335 resultaten.
Tertiair, ingesloten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
663 Een klein insect
door vloeibare hars omgeven
tot in de kleinste details
in zijn oorspronkelijkheid weergegeven.
Door golfstromen verspreid
uit verleden bewaard gebleven
teneinde zich in barnsteen afgezet
en ingebed.
Ergens uit oertijd
wacht een week skelet
misschien in klei of zand
op oog en hand;
een teken van leven.…
schoonheid
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
835 in het frêle ochtendlicht
contouren van de prille dag
het bespeelt de meibomen
rustig balancerend op de wind
het draait de deuren open
van donker naar licht
waarin mensen ontwaken
in de spiegeling van eigen creatie
de dag trapt af
in wiegende beelden
vloeibaar wuivend
over de schoonheid van het landschap…
middag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 asfalt in vloeibare toestand
zo aangebracht dat de ondergrond
onzichtbaar is in dit land:
bevuild en vertroebeld
verontrust loopt men
eerst in een lange, daarna korte lettergreep
langs de rivier waaruit de schimmen dronken:
bedrieglijke schijn
een remmend effect wordt verkregen door
maling aan iemand of iets.…
waar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
674 waarom zweeft men in het rond
in het alles
in het niets
niets anders dan dat
zweven door dag
en nacht
vloeibaar goud
of silver
zoals de kogel
voor een wolf
vampier
of wat dan ook
zie de mist
zie het als rook
zie het als mist
weet je het zeker
of heb ik mij vergist
wie sist
en schreeuwt
de rapen zijn gaar
wat is echt
nep
waar.…
poëzie uit een fraai flesje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
955 uit piëteit voor de grote
Twentse dichter Willem Wilmink
nam ik een duveltje uit een doosje
schonk hem langzaam in en keek
vol verlangen naar de schuimkraag
liet hem dansen als vloeibare poëzie
over mijn tong langs m'n huig
naar de maag
daarna nogmaals in slow-motion
lekker traag...…
Osmose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 water proeft zich aan, dringt tussendoor
tot verdrongen ruimte naar volstrekt
vergeten, volmaakte droogte
tot dorst zich aandient, borden vol honger
zich ledigen boven verzadigd vlees
in uiteindelijk gemoed
als fragmenten zich rapen, zich schudden
tot vloeibare scherven zijn geplengd
te elfder ure, onvoltooid…
Te amo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
757 telkens wanneer ik kijk
zien mijn ogen jou en
weten dat er geen vrouw
zichtbaarder is in tederheid
vloeibare vormen verlaten
uitgewaaid de liefdeswind
die als parels jouw bloem
in ochtendnevel verfrissen
schoonheid is niets zonder
jouw gelaat te aanschouwen
mijn hart bemint je met vuur
die aarzeling verzengt in liefde…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Geen stem breekt door dit vloeibare marmer,
alleen het ritme van een rusteloze slaap.
De zilte wind schrijft onleesbare letters
in het schuim dat op de branding danst.
