154 resultaten.
Voor alle mensen en alle mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Er zijn getuigen
dat zijn ziel, zijn geest leeft
en onder ons gebleven is
Echt, dat is goed nieuws
voor alle mensen en alle mensen
zijn sterfelijk maar ze leven
eeuwig in de Kracht
die in hen is…
Foei....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 Somber denk ik aan de zinloosheid
van ons sterfelijk bestaan.
Mijn donkere wolken werden getroffen
door een aanval van de zon.
Ze verloren na een nutteloze strijd.
Daarna viel ik zomaar ten prooi
aan een aanval van lichtzinnigheid.
Een willoos slachtoffer werd ik
van plotselinge levenslustigheid.…
Het was een grauwe
gedicht
2.9 met 31 stemmen
12.193 Het was een grauwe en een gure,
een dag waarop ik sterfelijk
moet zijn geweest als nooit tevoren,
maar ik had geen last van de gedachte
aan de dood - en een gedachte,
dat was alles wat het was, de dood.…
LIEFDE GENEEST JE
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
816 Natuurlijk sterf je,
daar ben je sterfelijk voor,
maar je kunt genieten.
Van alles wat is,
ondanks polarisatie,
kun je genieten.
Door lief te hebben
die je werkelijk liefhebt,
in feite ieder.
Door te ontdekken
dat je mensen kunt helpen
gelukkig te zijn.
Dat geluk bestaat
in liefde tot elk ander
die je wil helpen.…
Wijde mazen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
490 In alles
wat stilstaat verandert
niets, wat vergaat wordt
sterfelijk, in de namen van
de dood vind ik geen troost,
hoop dat woorden blijven
zonder schrijven in alle
geletterde dingen die ik liefhad.…
Altijd bij mij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.234 Er was een toenemend tikken in de slaap
het gezicht met natte kusjes bedekt
Wakker geworden dacht ik aan jou
hoe je op me klom, zorgvuldig je gewicht verdeelde
me bevrijdde van een langdurige eenzaamheid
Al geeuwend de dakramen gesloten
In een boek met Griekse mythen gelezen
hoe Zeus in de gedaante van een regenbui
een sterfelijke vrouw…
Ode aan de Levenskunst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
666 Het sterfelijke maken ze onsterfelijk.
Grillige lijnen krijgen betekenis.
Het vormeloze ontvangt vorm.
Woorden worden gedichten.
Geluiden harmonie.
Volgens artiesten is onze Schepper
een inspirerende levenskunstenaar.
Het zinloze geeft hij nieuwe zin.
Zoals een mysterieuze Muze doet.
God is een Godin.…
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.585 Geen maaksel was 't van sterfelijke hand:
Wetenschap zelf, metalen integraal,
Met vlammenkrans en gil van zegepraal,
Stormde de trein door avondheideland:
Eerst verre wolk van vuur en rook en zand,
Afstekend tegen westelijk opaal -
Voorbijgedonderd is de orkaan van staal,
En steekt in 't oost de horizon in brand.…
KOMMER VAN ONS KAMPEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.038 En als het dan daadwerkelijk dreigt
dat de herfst zijn intrede doet,
de dag weer korter wordt in tijd,
maar aan luchtigheid inboet,
zie ik ons beider sterfelijkheid.
En het is ook de herfst die biedt,
dat ik, in de pauze van het leven
de kommer van ons kampen zie,
al is het maar heel even.…
als rozenknoppen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
753 schouders
als je bloemblaadjes tot hemelbogen zaait
ik zal je haren betranen met het maanlicht
wanneer je me ontvangt, uit niets geboren
fluister zacht tegen het leven dat
mijn ziel, die om je handen vraagt
jouw lichaam op het mijne wil beroeren
in een bed dat fluistert over liefde
met zijden draden van verbondenheid
nog lang na het sterfelijk…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
857 al smeult het as en is vuur als de dood
waakt er toch een vlaag van puur purperrood
over verspreide paden door onzichtbaarheid
opdat geen traan zich daar verbrandt aan sterfelijkheid
ook al draagt mijn hand een hemel zonder gewicht
en zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht
waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken
hoe…
Chromosomen
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
694 De ruimte van geluid
vullen met gedichten,
de stilte niet bruskeren
aards moraal gevangen,
in de mens verwerkt, de
verwarring versterkt de
beelden, om die mee te
voeren in “dood tij “om me
argeloos de mond te snoeren
met onbekende woorden, om
de sterfelijkheid met zijn
handlangers te bedwingen,
zwervend voor de poorten
van de onmacht…
Herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 HERFST
Het wordt nu herfst, de jaren zijn vervlogen,
als zand door onze vingers heengegaan,
jaren dat wij vaak bevlogen,
niet dachten aan ons zo sterfelijk bestaan.
Vervlogen zijn de jaren van weleer,
en aan je lot valt niet te ontkomen,
het einde komt, al kom je in verweer,
en is steeds meer nabijgekomen.…
Verwekte gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ons sterfelijk lichaam leeft,
totdat het afgebroken wordt.
Onze geest leeft rustig door.…
Onsterfelijk
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.309 Daarbuiten,
waar grenzen niet kunnen
worden overschreden
omdat ze er niet bestaan
waar eeuwigheid
en sterfelijkheid in elkaar
vloeien
waar afstanden onmetelijk
zijn en wegen verlicht met
sterren
waar planeten, zonnen en manen
ons in het minieme mensendom
blijven boeien
waar de tijd niet bestaat
maar slechts een benaming
is voor de…
Tafel (2)
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.387 In deze auberge aan de wankele
pracht van de zee
beweeg ik me als in een aquarium,
bewust van mijn vergaan,
temidden van ons, zo sterfelijk dat
we nauwelijks leven.
