Netgedichten over dieren

op deze levengevende aarde verzamelen mensen zich voor de laatste Tasmaanse tijger wie ziet het trage sterven? het gekooide dier drentelt van links naar rechts danst getralied een schuwe vergeefse rondedans uit wantrouwen en wensdenken weven we een lappendeken van mythe waarheden en complotten wekt de mens de Tasmaanse tijger copy-paste…

De honden ruiken aan gevallen blad en mos -- Ze jagen niet meer.…

Frisse avondnevel streelt zacht en minzaam geurige weide, door bos omgeven, waar kleine schuwe vorsten zich begeven naar hun maaltijd, schrijden plechtig langzaam. Het veldgewas, smakelijk en voedzaam, doet elke ree vreugdvol opleven, daarbij onder lichte spanning beven. Loert, ergens verborgen, een gevreesde naam? Het omhullende wit versterkt…

De vale gieren Boven de kalksteenrotsen Wirwar van vleugels Het schorre gekrijs Weerkaatst door de bergflanken De strijd om het aas Dan in harmonie het verscheuren van de prooi Alles heeft zijn prijs…

Onder gefladder loop ik op een dik tapijt -- van gedroogde mest.…

Op de rug van oerbossen en zand van Grebbeberg tot Zeisterbos en verder daar mekkerden de kuddes met hun herder en burlden herten tot de flevorand Tienduizend jaren na de laatste ijstijd - de rijn noch ijssel waren dichtgevroren - werd op de veluwe een dier geboren dat hooglanders verschalkt voor z'n ontbijt De beul heet naar de baas…

tussen broertjes en zusjes in het ouderlijk nest was je een buitenbeentje die kusjes strooiend met olijke pretoogjes onze harten veroverde naast Duuk, jouw ‘grote broer’ die met één oog waakte over wat je doen en laten moest groeide je snel, krachtig en sterk aan de hand van ‘jouw’ vrouwtje van jonge pup tot grijze wijze dartel ondernemend…

Meeuw in de stad aanschouwt de wereld om haar heen levenskunstenares Warme, speelse en diepzinnige voorstelling over een zekere en zorgeloze meeuw met de vurige wens om te zweven in een glijdend wisselspel waar zij ook haar open klankvariatie en rijke woordenschat kan bezigen in de elementen. Met die voor haar zo typerende expressieve…

De juchtleerkever (osmoderma eremita) is een keversoort uit de familie van de bladsprietkevers. De wetenschappelijke genus-naam is voor het eerst geldig gepubliceerd door Giovanni Antonio Scopoli in 1763. Hij vond de kever in de holle stam van een perenboom. __________________________________ De osmoderma is een kluizenaar die het moderne leven…

Voor de feestgangers zijn er bloemen, en daarin -- verscholen: vlooien.…

Kleine insecten gevleugeld en onmisbaar in grote wereld Hoe ze in grote verscheidend voorkomen tussen al het moois van de natuur waar men een rijkdom van kleuren en vormen kan waarnemen tegelijk ben ik bewonderd en verwonderd voor hen; een nieuwsgierigheid nabij. Zelfs vind ik dat ze verzorgd ogen daar je kunt zien dat ze heel veel aandacht…

Drie zomers lang was je een blonde zwaan geduldig om wat komen ging gelukkig om wat voorbij was gegaan mag ik je mijn zielschilderijen geven als onderpand, voor mijn behaagzieke dromen vroeg je in het kalme water van jouw spiegelbeeld en ik bleef telkens in de waan dat ik moest dromen over een blonde zwaan het was een komen…

de ego’s vallen als eikels in de hagelstorm kun je ego’s eten? vroeg de gaai je kunt ze kwetsen, zei de kraai als pruimen bij de schapenwei stonden jongens met stokken en trokken de grenzen van het gebied tot het alle perken te buiten ging er met kluiten werd gegooid en met gedroogde schapenstront en kraaien keken of er een oog uit…

Met gestrekte hals bezaaien duizend kraanvogels de lucht in lange slordige lijnen Onder hun ver dragende roep strijkt de troep trompetterend en uitgeput in het moerasbos neer Onwetende profeten van vrede wijsheid en lang leven boodschappers zonder briefje Ritueel van hoogpotige hofmakerij paringsdans met gespreide vleugels dolle…

De voorhoofdhagedis zo genoemd om de contouren van zijn brede schedeldak als casco van zijn trage brein plat als dwarsgeslagen haring met een smal corpus callosum gestolde relikwie temidden van twee hemisferen stamt rechtstreeks van amfibieën uit het late Trias van de oerbossen van Polska tot het eiland Portugal van droge…

