1371 resultaten.
KLAAGLIED
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Telt dan nog het eigen vertrouwde goed?
Stipt zal men zijn bezittingen opsommen.
Die begeerte schreeuwt, mag echter verstommen
bij vredig leven, waar 't weinige veel doet.
Tergender' maar verfijnder' afgunst broedt,
die zich als zoete wens wil vermommen.…
O Rijn
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.641 O Rijn, die ik zo dikwerf heb aanschouwd,
Hoe dierbaar zijt gij steeds voor mij gebleven,
Ik was met u als met geen stroom vertrouwd,
En blij was ik als kind bij u te leven.…
Dag Pimmetje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Ik kwam nog even op bezoek
om je gedag te zeggen
voordat je aan je laatste reis
zou gaan beginnen
met één pootje stond je al
op de regenboogbrug en
het flinterdunne lijntje
dat ‘leven’ heet
Esmeralda kwam om je
op weg te helpen vanuit
je eigen vertrouwde omgeving
met je makkers vlakbij in de buurt
je allergrootste vriend…
Emulgator
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 mijn hond vermist, briefje
op een verwaterde boom
kettingbreuk, wat nu
toch niet weer smerige handen
inpoldering, dijkbewaking
beperkt weliswaar
maar toch, stel je voor
geheugen op sterk water
een vertrouwd adres
straatnaam in kleine letters
gezichten die terugkeren
als je je ogen sluit
gras dat weer fris ruikt
glooiend als…
Mijn verhaal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
778 Zo eigen
zo trots zijn
alles uit het leven halen
altijd fijn
Doorgaan
niet verzuimen
dingen doen
puin ruimen
Interesses overal
intelligent en sociaal
streven naar dat ultieme
een boeiend verhaal
Iets laten zien en voelen
wat het leven inhoudt
samen sterk
klinkt zo vertrouwd
Ook is er pijn
om wat mensen zeggen
dan geen vergelding…
Feline
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 Het is jouw ware stemming die ontpopt
en als een souvenir zich kleurrijk uit
zo glijdt iedere druppel vertrouwd
als een omhulsel om mijn lichaam.
Het wegdrijvend gedonder oostwaarts
herken ik als onze eerste opschudding
die boze impulsieve ongeremde galm
die zich verbergt in een aambeeld.…
vrede ligt over de horizon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 de horizon schijnt ‘t licht
Dat overal liefde en vrede brengt
Zich zonder dat wij vragen tot ons richt
En ons duister met zachte glans vermengt
Een zachte stem die ons noodt te komen
Roepend vanachter verre horizon
Die ons vraagt om niet te blijven dromen
Maar te komen tot de levensbron
Laten we dan gaan in vast vertrouwen
Aan die vertrouwde…
Haar mimiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 paniek had toegeslagen
chaos kleurde rood
tot ver in haar hals
woorden kregen geen kans
om tot klank te komen
bleven steken in
niet weten hoe emoties te
vertalen zijn komend uit een
verre onuitspreekbare pijn
jij hebt haar zachtjes
bij de hand genomen
om haar in alle rust weer
bij zichzelf te laten komen
terug naar een warm
vertrouwd…
We schoven in rangorde op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Vanmorgen sloop kilte, tocht in mijn hartkamers
bij het prille lantaarnlicht, voelde ik onverplicht
bij het langsgaan, ondanks het terugkeren
van toch ook de dagelijks vergulde ochtendzon
't missen van daar die dag de eens vertrouwde lach.
De recht opgerezen bomen op het zonnige gras
van het talud konden mij niet troosten op dat moment.…
Alleen met ons beiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 De kamer is keurig, niets op aan te merken,
maar hij is niet in het eigen vertrouwde huis.
Het medische bed komt nog het beeld versterken,
dat dit een andere plek is dan ons warme thuis.…
Een halve eeuw samen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
759 Het toeval dat ons samenbracht
is het lieve lot dat ons vertrouwde.
Meer dan een halve eeuw geleden,
veranderde toeval in bedoeling.
We weten wat falen en wat vallen is.
