21146 resultaten.
Deze nacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 draad uit mijn handen,
voel ik hoe verlangen voorbij de verte waait,
deze nacht zie ik hoe de zonnegod een gat in de vensterbank brandt,
ik op zolder woon in Helios’ buurt , hij me uit het duister tillen zal,
hoe hij nieuw leven in mij blazen zal,
deze nacht.…
nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
410 onder gewicht van wolken
vluchten woorden over verre huizen
in deze nacht van slaap en stilte
een nacht als geen andere behalve
ingekeerde krabbels in mijn schrift
de lege plek in het bed…
Nacht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
597 Al was het nogal kil,
ik bleef genietend staan.
Rondom mij was het stil
en helder scheen de maan.
Vandaar mijn manebril.…
Nacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
439 Weinig geluiden
Stille uren van de nacht
Te veel gedachten…
De nacht
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
769 Autobanden teisteren het asfalt.
Het geraas van auto’s legt een deken van decibellen over de stad.
Een cadans van geluid, de echo van bijna eindeloze
goederentreinen op het spoor.
Lichtflits en schaduwen spelen hun spel op gordijnen en het plafond.
Nachtelijke stilte is een utopie,
De prijs van onze 24uurs economie.…
De nacht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
212 te wandelen
door de straten en het park
en daarna naar bed te gaan
zonder te verdwijnen in de nacht…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.303 Een harde klap,
de 17e, om kwart over acht.
Doorgebroken stiltes,
op een doodnormale maandagnacht.
Een bevel,
die schade teweegbracht.
Met een einde,
dat niemand had verwacht.
Een verbroken relatie,
dankzij zijn jacht,
naar een slachtoffer,
zonder enige macht.
Een razende storm,
waarbij zijn kracht,
mijn lichaam brak
en mij in een…
nachten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
181 ik ken de nachten in het
braken van mijn stem, het
half open venster schreeuwt
om de stilte te behouden
: hoe zuiver ik de klanken
binnensmonds ook lief, het
houdt de schaduwen in de
kieren van mijn onrust niet weg
van welke opgelopen averij dan ook
dan beschrijf ik de cirkel weer rond
en mijn knieën wenen zacht door de
afdruk die met…
De nachten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
14 Monsters, geboren
in inktzwarte nachten,
slaan kraters
in moeizaam opgebouwd vertrouwen.
Maar er gebeurde niets
die nacht.
De planten staan
waar ze stonden.
De kussens op de bank
waar jij ze achter liet.
Toen je slapen ging
en nog niet wist dat
de galm van het
onbegrepen leven
zou gaan klinken
in de nacht.…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
Ontembaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 zij die dachten de golven te kunnen temmen
trokken gezamenlijk naar het strand
met hun windsurfboard onder hun arm
klaar om de strijd met Moeder natuur aan te gaan
in pakken gehesen, gingen ze vol adrenaline
de schuimkoppen tegemoet
golven bleken huizen hoog
het schuim te onverbiddelijk, en zo verloren
vijf jonge mannen de krachtmeting…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Vertraag uw tijd. Vertraag.
Geef al uw zinnen ruimte.
Sta steeds vaker stil.
Ervaar het wonder.
Zie medemensen om u heen.
Sla uw gedachten gade alsof.
Alsof het trage wolken zijn
die komen en weer gaan.
Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd.
U bent uw gedachten niet.
U bent uw angsten niet.
U kwam van verre.
U bent nu hier.
Samen.
We…
Diamanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Onze band vervaagd tot wat
woorden geladen met gevoel
om een hartvol roest
Schitterende herinneringen
De kleur van jouw ogen
Die eerste keer, verdwaald
in elkaar, samen
de weg aan het vinden
Alles waar jij goed in bent
dat je toch los moet laten
Cadeaus zonder pretentie
hand in hand gegeven
voor het hotel, in vallend blad…
Vreugde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
239 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.
Ineens weer weten dat het leven mooi is
al blijven…
Laatste woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Niet dat het nabestaandenleed verzacht,
Maar het is haast symbolisch: ‘Goede Nacht’.…
Conflict
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Gelukkig zijn we hier nog geen Janjurk
We weten danig van ons af te bijten
Als Erdogan zijn boodschap hier wil slijten
Wat denkt ie wel, dictator, nare Turk!
