1364 resultaten.
Geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken om te spelen
de hemel is een blauwe ruit…
Mijn ogen sluiten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
574 Als ik 's avonds voordat ik mijn ogen sluit
jou met mijn woorden dit probeer te geven
denk ik het is soms net een beslagen ruit
veeg je ze schoon, krijg je alsnog de strepen.…
Moeilijke tijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 het valt niet mee bij 't zien van 't zonlicht buiten
dat vrolijk schijnt door de ruiten tijdens de dagen
van eenzaamheid verwarring en angst voor het
onbekende dat besloten ligt onder de aardse zon
't valt niet mee bij 't zien van 't zonlicht buiten
dwars door de dagelijkse dampen gesluierd in
en om het huis bij 't zien van zoveel lamgeslagen…
Mussel Aa
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 heb ik alleen
een begin als rivier
bij Zandberg aan het kanaal
ik baal
maar ik haal
Mussel nog
bij Blekslage
zijn mijn dagen
geteld
in het veld
ben ik haast niet
te zien
naast Musselmeeweg
misschien
onder Onstwedde
ben ik weer blij
het Pagediep
voegt zich bij mij
vroeger mondden we samen
uit, we kwamen
bij Wessinghuizen
in de Ruiten…
In een vleugelslag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
490 Op de rand van mijn bed
zat een bleke god met naast zich
de engel voor de maandag, dinsdag
woensdag, donderdag, vrijdag, zaterdag
de zondag was voor god
op het bed mezelf en zeven figuren
Ik was wakker geworden, kon niet slapen
vanwege het licht van de volle maan
het tikken van de regen op de ruiten
Bedacht wat ik morgen had te doen
een…
geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
en schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken om te spelen
de hemel is een blauwe ruit…
Vitrine
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
230 In stilstaand glas
een blik die
bleef bestaan
alsof de dood
zich had vergist
in tijd
Open ogen
zonder morgen
Een lichaam
tussen koopwaar
uitgestald
Vragen gleden
langs de ruiten
vonden nergens
vaste grond
Alleen de stilte
hard en rond
Armen vol
bleke rivieren
littekens die
zonder stem
de huid nog lazen
Achter iedere…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 de verblindend lichte ruimte
de slootkant is een ultra natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige hekken
wedijveren in fotogenieke uitstraling
op afstand gevolgd door knotwilgen
in de berm tussen plaatselijk glad
fietspad en schoongepekelde snelweg
esthetiseren molshopen grauw vuil…
Blind, mank en doof
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.028 barende klankkast
waarin elk woord, geluid en beeld past
bespeeld door een minister en de pastoor
onscherp en dwars voor ieders oor
Het gedempte ruisen van harp en fluit
langs wolkenbogen en heuvelranden
als strelend water tegen zilverstranden
echoot over de geur van tropisch fruit
Een instrumentenstoet raast voor ons uit
we splitsen het vuil…
Sterven te Antwerpen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.711 Het vuil rot ondergronds. Bid niet voor het geraamte.…
aarde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
767 Hij ligt er moerassig bij,
slijk, water een vuile brei.
De jeugd lijkt uit zijn lijf verdwenen,
de hemel is zelfs aan het wenen.
Moeder, waarom doe je mij dan aan.
van jou komt toch mijn bestaan.
Laat me weer even bloeien,
laat bloemen op mij groeien.…
ENCORE
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
885 de lente doet me denken aan verlies
er zijn weer negen maanden dood, begraven
wat overschoot is voedsel voor de raven
de bron van al wat leeft is vuil en vies
de lucht is zwanger van het zaad, ik nies
en druppels vinden in de grond een haven
een groef ontvangt het vocht vol overgave
er rijst iets op, er scheurt een maagdenvlies
zoals…
Hij is van een ánder
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.497 Dus is hij een stuk, een kanjer en lieverd
op afstand, dat kan geen kwaad
Brand dus niet je vingers, want voor je ’t weet
Lig je als oud vuil op straat.
Bezint eer ge begint, is mijn advies en goede raad.…
logé
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.000 hij plant zijn sporen
in mijn huis
alle deuren open
de kraan blijft lopen
jas over een stoel
midden in de keuken
een schoen
lege flessen vuile glazen
handdoek naast het bad
alles kletsnat
hij is duidelijk aanwezig
en als ik slapen wil
galmt vlakbij
een film op de tv
hijzelf in diepe rust
de kasten gapen
weg melk cola chocola…
ZOU'N WIJ GEEN GLAASKE MOGEN DRINKEN?
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.668 Zou'n wij daarom een vuil-baard zijn?
- Maar wèlke boezem wordt het kussen
voor deze lang-verzopen pijn?...
Als koningen kwamen we uit de Oosten
en hadden de zilveren matten aan boord.
- Wij hebben de wàlg om ons te troosten.
Aan elke ra daar hangt een koord.
Wij werden nuchter tot bewusten
al bennen onze daden groot.…
de laatste foto's in Auswitz
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.214 een huiveringwekkende serie
van kinderen in streeppakken
in uniforme onwezenlijkheid
zijn alle emoties verstard
dan opeens dat ene meisje
met haar witte hoofddoek
een ontluikende bloem
pijnlijk mooi in smart
straks verbrand als vuil
of ze ooit gelukkig was
droomde ze van haar prins
nooit zullen we ’t weten
meisje met je bange ogen…
Postscriptum
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 in fabel
Verworden hel
GEHEUGEN SPREEK
Verzinsels en sprookjes
Verdraaiïngen ook
Echt lekker stel
GEHEUGEN SPREEK
Dat jullie in mijn plaats
Het archiveren
Moeten laten
GEHEUGEN SPREEK
Dat jullie als vervang
Niet ruïneren
Echt slechts praten
GEHEUGEN SPREEK
Jullie waarheid spreken
De leugen voorbij
Gladgestreken
Vuil…
Twee dichters
gedicht
2.1 met 7 stemmen
4.578 Zij hadden samen 't groene gif gedronken,
Zij wilden in hun verzen ondergaan, -
Niet over eeuw'g liefde, sneeuw'ge maan, -
't Liefst zouden zij met vuile woorden pronken.