We weten nu wat samen opstaan is.
We weten wat samen balanceren is,
tussen lief en tussen leed.
We houden van onze kinderen.
Van vrienden en vriendinnen.…
Meikever
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
649 Heb hem
in het omgekeerde deksel
van een borstbollenpot
-Wycam's volgens oud recept-
met een blaadje erbij,
op de tafel gezet,
de meikever,
mijn vertrouwde insect.…
Huismus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 passie
terug naar de gewone dingen
van vroeger in vergane glorie
oneerlijk is de wereld geworden
je maakt wat vogelgeluiden
op het verder stille schilderij
ik ben nog niet af, fluister je
ze pakt haar penseel weer vast
onzeker over gevederde contouren
een beetje strijklicht op jouw vogelkop
stoer en eenvoudig kijk je op
van de vertrouwde…
HERFSTWENKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Rondom het vertrouwde Slot Bommelstein
staan paddenstoelen langs vele wegen,
spreken een taal, die plechtig gezwegen,
wegwijzer naar nieuw beleven wil zijn.
Het Donkere Bomen bos heeft een festijn
van geurige zwammen, aaneengeregen
tot kringen met tovermacht; allerwegen
scheppen boleten vaag vragend bewustzijn.…
inspirerend leiderschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 met een gewogen geweten
verstaanbare taal sprekend
bied jij helder een houvast
aan de spelers op het veld
waar deuren gesloten lijken
ben jij vertrouwd het schild
dat de spelers spelen laat
door ze vensters te openen
waar tegenkracht nodig is
creëer jij daarvoor ruimte
door motivatie te bronnen
voor verrassend resultaat
de focus…
BEKLEMD TOCH HOOPVOL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
234 heer Olivier Bommel
in een naar kaal vertrek
van de gevangenis
de gebroken kettingboei
en krassen op de muur
zwijgen stug duiden tergend
op gevaarlijke boeven
die ooit hier verbleven
geheel verslagen
zit onze geliefde Ollie
met gebogen hoofd
op een harde stenen bank
slechts vergezeld van een homp brood
en een kan water
de vertrouwde…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
313 Alsof het dicht
bij het vertrouwde bed ligt
het verdriet en het vermoeide bedrog
alle muizenissen van de unieke ratio
zijn authenticiteit wanneer hij naakt
en verlegen door de bossen dwaalt
wanneer hij zichzelf denkt te troosten
nu keert hij de gevoelswaarde om
naar een oude kringloopwinkel
in het moerasland van gevallen engelen
eindelijk…
in extremis (zweef even voort)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
276 Kijk, dacht ik
hoewel ik niks laat zien
want ik hoef mij zeker niet
in kinky outfits te hijsen om iets te bewijzen
wat nooit
maar dan ook nooit
never nooit niet
zal zijn omdat iemand mijn
vrijheid gaat beknotten
een zotte vlotte haarstijl verlangt
mij bang maakt en laat kwijlen
wat jullie, ijdele taalfrutselaars opschrikt
van de vertrouwde…
Vegetarische slager
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
122 Alleen de hele buurt wist van zijn
Afkeer van vlees, vertrouwde
Hem daarom niet en keerden
Eén voor één de slager hun rug toe.
Dit resulteerde in een faillissement,
Hij heeft nu een bakkerij,
Daarin is hij als een vis in ’t water,
Eet nu thuis zelfs een stukje vis,
En af en toe, heel aarzelend,
Een stukje vlees bij d’avonddis.…
NORA EN SAMI
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
11 hartenlust spelen
de kinders in de huiskamer
ontdekken hun gaven
brengen eigen verbeelding
kleurrijk op papier
de kleine sterke kerel
gooit en stuitert met zijn bal
laat geestdriftig auto 's rollen
over vloerkleed en plavuizen
toekomstig ondernemersvuur
toont zich reeds als waggelvlam
het levendige tweetal
ervaart binnen vertrouwde…
Het testament van dr. Mabuse.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.104 Zijn wild bevel wordt blindelings vertrouwd.
