1097 resultaten.
Moeder Dag Moeder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
574 het is weer zover dat commerciële feest
de gouden greep voor de middenstand geweest
toch is het zeker goed om even stil te staan
bij al die dingen die een goede moeder
zo vele jaren voor je heeft gedaan
nee nooit bracht ik
een bloemetje voor je mee
dat was toen nog niet gewoon
en om met zoiets plotseling aan te komen
kwam niet als echt…
De engel van lijn 8
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Te plotseling, te onvoorbereid elkaar voorbijgesneld.
Heb ik de moed of keer ik op mijn schreden terug?
Dan stap je uit, veel eerder dan verwacht,
het natte donker in, mijn engel van lijn 8.…
zonovergoten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Hij heeft op een speciale manier sporen in mij achtergelaten
Ik snap nog even niet wat in mij zo plotseling openbrak
Gevoelsmatig zou ik zo uren met hem kunnen praten
In gedachten neem ik hem mee in mijn jurk zak.
Het voelt teder en vertrouwd in tal van opzichten
Hoe kan de natuur dit zo plots laten gebeuren.…
Gros Bisous
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
447 A horse with no name
Door dorre woestijn
Een zwarte sirene
Naar hall zonder fame
Gros bisous de partout
Een anoniem paard
Plotseling de nulle part
Sans doute tout à coup
Een bodembestaan
Ondergronds zonder water
Nooit werd het er later
Diep als d'oceaan
Gros bisous is au bout
Een meermin met voile
Een zwarte étoile
De nulle part…
Het kleine spel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
387 Het spel begint waar de regels ophouden,
een plotselinge ren door het gras dat kraakt van licht,
voeten die de aarde kietelen tot ze lacht.
Takken worden zwaarden, dozen paleizen,
een handvol modder is een heel heelal
dat ronddraait op de palm,
nog niet wetend van zwaartekracht of verlies.…
niks van waarde; cirkeldrang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 leegte hem/haar bleek achterlaat
met onwaarachtige woorden
over veerkracht of strijd
uit zijn/haar kromme duim
gezogen argumenten
dan kan hij/zij hen wel boos aankijken
en alsnog vragen om begrip, of
inlevingsvermogen zoals hij/zij het noemt
maar hij/zij accepteert géén empathie
waar zij mee op de proppen komen
Hij/zij heeft dan plotseling…
Wanneer het koolwitje komt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
317 Witte vlinder rust
op jong blad in ochtendlicht
het veld wordt wakker
Het koolwitje verschijnt
niet plotseling, maar alsof het al een
tijdje op mij heeft gewacht, een wit trillen in de
lucht dat mijn fijngevoelige, waakzame zintuigen voorzichtig opent.…
In hjitte ierappel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
48 Door denkbeeldige stegen, gebogen
gestalten,
de een in verlies, de ander in licht
Een gestorven kanarie, een uitbundige overwinning
twee uitersten, oog in oog gericht
Een kleine gestalte naar links
hellend
de uitbundigheid plotseling tot
stilstand
de vraag naar pijn, naar evenwicht,
ieder zijn eigen ongemak als
onderpand
Vijf kandidaten…
kind zijn
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.993 Plotseling gebeurt het dan toch,
je spontane lach slaat ineens in een driftbui om.
Angstig begin je daarna te huilen,
maar niemand vertelt me waarom.
De pijn en woede zitten diep in jou,
je hart vergrendelt, je zoekt naar de uitgang.
Ik kijk naar je alsof ik droom,
ben net als jij onwetend over de toekomst en bang.…
Droog verzuipen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.051 Zat ik lekker onderuit gezakt,
plotseling kwam het ongemak.
Sprong uit de stoel verwoed
en dacht dit gaat niet goed.
Ik krijg geen adem meer,
wat heb ik nu toch weer.
Er gaat van alles door me heen,
maar de adem blijft steken in mijn keel.
Naargelang de minuten weg tikken,
sta ik hier werkelijk te stikken.…
Berend Botje
gedicht
3.9 met 47 stemmen
13.333 Want dat de weg soms krom was dan weer recht
Had onze held geheel niet in het snotje
En dus schrok hij zich plotseling een rotje
En kukelde toen van de achterplecht.
Naar Berends stoffelijke overschotje
Wordt tot op heden nog altijd gedregd.
----------------------------------
uit: 'De volle mep', 1987.…
DOOD BIER, Heineken topman Maarten Schuurman plotseling overleden!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
13 Heineken topman plotseling overleden
in de kracht van het, zijn leven
pats boem doodgeslagen bier
de familie en bedrijf aangeslagen
de Heineken-Ster is gedoofd
energie tot 0/0 alcohol
doch zijn afscheid groots 100%
de Westerkerk afgehuurd
het café met bar misstaat niet
kerk en horeca zijn altijd verbonden
de bloemenpracht is oogverblindend…
Dagdroom
gedicht
4.4 met 102 stemmen
20.038 Maar plotseling sta jij weer in de deur met: ‘Kan ik helpen?’.…
Overgave
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.672 ik voel hoe zachte handen warm knopen in mijn nek ontwarren
spieren zich ontspannen, mijn hoofd loom op een kussen rust
behendig kneedt hij teder mijn blanke, witte huid
de geur van olie plooit een deken in het schijnsel van de maan
waar muziek danst in golven op het ritme van de nacht
zijn adem stokt als ik me plotseling omdraai, mijn naakte…
vertrouwen
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
4.962 Van deze plotselinge breuk heb ik geleerd:
vriendschap zal voor mij nooit meer hetzelfde zijn...
Ik dacht dat we altijd samen zouden blijven,
vrienden voor altijd.
Maar nu ben ik je kwijt.