Hoewel we ook rouwen, verheugt
mij deze gemeenschap
van blikken, gebaren, aanrakingen,
van nu en eeuwen her.…
Ik wil je raken.
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
624 nog
één keer te raken,
als je achter mij
zal staan en in een
laatste vers jouw
licht te vervolmaken,
de essentie waarmee
het laatste gat wordt
gedicht in de voor ons
aangewezen tijd, kan
niet somber klinken of
ongrijpbaar vederlicht
om dan aan te vertrekken
en bij gelegenheid weer
a-priori af te leggen en elkaar
iets sterfelijks…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.821 naaste
het is later, onhoorbaar als tijd
men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken
deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand over het grind
zo duurt men nog even, uurglazen, eetgrage boeken
doodsnood van hongerend voedsel, dan vindt zich
het sterfelijk…
de geboorte van de eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
947 geboren uit het paradijs
van warmte en overvloed
teloorgang van de wezenlijke
verbondenheid
ben ik afhankelijk
geworden en gebakerd
mijn ziel is gescheiden,
de Heelheid kwijt
hier is mijn eenzaamheid
geschapen
de mens eigen
en zo fundamenteel
de onvermijdelijke
sterfelijke verlatenheid
ik zoek vaak
doch ben niet
altoos…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een afscheid het best
weten de doden over het veld te zaaien
en ons vaardig naar de gapende aarde te lokken
terwijl de touwen langzaam worden gevierd
en de vaart naar de hemel onbetwistbaar lijkt
ofwel het sterfelijke…
droomvisioen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.043 ogen immer zedig opwaarts
waar hij manna heeft geproefd
van gouden schalen voorzien
met zilveren lepels en kelken
nooit meer zonder water
heeft hij de zijnen terug gezien
ontdaan van al hun oude kwalen
leken ze wel van zuiver licht
dat door het sterven uitgeklaard
waterlanders naar benee verwees
nu dwaalt hij rond temidden
zijn sterfelijke…
zoiets als lucht
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
618 ik mezelf aan de grens herkennen
in het weten dat mijn hart heftig
klopt
(liefde veroorzaakt pijn)
wanneer ik naar een laatste wens
word geschopt door de hongerige tijd
die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft
ziltig in waarheid, rakelings langs golven
en sterren
of zal mijn naakte lichaam in zee weten
dat het sterfelijk…
Werkelijk
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
902 levensweg steeds
beter doen verklaren
minder gebonden
of misleid
door dromerig verlangen
verlost van de drang
die de voortplanting berijdt
de waarde
ligt steeds meer
in het gezicht
van het einde
dwingt zelfs
het huidig ademen
als werkelijkheid te zien
ben zo meer
op diepte,
en echtheid gericht
zelfs als ik de sterfelijkheid…
Ze zwerft ergens rond…
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
417 antwoord dragen
omdat die vraag onbeantwoord zal blijven,
ze was een beeld die ik toevallig tegenkwam
maar een toeval was het in geen geval, ze
zwerft in mijn hoofd, dat was mij door
mijzelf beloofd, er zijn momenten geweest
dat vaag haar kleur en geur overeenkwamen
met een vereenzaamd gevoel van missen,
zo zichtbaar, onzichtbaar, sterfelijk…
nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.136 spartelen
van weke vissen
De waterdruppels troffen
mijn huid als vuisten
kletterden hun geluid
in mijn oren
Ik bad tot mijn Godin
smeekte, raasde; zag Haar
aan Haar voeten opgehangen
over het laatste bekken
zag in het bloederige water
spiegelend Haar gezicht
met opengesperde ogen
en de plots
in kreet verstarde
versteende mond
sterfelijk…
Sonnet 1
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
439 Ik zie hoe jij, mijn leven, speelt
met mijn lief en mij, die mee te spelen pogen
maar jij zult alle éérste zetten kiezen
terwijl het ons, met géén keus dan te spelen
of voorgoed, onsterfelijk, te verliezen
jou, in alle sterfelijkheid, kan schelen
o wrede tegenspeler, zelf zonder plezier
aan de feilloos toegebrachte tegenslagen,
vind jij…
Tussen steen en sterren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 (Geo versus Ego)
Je hebt de doornen van de roos gerukt
zonder dat de bloei de bloem verliet
alsof je handen de sterfelijkheid plukten
eenzaam in een traan verborgen
Bij dageraad schuurde de nacht
langs de oevers van het droomloze
waaruit ik stroef ontwaakte
De glinster in jouw ogentroost
bewaart een gulle lach
in de holte van de…
Een engel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
575 Na veel liefdes, stil verdriet
hoop en wanhoop, geluk en ongeluk,
begrip en waanzin is de zin
van mijn menselijk en sterfelijk bestaan:
een engel tussen mensen.
Het valt niet mee
om te fladderen en vliegen
met hulp en redding,
liefde, warmte en bijstand
te staan tussen menselijke wensen,
verlangens en onvermogen.…
eerste adem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
211 bewaren kunt
in een broekzak
tussen verloren munten
en een kassabon van gisteren
de jaren lopen niet
ze lekken
uit een knie
uit een spiegel
uit het trager worden
van namen op de tong
toch blijft iemand lachen
met regen in het gezicht
blijft iemand ramen openen
alsof morgen een gewoonte is
misschien is dat het geheim
dat sterfelijkheid…
- Leeg aan de buitenkant -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.260 Zij zien sterfelijk leed in jou ..
zoeken elk verlies van pijnvol spijt
het "waarom" jij mij hebt voorgelogen
werkelijkheid als gebroken waarheid.
Hoe ballonnen vol lege troost, omvangrijk
elke gedachte meer de lucht van de kamer
met onze naïeven dromen spaarzaam vulden,
stormen die niet in de wind konden staan.…