Laat hij zijn eigen land maar op gaan jutten
Want hier geldt: Niemand fuckt met Mark Rutte!…
Doodmoe
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
837 , die rustte in mij…
Drenkeling
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
2.139 Zo de donkerkoele bruisende branding
stroomt over een sneeuwwit strand
hunker ik de gloeiende zon te vloeien
tot een zwak scharlaken schemerlicht
Ik verlang de lucht zinderend
haar krekelgeluiden te mengen
met het steevast bulderen
van gepassioneerde kleurenpracht
als peluw van de nacht
zodat ik mijn schaduw kan rusten
alleen gelaten…
ochtendgloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.408 De aarde rust onder een
deken van mist
en is voor even uitgewist
voorzichtige zonnestralen
spelen een spel en
laat alles zweven
contouren komen
langzaam tot leven
dan ontwaakt de aarde
uit de donkere nacht
als een blad
gedragen door de wind
komt zij tot volle glorie
in al haar pracht
als een nieuwe dag
weer begint…
Vergeten
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
848 Soms ontbreekt de rust
te genieten van wat er is
de stilte lief te hebben
en warmte te ervaren.
Je kunt die knipoog zien
en daarmee een glimlach
-ontlokken-
klein geluk maakt groot leven.
De nacht is donker
en lente brengt de zon
laten wij ontwaken
en leven alsof de bloesem komt.…
troostig
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
808 kom maar, zeg je
je armen open
de lucht die nog siddert
de donder weerkaatst
de galmende verwijten
de nacht der gewoonte
maakt zwak en gewillig
op je schouder
rust reeds lang
een ander hoofd
toch hunkert herinnering
het vrijen intens
nog eenmaal die koorts
ranzig en bitter
smaakt verlopen liefde…
als het uur slaat
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
993 blijft
smal begraven in de woning
van de nacht…
Dag nachtvlinder
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
778 haar kleur is overleden
nog voor ze ontluiken kon
gebrek aan rust dreef haar
steeds verder van het colofon
ze fladderde tot diep in de nacht
waar stilte haar gevoel versterkte
daar straalde ze vol levenslust
zonder dat iemand het merkte
haar letters verschenen niet meer
overdag was ze slechts een naakte
nachtvlinder die tussen de toetsen…
Engelen
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.360 In de Bijbel staat geschreven,
Dat Gods Englen ons omzweven,
En bewaken in de nacht;
Dat geen boosheid ons kan hindren
En dat alle vrome kindren
Veilig slapen in hun wacht!…
Geest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
660 De nacht riep alleen naar jou.
Mijn geest echode in de stilte.
De kelk was half ingeschonken.
De warmte veranderde in de kilte.
Een ijle lucht resteerde de kamer.
Door mijn waterige ogen zag ik jou.
Terwijl jij verder reist naar jouw rust
Zag ik door de spiegeldeur de mooiste vrouw.…
Fotonen klonen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 De boom ontdaan van blad
strekt de magere takken uit
hemelwaarts omhoog, veelarmig
tot rust gekomen in de nacht
een kleed van sterren aan
Jij wil niet horen van een maan
gevangen in de kale, schurende vlakken
alleen maar omdat jijzelf beweegt
verdwijnt, verschijnt, verdunt
verdicht op elk niveau van bestaan…
Deun (Lisboa II)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Een merel wil de zoele nacht verdringen
met zijn juichend jubelzingen.
Dan en onverwacht verstoort
gekreun - eerst zacht - zijn rust:
De zoete deun van vrouwelijf in lust
verwekt zijn onvervuld verlangen.
Het laken niet meer onbevlekt ontvangen
zijn vuur geblust
door haar die hij slechts hoort.…
voorwendingen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
532 woorden dienen zich aan
organiek en documentloos
met droge ogen en stille trom
waarbij muren verblinden
het huis zich zelden opent
een nawee zich aandient
niettemin, een nacht is geen
synoniem voor rust
wel aanvaardbaar als foto
van een roerloos moment
er ligt een krijtlijn van ochtend
zichtbaar in klare taal…
Decemberblues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Tijd
draagt de uren
naar december
en verder
naar waar de laatste verlangens
worden geblust
contouren vervagen
tot amorfe schaduwen
in diffuse schemering
en alles lost weer op
tot herinnering
straks
vertakken wij weer
in dromen
van gevleugelde momenten
en demonen
we leggen ze te rusten
op het kussen
van de nacht.…
Baby aan boord
snelsonnet
3.5 met 19 stemmen
1.576 Voor wie de buik vol heeft zet ik uiteen:
Ondanks de golf van Christenpolitiek
Vaart straks toch de (af)drijvende kliniek
Al ging er wel een tijdje overheen
Men zorgt dat, door de regels aan te scherpen
Het wachten nu toch vruchten af gaat werpen…