Alle inzendingen over sterfelijkheid

154 resultaten.

Sorteren op:

Voor alle mensen en alle mensen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Er zijn getuigen dat zijn ziel, zijn geest leeft en onder ons gebleven is Echt, dat is goed nieuws voor alle mensen en alle mensen zijn sterfelijk maar ze leven eeuwig in de Kracht die in hen is…
Zywa29 mei 2018Lees meer >

Foei....

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Somber denk ik aan de zinloosheid van ons sterfelijk bestaan. Mijn donkere wolken werden getroffen door een aanval van de zon. Ze verloren na een nutteloze strijd. Daarna viel ik zomaar ten prooi aan een aanval van lichtzinnigheid. Een willoos slachtoffer werd ik van plotselinge levenslustigheid.…

Het was een grauwe

gedicht
2.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 12.193
Het was een grauwe en een gure, een dag waarop ik sterfelijk moet zijn geweest als nooit tevoren, maar ik had geen last van de gedachte aan de dood - en een gedachte, dat was alles wat het was, de dood.…
Hans Verhagen23 februari 2022Lees meer >

LIEFDE GENEEST JE

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 816
Natuurlijk sterf je, daar ben je sterfelijk voor, maar je kunt genieten. Van alles wat is, ondanks polarisatie, kun je genieten. Door lief te hebben die je werkelijk liefhebt, in feite ieder. Door te ontdekken dat je mensen kunt helpen gelukkig te zijn. Dat geluk bestaat in liefde tot elk ander die je wil helpen.…

Wijde mazen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 490
In alles wat stilstaat verandert niets, wat vergaat wordt sterfelijk, in de namen van de dood vind ik geen troost, hoop dat woorden blijven zonder schrijven in alle geletterde dingen die ik liefhad.…
pama19 mei 2010Lees meer >

Altijd bij mij

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.234
Er was een toenemend tikken in de slaap het gezicht met natte kusjes bedekt Wakker geworden dacht ik aan jou hoe je op me klom, zorgvuldig je gewicht verdeelde me bevrijdde van een langdurige eenzaamheid Al geeuwend de dakramen gesloten In een boek met Griekse mythen gelezen hoe Zeus in de gedaante van een regenbui een sterfelijke vrouw…

Ode aan de Levenskunst

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
Het sterfelijke maken ze onsterfelijk. Grillige lijnen krijgen betekenis. Het vormeloze ontvangt vorm. Woorden worden gedichten. Geluiden harmonie. Volgens artiesten is onze Schepper een inspirerende levenskunstenaar. Het zinloze geeft hij nieuwe zin. Zoals een mysterieuze Muze doet. God is een Godin.…

Geen maaksel was 't van sterfelijke hand

poëzie
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.585
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand: Wetenschap zelf, metalen integraal, Met vlammenkrans en gil van zegepraal, Stormde de trein door avondheideland: Eerst verre wolk van vuur en rook en zand, Afstekend tegen westelijk opaal - Voorbijgedonderd is de orkaan van staal, En steekt in 't oost de horizon in brand.…

KOMMER VAN ONS KAMPEN

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.038
En als het dan daadwerkelijk dreigt dat de herfst zijn intrede doet, de dag weer korter wordt in tijd, maar aan luchtigheid inboet, zie ik ons beider sterfelijkheid. En het is ook de herfst die biedt, dat ik, in de pauze van het leven de kommer van ons kampen zie, al is het maar heel even.…
Navius12 december 2003Lees meer >

als rozenknoppen

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 753
schouders als je bloemblaadjes tot hemelbogen zaait ik zal je haren betranen met het maanlicht wanneer je me ontvangt, uit niets geboren fluister zacht tegen het leven dat mijn ziel, die om je handen vraagt jouw lichaam op het mijne wil beroeren in een bed dat fluistert over liefde met zijden draden van verbondenheid nog lang na het sterfelijk…

Perpetuum Mobile

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 857
al smeult het as en is vuur als de dood waakt er toch een vlaag van puur purperrood over verspreide paden door onzichtbaarheid opdat geen traan zich daar verbrandt aan sterfelijkheid ook al draagt mijn hand een hemel zonder gewicht en zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken hoe…

Chromosomen

netgedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 694
De ruimte van geluid vullen met gedichten, de stilte niet bruskeren aards moraal gevangen, in de mens verwerkt, de verwarring versterkt de beelden, om die mee te voeren in “dood tij “om me argeloos de mond te snoeren met onbekende woorden, om de sterfelijkheid met zijn handlangers te bedwingen, zwervend voor de poorten van de onmacht…
pama28 september 2010Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
HERFST Het wordt nu herfst, de jaren zijn vervlogen, als zand door onze vingers heengegaan, jaren dat wij vaak bevlogen, niet dachten aan ons zo sterfelijk bestaan. Vervlogen zijn de jaren van weleer, en aan je lot valt niet te ontkomen, het einde komt, al kom je in verweer, en is steeds meer nabijgekomen.…
Arno26 november 2015Lees meer >

Verwekte gedachten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
Ons sterfelijk lichaam leeft, totdat het afgebroken wordt. Onze geest leeft rustig door.…

Onsterfelijk

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.309
Daarbuiten, waar grenzen niet kunnen worden overschreden omdat ze er niet bestaan waar eeuwigheid en sterfelijkheid in elkaar vloeien waar afstanden onmetelijk zijn en wegen verlicht met sterren waar planeten, zonnen en manen ons in het minieme mensendom blijven boeien waar de tijd niet bestaat maar slechts een benaming is voor de…
H.C.17 mei 2003Lees meer >

Tafel (2)

gedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.387
In deze auberge aan de wankele pracht van de zee beweeg ik me als in een aquarium, bewust van mijn vergaan, temidden van ons, zo sterfelijk dat we nauwelijks leven. Hoewel we ook rouwen, verheugt mij deze gemeenschap van blikken, gebaren, aanrakingen, van nu en eeuwen her.…

Ik wil je raken.

