110 resultaten.
- De Baltische zee -
netgedicht
4.9 met 36 stemmen
710 In het gezicht slaat het opzwepende schuim,
roept de zoutige geur van de brakke zee,
laat een laatste groet aan je schip zeeman.
Je bruine ogen zijn nog even waakzaam,
je langzaam grijzende baard voelt de frisse wind.
Jouw habitat ligt in de eenzame vreemde en aan
het noordpoolgebied, waar je diep vrij denken
gedachtengangen vindt.…
Johan Goossens met "Vlam"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
541 hij die schaamteloze Johan Goossens
met z’n goed gevulde zeeman-onderbroek
ziet er lief uit, maar heeft vooral lef
met zijn tuigje oogt hij aandoenlijk
en ook al zijn onze leeftijd en levens
ogenschijnlijk totaal niet verenigbaar
voelde ik mij verbonden met die gozer
die geile gozer met rake humor
die het meest wezenlijke, wezenlijk maakt…
Mijn Rotterdam
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.843 Er stond in een bouwput een heikar te hijgen:
weer dreunde en schalde het deel van de stad,
waar 't rossige leven van tieren en tijgen,
voor de zeeman aan wal z'n bekoringen had.
Er relden geen ruzies, er blonken geen glazen,
er deunde geen orgel, er zwierde geen rok.…
Het vaarwel.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.397 De hope des weerziens, zij strekt op den plas
De zeeman tot poolster, tot roer en kompas:
Zij leeft in zijn ziel, sinds het uur van 't vertrek:
Zij kort hem de wachten op 't eenzame dek:
Zij straalt hem uit zee met den dageraad aan:
Zij doet hem haar stem in het windje verstaan:
Zij klingelt hem tegen bij 't kleppen der bel:
Het welkom…
glaslink
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Het weigeren strandt in een gesloten bar
waar een Duitse zeeman haar de baren geeft
die het bevaren kan. Wolvin van de SS.
Hij stoot en barst, zinkende al verorbert
het rot zijn wrak en het druipt meanderend
grauw langs het bot van haar bil.…
Aan de Winter
poëzie
3.8 met 16 stemmen
2.708 Schenk - schenk ons haast die ZOON terug -
De ZEEMAN, daar ons hart voor saagde;
Toen - menig zwarte stond! - de dood
Zo menig dierbaar hoofd belaagde!
Toen 't groeijend ijs, het dreigend rif,
En de onbetrouwbre luim der winden
De schaar, vermoeid van 't werk des dags,
In banger nacht geen rust liet vinden!…
Zeemansgraf
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.023 Olijftak omrande viermaster
oogde verbleekt
alsof zij reeds rouwden
Anker op de hand verschrompelt
eens krachtig
kon niets meer houden
Stoere tatoo
trots teken van weleer
nu een spookschip
de olijftak een veer
De oude zeeman
sleet dagen langs de maas
Vermoeid betraande ogen
turend in de verte getaand gelaat
miste schip en…
Aan de Winter
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.574 Schenk - schenk ons haast die ZOON terug -
De ZEEMAN, daar ons hart voor saagde;
Toen - menig zwarte stond! - de dood
Zo menig dierbaar hoofd belaagde!
Toen 't groeiend ijs, het dreigend Rif,
En de onbetrouwbre luim der winden
De schaar, vermoeid van 't werk des dags,
In banger nacht geen rust liet vinden!…
Mannen met baarden op de woelige baren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
850 Zij zingen bij elk afscheid uit
volle borst, omdat de zeeman het lot
van vlag en natie torst.
Hela, hola, hijs de zeilen. Wij weten
van wanten, wij weten van het reilen.
Wij zetten koers om de Goede Hoop.
Ons leven is een testament van angstige
momenten, op de vele bloedstollende
pagina's van onze levensloop.…
Camperduin, 1952 of daaromtrent
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.974 ik zoek het geblakerde wrak
met de brug als baken naar boven,
en denk er een bloedende
zeeman aan stuurboord.