Miljoenen schelpen bewaren het geheim
van een diepte die niemand ooit volledig kent.…
opgeruimd
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.227 gooit hij zijn voorbije jeugd
in enkele schamele dozen
kleding, knuffels en cd's
trofeeën van de sportclub
passen niet in 't nieuwe leven
alsof vroeger nooit bestond
niet de spullen zal ik missen
maar het aanklevend gevoel
die opflitsende beelden
uit ons kringloopgeheugen
wazig nu en een beetje vloeibaar…
Wending
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.119 Verdwijnt het in
sluierende zandgordijnen
vergaat het langs het strand
schuurt het witte zand
van de getijden
de machteloze hand
aan de horizon van
kalkstenen muren
druipt vloeibaar zout
staan bloedkoralen
pilaren geëtst in houtskool
kerven naalden
waaien wimpels tot tenten uiteen
in onzichtbare namen.…
Uit eigen beweging
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
433 'waar denk je aan'
ergens op de vloedlijn
tussen waken en vergeten
een moederstem die
gebiedt, 'kom niet te
laat voor 't eten'
een geur, een kleur
flarden
uit losse herinnering
een vloeibaar moment
binnen omrankte muren
van een doodstil ding
stil,
de klok is verjaard
een doof beeld
dat mij aanstaart…
lichte woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 ga terug in de tijd
met de adem van
een parelvisser
wees de som
van herinneringen
licht de hielen
in donkere dagen
reik naar de sterren
omarm het geluk van
de kleine dingen
beroer de oude aardlagen
met onvermoede kracht
voel het vloeibare verdriet
kleur de tuin in met de
laatste lichte woorden…
Kroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 iedere nieuwe eenling
bobbelt een druppel
oppervlak groen
kroos dat langzaam uitdijt
het water toedekt
met een dun lakentje plant
alsof het zegt, doe maar
even niet zo vloeibaar
ik verstop je
zet je kabbels stil
probeer wat te slapen
dan houd ik de wacht
als een verlaten stukje land…
Het deint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
258 Dat jij er niet meer bent
is vloeibaar, het deint
zeeziek in mij
Als ik afleiding zoek
lukt me dat soms, soms
wordt het erger
Als ik een stoere dam bouw
van voorbeelden hoeveel erger
het kan zijn, had kunnen zijn
dan klotst het gewoon
over mijn zegeningen heen
om aandacht te krijgen
Ik wil er niet over blijven praten
maar er is…
Het deint
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
247 Dat jij er niet meer bent
is vloeibaar, het deint
zeeziek in mij
Als ik afleiding zoek
lukt me dat soms, soms
wordt het erger
Als ik een stoere dam bouw
van voorbeelden hoeveel erger
het kan zijn, had kunnen zijn
dan klotst het gewoon
over mijn zegeningen heen
om aandacht te krijgen
Ik wil er niet over blijven praten
maar er is…
verweesd
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.697 uren turen ademloos
naar hoe jij vloeibaar verder leeft
in water dat jouw ogen weergeeft
wazig, bodemloos broos
bid ik bang in wanhoop
stokt in mijn strot
het woord God
als ik in dromen wegloop
over de groene velden uit jouw vele verhalen
die zich in mij inktzwart kil en hard herhalen…
Smeltpunt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.122 Heldenmoed is vrij,
gedragen op twee handen
zitten zij
ongenaakbaar
met het staal dat lippen perst
en de reis die beiden
brachten van oost naar west
is nu ten einde; waar de zon
de ochtend raakt is vast thans
vloeibaar tot de avond geregen.
Zo gaan zij op
in een wolkenloze lucht
als druppels in elkaar gevlucht.…
poëzie laat mij niet staan
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
587 poëzie laat mij niet staan
keer mij de rug niet toe
laat mij niet in leegte van woorden
verlos me van mijn taalverlies
interpreteer me in de schors van je ziel
geef me passende schoenen
zodat woorden kunnen dansen
in vloeibare lijnen op het puntje van mijn tong
laat me bladeren in notities
een hint is dat mogelijk…
De heilige avond ,Gluhwein en wij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.122 Enkele amfora,s vloeibaar goud
bind ik aan het zadel vast
om onze dorst te lessen.
De oude cottage
wordt met donzige dierenvellen omgetoverd
in een warm bedstee.
We doen ons geboorte kostuum aan
en de heilige toorts laten we in de schemering fonkelen.…
apodict
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
137 deze plek is onbekend
toch zegt iedereen ervan te weten
alles rechtlijnig, geen doolhof
van twijfel of milde fluister
hier is geen waarheid te vinden
daarvoor is de vindplaats te stellig
het water nog te vloeibaar
en bomen te schaars voor bos
voorbij onaangeroerde weelde
lonkt wederkeer in veilige haven
het blijft bij woorden, vastgelegd…
Verlangen
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.783 voelen,
vloeibaar worden,
verdwijnen in een kleine dood.
