2358 resultaten.
In mijn dromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
800 Lange blonde haren
wapperen in de wind
jij bent mijn ik
mijn kind
gekleed in een lieflijk jurkje
in tinten van blauw
mijn lieve kind
ik hou van jou
op blote voeten van vrijheid
kom jij in dromen
vanuit dat verre verre land
reik jij mij de hand
zoveel kracht
zoveel pracht
straal jij naar mij
lieflijk zacht…
Haar heilig vuur
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.640 Zweten
bezeten
zijn schaduw
zichtbaar op de muur
verbeten
kreten
neemt hij haar
heilige vuur
Dierbaren
paren
explosief vanuit
het brein
gevoelssnaren
doordringbare
begeeft hij zich
op haar terrein
Erotiek
magnifiek
stijgen zij
naar het ultieme
dramatiek
fotogeniek
zweven ze uit
het anonieme
Buitengemeen…
Mijn maan
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.491 Vanuit de eenzaamheid
veroorzaakt door gemis en pech
ontspringen tranen
reeds onderweg
in verschillende banen
naar die grauwe plas
Ragfijne gedachten
krachtig
maar onzichtbaar
rijgen onze zielen
teder aan elkaar
Vier weken wachten
op je onmisbare gezicht
slapeloze nachten
hunkeren naar dat rustgevende licht
nu ik plots
in het donker…
Het meisje aan het strand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.269 Nu staar je vanuit de hemel
en kijk je op ons neer
je voelt de liefde
waar je wist dat die bestaat.
Je hoeft niemand meer te "vervelen"
je kan jezelf nu weer zijn
in de wereld van de hemel
zal de rust voor jou zalvend zijn.…
Bitterzoet
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.132 Stokken strijken stille snaren
tonen lijken gegeven
als een breuk in het leven
de trillingen die steeds
dieper doordrongen
het levenslied
moeilijk te beschrijven
laat staan te bespelen
op vier snaren
toch strijken stokken
de vier snaren
en voel ik tranen komen
vanuit de bodem van mijn hart
merk ik hoe het verleden zich met…
Blad en schemer
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
920 Alles bloeit in het begrijpen;
zeepbellen, de zomer, wind
blauw, wit en roze
bloemen die lachen vanuit
het heden
naar morgen. Om het stilzwijgende
van liefhebben en het bewegen
in licht
en op een dag
zal ik naar huis terugkeren
om het afscheid te beginnen;
in de schaduw van een déjà-vu.…
Vrouwen 1
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.983 Zij keek me aan, vanuit mijn bed,
met een gezicht van,
ik zou jou wel kunnen redden.
Wij zouden lol maken, dikke pret,
ik ben jouw vrouw en jij mijn man.
het zou me lukken, durf ik te wedden.
Zij zou me redden, van drank
en gezwalk langs donkere kroegen,
en andere vrouwen vol met alcohol.
En ik, ik zou als dank een ander zoeken.…
Een poging tot je nemen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
525 blijf gewoon maar leven
want doodgewoon gaan
is toch al een gegeven
waar je vanuit moet gaan
de moeite die je vroegtijdig neemt
blijft alleen steken wie om je weent
als uit een nachtmerrie weer ontwaakt
verongelijktheid als natuurramp blaakt
gelijk olievlekken die leven op de pool
zo bedrieglijk mooi daar hoop in school
ja zag; omdat…
Berusting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
844 En vanuit het gevoelloos zijn
treedt een rust naar voren
die de verlatenheid
van het landschap
zijn gelatenheid geeft.
Het is een vredig wachten
zonder de zekerheid
over de vanzelfsprekendheid
van de seizoenen.
