513 resultaten.
heupgewiegde tijd
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
697 Het gedicht
krijgt een gezicht
op muren
van eeuwen
schreeuwen
onder oude lagen
op te graven
bericht
slijpt, schuurt, tast
zoekt het contouren
van de wondere
heupgewiegde tijd
harde zetels
staan op wacht
bij fresco's
oogstrelend zacht.…
Subtiel reliëf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 markant
dacht ik de lijnen
van het leven te houwen
maar in de
vlotte slag zag ik
de diepte verdwijnen
probeerde
met subtiel reliëf
contrasten uit te lichten
zij kregen niet
de scherpte die mijn
bestaan deden ontwrichten
na jaren politoeren
ben ik weer trots
op de nu zichtbare contouren…
Opstel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Het opstel van mijn leven wil ik
Schrijven waarin het moet gaan
Over de pijn, het verdriet
En het door alleman ontkend zijn -
Bij de eerste zin van het verhaal
Trekt mijn hoofd al dicht met een stevige mist -
En schrijf ik mijn opstel eerst maar
Als gedicht, en zijn het vage contouren
Die mij langs de regels voeren…
Samen vloeibaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Rivier, kerk en
Hollandse lucht
mooie contouren
van toren
Decennia terug, leg-
de men hetzelfde
plaatje vast. Hoe-
wel de Dijk niet
was opgehoogd
bomen stukken klei-
ner waren
kribben nog in ontwikke-
ling en jij en ik
samen vloeibaar…
overlevend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 toch blijft die donker
winterse waanzin me vreemd
door grijze schaduwen die ’t bestaan
trachten open te breken met
eigenwijze levensdrift
raadsels en geheimen als
zelfzekere waarheid oplichten
lentelicht met zweempjes zomerzicht
midden de contouren
die ikzelf aangeef…
sterrenvonk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
788 de nacht komt aan
het zacht verglijden
van stromen woorden,
gedachten
het weten, voelen
zacht verlangen
naar huid, mond,
lichaam
wegdromen
vervagen in hoge luchten
zoeken naar erehagen
verdwalen in mist
dan zachte contouren
in sterrenvonk
lichaam
lief…
Winterrijm
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
695 al schijnt de zon
in een krachtig trachten
de kou te domineren
rijp slingert zich gestaag
als een zilverwitte slang
om menig kale tak
omzoomt de gespreide armen
met ijzige vasthoudendheid
de winter verzacht zijn contouren
en legt een witte beschermlaag
om het sluimerend lentegroen…
Schildermij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 hoe ik ook met een penseel
de tranen uit jouw gezicht veeg
steeds verschijnen ze weer
vol woede is jouw blik
verbazingwekkend want zo
had ik de contouren niet opgezet
vol overgave schilder ik je rustig
omlijn met liefde jouw gezicht
kus met penseel je beide wangen…
Triest verlangen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
849 Mijn gedicht kent geen gezicht
alleen de contouren zijn nog vaag zichtbaar
een neus, ogen en een mond
het is gewoon niet klaar
het komt er ook niet van
want dan zou ik jou beschrijven
en alleen jij weet dat ik dat niet kan
het zal zo blijven
mijn hart is gesloten
mijn vuist gebald
geen pen kan ik nog houden
geen gedicht kan ik nog schrijven…
Lijnde sfeervol contouren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
921 heb het vuur
niet zien doven
in ogen die ouder
waren dan leven
zij glansden in weten
het dagelijks streven
al jaren voorbij wij voelden
stilte voor even dichtbij
droeg zo mijn woorden
naar hun schilderij lijnde
sfeervol contouren zij verfijnden
de kleuren in samen ontroeren…
een gevoelig mens
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.413 van sneeuw maakt hij
een tekening in
spierwitte contouren
toch blijft hij het kind
van de rekening waar
men naar zit te loeren
hij zag graag dat
het anders was zoals
zijn spiegelbeeld
in een waterplas
waarin de wind
zich stevig roerde
maar van de kringen
die hij daarin las
geraakte hij opnieuw
over zijn toeren...…
gedreven in contouren van waanzin
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
834 gedreven in contouren van waanzin
sleept de slaap mij in het onbekende
dromen die veranderen in een mysterie
ik laat het gaan, ga er niet tegenin
zweet laat zout achter op mijn gezicht
mijn keel lijkt dichtgebonden met een doek
de geur in mijn neus is alles behalve fris
een nachtmerrie gevuld met fel licht
armen en benen slaan om zich heen…
liefderijk ochtendgloren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.210 daarginds waar de hemel de aarde kust
is de schildering idyllisch vanaf het palet
ruikt de dageraad naar vers gras
koebloempjes ontwaken met ochtenddauw
kabbelt een beek zijdelings uit zicht
als het opkomend zonlicht
ragfijn de contouren verdubbelt
schittert de schoonheid alom…
Schoenenmoed.
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
517 en ik nog eenmaal
je contouren
in het dekbed zie
Word het
wel heel erg moeilijk
om afscheid
van je te nemen
omdat de dag roept
en de plicht
en je zeggen:
tot vanavond!
