3205 resultaten.
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 nog zie ik het glas
geblazen in elke vorm
waterdicht en zondoorlatend
spelenderwijs met je vinger
dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd…
VERDWENEN SCHUWHEID
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
622 Op een hoog flatbalkon vinden twee duiven
een bloembak zonder planten, vol potgrond.
Daarin wroeten ze, draaien om elkaar rond:
dolle veren en verschrikt aardkruim stuiven.
Eitjes, uit wit marmer gehouwen druiven,
verwachten lijdzaam hun opwekkende wond,
die zacht openscheurt, met ijl getik verkondt:
" 't Mensennest mag nieuw leven overhuiven…
De verdwenen reddingsboei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
732 als ik in het donker stond
tastend naar mijn reddingsboei van wit
verdwenen zonder enige duiding
‘t gewicht van het leven niet meer vond
golven van blijdschap of plezier
die vanwege gewenning als
vanzelfsprekend beschouwd werden
noch de stormen die er waren
behoren tot mijn werkelijkheid
doch als mijn ogen het duister
omhelzen en haar…
Als het rumoer verdwenen is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 OUDJAAR 2012
Het helse kabaal
Achter ons gelaten
Pijlen die zinloos de
Hemel hebben bestormd -
Als uiteind'lijk al het
Nutteloze rumoer verdwenen is,
En het ogenblik van de
Stilte aangebroken is,
Die zo weldadig over ons
Gevallen is - stilte,
Vallende stilte die zwanger
Is van tijd die open staat
Voor een ieder die wacht…
Verdwenen gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 totdat de
laatste adem wordt gehoord
Het is de tijd, het is het leven
dat wordt afgeremd, blijft steken
als kreet in de kiem gesmoord
Jouw masker verwerd tot craquelé
ons leven daardoor in stilte
in boeket bijeengebracht
Het is nu tijd, dit was jouw leven
dat jij ruimschoots hebt ge-beleefd
Het is de tijd, het is het leven
Door jouw verdwenen…
Verdwenen weelde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
855 Een kaler aarde, boom- en waterloos, bestaat er niet.
Gelijk de leegte die in nevels voor mijn ogen hangt
en mijn verharde hart beroert dat mateloos verlangt
naar wilde weidebloemen, het bepluimde oeverriet.
Dat keienpaadje naar de witte woning aan het spoor
-waar wilde wingerd zich had vastgebeten rond de eik-
is weggevaagd. Er komt een multiculti…
bijna verdwenen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 hij opent de deur
naar de donkere kamer
de gebarsten spiegel op
de gebutste vloer
het uiteengevallen
versplinterde gezicht
gebroken stukken
in een rafelig decor
bijna verdwenen…
Het meisje dat verdween
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
945 Dunner en dunner werd ze
tot ze op een dag in de klas
hier bij mij vooraan
In de mouwen
van haar trui verdween.…
Verdwenen verdriet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 Samen vierden we feestend
het verdwenen verdriet.
Momenten later
liep ik door
met de eerste
warme zonnestralen
op mijn gezicht…
verdwenen dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ik verdwaalde
toen iemand
een ladder
voor het raam
van vroeger zette
de zee werd
donker en
de kou sneed
als een schaar
door mijn lijf
ik verdwaalde
toen ik naar de
lege hemel keek
en liedjes van lange
regens hoorde
ik dacht aan
verdwenen dagen
de ladder kon
me gestolen
worden…
Verdwenen kinderschaar
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
524 kinderen nu
voor hen
allen wonende
in deze
plaatsen in
Nederland zeer
cru
zie ginds
komt de
stoomboot kleuters
spanningsvolle oogjes
zo blij
oh een
lege kade
geen uitgestrekte
kindervuistjes roepend
pepernoten wat
een lekkernij
gelet
weg uitzonderlijke
kinderpret…
Het meisje dat verdween
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
737 Dunner en dunner werd ze,
Tot ze op een dag in de klas
Hier bij mij vooraan
In de mouwen van
Haar trui verdween.…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
313 kringloopwinkel
in het moerasland van gevallen engelen
eindelijk nuchter, en alleen op de grond
schrijft hij jou
in eigen woorden over eenzaamheid
de voordelen van het alleen zijn
jullie vriendschap blijft in zijn genegenheid
een hart vol heimwee met oerwoudgeluiden
zonder postzegels, op weg naar nergens
in een brief is jullie vriendschap verdwenen…
De kant die verdween
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 één zin
het maakt niet uit
en iets ouds
laat los
niet alleen zij
maar alles wat
aan haar vastzat
neefjes
nichtjes
tantes
ooms
zonder afscheid
een hele kant
trok zich terug
alsof zij er
nooit was,
zij blijft bij
wat gebleven is
maar niets
blijft terug
verlies
is niet het gaan
maar het verdwijnen
terwijl je kijkt…
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 Een eiland verdwenen.…
Minister
snelsonnet
4.3 met 11 stemmen
551 De laatste zin wil ik daaraan ontlenen:
Bij mij thuis is nooit twee miljoen verdwenen.…
