anders voorgesteld
dat onze wegen hier zouden scheiden
had geen van beiden bedacht
bleek dat laatste niet te vermijden
'kan niet zonder jou' murmelde jij zacht
sedertdien is het gaan waaien
in mijn hart en in mijn hoofd
bij de zee zal ik naar je zwaaien
van binnen immer…
De schoonheid van mijn intelligentie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 Het doet niet alsof; speelt dat spel
zelden tot nooit, immer verbonden
aan de waarachtigheid van haar ziel.
Ze leerde haar kracht in zuivere boodschap kennen:
de levenstaak die haar ten deel viel.…
Uitgeteld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 Bestraling plaatsvindt -
Twee laboranten bevinden zich
In de ruimte naast me, zij
Besturen met kundige hand
Het apparaat dat alle
Kwaadaardige restanten
Uit mijn lichaam verdrijven moet -
Ze hebben mij gerustgesteld,
Ik voel me veilig in hun handen
Ik denk terwijl de scan de nodige
Seconden hoorbaar uittelt
Dat het vast goedkomt - immers…
De weg
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
708 alles verklaren is soms
een vruchteloos verpozen
in het ongekende
immense heelal
ik ontkom dan niet
aan het erkennen
dat ik me doorgaans
gedragen voel;
deze weg niet zelf
heb gekozen
vaak hoef ik ook
niet meer te zeggen
wat ik eigenlijk bedoel
om me heen immers
herhaalt zich alles in wezen
weliswaar regelmatig…
fingerspitzen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
548 hoe
een tere meisjesziel haar deel
van leven
opdroeg aan een boek
elke deurkruk uit die tijd is nog op zoek
naar vingertoppen en haar ziel
haar opgesloten voetstap
op de vastgelegde vloer valt weg in het à jour
van dichtgeschreven dagen
opgedragen aan het nu
beseft dit kind het residu dat in de geest
van slechts haar naam
nog immer…
Langs lijnen van oneindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
499 Staar door de
Dagen van het
Nieuwe jaar
Dat na een
Ademtocht al
Door de toekomst
Is ingehaald -
Vandaag is al
Weer gisteren,
Morgen is vandaag -
Zo immers zijn
We gaan leven
In dit overontwikkelde
Land - tijd om van
Het nu te genieten
Is er niet, is er nooit,
En heimelijk sta ik
Te verlangen naar
Verder, verder…
- Gebaseerd op het vooruitgangsdenken -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
661 zijn
verwachtte ik dat het nog jaren
ontkomen aan een toekomst
zou vragen voordat de muur, die zou vallen
met minder economische voorspoed
op de harde betongrond zou knallen
morgen wil ik optimistisch denken
een fraai toekomstbeeld schetsen
rationeel benaderen
gezamenlijk over landsgrenzen heen kijken
vooral niet te veel denken immers…
Wat nooit meer overgaat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 Maandenlang onzeker weten,
Hunkeren naar jou die
Misschien nog ergens bestaat,
Tegen beter weten in,
Onkreukbare liefde gevat
In een gevoel van eeuwigheid,
Jij die immers deel van ons
Bent, eigen bloed, ondeelbare
Gedachten die trouw houden
Tot in eeuwigheid -
En nu het zeker weten
Dat jij nooit meer terugkomt
Dat we je voor…
Vertegenwoordiger in troost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 Een gedicht dat raakt,
Een vers dat schuurt,
Brengt bij de lezer
Die vertroosting zoekt
Het gevoel op gang
Dat al zo lang volkomen
Op slot zat, zijn ik
Was immers sinds hij
Zich heugen kon gevoelloos,
Uitgesleten door de taaie
Werkelijkheid van de dag,
Van alle dagen die achter
Hem lagen - en de tranen
Die jaren lang niet…
Ter ere van...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Maar 'k wil niet treuren, er is immers meer
dan woorden ook maar zeggen mogen
en ooit valt er wat licht van uit den hoge
en dan voel 'k mij gezegend door de Heer.
Maar ook dit vers is verre van volmaakt;
ik hoop alleen dat daardoor niemand staakt…
Pesten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
841 Ik ben heel stil,
wat lamgeslagen
de lach ver
van mijn snuit geweken
'K had niet gesnapt,
dat ons goedmoedig plagen
door jou
als louter pesten werd ervaren
Ik voel me dom:
had beter moeten weten,
had immers zelf
een tijd geleden
iets soortgelijks
eens meegemaakt.…
Verleidelijke Zomervruchten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
587 Immers de verleiding
Is enorm groot voor de ronde
Vrucht zomerzoet rood.
Laat de zomer met zijn paradijselijke
Schijn niet een verboden kersentuin zijn.
Maar laat ons door die rode mond tot
Kussen verleiden; en bijeenvoegen wat
De natuur niet kan scheiden.…
Uit de zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 geboren als vlinder ontpopte zij ook nu
evenals lang geleden, toen zij van de verboden
vrucht geen hap durfde te nemen
na het lange wachten mocht zij eindelijk
schitteren, ongedurig om elkaar
heen dansend kon zij haar geluk niet op
al gauw verscheen er krakelee op de vleugels
die ze met alle liefde wegpoetste
zij kon immers de hele wereld…