228 resultaten.
AIVDick
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
594 Als verse pensionado had hij ervoor kunnen kiezen om de rest van zijn leven onder de radar te blijven in warme, zonnige subtropische oorden...
maar heeft zich door het immer ijverige duo Zwolsman & co laten verleiden om als ex-topambtenaar de rol van 'hoogste baas van NL' te bekleden...
_____________________________________
't Is niet voor…
Boutade
snelsonnet
4.5 met 12 stemmen
719 O land van mist en kille rechtse regen
Met enge rellen en een bruine smet
Het viel dus niet, ons etterkabinet
Al bracht en brengt het ons beslist geen zegen
Hun slepende gedoe maakt moe. Ik gaap
En denk: o viel ik maar in winterslaap…
3e Dinsdag in september: PRINSESSENDAG
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
380 Regeren is vooruit zien
maar van regeren is geen sprake meer
totaal uitgekleed kabinet: nu nog VVD en BBB, dat valt niet te rijmen
en met Schoof in z'n nakie, straks geheel alleen?
uitgeklede Troonrede op Prinsjesdag, derde dinsdag van september a.s.…
Begin
gedicht
2.9 met 23 stemmen
16.790 Of sliep zij, schoof in haar slaap
zijn hand op de tast? Het was zomer,
met open ramen. Zij hoorden het erf,
het gerucht van de hond, het donker
gestamp van onrustige paarden.
Lagen zij naakt, het dek weggeschopt,
speelde hij tot zij duizelig werd
en heel zacht?…
Lucifer
netgedicht
4.8 met 19 stemmen
716 met ogen
gericht op het kerkhof
schoof je de rode gloed
dichterbij
dunne wind legde
een geur van benzine
op polsen en muren
toen je, in en uit
van mond naar mond,
dreigde met beloftes
van ons afscheid
lege ramen braakten
nacht, handen vol
zwavel achtergelaten
in het geschreeuw
je sprak van doden
en morgen lachte je weer
om…
Zeepziedster met Parkinson
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
655 Bij het plukken van de hazelnoten
bleef jij vastgevroren staan
schoof op handen, knieën en voeten
zelfs toen, kon jij niet verder gaan
Het was moeilijk te geloven, dat jij
voelde dat ik nog steeds van je hield
Daarom sprak ik het hardop uit in kapitalen
hoe pervers het lot van jou en mij kon zijn
Ik op twee benen en jij…
Verbroedering
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik schoof
gedachten tot
herkenbare woorden
voor iedereen
maar waar het
kruimelde en brak
werd het met het
vlak van de hand
van tafel geveegd
restanten die toch
de spanning en sfeer
hadden gesmaakt
van het vergaderstuk
dat door iedereen tot
maaltijd was gemaakt
van producten uit
het land van herkomst
met de versheid van de…
TJONGE, JONGE, JONGE, DIE SCHOOF!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Z'n wallen staan in de belangstelling
tjonge, jonge, jonge
correctie wordt geadviseerd!
straks z'n ballen
tjonge, jonge, jonge
hoe potent is de 67 jarige nog!
dan het lallen
tjonge, jonge, jonge
gaat ie wel eens uit z'n dak met een pilletje!
