397 resultaten.
Koortsnacht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
595 Die nacht,
op bed met koorts
dacht ik aan de reizen
in jeugdigheid verzonnen
zonder antwoord in jouw huis
en de stilte in de nacht
dwong mij te luisteren
naar de vreemde signalen
die mij
in mijn droom vervreemdden
en dit kleine huis omringden
met een zwaar juk van intimiteit
in mijn nachtboek volgeschreven.…
Stille Zaterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Vervreemding is een macht
die ligt versluiert
en houd je af
van je echte kracht.
Stilstaan op de wind
is de toon waarop alles wacht.…
Muren van huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 Een dakloze ben ik
In 't diepst van
Mijn gedachten
Ben niet
Van hout of steen
Maar van mezelf
Vervreemd
Muren van huid
Staan overeind
Maar dakloos blijf ik
In 't diepst
Van mijn gedachten
Ben zonder huis,
Ben zonder dak -
Slechts in woorden
Woon ik nog,
Alleen de taal
Verleent mij nog
Onderdak…
schaduwbeeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Zwemmend in ’t water
zulks toekomst vergetend
verpozend onder ’t lover
de hitte van ’t heden verloochenend
In elke bespieding Alleen te zijn
bezwangerd en bezwaard
van loden hitte
vervreemd en onthecht te zijn
verteerd door de vele gedaantes
van verbeelding…
DE HONGER VAN HET HUNKERENDE HART
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
488 ----------------------
------------------------------------
tegen de
verveling
nam hij
een hond
tegen de
eenzaamheid
een vrouw
tegen de
zinloosheid
nam hij
een kind
tegen de vervreemding
speelde hij de rol van zijn leven
maar de leegte,
de honger van het hunkerend hart bleef,
als een onverpleegde droefenis
spiralend rond de…
Eindexamenjournaal
snelsonnet
2.7 met 20 stemmen
1.829 "Het eindexamen"
Ooit stond dat zeer centraal in mijn bestaan
Nu dreigt het me elk jaar weer te ontgaan
Zo moet ik mijn vervreemding wel beamen
Derhalve voelen -ieder jaar rond mei-
Mijn jonge jaren aan als ver voorbij…
Bij jou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
851 Als er geen engel is
die mij de weg naar
de hemel wijst
Als er in de lucht
geen sterren zijn en
ook geen maan verrijst
Er geen zon is die
mij verwarmt
en verlicht
Ik bang en onzeker,
vervreemd,
ontwricht
de weg zoek
naar mijzelf,
de wereld om mij heen
Mag ik dan
bij jou schuilen,
bij jou huilen
Bij jou alleen?…
Omslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.138 Een splijting die me verwrong
me vervreemdde en verdrong
de man die ik feitelijk was.…
Dementie deel 2
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
3.559 Schimmen
Ontheemd ben je,
vervreemd raak je,
geïrriteerd word je,
verbolgen doe je,
en dat allemaal
omdat je niet meer
begrijpt, waar men
het over heeft.
Af en toe praat je
over schimmen in je
hoofd, je wordt er
angstig van, we
schoppen ze samen
weg en lachen erom.
Als ik bij je weg rijd
huil ik, machteloos
doelloos.…
voorbij je eigen kracht
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
3.258 ik vraag me af waar onze weg is anders gegaan
op zoek naar wat ooit zo eenvoudig mooi was
de smaak al lang vervreemd
nooit opgevend
alle krachten voorbij
elk moeilijk woord is er een te veel
ik wil je niet kwetsen
machteloos weent het van binnen
gewoon, wil je beminnen…
Hoe
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
624 kan ik ooit nog rusten
nu wij door de tijd
worden ingehaald
mijn tranen veiligstellen
lijkt een onmogelijke
opgave
die bewaar ik liever voor later
nu vang ik je
zolang ik kan
bevecht ik draken
met lange zwaarden
verdelg demonen
die je dreigen te ontvreemden
te vervreemden van mij
die je lief heeft
gelijk het mooiste ochtendgloren…
helden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 de beste gedichten zijn ontstoken
door mensen die dood hadden kunnen zijn
uit heldendom zij zijn icoon in ons aanschijn
hun bedoeling is een infectie op te lopen
wij zijn dan rillende en ontheemd
en zeer van eigenheid verstoken
wij verwijten hen het dedain zo wereldvreemd
maar eerder is de mondaine wereld
vervreemd van de mens…
Voor hem, voor haar
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
533 vervreemd
van bron en oorsprong,
zo zonder taal en teken
verweesd
tussen de schijn en wezen
van levende bloedverwant
in je hoofd
op zoek naar 'n god
in 't diepst van je gedachten
heb je je
levensweg gekozen
niet in eigen hand
in je hart
een moederziel
en sluimerende vaderband
28 mei 2019…
Vergeet niet dat ik iemand ben
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 Vervreemd niet door mijn gedrag.
Vergeet niet dat ik iemand ben.…
Naar de letter...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 die Romeinen hebben ondoordacht
onze letters vastgebonden
op een extra extra large alfa-bed
ze liggen onderkoeld vervreemd
en wezens-eenzaam naast elkaar
H I J is de enige met samenhang
maar dan nog is hij alleen
want Z ligt veel te ver
hij droomt van haar
voortdurend…
Bondgenoot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Cultuurloos land op klompen
Geen houvast, geen traditie’s
Stuurloos kind in lompen
Geen toekomst, geen ambitie’s
Verdwaast, ontheemd
Van het leven vervreemd
Niet begrepen, niet bemind
Allang vergeten wat jij vindt
Haat sloeg zijn wortels om je hart
En groeide samen met je op
Jouw bondgenoot
Tot aan de dood.…
Vanuit het vliegtuig Kuala Lumpur - Amsterdam
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
930 Bedrijvigheid op andere plaatsen
van deze kleine aardbol
druk-doend en vervreemd.
