Alle inzendingen over vertragen

371 resultaten.

Sorteren op:

Opgesloten

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 434
Er ligt een vertragende stilte in de schaduw van jouw lichaamstaal een droef verhaal, het zwijgen waard vergeten in zichzelf, gekooid niet welkom in de wereld en alles wat je tegenkomt blijft zelfgenoegzaam op veilige afstand van jouw werkelijkheid beperkingen, je hebt ze nu in dwaze dromen opgesloten.…

Hier

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
De tijd die ik nog leven mag, ga ik niet versnellen, niet vertragen. De afstand die ik af mag leggen, van hier tot hier opnieuw, is onvoorspelbaar kort. Moeder rust hier nu. Ik kniel hier al. Elke avond zal ik overlijden. Elke nacht zal ik liefde dromen. Elke morgen hoop ik op te staan.…

Beeld en gelijkenis

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 449
ik heb de glimp gezien van volmaakt bewegen gedragen door jouw creatieve blik in ogen die het tempo soms vertragen waardoor je bijna stikt in het genot van een hemels orgasme gegeven aan de mens om zijn schepping veilig te stellen naar zijn beeld en gelijkenis wat is er toen zo vreselijk misgegaan…
wil melker5 november 2023Lees meer >

Vergankelijkheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Vergankelijkheid spelt weer de herfst en langzaam leer ik lezen, van zomerlicht genezen: de uren zijn geteld. De zon viert nog, maar heel bedaard verguldt ze de eikenbladeren. Behoedzaam voel ik naderen wat node wordt gemeld: dat vuur gedoofd wordt, niets gehoord meer waar de zangen klonken. Oktoberlucht verzonken nu naar de winter snelt…
Adeleyd24 oktober 2023Lees meer >

Het licht schrijft zonder woorden

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 573
Het licht kent geen ophouden, geen vertraging, het wenkt en groet.…

Stilgevallen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 455
Zomer die heeft Afgedaan voor wat Vandaag betreft, Zon vervangen Door somb're Buitenlucht, Gedachten die Zichzelf vertragen En welhaast tot Stilstand komen - En dan toch twee Witte vlindertjes die Dwarrelend in de lucht Tot grote hoogte reiken En mijn stilgevallen Brein weer tot leven wekken…

Bouwen...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
wind en regen hun trawant De maandagkrant meldt vertraging en crisis in de bouw ....op til?…

naderend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 505
de vallende avond lijkt op uitstel, op verlengde speeltijd, op aankomst met onbekende vertraging in deze ogen blinkt een hemelzucht, even later passen eendagswolken met gemak in hun jachtvelden wie zwaartekracht van licht kan verdragen leest een donkertalig gedicht, scheert de wol van zijn luchtledige schapen…
Iniduo17 juni 2018Lees meer >

Apathisch

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Een apathisch zwijgen Een wegglijden in mijn lichaam Een langzaam haperen in mijn lijden Een schimmig doodsbeeld wil me verleiden Mijn pijn graaft steeds dieper in een bodem van tranen Met elke stilte gaat mijn pas vertragen en tekent wanhopige lijnen op mijn gezicht De nacht lokt me met haar verblindend licht…

Het ultieme moment

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
in verbazen voel ik de wereld vertragen tot een zielloos decor waar geluid overheerst passeert doodse stilte is de tijd stop gezet tot in detail uitgelicht zie ik vragen waarvan de antwoorden niet dagen is dat het ultieme moment waarop je in bewondering een moment uit de schepping herkent…
wil melker6 oktober 2011Lees meer >

Als de zon ondergaat

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 857
in helder licht sieren lijnen mijn avondbloem die haar tinten tonen, soms mijn verbeelding doen beschijnen een zachte zucht geeft vaak aan de ouderdom wat lucht die schaduwen kan verschonen van een belegen dag zo’n fluistermoment maakt gewag van tederheid schept vertraging die tot herkenning leidt…

gebroken wit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
en de stenen dragen mijn stille stem zij zijn handen vertragen het licht en leiden me naar iets wat ik nog niet weet ik ben mond moeilijker dan de waarheid mismaakt door gifpotten in het nachtelijk huis is er een aards paradijs of een open oog om oneindig lief te hebben de stenen blijven, dat wil ik geloven binnen bereik…

Zoekend naar scherven

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 709
soms vader door de omgekeerde verrekijkers van de tijd zie ik je weer hoe je bestond op de rand van de eeuwen hoog en rechtop als graan in augustus alsof je altijd hier zou zijn dan zie ik dit gehurkt en gebogen een kind aan het water zoekend naar zeeglas maar blind voor de dagen die zonder vertragen wolk na wolk boven ons razen…

Aanpassing

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 537
Als je wereld harder gaat dan je eigenlijk bij kunt houden kun je zelf blijven versnellen tot je uiteindelijk af moet haken Of je kunt bewust vertragen tot je wandelt of bijna stilstaat om je heen kijken en constateren dat er ook andere dingen bestaan die wellicht de moeite waard zijn Soms heb je die keuze of moet je die maken…

Het verhaal

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 356
nog staan ze op papier maar dadelijk dansen de woorden in hun eigen snelheid en kleur vertragen of versnellen zij afhankelijk van de emoties die zij dragen en of zij nog in dezelfde sfeer kunnen aanhaken zonder de rode draad van het gebeuren uit het oog te verliezen of te verdwalen in een bos waar alle bomen op elkaar lijken…