De zanderige tijd glipt,
samen smelten we een glazen kunstwerk
Om dan,
als het broze verscherft in schittering,
te verdwijnen in een kleine dood.
Waarom voelt het ene zo zalig,
het andere zo rood?…
VAST
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.835 Vloeibare verliefdheid
doorsijpelt het al,
er is niets meer verborgen.
Ik ben wie ik ben.
En ach, die scheuren door
beweging – Roering
in de diepten van je vezels.
En de mijne natuurlijk –
sluiten zich keer op keer.
"Net marmer" zei je,
"Aderen van het leven."
En ik zat daar. Vast.…
Passage
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 Naar beneden,
door het moeras, worden mijn
gedachten week en vloeibaar
zoekend naar het laagste punt
waar de versluierende pijn
en een glimlach ondraagbaar
geen ruimte word gegund
Mijn gelaat, slechts penseelstreken
op het masker van gebroken weken.…
Toost
netgedicht
3.9 met 52 stemmen
5.433 schaduwen werpt
wat ongeschreven is
niet gelezen wordt
wat zich laat zien
doet het licht weerkaatsen
maakt zich een vorm
herkenbaarheid en optelsom
van bekend en onbekend
zo laat een kus zich voelen
twee lippen op een zachte huid
daarbij een passend geluid
noemt zich en klinkt vrolijk
twee wijnglazen tegen elkaar
breekbaar hard en vloeibaar…
Hoe je probeert erbij te komen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
667 ervaren hoe je vingertoppen
wegvloeien in lauwe hemelbanen
van kloppingen en ruizelingen
in en uit, in en uit
zo los je jezelf op: smelt je in een plas
en drenk het omringende
met levenslessen van vrieskou en wolken
verzadiging van minpunten
vlei de aarde
open wijd je openingen en wacht hoe de koude
je doorlucht en opneemt met warme vloeibare…
Dat sierlijk rankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 ik ken
het breekpunt
van glas dat
sierlijk rankt
op slanke voet
maar meer nog
de verleiding
van warme schijn
het vloeibare geluk
maakt alles stuk
want verlangen
heeft een dorst
die nooit te lessen is
ook als het ach en wee
al moeizaam wordt geslist
aangeschoten zijn
herbergt groot venijn
juist op de roze wolk
knapt het glas…
helder
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.412 het was één lange nacht
van opgaan in elkaar
die ons zuiver licht bracht
het vloeibaar worden
een helder
weldadig stralen
bereikte alle cellen in het lichaam
trok vuur uit alle botten weg
naar waar het nodig was
om te zweven naar de top
je warme gloed
reist mee in mijn oneindigheid
geeft nog elke handeling zin…
De zegen van de drup
netgedicht
3.1 met 51 stemmen
4.538 Ik drijf hier in de rondte
en wacht op het signaal
dat ik vast, vluchtig of weer vloeibaar
verschijnen kan in jouw verhaal.
Dus wees nou maar een ruitje,
dan zal ik je beslaan
en mocht je op een droogje staan,
dan kom ik stromen uit jouw kraan!…
Witte onschuld
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 waar ik gisteren nog ging slapen
met het zwarte nachtelijke licht van metaal
ontwaak ik deze morgen
in een vloeibaar wit licht
van alle ontwortelde woorden
geen enkel zicht
enkel nog een witte boodschap
een gevleugeld stil geluid
als waarheid neergedaald
een warme hartslag
in een koude wereld
ik weet het
maar ik ben onschuldig
dus…
Wijn uit oude gaarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 ik zie heuvels
goudgeel rijpen
onder de zomerzon
idyllisch vlijen
dorpjes hun huizen
in siësta rust rondom
zuidelijker kleuren druiven
tussen donkergroen
in het patroon van toen
hier kaalt de rots
zoeken wortels een bestaan
in eeuwenoude trots
er wordt naam gemaakt
met wijn uit oude gaarden
vloeibaar goud uit de zo schrale aarde…