Het hart is leeg
en berust.…
Impressionist
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
988 wazige mist
Met een bepaalde tint doorweven
Ook dat de realist zich vergist
Mensen zien geen heldere beelden
Illusie maakt het zichtbare compleet
Badend in zelf bedachte weelde
Viert men het leven dat zichzelf vergeet
Hij heeft zich ten slotte verscholen
In impressies, op het schilderij
Waar zijn innerlijk kan ronddolen
Ons toespreekt vanuit…
rust
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.334 Vanuit een wolk zwevend
in de kringloop van het leven
val ik als een sneeuwvlok
in alle rust , op mijn plaats.…
schipbreuk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 Glimlachend verdrinken in de oceaan van ellende
intussen kijkende naar de hemelse verlossing
stralend vanuit jouw ogen.
Dromen van genot gedragen door hemels geluk
hemels geluk aangedragen door jouw aanwezigheid
en mijn hart dat weet dat het voorbij is.…
Moedige klim
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 Je maakt mijn wereld open,
lang gezwegen over wat ik je
breng, vanuit dat land weer te
kiezen, vaak langs ongewone
wegen, maar op eigen kracht,
die steile bergwand te beklimmen,
en op z’n beboste flanken te nestellen
boven op een macht van de ervaring,
om na elke klim elkaar te vertellen, de
moed niet te verliezen, wat misschien
verleidt…
leven
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
870 Het leven is hard
Het leven doet pijn
Het leven is grauw
En echt niet zo fijn
Je komt en je gaat
Je leeft en gaat dood
Vanuit de hemel kijk je naar laag
Dan denk je
Wat gaat alles toch traag
Een heel gezond kind
Opgevoed en wel
In de put gevonden
Verwaarloosd door een stel
Leuke tijd gehad
En je bent gegaan
Over een paar jaar ben…
tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 de tijd loopt snel en lacht
kijkt blij en recht vooruit
praat in zichzelf
knikt
blijft dan weer staan
denkt na
kijkt achterom en wacht
hij peinst en trekt zijn plan
gaat verder
aarzelend en met zichzelf in overleg
en in een flits versnelt zijn pas
beslist besluit genomen
ik kijk vanuit mijn bovenraam
de tijd gaat over mij
en mij voorbij…
Na de operatie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.206 Ze lacht me toe vanuit de stoel,
een kussen steunt haar arm.
Niet meer symmetrisch
voelt ze van de oksel
nog het meest.
Ze wijst me, altijd positief
op tekenen van meeleven,
nee ze wordt niet vergeten.
Haar dagelijkse blokje om
wordt steeds een stukje breder,
wel staan er nog
vervolgtrajecten in de wacht.…
Licht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
457 Uit het duister,
een vertraagde reactie
vanuit de oude tijd,
de blik vooruit.
Hoe lichter je bent,
hoe sneller je gaat.
En ik vind het mijn plicht,
zolang het niet schaadt,
wat licht te zaaien
voor wie het verstaat.
De snelheidslimiet is
299.792.458
meter per seconde.
Het is niet alleen een goed idee,
het is de wet!…
Dankbaarheid
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
762 Vanuit bescheidenheid
de diepte van je bron.
Ieder leven, iedere parel is
zo kostbaar, dat je
het benutten wilt.
Deze parels draag je in je.