Ik dacht dat ik je vertrouwen kon...…
Kwantummechanica en ik…en u
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.151 Eén deeltje is hier én hetzelfde deeltje is daar
En oneindig daar en daar eventueel
Het lijkt zo raar, want kijk je er naar
Dan zijn alle extra deeltjes plotseling teveel
En is het ene deeltje ‘slechts’ weer één geheel
Waar ben IK nog? Men zegt: “Het is echt waar!”…
roodkapje
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.763 deze was gewoon geweldig met zijn schietgeweer
hij stond ergens verdekt opgesteld en jeukte wat
aan zijn hansop, die plotseling veel strakker zat
en riep vanachter de struiken, hé lekker kuiken
ben ik op tijd , kan je mijn hulp al gebruiken
gekkerd,je weet toch dat ik,roodkapje heet..
ben..…
Struikelstenen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
636 Haar voeten, allang niet meer geschoend
vereelt door doelloos dwalen
liepen over verlaten wegen
waar boerderijen en bunkers
het vredig landschap braken
en ochtendnevel in stilte huilde om gras
ooit gezaaid voor dikke koeietongen
en grauwe wol op pootjes
werd groen plotseling een dode kleur
maar nergens vervloog méér leven
dan in deze serene…
Ik mis hem zo
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
826 Vorig jaar is hij overleden
Plotseling, zonder een groet
Het is al weer een tijd geleden
Maar ik weet het nog zo goed.
O, God, ik mis hem elke dag
Ik praat nog steeds tegen hem
En ben nog heel vaak van slag
Ik hoor nooit meer zijn stem.…
Drie verzen voor een dode III
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.061 misschien ben ik verdoemd; wanneer reeds nu de dood
mij plotseling in de rug zou overvallen
dan zou ik, stervend met de honderdtallen,
neerstorten in de Poelen, heet en rood.…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Plotseling, bij ’t passeren
blik ik in een doorleefd gelaat
en drukt het een glimlach op me af.
Verder loop ik
en zie een spoor
van stevige schoenen,
leg er mijn voet in,
zacht en bloot,
kijk achterom,
zie hem ook stilstaan,
doorgaan,
om weer te worden
tot een stip aan de horizon.…
JE WOU ZONODIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 leeftijd
wij moesten wel lachen
je stoof regelrecht op me af
gaf een hele dikke natte zoen
jij dwarrelde uitgelaten voorbij
en ging aan de gang
op een zelf bedacht melodietje
en genoot, maar ik was bang
dat je vallen zou
jouw blos had bijna dezelfde kleur
van je schoentjes en je zoentjes
na het pirouetteren als een tol
stond je plotseling…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.555 een koele vochtige oase van groen en rust
geuren van mos, bladeren en verrot hout
je ademt snel, rilt even, voelt je koud
terwijl een zachte windvlaag je angstige gedachten sust
een zonnestraal schiet tussen 't bladerdek door
beschijnt plotseling het bos in een gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het…
21 april 2016
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
974 (voor Prince)
Ik keek naar DWDD en Matthijs kreeg
plotseling het nieuws door dat jij,
alsof hij ons aan een degen reeg,
overleden was, groot verdriet daarbij.
Halina Reijn was echt geschokt en down,
de uitzending belandde in de soep,
voordat ik ging beesten in een town
nam ik eerst nog Prince-muziek-snoep.…
Het ontgroende herfstbos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 Het ontgroende herfstbos,
waar gezond groen nu reeds lijkt te zijn
achterhaald, omdat het groen van nog maar
enige maanden geleden zich nu plotseling
in de vele kleuren uit schaamte om een
afscheid vertaald. Om een haastig blozend
afscheid; en om een einde aan een schijnzekerheid.…
Uniform
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
567 en toch ontgaat mij, alles,
in schetsen,
in oppervlakte,
in nieuwe lijnen,
ik word mij getekend,
door noeste lengte,
en ijselijke breedte,
tot hopende hoogte,
ik ben mij een nieuw getal,
en ik verblijf mij in oude woorden,
vlakkende vlakte,
koude bevriezing,
te warme woestijn,
versprekingen, abrupt,
bevestigingen, plotseling…
Lieve dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Onze wereld stortte in
je was amper 44 jaar
en ineens was je
plotseling overleden.
Wij hebben geen
afscheid van je kunnen
nemen en dat vinden wij
nog het allerergste.
Je had het leven lief en
als het met
ons minder goed ging
stond jij voor ons klaar.
Met je broer en je zus
kon je het goed vinden.…
pretpark
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
902 Jaaaaaa met z’n allen naar een pretpark
Vroeg vertrekken zijn we de files voor
We zijn er bijna daar staan we plotseling stil in een rij een file noemen ze dat
Eindelijk daar aangekomen om een kaartje te kopen
Staan we weer in de rij de populariteitsrij
Maar niet getreurd eenmaal binnen
Eindelijk kan het avontuur beginnen
Bij de eerste attractie…
Levensconfetti
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het heden voelt vandaag plotseling als
geen vlees geen vis laat staan als gele rijst
de kamers heb ik gelucht en mijn hart wuift.
Deze dag mag echt nog geslepen worden,
voluit glinsteren als diamant in een ring maar
de goudsmid is op zaterdag helaas gesloten.…
Busreis Honduras
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 Het was een oude Amerikaanse schoolbus
Een gele met lange neus
Drie op een bankje links en rechts
gaven benen weinig keus
De bus, te laat vertrokken
telde honderdtwintig koppen
Ze slalomde om kuilen
en stond plotseling stil
Geen nood, het hulpje goot
routineus ergens vloeistof in
Een vrouw braakte vooraan
door het altijd open raam
Niemand…