279 resultaten.
Ruimte en rust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
595 Ik smacht naar kalmte in mijn gewoel,
ik verlang de kust.
Die mooie plek waar zand
en zee zich scheiden,
daar waar uitzicht is,
waar ik mijn sores van
me af laat glijden,
daar waar ruimte is.
Het lijkt wel alsof ruimte
mijn drukte sust,
ruimte keert drukte
in vrede en rust.…
Onderhuids
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
701 Rakelings schijnt de zon haar warmte
langs de steeds meer zoekgeraakte dag
terwijl van binnen hele stormen razen
is naar buiten toe de kalmte meester
trilt de balans een heftig evenwicht
starend naar verbleekte schaduwen
van een onderhuidse veldslag
schiet hij prevelend een gebedje
naar zijn vaste beschermengel
die ene met dat luisterende…
Botsing
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
413 woorden
de vuurtoren knippert zijn licht
over het strand
aan uit
aan uit
mijn omega
maar ook mijn alfa
mijn voeten zijn verankerd
in deze wereld
met een zekerheid
die onnatuurlijk lijkt
maar het wel is
de zee blijft er altijd
haar troostende (in)vloed ook
de boosheid ebt al weg
ook lang na mijn heengaan
voel ik de herwonnen kalmte…
Eiland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Toen je neergeschoten werd
En je naar het water kroop
Ontstond de afstand
Jij was het niet in het ijskoude water
Die naar het eiland keek
Een onbekend, vreemd oord
Je hoorde schoten ketsen
Op het rood gekleurde water
Je lichaam werd ingesloten
Serene kalmte voert je weg
Van plaats en tijd
Een glimlach op je gezicht
In de verte hoor…
De milde vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Is er een vrijheid zonder herrie,
in stilte,
in kalmte,
in rust,
in vrede,
in de koestering van lommerrijke schaduw.
Is er de ruimte,
gedeeld en ondeelbaar,
gewoon om er te zijn,
voor allen,
als drinkbaar water,
en omdat niemand zonder kan.…
LAIS CCXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Gevangen nog in flarden van een hels betoog,
beleeft het kalmte in ’t tempeestenoog.
’t Wordt een pijl, met strak de blik omhoog.…
haarlem
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.156 Daar ligt de markt met z'n stofjes,
hoor je kinderstemmen in de Hout,
ontdek je het knusse van de hofjes
en de kalmte van Elswout.
Ik zie de trots van de Bavo
en over het Spaarne - jawel -
gaat een ontspannen kano
op weg naar de Mooie Nel.
Bij alles wat ik zie in Haarlem
en bij alles wat ik hier voel
herken ik een beetje van jou.…
sterrengewieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 de avond is kalmte
een fontein van rust
zij kust haar kind dat vindt
dat de dag goed is geweest
zich gewillig in de armen begeeft
van Morpheus en de zijnen
onder het bed de schoenen
van echt leder, iets anders
verdragen zijn voeten niet
en een lijfje zonder naam
nu het van het kind werd ontdaan
buiten is het al donker
sterrenlicht zonder…
Aanwezig
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
818 levensvreugde
vergezellen haar dobbergedachten
bij het gewemel van banden
uit diepe waarden
troost knielt aan haar voeten
ze verbergt een stille traan
en droogt ze weer
door ontroering
op het moeilijke pad van ‘t leven
leent zij nieuwe kracht
door het licht der maan
van grootsheid
het eigen uitzicht blijft
bij hoop schijnt het licht in de kalmte…
Klotsend gemoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.711 Heil meen ik te zoeken
In je onbewogen blik,
Spreek ik moedwillig aan
De fiere achterkant van je keel
Hoop op een geruststellend woord
Een aanmoedigend gebaar
Dat mijn maag tot kalmte maant.
Maar toch: deze ziekte valt niet te genezen.…
ontregeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 het kan gebeuren
dat iets binnen mij gaat schuiven
en voor ik weet wat geschiedt
troost ik een kind
mijn armen omsluiten
tranen en verdriet
veilig met warmte
hoop zonder verplichting
aangedaan door kalmte
valt mijn hele systeem plat
het vlees zacht en vrij
om soepel te doorstromen
tot de prikkels weer komen
de werkelijkheid slaat…
Paradijs van een zonderling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
729 Afgezonderd
vormen bloemen
en een rantsoen aan woorden mijn wereld
Waar jij als vreemdeling in wandelt
alsof je nooit in het papegaaienmeer
hebt gezwommen
jaag je dondervogels
door veren wolken
Over het strand
waar de kinderen van de zon
dansen onder de klapperbomen
staar jij droomloos en kilt de kalmte
Een mens verloren
zonder…
onbestemd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
607 in bestendige eenzaamheid
woont haar wisselvallige ziel
die als een ongedurige zee
raast beukt en breekt
spektakel maakt als de
duisternis haar besluipt
om dan weer in schijnbare
kalmte te verzinken en
zich traag en eindeloos naar
alle kanten uit te rekken
soms is zij een roerloze
vlakte een spiegel van
ongekend formaat…
doorgaand verkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
116 zometeen breekt de nacht
kleiner dan deze ruimte
hier, als gelijkenis met
een plek die ter plaatse heet
even donker als de toevlucht
naar geborgen binnenvlees
naar een voorlopig einde
door onbegonnen werk
met een lichtval die
voor slapen geschikt lijkt
dan treedt een kalmte in
als zinnebeeld van lichaam
tot wisseling van wacht…
ik heb je liever puur natuur
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.134 ik heb je liever puur natuur
dan vet en maar voor een half
de zon schijnt licht
helaas geen warmte
en de wind die net stormde
komt alweer tot kalmte…
Wie?