Wetende
dat ieder wezen zulke parels bezit.…
COLLEGA-CONDOLEANCE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.704 Collega,
Bij een overlijden van een ander
word je toch wat stil
en zeker voor de nabestaanden
als ze bekender zijn dan zo maar
Jij bent voor ons zeer bekend
en vanuit die betrokkenheid
het samen werken, ons werkleven
condoleren wij je met het verlies
van je dierbare....…
daag me niet uit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 daag me niet uit
laat uitgewoede stormen
liggen in serene rust
te vaak ben ik gekust
vanuit een hemels plan op
aardse gronden
door monden uitgedaagd
maar jij ?…
Zondagmorgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 vanmorgen weer
Die band om mijn hoofd,
Deken van grijze wolken
Die hoofd, ogen en oren
Op het eerste gevoel
Zo maar verstopt -
En dan hoor ik halverwege
Deze lome zondag ergens
Ver weg zo maar die
Prachtige pianoklanken
Die in slechts een handvol
Minuten mij wakker maken
Door de eeuwige kracht
Van de muziek
En word ik vanuit…
zonneboot (voor Marina)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621 als ik
de wereld
wil zien
sla ik een
boek open
nu val ik
stil in jouw
dodenboek
je stem kan
ik niet horen
je kleine lijf
niet van jezelf
een eiland van
pijn ingesloten
als een insect
in barnsteen
vanuit de dood
ontvouwt zich
het broze alleen
zijn dat je in
een trage rit naar
de dood voeren zal
je…
even maar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
527 glans van haar ogen
het is zeker dat zij zichzelf bemint
wijl zij eerder door 't zijn lijkt bedrogen
ik zie nu, hoe ruimte zich vult,
sterker nog, ook mijn gedachten
geraken verlicht omhuld
met pure glans en gratie;
hier verlaat zich toekomst
op vrijelijk verwachten
woorden, ongezegd
bewegen haar hand
ik kijk er na, natuurlijk vanuit…
Vogeltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Zonder iets te zeggen komt hij
binnen, kleedt zich uit en wijst
vanuit zijn gouden lokken naar mij
met de kracht van zijn heerschap
het natuurlijke wapen van mannen
onbeschaamd en zelfzuchtig
maar een overweldigend genot
als het in mij komt, ritmisch
me in vervoering brengt
en weg laat drijven
voorbij het bewustzijn
van lichamelijke…
E2
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
442 Hier sta ik
Eenzaam achter glas
Een wijze uil kijkend
Vanuit een hoge boom
Die het even niet meer weet
De vrijheid loopt
Daar beneden over straat
Frank vrij jong en kwiek
Zoals het jeugd meestal vergaat
Vrolijk en gezond
En hier boven op E2
Loop ik rond
Met een infuuspaal
Als schaduw aan m'n zij
Mijn strohalm met het leven…
Voor Iniduo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Kruipend vanuit de krochten
der catacomben
in miljoenen nerven van windsels
In het subspinale cerebellum
in de onderhuidse regionen
van de kleine hersentjes
Wolkt een louterende kleuter
met bovenmenselijke,
goddelijke kundalinikracht
door het tunnelcomplex
van mijn ingewanden omhoog
En ontwaart het licht,
het licht van de…
insomnia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 aan het plafond kleven
vergeelde memo’s
kleine etters die hem
van rust beroven
vanuit de hoogte
blijven de parasieten
plakken als vileine
ongenode gasten
balancerend op het
matras trekt hij de
rovers van het plafond
smijt ze onder bed
je moet slapen
prevelt hij iedere nacht
door zijn wimpers ziet hij
dezelfde gele briefjes…
Gedicht voor Oekraïne
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 Ik zie de beelden vallen,
knallen
voor haar ogen,
zwart
Een vlag in vlammen,
geen as zichtbaar
De rook over en weer
een herhaling van gevechten
uit boeken vergeeld
De laffe zot schreeuwt
vanuit zijn stoel
De daad zo bruut en zinloos
Waar geen liefde
kan wonen
Hoe ze vallen,
de beelden,
zo sterk
levend geworden
De kracht van…
Net Zoveel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 zij net
zoveel van mij
als ik van haar
komen we wat dat betreft
op die weg
halverwege wel bij elkaar
of is zij dichter bij mij
dan ik bij haar
moet ik iets harder lopen
en er maar het beste van hopen
ach die paar meter steekt
toch ook niet zo nauw
we lopen immers
op dezelfde weg
en zolang zij maar
tegen mij en ik tegen haar
vanuit…
TWIJFELGETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
288 In het lauwe wintergrauw
staan lange dunne takken
kromgebogen
dwingende zwaarte
zucht vanuit hun bruingroene bast
maar kleine lichtgele vingers
hangen in grote getale
overal tussen hen in
strooien poeder van opwekking
naar het neerslachtige hout
de elzenkatjes
voeren gezamenlijk
ingetogen stille strijd
tegen winter die aarzelt…