Wie leeft hier?
Wat doen we hier?
Waar komen we vandaan?
Trachten te slapen,
trachten te denken,
danken en dromen.…
Niet bitter
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
760 Soms gebeurt het, soms
worden woorden, als men
ze niet verwacht, vallen ze
moeiteloos uit de palm
van de nacht, ze komen
als de maan gunstig
staat, als ik drink, adem,
proef in wat ik dacht te
schrijven, zonder bitterheid,
in de nasmaak van de taal,
om me in te warmen, een
grootse taal die alle talen
in zich heeft, niet vervreemd…
Pijnsensaties
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
978 Dichtbij deze levenswond
ervaar ik pijnsensaties
breuken maken cirkels rond
in kansloze relaties
dat mijn zo vertrouwde leed
in vervreemding uit mij slijt
heeft mijn hart totaal ontkleed
oog in oog met diepe spijt
in de kraters van mijn ziel
zal ik de vrouw ontmoeten
die met haar Achilleshiel
ons liefdevol laat boeten.…
onvermijdelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.685 en zo sprak zij tot hem
van wat waarachtig waar was
hij stamelde wat woorden
vragend kwam ze niet verder
de leegte van z'n stilte
veraadde een echo van onbegrip
en zo vervreemden ze verder
het scheiden was onvermijdelijk
haar kronkelend pad liep omhoog
dat van hem was van steen
met een voorziene bestemming
aan het einde van een rechte…
de componist van tijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
641 ik wil de merel zijn
tussen nacht en dauw
die dromen loslaat
zich wendt naar het zaad
van een volle dag
zou ik dan weten wie ik ben
de dagen terug, hart en honger
't vervreemden van het mooiste
de lage tonen, moe gewaakt
door het ontwarren van oude wind
om dan alles weer in hetzelfde lied
te herhalen…
Onrust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Maar helaas stormen woeden
zekerheden verdampen
vervreemding slaat toe
de steppenwolf huilt.…
Grijs
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
265 Ik zie de vakjes aangetikt, vervreemde blikken, bij een nieuw begin of weer een verlies reikend naar de kick.
Als je naar buiten gaat wanneer het regent, zie je iedereen die niet zo is gezegend, je leeft weer heel even.…
ik kreeg de stilte weder lief
poëzie
3.2 met 36 stemmen
10.039 ik heb de stilte weder liefgewonnen:
een korte poos was ik van haar vervreemd
maar nu heb ik opnieuw haar liefgewonnen
ik mag weer drinken aan haar klare bronnen
en zwerven door haar schaduwbeemd.…
Tijd streelt van ver.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.087 Tijd, streelt van ver
De hoop die schuilt
Opzoek naar de ster
Een jij die niet huilt
Kracht, vecht voor erkenning
Een masker af te zetten
Uit de cirkel van gewenning
Om altijd maar op jezelf te letten
Wil, om bestemming te halen
De ster in de spiegel te herkennen
Niet langer in vervreemding te dwalen
De weg van waarde te verkennen…
Vreemdeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
829 Vervreemd
van de stilte die mij beroert
dwalen mijn gedachten
in schaduw
een uil schreeuwt zijn roep
die eenzaamheid scheurt
in duizend stukjes
winterlucht
deze nacht
zoek ik naar de vreemdeling
die spoorloos verdween
tussen woorden op bleek papier
zijn naam
dwaalt tussen bomen
als ik mijn voeten zet
in pasgevallen sneeuw…
illusies
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 geef je over aan het gegeven,
overkom wat je wilde vermijden
schakel zintuigen uit en ervaar
slecht en eenzaam zijn enkel illusies
de één van het perspectief
de ander van de vervreemding…
Te snel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 Bevroren ogen blijven me tergen
Droevig ijs van vergane tijd
Hij kijkt me aan en lacht wel
Maar hij kan het niet verbergen
Ik kom te snel dichterbij
En houd mijn hart vast
Gedachten vol van hem
Maar vervreemd van mij
Kussen wordt strelen
Denken maakt dromen
Durven doet hopen
Maar kiezen is delen…
l' arbre et le vent
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
634 ver van tijd, de woorden
die op schaduwen lijken
omdat niemand op hen wacht
hoeveel heb ik er al naar de horizon gelokt
nog voor het naamloos vervreemden
van mijn slapend lichaam
ik zal sterven, onverwacht
wanneer ik, als een boom in de wind,
word tot verlatenheid
de neerslag zal niet ontbreken
steeds lager
met een nog lichtere…
wasdraad
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.170 het leven was voor hem
een worsteling
met de juiste
hoeveelheid vervreemding
hij hield zijn vrouw
voor een speciale wasdraad
af en toe ging hij op reis
iedere keer weer
elk beetje pragmatisch denken
te weken gezet
het liefst stoeide hij in wat water
veel en lang spoelend in zijn speelbroek
en zij hield hem
voor haar zoveelste kind…