15171 resultaten.
Het oog van God.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
933 ik heb het oog van God gezien
en was niet bang, o nee
omdat ik heel misschien
zou blijven leven
heel lang
ik heb het oog
van God gezien
en knipoogde terug
het felle licht
was niet verblind
zodat ik altijd
de weg naar
huis terug
zou vinden
ik heb het oog van
God gezien
en rust kwam over mij
er waren eng’len om
mij heen
mijn stemming…
Zoekende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 doorgronde eenzaamheid
verzamel mijn liefde
in de herfst
van mijn leven
maar
geef een ander
ook wat te teren
op de liefde
die zo
universeel
hoort te zijn
en haat
niet meer dan
een woord
behoort
te worden.…
Sprakeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
967 sprakeloos loop ik eindeloos
door de straten
van nergens
ik ben de weg kwijt
wie helpt mij
stomverbaasd kijk ik naar de
eindeloze stille wegen
die nietszeggend
het asfalt niet verteren
ik ben de weg kwijt
wie helpt mij
ineengeslagen kijk ik
naar alles om mij heen
stilte is de overheersing
van het
alleen zijn
wie helpt…
HET MOBIELE LEVEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
709 Snel komt weer een nieuwe droom bovendrijven,
iets met vier wielen zou je zeker beklijven.
Na 2 jaar bijbaantjes en sparen wordt dat doel gehaald,
en kan een tweedehands barrel sportwagen worden betaald.
Nog nooit ben je in je leven zo trots geweest,
als die wilt rijden is het een groots feest.…
Draai bogen
gedicht
2.6 met 39 stemmen
14.759 Lok haar weg van het spooktoneel
in de schemer van de coulissen.
Schemer wat is dat? Schemer. Heeft
mama mij nooit verteld. Draag haar
op schouders naar de verte. Verte?
Dat had papa wel eens kunnen zeggen.
Spring haar los, touw. Draai
bogen om haar diepe tonen.…
Schemervriend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.195 Het maakt niet
heel veel uit,
fluisteringen
van jouw dromen
verschillen tussen
wat je ooit dacht
maar niet in jouw hart
voorvoelde
toen de droom
de dag
om afscheid vroeg
als tegenwicht
voor de vele gezichten
iedere schemering
nieuwe gedichten
uit diepe duisternis
schemervriend
tussen gisteren en toen
slechts onderbroken…
De zachtheid van je naam
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.580 Ik word zo graag
wakker in mijn dromen
en nestel mij in de
zachte schaduw
van de schemering,
hopende dat de duisternis
mijn verlangen kan horen.
Gewoon wakker worden
in mijn dromen,
om te stoeien met
lichte woorden,
zodat ik aan een vreemde,
koude wereld
kan ontkomen.…
Soms
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.323 Soms dan droom ik
dat ik ijsbeer en jou weer draag
zonder tranen in de nacht
Soms dan voel ik weer
jouw hoofd op mijn borst, en
ons ademen in de schemer
Soms fantaseer ik
dat alles hetzelfde is, en
niets helemaal verdwenen
Maar soms, dat is maar soms
en de waarheid kost me vaak
zoveel moeite om te leven.…
De stem van de nacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
489 ochtendlicht kust me wakker
kom pardoes van lig tot zit
ik had nog zo mijn best gedaan
om lang op te blijven
om zo de stem van de nacht
te kunnen vangen
haar spannende verhalen
te ontlokken over donkerte
de schemering waarin schaduwen
zich mee laten voeren in dromen
van een ander, en in de morgen
opgeslokt worden door de dageraad…
As woensdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Al zijn er deze nacht wederom dromen neergestreken,
is even iets in het echt niet door het schemer gebroken
schieten er zinnebeelden door ons heen onafgebroken,
ik mijmer kijk naar buiten, denk zijn 't oude paarse preken.
Wat deed ons wederom ontwaken, liet naar stilte neigen,
zal ook de adventtijd ons doorlopend weer doen zwijgen.…
Na Pasen
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
740 Een leghen tokkelt snibbig na de paas:
Bah, daags een flut-ei lozen, wat een baan!
Ik voel me nooit kiplekker zonder haan
In eigen buik ben ik toch zelf de baas?
Ik snak naar kroost, een thuis (géén batterij!)
Met toegewijde snoeshaan aan mijn zij…
weet je ...