Bloemenwinkel of meestal spoor-
machinist spelen we als het regent:
het traject van 100 centimeter
op de vensterbank, heen en terug
schuiven Bello en zijn houten wagons
tussen dennenappels als bomen.…
JANMAAT
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.433 Vrijster, verkoop eens wat pittiger praat;
Wat doet een zeeman met vrouw en met kind?
Wie geeft hun te eten als Jantje vergaat?…
Een vers dat als een nachtkaars uitgaat
poëzie
3.4 met 30 stemmen
12.115 Naast een jonge dwaze dandy
Zat een onderofficier;
Nevens hem een rijzig zeeman,
Over die een rentenier.
Naast de rentenier een nufje,
Als een uitgeknipte prent,
En naast haar een burgerjuffrouw
Met een Amsterdams accent.
't Was een ruwe paardenkoper,
Die weer achter deze zat
En gewoon was, zó te spreken,
Of hij hoge ruzie had.…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 eens de wetenschap aan ’t westen,
Haast durft d vreest de Zeeman niet, op de onafmeetbre waatren,
Het spoor te missen, schoon de donders om hem klaatren:
Ja! duizend mijlen ver verwijderd van het strand,
Ziet reeds zijn geest de reê, en kust zijn Vaderland.…
Over baanafwijkingen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
654 De zeeman had een waterhoofd.
Z'n boothals werd alom geloofd.
De beul met hangsnor meldde, dat
een bokser steeds een ringbaard had.
Met knipogen keken vier kappers
naar looporen van zeven stappers
met wand'lemde nieren.
Ze zagen gevieren
de zeer lange vingers van gappers.
De hertogin had adelborsten
en lonkte gaarne naar de vorsten.…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 De jonge zeeman stapt aan boord:
het vaartuig danst in wilde lust;
daar spant de zeewind ieder koord,
wijl ieder zeil in ronding zwelt.
De morgenzonne kust en sust
het kleurig deinend waterveld,
der borst ontgalmt een breed 'hoezee!'
ter schone zee, - ter levenszee!…
Dronken Bet
poëzie
3.4 met 13 stemmen
2.409 Refrein
Toen ze weer 's op 'n avond
Ziek was in mekaar gezakt,
En door jongens van de vlakte
Als 'n beest werd opgepakt,
Was 'r 'n bedaarde zeeman
Die d'r in z'n armen nam;
't Was der eigen lieve jongen
Die zo net van boord af kwam.…
De traan
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.536 De traan des zeemans, die gevaren,
Noch 't naderende doodsuur vreest,
Is 't afscheidsteken van de geest
Aan vrouw en kind, wanneer de baren
Van d' opgeruide Oceaan
Het dobbrend schip verzwelgen gaan!
Waar Roemzucht, wederzijds ontstoken,
D' onmenselijke kampstrijd mengt,
Ook daar wordt vaak een traan geplengd!…
OP MIJN HUWLIJK met Neeltje 't Hart
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.133 Zo is des zeemans hart verblijd
Wanneer de veiligheid der haven
Hem, lang in pekelschuim begraven,
Van storm en blijvensnood bevrijdt.
Nu is de min mij aanbevolen.
En nu, en nu gelukt het mij
Een Vrouw t'omhelzen, vrij en blij,
En in haar liefde steeds te dolen.…
over beroepen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
6.009 woningsanering
maakte de behoefte aan
huisartsen groter
mijn beroep snijdt geen
hout klaagde de werkloze
trieste boomchirurg
de schoenmaker werd
door z'n vrouw vervloekt daar hij
slippertjes maakte
de buikspreker zijn
mond zag ik niet bewegen
zei de blinde man
de chirurg had de
imitator van van gogh
een oor aangenaaid
de zeeman…
Shenandoah
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
500 Ik kom zelfs voor in een geweldig lied
Al weet ik niet wie of het heeft geschreven
Een Canadees of zeeman, was het niet
Een witte man die met een squaw ging leven?…