De tralies van de cel kunnen nooit krachtig
Genoeg zijn voor de greep, die eenmaal lag
En eeuwig ligt om 't stuurwiel. Overmachtig
Onttrekt hij zich aan menselijk gezag.
Wéér rijdt de waanzin door de nacht; Koortsachtig
Glinstert in het spatbord de nieuwe dag.…
het kleine jochie uit mijn dromen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.447 mijn ogen lazen je
m'n handen schreven
je een welkom toe
ik was op zoek en jij
passeerde me heel even
je draalde en keek om
een glimlach en herkenning
in de regels op papier
was je maar hier dansten
de zinnen, het was al zo
vertrouwd, we konden niet
meer aan iets nieuws beginnen
je gaf mij handen
in een opening naar jou
ik zag…
Festivalitus
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.558 een festival
al klinkt hier en daar
wat dronken gelal
ze vormen
een hechte groep
te horen
aan hun uitbundig geroep
normen en zeden
vervagen
toch hoor je niemand
klagen
de sfeer is uniek
uitzinnige massa
een hartverwarmend publiek
af en toe wat heisa
een contrast
tussen jong en oud
wordt hier vergeten
iedereen is ermee vertrouwd…
Beuk en Bos
netgedicht
3.4 met 85 stemmen
20.466 onbewust zoekend naar dat
ene onbeschreven geheim
tussen mos en verterend hout
een microwereld, te vertrouwd
tussen vlier en Spaanse aak
spinnenrag en vogels
vervuld van leedvermaak;
een kleine zwarte poel
vertroebeld door stinkend rottend blad
verscholen in wortelstrengen van een beuk
die 't beste heeft gehad
de weerspiegeling van duizend…
Sleur
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.696 wat mij verdriet
Toch is er iets niet in de haak
Ik kan de vinger niet op leggen
Maar het lege gevoel in me dat groeit
Gevoel te leven zonder reden
Gevoel te leven zonder hart
Te leven als een robot, die puur zijn taken doet
Gegoten in een vast stramien
Dagen vullen zich met nietsheid
Sluiten naadloos aan in de keten van mijn leven
Vertrouwdheid…
VERLOREN GEEST
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.064 verloren geest
zich nog op richt
Je maakt de vreemdste dingen mee
waar ik aandachtig naar luister
en terwijl mijn hart bloedt
speel ik jouw schimmemspel
dapper met je mee
Soms word je wantrouwig
en door boosheid beheerst
dan probeer ik steeds weer
je begripvol te kalmeren
Vroeger
was je groot en sterk
en erg ontfermend
een vertrouwde…
Twijfel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.303 Snelle schimmen vullen de ruimte
Verstrengeld vergeten zij aldaar
Zij horen niet bij elkaar
Niet loslaten, zij wachten al een jaar
Aanrakingen zijn lieflijk zo samen
De passie lijkt heel vertrouwd
Een rilling trekt over de lichamen
Al is het zeker niet koud
De klank van muziek tracht pijn te verlichten
Blikken kruisen en tonen schuld
Nog…
Pauze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.265 Het laaggelegen land
met vertrouwde akkers overzien
en even de illusie en het gevoel
dat het overal zo vredig
zou kunnen zijn.
Maar we schuiven geen poppenwagen
maar onze fietsen
door vochtige klei
dat niet los wil laten.
Stevig aan de wielen klevend
tot aan de verharde weg.…
Geleend hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.284 Jij kunt nou wel zeggen dat jij van mij houdt
maar ik zie die rare blik in jouw ogen
zo’n oogopslag die ik nooit heb vertrouwd
alsof jouw wereld bij elkaar is gelogen
Jij kunt nou wel zeggen dat jij mij mist
maar dat zeg jij alleen op dit moment
als ik straks ga ben jij weer die solist
die alleen zijn eigen planeet kent
Jij kunt nou wel…
Zeemans herfstlied
poëzie
4.1 met 16 stemmen
3.466 Ik strandde in een dode stad,
Bewandel een eenzaam pad,
Vertrouwd met vergeten graven,
Omspeeld door zieltogende blaren.…