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.053 beetje bij beetje
vervalen de dagen
verkleuren mijn woorden
verbleekt het gezicht
verlies ik geheugen
door veelvuldig schrapen
vervliegt de herkenning
in schemerend licht
verzwak ik mijn geest
door langdurig dwalen
in wit zwarte dromen
en beelden van toen
herinner ik zinnen
uit zwijgende talen
weet ik te zeggen
vergeet ik te doen…
Decemberblues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Tijd
draagt de uren
naar december
en verder
naar waar de laatste verlangens
worden geblust
contouren vervagen
tot amorfe schaduwen
in diffuse schemering
en alles lost weer op
tot herinnering
straks
vertakken wij weer
in dromen
van gevleugelde momenten
en demonen
we leggen ze te rusten
op het kussen
van de nacht.…
Zo jouw mond
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
929 wanneer schemer zwijgend
laatste fluittonen dooft
kruipt de zon onder het gras
gaapt nog een keer
legt zich neer bij de nacht
zo jouw mond
de mijne in zinderzinnen spreekt
en ieder woord zich eindeloos rekt
strekt zij vogelvroeg de morgen
gaapt nog een keer
verdaagt de droom zojuist ontdekt…
De kleine wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
579 ik las
veel sprookjes
in je ogen
met handgebaar
en lach vertelde je
het warm beleven
de kleine wereld
die alleen
aan kinderen is gegeven
monsters die wij tegenkomen
in nachtmerries en dromen
horen daar niet bij
toch schemeren zij
in donkere randen
als mist in tranen vloeit
jij mijn schouder vindt
en ik het kind in je…
Allegro
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 Ik droom van een eiland vol met
engelachtige harpisten, die mij
met de mooiste klanken benevelen
en etherisch beminnen.…
Skemerliedjie
gedicht
3.2 met 76 stemmen
43.421 Dit is verby,
dit het gebeur,
dit maak nie bly,
dit maak nie seer,
dit is verby
Nou weet jy weer
niks wat die hart
nog roer of raak
is reeds volmaak.
Van vreugde en smart
terdeë moeg
(dis reeds te laat,
dis nog te vroeg
om meer te weet
as dat die rus
die sin en slot
van alles is)
bevestig jy:
dit is verby,
dit maak nie seer,…
ALS GEDACHTEN DWALEN
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.846 Als de schemering valt
en mijn gedachten dwalen
dan wil ik die tijd met jou
zo graag eens herhalen.
Dan denk ik weer aan vroeger
hoe mooi het eens is geweest
toen waren onze dingen samen
als een spetterend feest.
We lachten en dansten
in het licht van de maan
plukten ze sterren van de hemel
en lieten ons helemaal gaan.…
Blad en schemer
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
920 Op een dag
zal ik een hut gaan bouwen
met één hand. In de ander
houd ik de bomen vast en het zeilen
van de grote zon.
Alles bloeit in het begrijpen;
zeepbellen, de zomer, wind
blauw, wit en roze
bloemen die lachen vanuit
het heden
naar morgen. Om het stilzwijgende
van liefhebben en het bewegen
in licht
en op een dag…
Schemersproke
poëzie
3.7 met 10 stemmen
3.392 schemering woont....…
Oktober
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
726 wanneer de zon
door takken breekt
valt schemer in scherven
op de grond…
Tussen dag en nacht
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
742 schaduw schuift over de muur
bloemen sluiten zich in schemer
donker schurkt een oude boom
takkentaal schampt verlichte ruiten…
sporen in schemering
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
789 ze weende
want ze kreeg een kamer
en vier hoeken
waarin ze zich kon opsluiten
zelfs toen het helemaal
over was
voor zijn voeten
schreeuwde zij om traagheid
en het naakte van de slakken
die de zonde
lieten neervallen
en verkleurden tot purperrood
-------------------------------------
illustratie: Beeldentuin Dehullu 2008…
Nachtdienst
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
643 schaduwhuizen vallen op straat
tussen scheve bomen
wier kruinen met
bloemen stoeien in overtuinen
waar de laatste vogels nog vliegen
en treurwilgen de avond
wiegen in bootjes die op
het water deinen
zal een drevelgat in de
schemer verschijnen…
In de zwaarte van de schemering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.063 Voor O. ter nagedachtenis aan M.
Achter een ivoren lach
galmt zijn wereld staccato
in wegstervende woorden
Vraag en antwoord
vlechten zijn gedachten ineen
tot een gordiaanse knoop
Hier, in dit leven
knarst de tand des tijds
het gruis in open wonden
Ongemerkt slibt het zout in jonge ogen
tot geen traan de pijn nog schreien kan…
BRABANTSE BOSSEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Stil graast de rikke;
bij de bosrand beweegt iets.
Schuwt haar jong het veld?
Onverwoestbaar
leeft de beuk voort,
met doorkliefde stam...
Het bos geurt fijntjes;
veelstemmig gezoem klinkt op:
paardenvijgenlied!…
spel der verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 stilaan wijkt het licht
kleuren vervalen
tegen het venster tekent
jouw silhouet zich af
contouren vervagen
in het onmerkbaar overgaan
van licht naar donker
onzegbaar denken van woorden
die oplossen in de schemering
en mijn gelaat
doch niet mijn tranen toont
in jou zocht ik mijzelf
maar vond slechts ledigheid…
- Schemering sterft weifelend -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
858 Schemering sterft weifelend
"onhoudbaar" begint de moed te dagen
ontluikend brandt bij dageraad
de hemel enigszins verlicht
ongemakkelijk, ja, haast ondraaglijk..…
VADERS VIOOLSPEL
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.054 Maar hij had mij gered, eer mijn vrede verging,
Uit de greep van het leven, zó hard, zó ruw
Met zijn zoete viool, in de schemering.…
Gezicht op Leiden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 Zon door wolk omlijst
zet de flat in vuur en vlam
brandgeschilderd glas…