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
873 een vreemd gevoel
overvalt me
een soort kalmte
maar dan één tussen
twee vlagen van storm
mijn adem zoekt
zijn kracht bijeen
maar ik besluit
te zwijgen
't is beter voor elkeen
ieder ziet zijn eigen grieven
en niet een anders pijn
van wie weegt
het zwaarder
of is de maat gelijk?…
Intercontinentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Over het verlies
werd tijdens de intercontinentale vlucht
zucht, met
werkelijk geen woord meer gerept
schouders ontlast
Lezen, eten, doezelen en slapen
dan een goed gesprek
Torens van kalmte
doen voor altijd dienst
Hoewel hoogte, werkelijk
van ondergeschikt en inferieur
au fond geen belang…
Oren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
545 schreeuwerige reclame
geboren om te horen, alles voor elkaar
voor alles wat niet nodig is
door vaart der tijden opgenomen
in gesloten inrichting, dikke muren
die geen geluid doorlaten
zonder stemmen die waarschuwen
voor de nacht die nieuwe doden telt
maar wie niet horen wil moet luisteren
naar zombies die over weemoed fluisteren
de kalmte…
Schilderspapier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
632 mensen
in de geschilderde hoofdstad
van een onbekend land
voor de verdwaalde kwast
naast een onbemind bed
het schilderspapier wacht geduldig
op een nieuwe natte verfstreek
en groene bossen vol natuur
onder een strak gestreken lucht
beamen in dat stille verdriet
tranen die de verf verdunnen
voor oude mensen die bewegen
op de kalmte…
De zee
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.010 De zee
Een plek om even stil te zijn
De zee
Die rust geeft om jezelf te zijn
De zee
Het symbool van kracht
De zee
Die jouw meeneemt in de branding
Die boosheid en angst vertaald in de bruisende golven
De zee
Brengt je weer tot rust en kalmte bij het keren van het tij...…
Wat als ?
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.178 kalmte kan je redden
woorden die ver reiken
wat als, terneergeslagen
gevoelens en kracht bezwijken ?…
Ontdooi
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 Maan tot kalmte, blijf weg ervan,
tot het ijs echt dragen kan.
Ontdooi met warme deken.…
Fall [in love]
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 bruine bladeren fluisteren tegen
mijn oude schoenen het verhaal
van verval vermengt met regen
terwijl ik langzaamaan verdwaal
in mijn gedachten snijdt met vlagen
de grijze herfstwind, streng en guur
de twijfel los, stil valt het jagen
op het geluk van korte duur
de omhelzing van mijn wanen
zo verstikkend en doorvoed
wist jij tot kalmte…
Beklonken en verdoken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 onthulling van het geheim
in dichte duisternis zonder enig licht
maar de stem geeft geen geluid
adem brengt slechts sereniteit
om de diepte van jouw afgelegenheid
te ontwaren
hoor je de echo van jouw leegte
het intieme vacuüm van woordgebaren
want het geheim is jouw mysterie
door het libido niet aan te tasten
een oneindig verlangen in kalmte…
Liefdesvallei
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
662 Liefde had geen positie
was bewegingloos stil
in serene kalmte gelegen
toen ik je vroeg
om een antwoord in de nacht
hield jij jouw adem in
om niet te voelen
hoeveel ik van je hield
vroeg je me
of ik alles om wilde keren
wildernis en beschaving
vertrouwen en lust
omdat het donker was
wat je me vroeg
deed ik uit gewoonte
het licht aan…
stenen tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 een moment
opgeworpen in steen
dit ogenblik stolt
tot aanhoudend voorbijgaan
wat plaatsvindt
is nog ergens na te lezen
overal kalmte
voortijd van avondmaal
dichtbegroeid
op den duur ontbost
rustend graan
is koren op de molen
wolken verjaren
met binnendrijvende zon
stille genade
benadert iets van troost
alles is eeuwig…
Jouw ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Ik kijk in je ogen
en voel een warmte,
een luisterrijke kalmte,
kijk ik blij opgetogen
in de wereld van jouw ogen.
Ik kijk in je ogen
en word een astronaut,
die veel van je houdt,
zweeft als ongewogen
in de wereld van jouw ogen.…
de zee de zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 de zee is onbestendig
wisselvallig als een mensenziel
soms is zij grijs en ruw
met zware deining
een koortsachtig ongedurig
spektakel en geraas
beukend op het basalt
om dan weer
in een blauwe slaperige
kalmte te verschijnen
haar golven rekken zich
traag naar alle kanten uit
vandaag is zij een vlakte
egaal als een meer…
Waar staat mijn hoofd?
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.520 Ik wil daarom - al is het even -
heel rustig worden en vertrouwen
dat enkel kalmte op kan bouwen
wat echt de moeite waard zal zijn.
Waar staat mijn hoofd,
waar gaan mijn voeten,
ik lijk een mol wel die moet wroeten,
maar help...ik wil niet al die pijn,
dus...laat me even rustig zijn.…
Reciteren
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.313 Des dichters hartstocht, stijge als opgezette baren,
Hij zij een storm, een stroom, die alles met zich voert:
Gij, blijf uw kalmte, uw kracht, uw meesterschap bewaren,
En daar ge een ander schokt, schijn zelf niet eens ontroerd.…