Alle inzendingen over verlatene

4279 resultaten.

Sorteren op:

Zinloos

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.246
De dagen klinken hol zonder jouw stem en doelloos dwaal ik door de klanken die jij achterliet een zucht, een lach, jouw adem levenskracht voor haar bij wie jij stilstond lief hebt had de ‘ik’ in mij het was alsof ik eindelijk de reden van het leven wist zoals ook jij vervulling vond voor even daar de zin van mijn bestaan jou…

oversteek

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 753
nog net geen avond, zwerf ik over het golfgewassen strand als vuurtorenlichten bestrijken mijn ogen het grijsgroen golfgeruis zuigend danst zeewier tussen waterlijn en branding zilveren zeevogels krijsen een slaande regen los de zee uit mijn gezicht maar wat nog zou ik turen naar haar, die vanochtend de vrijheid verkoos over zingende…

Eenzame Kerk

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 778
Het schip zucht op haar bogen Een laatste gelovige legt zich biddend neer Het binnenste niet langer opgetogen Want God is dood en herrijst niet meer Een laatste kiek wordt nog genomen Door een toerist die het heilige niet raakt Geen pelgrimstochten zijn er langsgekomen De kerk is oud en zwartgeblaakt En de dominee schuifelt voorzichtig…

`Blijven'

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 862
Pas door zelf ook woordeloos te zijn lokte ik je uit je tent. Met jezelf in die kwetsbaarheid herkend mocht het licht over je dagen en legde daar een zachtheid bloot die tot dan verborgen was. Je kussen gingen uitgebreid over mijn ribbenkast en van mijn hart telde je de slagen. Met het `blijven` dat je op fluistertoon gebood na het van…

Laten gaan

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.745
al je deuren op slot Hij geen recht heeft van bestaan Gebogen buig ik voor het oog Kritische veroordelende blikken Duale beoordelende dialoog Verandert in een paar snikken In ‘n manisch monotone monoloog Als een droge keel Die slikte zijn lot Weg inderdaad Die ene zin kwam wel in woord Maar niet in daad aan bod: “Ik kom eraan” Verlatend…

voor één nacht

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.376
terwijl zij slaapt ligt hij nog wakker bang dat zij hem verlaat als zij ontwaakt slaapt hij toch, de stakker en ziet niet dat zij gaat…

de Nacht

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 775
De nacht zij kan zo wreed en kil zijn, zo eenzaam en verlaten. De nacht zij kan zo mooi en stil zijn, zo fijn om wat te praten. De nacht zij kan zo koud en lang zijn als mensen moeten lijden. De nacht zij kan vol melodie en zang zijn, als men elkander kan verblijden.…
H.J.Breuren4 augustus 2009Lees meer >

mijn hart kan buigen, zal niet gauw breken

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.398
jij hebt mij verlaten verdriet prikt in mijn ogen die alleen nog maar zwart zien ik stort in de afgrond van het randje van jouw hart een eindeloze diepte in met grote snelheid verlaat ik jouw lichaam ik val uit jouw verlangens om plaats te maken voor een ander maar jij verlaat mijn lichaam niet ik houd jou gevangen voor onbepaalde…
nurk24 februari 2010Lees meer >

EN OOK DES MORGENS

gedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 14.592
En ook des morgens in het nieuwe licht Voel 'k mij zo los, als ik met open ogen Mijzelf verrast vind naar de plek gebogen Waarop gij eertijds laagt met uw gezicht. Als ik dan zie, dat gij er nergens zijt, Maar met een snelle vleugelslag ontkomen Uit de bosschages van mijn nachtlijk dromen, Dan stroomt mijn lichaam vol van lege spijt, Dan…

de dag verlaten

netgedicht
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.183
je zal het met zijn woorden moeten doen met de beelden door hem achtergelaten en ergens op een stille stek waar leven begint misschien nog in zichzelf gekeerd waar de dingen van de dag je naar de toekomst zullen wijzen daar zal hij zijn en steeds zal hij wederkeren blijven wie hij was in jou zelf, in de sporen van de aardse dagen…

Lijn 3

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 875
Het raam met de zon erop. Ons luie waken. Lijn 3 ergens in de verte. Je naam. Het rommelig zoeken naar je onderbroek. Het missen dat met je weggaan komt.…

ik ga maar

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 817
ik ga maar moet jij gedacht hebben en jij vond achter iedere kraam ogen die zochten naar jou de regen huilde met je mee en de stille dood verliep in kou verdwaald vocht je jouw weg naar buiten maar telkens die dove roep terwijl de diepte verdween en de aarde enkel afmeren kende het bracht je verder heen…

Leemte

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 859
ik wil je geest verleiden uit mijn hart te verdwijnen je stem dwingt mijn oren om te blijven luisteren mijn mond proeft de leegte als verzengende droogte na een warme wervelwind ik struikel telkens over je naam in een vervagende herinnering minne strelingen plagen mijn rubberen lichaam mijn lach is verloren in onbegrepen verdriet…
J.J.v.Verre13 november 2013Lees meer >

Schokdempers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
Rondom wilde manen pruiken tuilen perken te laat de verlaten velden de rijpe lusten stalen de last. De verveling wil maar niet komen mokkend rood de zonneschijn de snode nozem spuit vuur. De wolken rollen en wielen knalpotten en langharig tuig met dolle meiden op de Puch.…

