1456 resultaten.
Wandeling?
netgedicht
3.9 met 163 stemmen
16.789 Wandelend door de nacht
kwam ik een dame tegen
een parel zo schitterend
verlegen herkende ik haar
Lady van de liefde schoonheid
troostend in schimmige nacht
nam ze mijn te grote hand
en ik
vertelde haar met zachte vingers
‘iets harder door verlaten nacht‘
mijn angsten teleurstelling onmacht
‘ik dreig een kluizenaar te worden
de harde…
Mensenogen
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.428 Maar God’lijk de kijkers die schreiens gereed
Schitteren en zingen hoog boven hun leed
‘t Zijn zij die der zielen ellende bevroên
die lachen om and’ren geen zeer te doen.…
Vuurwerk
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.370 De hemel verlicht
van prachtig vuurwerk,
kijk toch ál die
schitterende kleuren
Echter één ding is jammer,
onontkoombaar,
het is hier al dágen
oud- en nieuwjaar
Al wéken schrikt
iedereen van
’t vuurwerk, dat
al afgestoken wordt.
Toch jammer want
het jaar was al zo kort.…
Zonnestraal
netgedicht
4.1 met 67 stemmen
2.725 Vandaag kronkelt het lachjes in het huis
ze springen zonnig door het venster raam,
al glinsterend vrolijk op mijn tafel thuis
hun licht spiegelt zich dansend zacht
tekent kleurige rondjes op het blad
gemaakt van schitters in mijn glas
Vandaag heeft de lach het leed verjaagd
versnipperd al met kwinkse slagen
die elke traan nu weg wil dragen…
Met een kus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 voel als je straalt
ver van mij vandaan
een koesterende wind
die lief tegen mij spint
in een langzaam passeren
jij bent de zon
schijnend in een scherm
vol kleurige contrasten
zie anderen bewegen
maar jouw gezicht
begint meteen te spreken
waar het geluid
nog hapert lacht al
je innemende mond
formuleert zonder
tonen de schitterend…
Gewonde adelaar
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.041 Ik bewonder de wilde wrede
schoonheid van de adelaar
heerser van ‘t blauwe ruim
Zag hem gaan in duikvlucht
een vliegende assegaai
boven de Oostvaardersplas
Op z’n schitterend verenlijf
de strengste kop in dierenrijk
die ons toont wie en wat hij is
De page van Jupiter, de god
van hemel, donder en bliksem
kent geen onderdanigheid…
Zweem van bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 het licht verflauwt
ijle stemmen doven
toonladders gedachten
stom schreeuwen
roestige filmrolblikken
beelden verpulveren
geuren walmen verdampen
smaken zinken vallen flauw
zinnen smelten schitterend
tot een verpletterend niets
het gevoel slijt
de tijd ebt weg
wist monumenten
de ruimte dijt uit
het heelal draait door
dwaas…
Is dit november?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
501 schepen liggen
geboeid te luisteren
aan armdikke touwen
naar de wind
die fluisterend praat
tegen het speelse water
naar het roepen van de meeuwen
naar het praten van de mensen
de middagzon schept
een blinkende waterweg
dansende lichtvlakken
schitteren verblindend
de tijd lijkt langzamer te vloeien
creëert een rustig gevoel
de zee…
zomerkralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 subtiel viel licht langs ankers
zwaar verbonden met het water dat slechts schepen draagt
omdat het moet
een blauwe groet en honderd uren wind
geblazen onder luifels waar de warmte koelte vindt
knusse buitengeuren tussen kooklucht
en de smaak naar meer; het koord spant rond de tijd
zonder breken
zonder dwang
slechts alles dat de schittering…
Tracébesluit
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.885 Omsloten met een strik
Is in deze afsluiting van het jaar 2010 begonnen
Met veel schik
Ruimt het zo lekker op
En is de wens ver ten top
Ontdaan van smart, verstrikt en stilstaan
In blijheid is het stilaan gegaan
Verneem de weg en onderneem ik uit mijn hart
Met een dankbaar besluit
Een tracé voluit, is veruit
het vernieuwend jaar dat in schittering…
toen hoorde ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 het lijkt zo windstil
in het land van litera
de laatste bladen papier
trillen nog lang na
gedreven beschreven
het podium zo leeg
koortsachtig schitterende ogen
verlichten het hart niet meer
de wereld is weer het domein
van kale praatapen
die woorden halen
uit versleten gietvormen
of nieuwe samenstellen die afsterven
voor ze begrepen…
LIZZY'S STAR STRAALT!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.184 Er zijn zoveel sterren aan de hemel
vaak zo goed te zien vanaf de aarde
en zo'n sterretje in je beide armen
doet je leven zo echt intens verwarmen
heel kortstondig, maar net, heel even
voel je het, aan je gegeven leven, leven
dan kiest de levensster haar eigen baan
zal in een overstijgende levensbaan gaan
schitteren tussen alle sterren te zien…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Murw gebeukt door
De golven van de
Oceaan die leven
Heet, overspoeld door
Golven van een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend…
De soberheid van herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.096 alvorens de dood zich heeft bekwaamd
in het strijken van een gerimpeld blad
hoe moedig is de wens telkens als het geluid
verstomt en breekbare vermommingen
het beeld verhullen dat zonder glans het tij
laat verzinken in de galerij van de reeds gestorvenen
hulde aan het mistroostige, het lied bespeelt
geen wonderen slechts de klanken zijn schitteringen…
Gebroken graven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 Tegen het eind van
Wat een nacht moet
Zijn geweest - in de
Barensweeën van de
Schemering die de
Ochtend moeizaam
Geboren doet worden -
Word ik op het kerkhof
Van gebroken graven
Begroet door een oude
Man met een schitterende
Zilveren baard die mij