Dan moet ik maar net doen
alsof me de moed
niet
in de schoenen zinkt.…
November
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Tijd sombert verder
Onder najaarsluchten
De stad verbergt haar gelaat
Contouren vervagen
Amorfe schaduwen
Klimmen gestaag
In dit uur tussen hond en wolf
En ik
Wil nog een keer dansen
Op de sintels
Van een zomervuur
Sluit
Ramen en deuren
Ben alleen nog duur
In de koestering
Van mijn winterhuis.…
Ben ik het zelf? Moe evenwichteling
poëzie
4.1 met 12 stemmen
2.383 donker kruipt een oud, ziek beest,
Naar druipsteengrot van koele herinnering:
Vol echo's was 't, metalen tinkeling;
En wat ik hoopte als jongen, daar herrees 't,
Zodat 'k vergat, wat 't leven was geweest
En zijn zou, als 'k weer naar de wereld ging;
Weer zag 'k de toekomst, die 'k als kind mij dacht,
Verwerklijkt, licht in vreemd welvende…
Ongerept
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
676 voor stuk een voor een
te tellen
op het oog van de heelmeester
nog in de kern gezond, conditioneel op de rand van uitgeput
constitutioneel zich voortslepend
van vorst naar nachtvorst
stond hij daar, ging zijn zelf te lijf en bij zichzelf te rade
moe van een iegelijck, alleman
en iedereen die met woorden komt, aangedragen uit welvende…
Grijs contrast
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
517 momenten
kleurden stilte
in een grijs contrast
het was niet
jouw geluid dat
van die donkere bas
jij opponeerde
meer in het licht
en muzikaal segment
harmonie
verstrooiend en
door iedereen gekend
geen diepte en
toch even rakend
warmte achterlatend
die vluchtigheid is nu
voorbij jouw contouren
geven niets meer prijs…
Avond in juni
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.449 Zo volgen we
elkaars contouren, klinken
op de toekomst
en zingen over liefde.…
Heen en weer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Van hier heb ik zicht op de overkant,
niet meer dan vage contouren.
Ik weet niets uit eerste hand,
alleen de plek waar ik nooit was
kan me kennelijk vervoeren.
Het beloofde land is mooi
omdat het onzichtbaar is.
Gehuld in altijd zomerse tooi,
als fantasierijke belevenis.
Ik laat me gaan, met de stroming mee.…
Nachtzicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
575 Donkere contouren steken
tegen een glazen hemel af,
lijken tot gestalten te verstijven.
Om trager dan richtingloos
als opwaartse schaduwen
in gevoelloos ijs te beklijven
Blauwer dan zwarte twijfel,
een sterkteberekening
van blinde kracht.
Stille sparren
priemen in heldere kou
van deze zwijgende nacht.…
tekening
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
539 verborgen lijnen
verbeelden de moeilijkheid
verstilde eenvoud
een leeg glas gevuld
met denkbeeldige wensen
in het hier en nu
onbekende gast
voorbij de gesloten deur
wachtend op een kier
onbewuste reis
bestemming in gedachten
vol in verbinding
de contour ontwaakt
ontsnapt uit verborgenheid
in de tekening…
anders zien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 jouw geharnaste blauw
groen en steenrood
geschilderd gezicht
op het doek
kijkt me aan
je hoofd valt uiteen
in geometrische vormen
met contouren zo
scherp als de punt
van een bajonet
een zelfportret in
staccato geschilderd
een masker dat jou
tot een ander maakt
ben jij het die ik zie
kan ik je anders zien?…
schoonheid
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
835 in het frêle ochtendlicht
contouren van de prille dag
het bespeelt de meibomen
rustig balancerend op de wind
het draait de deuren open
van donker naar licht
waarin mensen ontwaken
in de spiegeling van eigen creatie
de dag trapt af
in wiegende beelden
vloeibaar wuivend
over de schoonheid van het landschap…
Achtergrond
gedicht
3.5 met 61 stemmen
22.316 stilstand in verstomming
uit
de avond tegemoet
de helderheid achter donkere
glazen, de opgooi van stemmen
binnen het afgelijnde, het doffe
leder dat men in het wilde
trapt
doelloos
staart de mens naar
wat hem invalt als een schaduw
in de war van zijn
bestaan
----------------------------------------------
'De contouren…
Mindgames
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
664 Feeërieke ochtendwalmen
Hangend aan een grote klok
Komt hij steeds zichzelf tegen
Alles houdt een keertje op
Wil wel, heus wel, tuurlijk wel
Maar fraaier wordt het niet
Koekeloeren of verzuipen
In contouren van geniep
Hoe bedoel je broederliefde?…
De vlinder op haar lijf (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
680 Kleuren mengen zich
op de zachte huid
van vrouwelijke contouren
vol met overgave.
Het beeld blijft hangen
waar geluk
meer dan eens
fladdert door de ruimte.
Het is zonder twijfel
dat de liefde bestaat
die verder gaat
dan je nu kan inzien.…
spel der verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 stilaan wijkt het licht
kleuren vervalen
tegen het venster tekent
jouw silhouet zich af
contouren vervagen
in het onmerkbaar overgaan
van licht naar donker
onzegbaar denken van woorden
die oplossen in de schemering
en mijn gelaat
doch niet mijn tranen toont
in jou zocht ik mijzelf
maar vond slechts ledigheid…
broos en bitterzoet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 tussen jou en mij
weven we broze
bitterzoete draden
een onzichtbaar
onverbrekelijk web
onze vingers glijden
over de vage contouren
van twee kinderen
zo lang geleden
een jongen en een meisje
onze handen reiken
naar elkaar
in de broze bitterzoete
draden resoneert
de melancholie…
slaap
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
480 er valt een diepe afwezigheid
van licht naar donkere vlekken
op een muur met vage contouren
of is het een plafond
-de zachtheid van een kus
een derde persoon stelt zich aan je voor
al jarenlang dezelfde
of zijn het steeds weer anderen
het is als de tijd van ervoor en erna
van feitenloos relaas, van
droom als venster in ‘n
onbeteugelde…