maar wat mij als burger interesseert is
gaat ie knallen of gaat ie vallen
Tjonge, jonge, jonge…
Morgenstilte
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.132 elke ochtend rond half achten
schoof je de gordijnen open
om te kijken of de zon werkelijk
- zoals ik zei -
op jouw lach was blijven wachten
je pakte dan m’n hand
en keek
met diep ontzag
naar het natuurlijke ontwaken
van de nieuwe levensdag
maar opeens was alles duister
nergens scheen een helder licht
de morgen zweeg
mijn handen leeg…
Woordencarrousel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
421 Nezami*
In de twaalfde eeuw al
werden sterren van 't gewelf
geplukt en werd liefde met
de muze bedreven in schraal licht
Dichter koos zorgvuldig uit
alle hem ingegeven
woorden; schoof en schrapte tot
uiteind'lijk verzen in vorm gieten
Een fluitje van die veel
besproken cent bleek te zijn
Van dimlicht naar donker en
vale avond…
Het prikkeldraad streelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 ik wist de wereld van glas
breekbaar tot de laatste scherf
heb me verwond aan het scherp
dat ook voor mij onbuigzaam was
verblind door glamour en glitter
dacht ik het bestaan transparant
zonder mededogen schoof gebrek
aan succes mij terug naar de kant
waar jouw helpende hand
het prikkeldraad streelt
een nieuw leven opent en
mijn wanhoop…
vormen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 hoe vormen zich
passen in willekeur
tot grillige hoekige
fragiele fundamentele
aforismen verlijdt
het heden naar de
bouwers van de
eerste op maat
gesneden steden
zowaar is geen stad
aan mij gelegen, ‘ k ben
een stakker en schoof me
buiten plicht en
vreedzaam denken
het cillicium wurgt me in
een tot koud geregen
aanhoudende greep…
AJAX - FEIJENOORD
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.398 al in de vierde minuut viel dé goal
het was Rafaël waar het gevaar in school
nog maar aan het begin van zijn carrière
slecht hij voor AJAX al menig barrière
met het mooiste doelpunt van het seizoen
legde hij vandaag de basis: AJAX KAMPIOEN
een voorzet van de lijn naar het doel
een snoekduik, hakkie omhoog, wat 'n gevoel
de bal schoof…
Komaf
gedicht
2.5 met 100 stemmen
37.129 De wereld schoof zich tussen toen en nu.
Zo luchtig mogelijk ga ik vertrekken.
Om niet voortijdig argwaan op te wekken
zeg ik in 't dode idioom aju
en fiets hermetisch door de strenge buurt.
--------------------------
uit: 'Vergeetboek', 1961.…
jouw rust ging wijsheid heten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.108 ik wilde je wat golven geven
pakte water uit de zee
alleen het schuim bleef over
handen deinden zachtjes mee
ik keek verbaasd
je lachte om mijn falen
koppig ging ik door om
toch die golven te gaan halen
je hebt me toen de wind geleerd
van stroming en getijden
ik dacht niet echt verkeerd
maar schoof de logica terzijde
we golfden samen…
Niemand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.637 Deze kamer is een lege huls
Ik woon elders
Jouw zijden sluier slingert nog rond
Opwolkend, kolkend, kwellend
Zwellend in het geheugen
Ik blaas naar het grijs gordijn
Dat tussen ons schoof
De muren kaatsen de kreet terug
Er was ooit meer
Een rimpelend meer van verwachten
Diep en stil
Maar waar bleef het?…
de ommekeer
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
701 Het spel is gespeeld
Pionnen opgeborgen
Geen woorden meer uitgesproken
Alleen de gedachten,
waar ik de ene pion voor de andere schoof.
Het plezier dat ik eraan beleefde
De waagkansen
Het polsen, wat kon en niet
Alles weg in één zucht!
Wat nu?…
kon ik mijn lichaam kraken
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.275 ik schoof donkere wolken uit de lucht
en liet de aarde zo maar achter mij
voor anderen een redeloze vlucht
ontsnappend voelde ik me hemels vrij
ik vleugelde oneindig in gedachten
expandeerde traagheid tot de lichtlimiet
zag de levens terug van mijn geslachten
ontwaarde God op elementair gebied
Zijn raken deed mijn schuldgevoel ontwaken…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.868 Aan het ontbijt zat ik te mijmeren
Verlangen schoof zachtjes aan
En ik wilde toen spontaan eens vragen: wat ben je?…
Valse plooien
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
485 niet meer
nam alles goed in ogenschouw
het een en ander glad gestreken
bleef hier en daar een valse vouw
de diepte kreeg ze niet meer glad
de spiegel echter zei het ware
deed me openbaren en ervaren
dat men ondanks zielenpijn
nog in zwakheid sterk kan zijn
een glimlach
verdrong menige emotie in mij
de sluier tussen de plooien
schoof…
Meisje
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.292 Alles wat volgt O
Marineblauwe parel
Ontwakende schoot
Giftig teken
In een knip schoof ze uit de vruchtenzee,
rijk aan diepte en gesis.
