2333 resultaten.
groene ruimte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 Hier kan ik
ademhalen
met diepe teugen
ademhalen
Hier kan ik
beelden drinken
uit het blauw
uit het groen
Hier spreken
aarde en lucht
water en vuur
wel duizend talen
Hier staan
struik en boom
boom en struik
in boezelaar en boezeroen
Hier kan ik
ademhalen.…
levensader...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Schepen bevaren me
varen de stroom
op en neer
beladen en onbeladen
Schepen bevaren me
kennen mijn nukken
onvoorspelbaar toch
mijn daden
Schepen bevaren me
wind en ontij
mijn handlangers
mijn trawanten
Schepen bevaren me
ik doe ze schutten
en sluizen van
ondiep naar dieper
en omgekeerd
kennen mijn ruwe oevers
botte kanten…
Dijkzicht tussen Het Sas en Kattendijke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 mijn voeten beklimmen de trap
door de dijkenbouwer ontworpen om te schouwen
mijn neus vangt zilte geuren
boven ontrolt zich het landschap 360 graden wijd.
vóór mij laat de teruggetrokken Oosterschelde
zijn zilveren plasjes oplichten in de zon
met glibberig groen wier bekleed beton
ligt er eeuwenoud te worden.…
Kil
gedicht
2.9 met 39 stemmen
13.511 De herfst wordt nu kil.
De meeste bomen houden hun groen vol,
maar de berken, van vorm en tint toch al ijl, slinken tot geesten.
Hun schemerende skeletten zijn behangen
met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt,
versleten dukaten die zullen
vallen op vochtige Hollandse zandgrond.
-------------------------
uit: 'Groen land…
Nu zoals
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
636 Al het loof schoof onder de aren
zes vadem diep
in het Drentse landschap begraven
waar aken
het verleden als lading varen
as, riet, turf, schuld en boete
het zware geweten van het alziend oog
toch, die stijf bevroren was
aan de lijn te zien hangen
verliet mijn oog om het te vangen
is het zo schoon geworden
en worden oud onder je…
fabriekje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
752 grazend vult roodbont
haar magen langs het struweel
morgen verse melk
[haiku]…
Boven alles uit
gedicht
3.2 met 10 stemmen
4.500 Het licht dat die ochtend de wierde besluipt,
uiteindelijk zichzelf verblindt, opnieuw
opstaat en uit wandelen gaat. Begin van
geur als iemand onverwacht voorbijkomt,
een afdruk in het voorjaarsgras, vleugje
tijd dat aan de aarde ontspringt. Totdat
's avonds alles achter een zwarte wolk
verdwijnt, wegdommelt met de doden mee.
Dat boven…
Op Schouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Pasgewassen stevenen de wolken door het kraakheldere blauw.
Wind morrelt zachtjes aan de hemelrand, waar kerktorentjes
hun piek boven de bomen uitsteken, gezien zullen ze worden.
Men zou zijn God vergeten als er niet voortdurend aan werd
herinnerd. In Zeeland is het overduidelijk dat alleen het water
bepaalt wat waar overeind blijft, eeuwenlang…
kikkerkoor
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
563 brullende passie
ontstijgt de waterspiegel
waar riet zachtjes ruist
[haiku]…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Het is moeilijk het begrip tijd
niet in de mond te nemen,
want het is er – hier, in
deze bomen, dit landschap, dit
uitzicht. Als ik er naast zit –
leg mij het uit.
Als zij oud is – geef het vleugels –
laat het koren golven in de wind –
zaaigoed voor sagen, zee voor
al wat vruchtbaar is – in goede
aarde.…
Jopie H
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
661 Aan het eind
van sloot en ven
waar het land
raakt aan de lucht
daar ligt een stil
en klein gehucht
dat is waar ik
geboren ben
daar weet ik
elke weg en steg
haast elke
struik en boom
dat is waar ik
mijn dromen droom
daar is het goed
en wel vertrouwd
daar is mijn huis
ben ik getrouwd
daar in dat stil
en klein gehucht
ken…
OKTOBER
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.557 Herfsttinten in de hoge boomtoppen,
met kraaien wiegelend in het lichte
zuchten van de zomerzachte wind.
Als in vogelvlucht fladdert daar ineens
een koppel bladeren op uit de platanen,
om heel ergens anders neer te strijken.
Deinend klimop met bijen en vlinders.
Alleen de mussen pikken zenuwachting door
in het korte gras, alsof het winter…
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 Achter in de es verscholen
tussen het kreupelhout van God
sta ik bij het Jodenkerkhof.
Roestig draad, het hek op slot.
De zerken groeien, huid van mos,
moeizaam boven ’t hoge gras.
Ze proberen zonder namen
te verhalen wat eens was.