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 624
nog één keer te raken, als je achter mij zal staan en in een laatste vers jouw licht te vervolmaken, de essentie waarmee het laatste gat wordt gedicht in de voor ons aangewezen tijd, kan niet somber klinken of ongrijpbaar vederlicht om dan aan te vertrekken en bij gelegenheid weer a-priori af te leggen en elkaar iets sterfelijks…
pama3 juli 2009Lees meer >

alleen in de tuin

gedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.821
naaste het is later, onhoorbaar als tijd men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment willen wissen in scheurende zijde, ontastbare tastende voeten voorbijgaand over het grind zo duurt men nog even, uurglazen, eetgrage boeken doodsnood van hongerend voedsel, dan vindt zich het sterfelijk…

de geboorte van de eenzaamheid

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 947
geboren uit het paradijs van warmte en overvloed teloorgang van de wezenlijke verbondenheid ben ik afhankelijk geworden en gebakerd mijn ziel is gescheiden, de Heelheid kwijt hier is mijn eenzaamheid geschapen de mens eigen en zo fundamenteel de onvermijdelijke sterfelijke verlatenheid ik zoek vaak doch ben niet altoos…

een zachte landing

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.593
het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien zij kennen de mimiek van een afscheid het best weten de doden over het veld te zaaien en ons vaardig naar de gapende aarde te lokken terwijl de touwen langzaam worden gevierd en de vaart naar de hemel onbetwistbaar lijkt ofwel het sterfelijke…

droomvisioen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.043
ogen immer zedig opwaarts waar hij manna heeft geproefd van gouden schalen voorzien met zilveren lepels en kelken nooit meer zonder water heeft hij de zijnen terug gezien ontdaan van al hun oude kwalen leken ze wel van zuiver licht dat door het sterven uitgeklaard waterlanders naar benee verwees nu dwaalt hij rond temidden zijn sterfelijke…

zoiets als lucht

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 618
ik mezelf aan de grens herkennen in het weten dat mijn hart heftig klopt (liefde veroorzaakt pijn) wanneer ik naar een laatste wens word geschopt door de hongerige tijd die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft ziltig in waarheid, rakelings langs golven en sterren of zal mijn naakte lichaam in zee weten dat het sterfelijk…

Werkelijk

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 902
levensweg steeds beter doen verklaren minder gebonden of misleid door dromerig verlangen verlost van de drang die de voortplanting berijdt de waarde ligt steeds meer in het gezicht van het einde dwingt zelfs het huidig ademen als werkelijkheid te zien ben zo meer op diepte, en echtheid gericht zelfs als ik de sterfelijkheid…

Ze zwerft ergens rond…

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
antwoord dragen omdat die vraag onbeantwoord zal blijven, ze was een beeld die ik toevallig tegenkwam maar een toeval was het in geen geval, ze zwerft in mijn hoofd, dat was mij door mijzelf beloofd, er zijn momenten geweest dat vaag haar kleur en geur overeenkwamen met een vereenzaamd gevoel van missen, zo zichtbaar, onzichtbaar, sterfelijk…
Pama29 november 2019Lees meer >

nachtmerrie

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.136
spartelen van weke vissen De waterdruppels troffen mijn huid als vuisten kletterden hun geluid in mijn oren Ik bad tot mijn Godin smeekte, raasde; zag Haar aan Haar voeten opgehangen over het laatste bekken zag in het bloederige water spiegelend Haar gezicht met opengesperde ogen en de plots in kreet verstarde versteende mond sterfelijk…

Sonnet 1

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
Ik zie hoe jij, mijn leven, speelt met mijn lief en mij, die mee te spelen pogen maar jij zult alle éérste zetten kiezen terwijl het ons, met géén keus dan te spelen of voorgoed, onsterfelijk, te verliezen jou, in alle sterfelijkheid, kan schelen o wrede tegenspeler, zelf zonder plezier aan de feilloos toegebrachte tegenslagen, vind jij…
Maanjuweel27 november 2008Lees meer >

Tussen steen en sterren

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
(Geo versus Ego) Je hebt de doornen van de roos gerukt zonder dat de bloei de bloem verliet alsof je handen de sterfelijkheid plukten eenzaam in een traan verborgen Bij dageraad schuurde de nacht langs de oevers van het droomloze waaruit ik stroef ontwaakte De glinster in jouw ogentroost bewaart een gulle lach in de holte van de…

Een engel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
Na veel liefdes, stil verdriet hoop en wanhoop, geluk en ongeluk, begrip en waanzin is de zin van mijn menselijk en sterfelijk bestaan: een engel tussen mensen. Het valt niet mee om te fladderen en vliegen met hulp en redding, liefde, warmte en bijstand te staan tussen menselijke wensen, verlangens en onvermogen.…

eerste adem

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 211
bewaren kunt in een broekzak tussen verloren munten en een kassabon van gisteren de jaren lopen niet ze lekken uit een knie uit een spiegel uit het trager worden van namen op de tong toch blijft iemand lachen met regen in het gezicht blijft iemand ramen openen alsof morgen een gewoonte is misschien is dat het geheim dat sterfelijkheid…

- Leeg aan de buitenkant -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.260
Zij zien sterfelijk leed in jou .. zoeken elk verlies van pijnvol spijt het "waarom" jij mij hebt voorgelogen werkelijkheid als gebroken waarheid. Hoe ballonnen vol lege troost, omvangrijk elke gedachte meer de lucht van de kamer met onze naïeven dromen spaarzaam vulden, stormen die niet in de wind konden staan.…