Dat je denkt en je verheugt eind’lijk te gaan zitten nadat je kruimels uitklopt in je tuin bij ‘t terugkomen in je kamer iets ruikt, ja waar vandaan onder je sandaal een heel plakkaat. Die leuke katten van de buren! En jij zoeken moet met welk materiaal schoon te schrobben waar de plek tussen ‘t gras Tenslotte, dat je dan een…

Ergens in Breda 's grote tuin vol graven staan, keurig opgestapeld, woningen van wilde bijen; ronde openingen in 't hout bergen woelige werkhaven. De diertjes zoemen rond om zich te laven aan bloemen, die stil opbeurend zingen tot mensen, die hier overdenkingen, door vrolijke bloei geleid, verhalen. Nectar zuigen en stuifmeel verspreiden…

Afstand is een weerspiegeling van verloren tijd in de ruimte we bezitten een hoop illusies maar de wind gaat er vandoor met onze nederige fantasie vanaf het plafond van de donkere kamer is de wereld omkeerbaar we zien het niet zoals de mensen het zien we dwalen, zweven, vliegen zonder de dweepzucht van het bestaan we zijn gevleugeld…

Er kwaken kikkers, er rent een paard heen en weer -- maar je ziet niets, 's nachts.…

In de schemering wippen de witte pluimen -- van de konijnen.…

We hinniken wanneer er niets te lachen valt galopperen over de heuvels op zoek naar graslanden kuddedier voor ons plezier, onze nachten hengstig merries drachtig. veulens, zomer, gras er hangt een geschiedenis aan onze hoeven werkdier, sportdier, plezierdier, maar bovenal hoefdier laat ons grazen zonder te vrezen, we doen het graag in zomerse…

hoe zoet zijn ze de harmonieën van de ochtend waar al de merels zingen nog voor de zon op komt de adem van vers hooi stromend door het lenteblad kust bruisend hun vleugels terwijl zij hun hymne kwelen zelf als in de late avond de nachtegaal verleidelijk zingt spelen nog de merels hun buxushouten fluiten verscholen in het struikgewas…

Een grijze reiger water kabbelt aan zijn poot in de avondbries O blauwe reiger langs de oever hoe je statige aanwezigheid in het water toont waar stromende grassen wiegen in zachte bries en rimpelingen glinsteren in de voorjaarszon; ongetemd en vrij volg je de weg van de natuur. Als majestueuze vogel sta je alleen in de waterstroom met…

De reiger is vindingrijk jaagt op voedsel in weilanden aan rivieren zoekt het desnoods bij drukke stadsgrachten mijdt kieskeurigheid alles wat door zijn keelgat kan verdwijnt snel naar binnen de wilde schrokop ontziet geen enkel klein dier desondanks verlangt de ruwe rakker naar hecht gemeenschapsleven grote groepen nesten…

Vrolijk gekwetter in allerlei klank en kleur eigen aan huismus Als een hippe huismus huppel ik mijn leven door Al heel vroeg hoor je mij tussen de bomen en struiken waar ik druk bezig ben met het zoeken naar voedsel of met de schoonmaak van mijn lichaam met verse druppels hemeltranen. Krijg gezelschap van een in zijn uppie parerende ekster…

Hoe naïef je naam Chinees te laten klinken. Daarmee zet je ze wel erg eenvoudig op het spoor. 'Spleetogen' mogen ze gerust heten nu elke zachtheid werd vergeten, ze je zonder mededogen villen, omdat ze geld om te vergokken willen. Ze dragen het mes tussen de tanden. Je zal wel in het eten gaan of in zo'n poedertje belanden om pikken…

Heerlijk soezen in de zon, lui en roerloos: nieuwe levenskracht stroomt mijn pantser in, geeft voor komende uren goede zwerfzin, flink voortgaan bij rustig weer of windhoos. Daagse bezigheid duurt een hele poos. Moeizaam gaat de wandeling in het begin. Eerst valt het lopen zwaar, klinkt dan vol gewin. Wacht een smakelijke distel of roos?…

Ineens is het weg: geen huis meer, alleen een berg -- muggen waar het was.…

Het stille water een reiger aan de oever diepe dialoog Hoe meditatief en intuïtief portret van een vogel kleeft langs de oever waar silhouet in verschillende kleurnuances weerspiegelt op gerimpeld wateroppervlak, een inspirerend beeld om nooit meer te vergeten. Genesteld tussen het ruisend wuivend riet waar ze met haar enorme dosis geduld…

Er landt een vogel in het raam, zingt ze me toe? Brengt ze een boodschap?…