Atrapados - voor Maria Martin en de anderen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
560 mama ik was zes
toen mannen je
ophaalden
je kleren lagen
in een greppel
jij was er niet
mama ik ben oud
ik wacht mijn leven
lang op de dag
dat je gevonden
zal worden maar
de dood mama
haalde me in…
Véné
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
622 In oudhollandse binnensteden- grachten
werd stuksgewijs de waar aan wal gebracht
verscheept in tonnen, winkelloos bewaard
bij hoogvlietkademuren op
de dijk
in nettorama opslagmagazijnen
verkraamt men 's anderendaags
de bruto mix
grossiert een kruidenier in grutterswaren
en sligroot een drogist tot jumbomarkt
een superdeal met…
De zoekgeraakte sleutel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
494 lieten ordenen
brieven die ooit dringend waren
foto's waarvan de gezichten
nog net ademen tussen
het papier
een sleutelbos zonder naam
een horloge dat allang
niet meer weet
welk uur het was
alsof alles wacht
rust in het hout
daarachter dat wat nooit
aan de oppervlakte mocht
komen
de klep met het slot
waarvan
de sleutel verdween…
Waar is mijn dorp gebleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Waar is mijn dorp gebleven
Mijn lief, verdwenen
In stenen
Waar ben je gebleven
Met je kanalen, heide en venen
In de vooruitgang voorgoed verdwenen
Of ben ik niet jou maar jij mij verloren
Stilstaand uit het zicht verdwenen
Achterblijvend in het verleden
In stilstand alles verloren…
Het vege lijf
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
694 Zonder pardon wordt hij
nu teruggefloten
Donkerrood geschminkt in
Spaanse kleren
Getooid met felgekleurde pauwenveren
Met brede kraag, een zak
vol pepernoten
Hij zal zich dus opnieuw
uit moeten vinden
Puk en Bell zijn hem
voorafgegaan
En Smeerpoets heeft
als Roetveeg afgedaan
Zijn Regenboog gaat
langzaam aan…
Enkel nog puurheid
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
977 Alles wat bestaat lijkt verdwenen in het ‘zijn’.
Mijn lichaam is verdwenen.
Mijn doel is verdwenen.
Mijn pad is verdwenen.
Mijn emoties zijn verdwenen.
Mijn gedachtes zijn verdwenen.
Niets wordt er nagelaten,
Maar het is er nog wel.
Er is enkel
nog puurheid:
een heldere hemel
gevuld met kalmte en rust.…
O Jesus
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
1.335 Weer schijnt het Jesus Gil y Gil te lukken
Dat hij in Spanje aan de cel ontsnapt,
Want van de schurk, arglistig en doortrapt,
Verdwenen plotsklaps alle rechtbankstukken.
En toch is die verdwijning niet bijzonder:
In Jesus' naam gebeurt zo vaak een wonder.…
Zwart
snelsonnet
3.8 met 8 stemmen
1.101 Natuurlijk moet je voor racisme waken.
Al komt dat in ons land heus wel eens voor,
Een minderheid slaat ongenadig door,
Je kunt ook overal een punt van maken.
Al schuift men Zwarte Piet ook aan de kant,
Nu is het sinterklaasfeest zwartomrand.…
hoe we steeds
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
610 hoe wij steeds vergeten wie we zijn
de oertaal van het hart tot stilte manen
tot het breken van het licht
hoe we leven blazen in manke mythes
tijd in de schaduw loert
we meedogenloze taal leren spreken
hoe in onze ogen het menselijk tekort bevriest
in winternachten geweld levens aan stukken rijt
een vloed van tranen tederheid bevrijdt…
ODE AAN DE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.325 Door de zon gekust.
Verlangen geblust.
Warmte en verbondenheid.
Een kwetsbaar hart verblijdt.
Een zwoele wind streelt zacht de haren.
Heerlijk gevoel, moed vergaren.
Het mooiste liefdeslied klinkt door de ruisende bomen.
Toont de weg om terug in balans te komen.
Troosteloze gedachten, diepe zucht.
Drijven voorbij als donkere wolken in de lucht…
Tot de lucht van 't toilet is verdwenen...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.482 ik ben naar de badkamer verdwenen...…
Snelsonnet; Titel: Digitale camera
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
682 Een nieuwe digitale camera
Wezenlijk verschil met analoge
Met blijdschap heb 'k mij hierover gebogen
Camera 'op pootjes' verdwenen, ja
Iemand in huis, zonder in mijn maag stenen
Vervolgens is mijn camera verdwenen…
Dementia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
323 Grijze mist beperkt het zijn,
Wat eer was, ging heen,
Eerst was de last nog klein,
Tot steeds meer zijn verdween.
De wereld werd een notendop,
Tijd en ruimte,
Verdwenen uit ’t hier en nu,
Eerst schoorvoetend, dan in galop.
Nu heden en verleden verdween,
Toekomst niet meer is,
Sluipt het zijn steeds meer heen.…
Zwijgen
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
701 Het verdwenen vertrouwen
maakt het onmogelijk
ooit nog gevoelens
te tonen omdat die
kwetsbaarheid
misbruikt zou worden.
De dwang tot verandering
sloot deuren en bouwde
hoge muren, waarachter
steeds meer verzwijgen,
omdat spreken
nooit meer veilig kan zijn.
(c) Chatfant | 16 juli 2007…