Blije kreetjes galmen in het hoofd.
Het brandt onder mijn navel.
Avond na avond waakt ze
over geduldig strand dat wacht op een zoutbad.
Helmgras houdt de zandkorrels samen, duingolven.…
Zag je weerstand breken
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
622 ik zag je staan
het groen in blauwe ogen
liet je nietszeggend
over ons gaan
jij stond vooraan
je rode haar was langer
dan wat gangbaar was
we zeiden dat je lachte wat
ze prikten door
met kleine vragen die je
nonchalant terzijde schoof
jouw ongeloof was olie op het vuur
ik zag je weerstand breken
hoorde wanhoop in je stem
je lichaam…
Roman in twee vensters (1)
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.130 Toen schoof mijn lief de blinden dicht,
verveeld, een beetje boos,
maar binnen drong één scherpe straal
en op haar mooie mond, brutaal,
danste het licht
een poos.…
Een godin
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
987 ik wist dat jij
kon vliegen
kleine stukjes
omhoog en
soms vooruit
dat het leek alsof
jij verder schoof
ik heb de grootste
twijfels als ik jou
zo bezig zie er
gebeuren te vaak
vreemde zaken
en erover liegen
kan jij niet
woorden als magie
en mystiek krijgen
in jouw ogen
steeds een andere
lading mee in vooral
door mij niet goed…
De Hand van het verleden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 het was een zonnige herfstdag
de lange schaduw liep voor me uit
naar mijn oude woonstek
daar kwam ik het verleden tegen
stond leunend tegen ’t verroeste hek
hier schoof een oude grens
mijn tijd vooruit naar nieuwe wegen
met een zucht liet ik met weemoed los
dat wij nog samen waren
voelde oude pijn
van zijn gebroken snaren in zijn hoofd…
Het bivalente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 ik schoof
het vroege
ochtendlicht
van heel ver
nog even dicht
kneep ogen samen
maar voelde
hoe de zorgen
naast mijn bed
ook weer zoals
dagelijks hun
plaats innamen
ben opgestaan
heb de gordijnen
opengedaan in
een vriendelijk
welkom voor
deze vreemde dag
zal ik alles op
een rij zetten
of de ellende
van alledag als
handbagage…
Het huisje aan de onderberm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
159 De oorlog stond al aan de horizon,
maar elke ochtend schoof de zon
het raam open, recht in mijn gezicht.
Nog te jong voor de schoolbanken –
de tijd had geen omheining –
speelde ik op de stille onderberm
bij de wagenmakerij.
Ik zag wilde duiven opvliegen uit de bomen,
konijnen schieten over de bleek.
Het is lang geleden.…
Maanvrouw I
hartenkreet
3.6 met 32 stemmen
1.739 de ganzen
Hadden zich laten foppen
Want ze deden een dutje
Midden op de dag
De ganse wereld had
Zich aan het hemelruim
Het firmament vergaapt
Een kort moment had de
Maan zich tussen Zon
En de Planeet geplaatst
Heel even tussen zon-
Licht en het aardedonker
Tussen hem en mij
De maan, gelijk de vrouw
Die langzaam tussen
Beiden schoof…
Heuvelopwaarts
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.071 mijn ziel bewogen
omdat je dode wereld niet rusten wil
die avond breekt het licht aan de ramen
alsof het allerlaatste weten sterft
wanneer je aardse naam de leegte kerft
in de zwaarte van een tergend amen
zelfs de rozen in het gebleekte veld
worden haastig en vreemd, ‘als traan op traan’,
zei ik zacht, uren nooit vooruit geteld
je schoof…
Voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
635 Zij schoof tot de deeltjes weer pasten.
Goot er een traan overheen,
de laatste, zo vloeiden de stukjes
zonder een barst weer aaneen.
Die morgen, de Hoofdstraat, daar stond hij
kleumend bij halte lijn tien.
Onrustige blik, licht gebogen,
geen echte bink zo te zien.
Was híj nou degene om wie zij
zo eindeloos lang had geweend?…