Er kwam een vrouw, - of waren 't and're vonken
Die hen bezielden?…
JE GAF MIJ DE BONS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.429 Toen ik door ‘t eenzaam ging
dacht ik almaar vaker aan jou
Hoe je mij bij ’t oud vuil hing
zonder een spoor van berouw
Alles brengt nog herinnering
ook die trein die ver weg fluit
Ooit scheen jij een naïeveling
Deze naïeveling maakte ’t uit
Zachte zinnen op mijn lippen
die geen mens beluisteren zou
Onze liefde, ras op de klippen
bracht…
Dode honden bijten niet (light verse)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De ander stoof er nog vandoor,
maar knalde tegen de pastoor,
die brieste: "Híer, jij vuile smiecht,
dit wordt je allerlaatste biecht!"
De hond zweeg echter doodsbenauwd
en gaf de geest – nog niet zo oud.
Welk grafschrift prijkt nu op zijn steen?
'Wees nooit te happig op een scheen!'…
KARL LIEBKNECHT
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.986 Gij hebt het rode vaandel opgericht,
Toen het, een vod, lag op de vuile vaalte,
Wapperend stralende voor elk gezicht, -
Gij, Man van edel en zuiver gehalte.
Gij stierf. Waardoor? Vermoord door 't kapitaal,
Maar ook door de arbeiders die u verlieten.…
Ik dus
gedicht
2.5 met 20 stemmen
8.425 .
----------------------------
uit: 'Vuil Goed', 2011.
*) solipsist: het universum met alles daarin en daaromheen bestaat slechts in het bewustzijn van de waarnemer.…
Juanita
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
559 het varken werd hard dooreen geschud
slijm vloog in het rond
trillend vlees slachtrijp in de hitte
zware druppels gleden in haar nek
ze stond recht als alle anderen
zigzaggend tussen riksja’s door
een onvoorziene put
de oude naast haar hield
de zwarte nagels om zijn kip geklemd
zijn ruggengraat kraakte
limoenen rolden uit een vuile plasticzak…
golven
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
591 Dit lijkt mij niets, zei Golf Geweld,
geef mij het vuile werk,
ik heb meer doden op mijn naam,
in staat en in de kerk.
De Golf van Verontwaardiging
stond op onder het volk:
Laat mij dit land regeren,
dat ik uw wens vertolk.…
De grote trek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
859 Je verlaat je grotje
Stopt al je dierbaars
in een doos
Het huis dat jij
alleen hebt opgebouwd
Toont leeg en troosteloos
Het zijn de laatste loodjes
die je hier nog weegt
Gedachten en herinnering
Passeren de revue
Verhalen uit het verleden
De toekomst, wat die brengt
En de hectiek van nu
Er ligt altijd vuil
onder een meubelstuk
Hoe vaak…
Koningswater II
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 het binnen
ik weet waar het goud ligt
kan het delven
Zij heeft haar ogen gesloten
haar zwarte manen dansen langzaam
op en neer, ze weet het niet,
maar ik ben gekomen om mijn schat op te graven
Eenmaal uit het woud
onder de modder,
voel ik mij de koning te rijk
In het badhuis zweet ik de beelden uit mijn lichaam,
ontdoe me van het vuil…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Ze hadden hem weer nageschreeuwd,
Met stenen en met vuil gesmeten.
Zijn ogen in het wit gezicht
Waren twee doffe, weggezonken spleten.
Hij liep gedoken als een moede vogel
Langs de haven, waar de vissers stonden.
Daar schuw voorbij. Voor hem lag grauw en wijd
De zee en fluisterde als uit duizend monden.…
Zwarte feesten witten tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
786 een
laatste rimpeling gegeven
de dag is dood
maar in de nacht
ontwaakt het tweede leven
de schaduwen van licht
gaan dan hun feesten geven
de maan schijnt zonder zicht
stilte jaagt de angsten aan
donker kruipt uit holen
vals sluipt onguur naderbij
witte ogen zijn partij
ze roeren zich en woelen
het hete zweet gutst lijven
vuil…
Wij zijn de soort
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.688 zijn de soort
die vraagt naar het waarom
hoe het voelt om vogel te zijn
waarom bromvliegen rondvliegen
waarom je dit zei niet dat (bedenk je later pas)
wat je liever wilt, cremeren of opzetten
mensen die veel aan de dood denken snoepen meer
mensen met veel rommel op hun bureau werken sneller
is onderzocht
zet de zak niet buiten, knip het vuil…
de draaimolen werd opgezwiept
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
661 werd opgezwiept
ik kneep hem als een dief
zo bang ben ik nog nooit geweest
de wip leek rustig in bewegingen
met drie ging het al fout
hij knalde op de grond
ik op mijn kont
zij schaterden het uit
die speeltuin is niet meer
de toestellen verroest kapot
verdwenen door vandalen
mijn angsten gingen mee
nog rest de grote zandbak
vol met vuil…