Ongesproken

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.505
Ik lees weken voorbij de langzame dagen die het leven vertragen om de stilte in mij nog meer te behagen. In wonderen verborgen woorden van sprekend vermogen laten de wereld meer ogen naar een nieuwe morgen tot emotie bewogen. Wanneer lippen ongesproken zo geluidloos blijven spoken me hier binnen telkens raakt.…

vleugels gedrapeerd in wit

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 677
ik zag een vogel vallen in de vlucht geen lucht kon haar meer dragen de lange pennen ontoereikend nu waren gespreid in hopeloos vertragen de landing was fataal handen niet aanwezig je leek niet terminaal ze waren elders bezig ogen braken in moment vleugels gedrapeerd in wit zo heb ik jou helaas mijn levenlang nog niet…

Gewoon bereikbaar

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Er staan files ten zuiden van mijn stad langzaam rijdend verkeer opstoppingen rond het dorp winkels onbereikbaar vertragingen op het spoor vluchten geannuleerd stapvoets door de polder boten uit de vaart veerpont gestremd omleidingen en uitkomen op een doodlopende weg maar mijn hart is gewoon bereikbaar…
bulsara6 november 2010Lees meer >

geleende tijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
een zee van lentelucht voert haar naar een oud verlangen de geleende tijd te leren omarmen de smalle richel tussen het rekenen in dagen en het vergeefs vertragen van de woekerende groei ze opent het venster nieuw licht valt binnen in het betraande weten van haar getelde dagen in geleende tijd…
J.Bakx22 maart 2018Lees meer >

Achteruit

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.098
Vechtend, tegen spoed wil ik vertragen om even stil te staan, ik alleen. Traag, m'n hoofd terug draaiend richt mijn blik zich voor me uit. De toekomst vangend in 't verleden loop ik achterwaarts vooruit.…

Soms

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 784
soms heb ik van die dagen, dan wil ik de tijd even vertragen. een boodschap in wijnfles in golvend water gooien, hopend dat ik iemands vlinders kan laten ontdooien. soms heb ik van die dagen, dan wil ik antwoord op mijn vragen.…

LEVEN-- EN DOODSREIS!

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 741
Als ik levensmoe wordt mijn leven is voltooid ga ik eerst nog treinen reizen met de NS, 1e klas van Den Helder naar Maastricht van Roodeschool naar Vlissingen en op de terugreis ga ik op het knooppunt Utrecht in het hart van Nederland op de rails liggen zonder enige vertraging languit op het spoor liggen: eindpunt van mijn leven…

De ganzen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Mijn passen vertragen, ver de bocht voorbij hoor ik nog steeds het gakken en het gulzig rukken aan de grassen.…
Dory Corvers21 augustus 2024Lees meer >

Nummer B 0698

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 778
laat zijn tranen over Poolse akkers lopen bijtende kou kan hij verdragen maar nooit, slijt het snijden van stilte in voetstappen die vertragen weer ziet hij de barakken waar zijn ziel werd vermoord en waardigheid verkracht hij brengt zijn hand naar de borst zijn stem stokt, ze stalen mijn naam ik werd nummer B 0698…
Hanny29 januari 2010Lees meer >

je huist in pluizen wol

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.002
je huist in pluizen wol het uitzicht stoffig en je hoofd is overvol de zachte draden haken niet van binnen laten zich niet spinnen en tot garen klaren je wilt weven het leven in patroon vorm en kleuren naar het dagelijks gebeuren het pluizen maakt je dol de rode draad is al versleten dagen zijn aan het vertragen omdat de uren…

Mijn afscheid

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.602
Lees me dus nog één keer In de vertragende paring. Herhaal mijn gerangschikte zinnen Tot ik niets meer beteken En zonder een zin op je wacht.…
Vogh28 oktober 2004Lees meer >

Enkele reis naar oneindig ......

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 784
Verblind door dromen gaat het échte leven in sneltreinvaart voorbij geen vertraging tijdig, echter tijdloos in gedachten spoort geen wissel verkeerd zelfs de klok tikt gelijk geloof, hoop en liefde wachten onvoorwaardelijk op het perron van de tijd geen spoor wordt gemist, ondanks geloof en hoop in oneindige liefde ....…
metha12 juli 2004Lees meer >

Weg

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 509
Lange gangen vol immense leegte worstelt ze door voordat ze daar is waar ze wil zijn voetstappen lijken te vertragen daar de grond van modder schijnt waarin haar voeten steeds verder weg zakken wordt het zicht vager, het happen naar lucht ijler tot ze vast zit tot aan haar middel al vechtend hopend op geeft ze zich over aan wat komen…
LadyLove27 november 2012Lees meer >

Vlakbij de dood

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 439
de stilte vlakbij de dood bekende geen kleur meer in bewegingloze melodie ondefinieerbaar beklemmend grijs sloeg vaag neer in vertragend afdekkende tijd de condoleancerij schuifelde op geluidwerend tapijt waarboven muziek met donkere tonen het verdriet van de afgelopen tijd heel lichtjes in tranen deed weg stromen…
wil melker11 november 2023Lees meer >