De lange stad

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
Ze is zo lang, deze stad dat in de laaghangende mist het lijkt alsof de huizen verdwijnen en alleen ik hier blijf wachten Zo lang is ze, deze stad dat ik mij in de druilende regen verlaten voel, en vertrokken ben maar bij mijn terugkeer nog steeds aan de bar zit en weet hoe mooi de stad was Maar nu is ze een lange stad met neergelaten…
G. Pouchong18 september 2015Lees meer >

Uitreis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
het vlakke water van de vaart lonkt naar de weidse overzijde alsof het zeggen wil, tussenbeide, dit is afscheid dat hier rondwaart deze angst gebiedt de binding elke omarming weer te verlaten te wijken naar verre weiden, langs onbekende ogen en straten zodat niets in afsluiting verstikt, zich nachtenlang doorwaakt of genegenheid…
Iniduo2 januari 2016Lees meer >

Pijlen van stro

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 454
Ik ben bang dat ik gelukkig zal zijn Dus zal ik gelukkig zijn Dit is mijn mening Dus ik zal je een plek geven om naartoe te gaan Vliegend door de lucht Zoekend naar hun doel Pijlen van stro gaan om ons heen De één is geraakt, de ander is verdwenen…

Onzekere toekomst

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Het is het tijdperk van de spuiten de GGD en huisartsen ze prikken er op los vijftien minuten wachten en dan weer naar buiten ze kwamen op de dag met hoop bejubelde het verlaten van de angst die in een onzekere toekomst lag…

Verkwikken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
de dag zwelt open in licht de oerbron van het leven hier en daarginds naar de verlaten rivieren…

de monotone galm van vergeten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 434
toen het licht veranderde en tijd bijna onzichtbaar schreeuwde het verweesde dier zijn weeklacht naar het onbekende golven omarmden hoopvol nog zichzelf ebden weg en verdwenen in een zee van verlatenheid waar de angst stierf en vanuit een onmeetbare leegte naderde de monotone galm van vergeten…
Kees Visser12 december 2021Lees meer >

Dagboek van een soldaat - Chaudardes 1940

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Zie je het? Een bom viel op het huis, Het verscheurde dak, de verbrokkelde muren. De Église Saint-Jean-Baptiste is ongeschonden. De oude vrouw verbergt het voorhoofd in verkleumde hand. Raakt zij het venster aan? Kijkt ze door het kapotte raam? Huilt zij om verwoeste huizen van verdwenen mensen? Onder het stof het portret van de gesneuvelde…
J.Bakx7 augustus 2023Lees meer >

De kou

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
De kou ligt dik over de wereld als stof alsof er al heel lang niemand meer is en ik ben vergeten of over het hoofd gezien achtergelaten alsof ik niet meegenomen kon worden Niemand met wie ik kan delen wat ik voel, de kou sinds jij weg bent, de kou sinds ik alleen thuis ben Niemand om aan te vertellen dat ik jou, mijn liefste liefste…
Zywa11 oktober 2023Lees meer >

Erfenis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 366
De kamer ruikt naar oude urine en afgekoelde soep. Op het nachtkastje staat zijn kunstgebit in een glas met kalkrand: een glimlach die geen dienst meer heeft. In de zwarte lade tel ik het geld. Tussen vergeelde elastiekjes en pennen die weigeren vind ik een foto van een vrouw die ik nooit heb hoeven aanraken. Ik voel geen spijt. Alleen…
Nathan23 januari 2026Lees meer >

De banneling

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 374
Baruch Spinoza aangaf is de mens gericht op zelfbehoud hij werd verbannen ben ik soms een banneling ik behoud graag mijn huis mijn honden hoewel hij op dit late uur buiten verkiest mijn dieren mijn vrienden mijn familie mijn werk ben ik soms een banneling of is dit slechts gevoel mijn zijn zijn— soms verlaten…

The Awakening

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 234
Ik heb je toen verlaten, de volgende dag na het opstaan, en weet nu tenminste dat ik niemand ooit zal vertrouwen zoals ik die ene nacht deed.…

LIPPENHUISTER HEI

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 163
Lage berken staan vol sterk levensgenot tussen bevallige struiken waaronder reine poelen verborgen begroeide kuilen juichen over afzondering trots zijn op hun taak kleine tere dieren en de edele gentiaan in eenzaamheid te beschermen achter verre boomtoppen duidt Lippenhuizens watertoren als waarschuwende vinger dat er ergens ook…

Een avond stiller nog dan Jespers

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.103
verlaat me niet, verlaat me wel, verlaat de wereld en bedwing de hel, in de straten waar het tramspoor glimt, de regen zwakzinnig tussen de huizen trimt, en jij meestal tevreden bent, en de verlatenheid bij 't luiden van het angelus geen akkerbouwer, geen markies meer kent, en ik ontspoor gelijk geen tram ooit doet.…

Verlaten liefde

hartenkreet
1.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 8.363
Als een ketting geketend aan jouw lichaam de rots in de branding, de eeuwig liefde zou ik willen zijn, voor jou Maar helaas Ben ik een plaktatoeage, die na een dag vergaat Ben ik je lievelingskroeg die je na een paar uur verlaat…