Klandizie is reeds lang verdwenen,
weggevoerd en uitgemoord
en wat overbleef vertrokken
naar een ander…
Herinnering aan de es.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
890 Korenbloemen suikerbieten
Karresporen in het zand
Leeuwebekjes langs de rand
Violen en vergeetmijnieten
Akkerwindes wilde rozen
Zwaluwen in snelle vlucht
Leeuweriken in de lucht
Boterbloemen en frambozen
Er resten nog vage contouren
van een haast verdwenen land
in de nevels van mijn geest
die mij stil langs paden voeren
aan een oud…
Waterdruppels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
771 Scheve bomen langs de rechte weg
De wind hier in onze relatie
gegeseld
herfstig wegkwijnend
sporen van slootdiep verdriet
tussen de weidse weiden van mijn ontroering
Je inmiddels gejatte
witte auto rijdt mee aan de
andere kant van je zo geliefde sloot
Slechts twee waterdruppels op het zijraam van mijn
knal rode
Net niet vervloeid…
Zonsondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 water ligt heel sereen
zoals zonnestralen aan de hemel staan
Door 'n wolkendek dat in de lucht verscheen
ligt regenweer nog ver vandaan
Blauwe zoete luchten,met wolken
als gouden vruchten
bestrijken't gebied op 'n enkel moment
verbonden aan tijd,als de zon
zijn weerspiegeling herkent
't Stille water in een frisser jaargetij
is een verstild…
De winter smaakt wonderlijk..
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
952 Verdwenen zijn de oneffenheden
nu de lucht een smeltende toverbal versnoept
boven een met veel kleur getrokken landtong,
laat haar winters oog geen tranen vallen
in het met weids gemak omgeven decor,
een intens gevoel maakt zich meester
over de stilte met kleine staken
schuin omhoog getrokken..
zijn het weerbarstige wimpers
in serene…
Adembenemend
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.414 Nog verholen in de uitgewaaierde schemering
van het stroomgebied waar de woorden vloeien
komen luchtbelletjes aan de oppervlakte,
zoals schuim op een droge mond kan groeien.
Al knetterend en flitsend
laat de hemel een lichtspektakel boeien, tekenend
de magie van dat ene woord dat stilte verbrak
met aardedonkere stem en licht accent.
Waardoor…
een lied voor bert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 een lied voor bert
even speel ik
een landschap voor jou
die nu misschien doolt
in oneindig hogere
sferen
misschien is
heel veel moed
nodig
een nieuwe lente
af te wijzen
mijn gedachten
meer dan een ogenblik
op jou gericht
geven een fragment weer
van eeuwigheid
van mensen voor mensen
van alles
dat groeit en bloeit
een bloem…
Natuurbehoud*
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.089 Het hele landschap op zijn kop. Een moord
stuk, schoon en zo dicht in mijn nabijheid.
Laat mij voorgoed begraven. Jouw antwoord
koestert ons Vuur. In mij alleen blijheid.…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De koeien staan er nog maar half
want lage mist verbergt hun poten,
ontneemt ‘t zicht op land en sloten
en kleedt in dons het liggend kalf.
De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.
De adempluimen van ‘t grazend vee
versmelten…
Casa del poeta tragico
gedicht
2.6 met 11 stemmen
7.170 Er is een nacht, een landschap
waar geschiedenis werd ongelegen.
Zij liet de droefheid achterwege.
-----------------------------
uit: In gedichten, 2004…
stil
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 hier is niemand
behalve dan de stilte
onder hoge bomen
waakt eeuwigheid
zelfs het glooiende landschap
tot aan de einder
spreekt slechts stilte
bladeren knisperen
onder gelaarsde voeten
die naar water voeren
en dan het water
behalve hier en daar
een zachte rimpeling
windstil
zwijgend turen bomen
naar hun spiegelbeeld
en voor het…
het vale veld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 In de armen van het zandpad rust
in het late middaglicht het vale veld
De bosrand breekt de zon in duizend
stralen
kleurend al naar rood
Vogels moegefloten en gezongen keren
huiswaarts naar hun bomen
De vader maant zijn kinderen: Kom
we gaan !
Nog lang niet moegespeeld en niet tot
luisteren van zins:
Ach pap laat ons nou nog even…
Schaduwgrens
gedicht
4.0 met 1 stemmen
26.178 Heuvels die glooiden zie ik en soms zwemmen er
Vissen doorheen. Mooie vissen die naar me zwaaien.
Sluiers van gordijnen als het raam openstaat en de
Wind naar binnen waait. En hemels de geur van verre
Egyptische tabak, verpakt in platte sigaretten. Mijn lief,
Ik wil niets meer dan dit uitzicht vol mooie, naar mij
Zwaaiende vissen. De sluier…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
Landschapspapier van de nacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
531 Iedere schemering in jouw gedachten
brengt lichte verkleuring tot stand
op het landschapspapier van blauwe nachten
ben ik als tekenaar jouw oude klant
ik beschrijf dromen
waar niemand kan komen
beleef nieuwe kansen
door met jou te sjansen
ik dans tot een nieuwe dageraad
mijn trouwe potlood verstilt
niet de tekening of ik zelf
maar jij…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 1
Bladeren kolken aan de bomen
ruisen als golven
van de wind op zee
Ik zou nu hier willen zijn
als de geluiden
me niet dragen konden
maar de herfst
voert me mee
En ik reis
over daden en dromen
dalen en zomen
Hier zo ver vandaan
kwam ik in een adem
en een zucht
gedreven in een stilte oceaan
badend in een zwoele vlucht…
Een open hart in zongebed
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
519 de heuvels
waren rond en vriendelijk
de beek al wat bejaard
een trage stroom
in lichtend zand
cipressen aan de oeverkant
ik vond je
in de warme wind
eenzaam tussen rank en druif
jij zonnebloemde
als een kind
voorover in een lome wuif
bloeide
waar de tijd was stilgezet
een open hart in zongebed…
Zomer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
576 Ruisende halmen
een vogel vliegt op en zingt
volmaakte schoonheid.…