Het verhaal van zijn dood
Vertelt - en terwijl de
Eerste zilvermeeuw boven…
De heilige uit zijn nis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 de wildernis van het Wad leek vanmorgen
even op een getemd beest ,
de stilte was breekbaar op het moment
dat de heilige zijn woord verbrak en sprak
met de schittering in zijn ogen
zijn borstelige wenkbrauwen scheidde het brakke
water met de waarheid in zijn ziel, in zijn kielzog
liep de koestering naar hoop dat het leven
voor het gerecht…
Tijdbom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 (dapper)
Versteend tussen tijden
lange periodes van voorbij
ligt waarheid van ons
leven verborgen
Een ijs-traan stuitert op
ellenlange weg, om vervolgens
in de meest schitterende ijskristallen
uiteen te vallen
Tijd verdient alle aandacht
om maar niet verloren te gaan
Als een tijdbom
smelten die kappen gestaag; zeker
als een paal…
Lieve liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Het roze jurkje, in de kleerkast
van mijn leven, toont je blanke armen
strelende vingers die het hart verwarmen
slanke handen zo toonvast
ik luister naar je lachende ogen
schittering zo zorgeloze jeugd,
we fietsten de weg in vreugd
doorheen de jaren: ze vlogen
Titanengevecht van liefde
wereldse hindernissen weggezongen
mijn liefde, eeuwige…
Sneeuwman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
724 Je moet denken als de winter
om de vorst te zien en de takken
van de pijnbomen volgeladen met sneeuw
En koud geweest zijn, al zo lang
om de jeneverbessen te aanschouwen, ingepakt door ijs
De sparren ruw in de verre schittering
Van de januari zon; en dan niet te denken
aan welke ellende dan ook in het geluid van de wind,
in het geluid van…
Mond
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
610 Schittering op torens van wit ivoor
Van waaruit een zingen klinkt
In de diepte een sirene zingt
Zij die bevestigt wat ik graag hoor
Zij verleidt mij met ontelbare woorden
Een kunstenares met de taal
Zowel op papier als verbaal
Als muziek met ongekende akkoorden
Haar lokzang brengt mij in vervoering
Met gevoelens van de eeuwigheid
Waarheen…
Sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Schitteringen stralen in een leeg universum
door mijn emoties die mij duizelig maken
waar mijn gevoelens zwart voor ogen zien.
Alleen met de omlijsting van de avondgloed
verwatert mijn beeld in een brede horizon
waar alleen het geluk schittert van euforie.…
Ontworstelt aan de stormzaden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Stormachtige gevoelens als
schokbrengers in een routineuze
levensdag.De dagelijkse schijn
schittering zonder die gelukkige
levenslach.
Storm zaait soms met stormachtige
dwang die frisse wind, soms, zo
nodig door de levensgang. Die dan
weer wandelt over zonniger paden;
ontworstelt aan de stormzaden.…
Gods koninkrijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 De schittering van het nieuwe Jeruzalem
waart thans bescheiden over de aardbol
als smeulende vlammen met fluisterstem:
"Jezus' wil speelt een doorlopende rol
in al wat je omringt; ieder volge Hem;
voor eeuwig blijft Zijn Boodschap waardevol."…
een mooi gezicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 Haarlokken schitteren
in het licht van de zon.
De ogen flikkeren
ondeugend en zo verleidelijk.
Het leven heeft het gebeiteld
in geluk en liefde.
Het is nog zo broos
breken zal het misschien nog.
Laat het door het lachen zijn
met vrienden en geliefden
maar niet door levenspijn
die op de huid blijft kleven.…
een mooi gezicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
739 Haarlokken schitteren
in het licht van de zon.
De ogen flikkeren
ondeugend en zo verleidelijk.
Het leven heeft het gebeiteld
in geluk en liefde.
Het is nog zo broos
breken zal het misschien nog.
Laat het door het lachen zijn
met vrienden en geliefden
maar niet door levenspijn
die op de huid blijft kleven.…
omslachtig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 ik wil voor je vechten
ik wil voor je strijden
je van eenzaamheid bevrijden
ik wil je zien schitteren en stralen
met jou door de nachten dwalen
zonder falen je geheimen achterhalen
ik wil kijken hoe je knipoogt en lacht
in alle pracht
wie had dat ooit gedacht
ik hou van jou
dat ik van je hou
meer dan ik ooit wou
en het deert me om te weten…
symfonie van licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.002 de melodie is nu veranderd
een dissonant is in het spel
je zult de maten moeten tellen
voordat het ritme zich herstelt
ook valse noten zijn te horen
als de viool niet zuiver strijkt
ze vouwen het geluid naar voren
omdat de tijd iets achterblijft
je wilt weer eerlijk spelen
stralen in je symfonie van licht
klanken met zovele delen
schitteren…
Levensmoedig schrijven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Aan schitterende prachtigheid.
Aan levensliefde die ik voel.
Aan levensmoed.…
Mijn ster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
485 Voel hem toch altijd branden in mijn hand,
kijk nieuwsgierig naar zijn schitterend licht.
Droom van dat verre vreemde land,
voor mijn ogen verschijnt vaag weer jouw gezicht.
De tranen voelen warm,
bungelen eerst voordat ze vallen op mijn arm.…
Oude lindeboom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 Een zwierig zwart potlood
tekent de oude lindeboom
de takken weids vol knoesten
nevel hangt boven het avondwoud
anoniem in een mysterieus niemandsland
waar nimfen mooie brieven schrijven
een hand maakt een gebaar van vrede
stille schittering van hemelsterren
bij nacht een maan die glimlacht
boven de stad die slaapt in een roes
in…