147 resultaten.
Liefdelijk
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.456 ochtendschemer
De warmte van je lijf
Jouw armen om me heen
In ons knusse slaapverblijf
Het bonzen van jouw hart
Mijn vingers door je haar
De kleding die je draagt
Als ik stiekum naar je staar
De geur van verse koffie
Het ritselen van de krant
Gezamenlijk ontbijt
De poesjes in de mand
Het ochtendritueel
Onze lichaamstaal
De schone zonsopgang…
Onbetaalbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 De zonsopgang kan je
blijde momenten geven
in een roerige tijd als
deze.
Dankbaar mag je zijn,
als je van het kleine mag
genieten op deze
midweekse dag.
De dag is voor ieder
mens,
we hebben hoop en
vertrouwen nodig.
Fijne dag allen.…
Leeg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
172 Kleur geeft een ruimte zin,
Zo geven zingende vogels de zonsopgang iets,
Maar momenteel geef ik mijn leven,
Minder dan niets
Ik voel en ik lach
Steeds minder en minder
De laatste keer dat ik mijn vrienden zag
Ik weet niet of ik me dat herinner
Het grootste in mijn dag kan zijn
Naar de supermarkt gaan
Normaal is iets doen…
Gebroken vleugels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.381 En toen hij haar ontgleed verscheen de nacht
zacht omhuld door ‘n fluweelzwart nevelkleed
Door de duisternis verblind zocht zij naar wegen
tegen de razende adem van ‘n trieste tegenwind
Maar het loze wervelen bleef zo heftig stoken
dat ze d’r broze vleugels heeft gebroken
Ondanks dat ze zwoegde voor haar zonsopgang
klonk d’r gezang waarmee…
Wij gingen uit stelen
gedicht
2.6 met 30 stemmen
15.015 Van zonsopgang tot een handvol
peperdure minuten na middernacht.
Wij verzamelden geneeskrachtige kruiden
zoals de zangerige lus van de bergweg,
de speeltuinen en de boomgaard waarin
het boerse linnen te bleken lag.…
onschuld
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.218 het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang…
onschuld
netgedicht
3.2 met 432 stemmen
103.639 het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang…
onschuld
netgedicht
3.5 met 63 stemmen
12.684 het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang…
Het uitvliegen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
443 ik opende
je hart met warme
lichte zonneblaadjes vers
uit de eerste zonsopgang
begeleid door vogels
wakkere muziek
in prille lente melodie
het is geen ochtend
zoals velen dat zou
snel gaan vervelen
maar juist de kleine
variaties in licht en geur
geven de begeleidende
muziek haar unieke kleur
het is dat gevoel
van op weg zijn…
Zonsondergang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.007 Nooit meer zonsopgang,
wrang smaakt dit vreemde land.
Bloed dood.
Voor altijd donker,
onderweg naar de sterren.
De laatste gang,
dwalend naar het bekende land.
Waar zij woont.
Wie vertelt ‘t kleine wonder,
van het sterven onder de sterren.
Voor het volk, niet de mijne.
Voor het land, niet de mijne.…
Zintuigen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
952 De zonsopgang van je billen
aan de horizon van mijn lust.
Mijn hart in bloei.
Ik zing felgekleurde emoties die vervloeien
in pasteltinten bij het beluisteren van
jouw fluisterende wimpers.
Je schoonheid raakt mijn ziel
met een snik.
Duinen van melk en honing
het fluwelen strand van je buik
dijken van dijen
de zilte vrucht.…
OCHTENDSPRAAK
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 Bij stralende zonsopgang soezend waken
tussen bosbessen vol dauwschittering.
Even wil de vliedende schemering
die vruchtjes en morgendruppels nog raken
met haar afgedane wondertaken,
brengt overal kleine bolle spiegeling.…
Slapende ster
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
543 Kijk naar een zonsopgang boven de zee
samen met jou.…
Morgenlicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
484 Wat is het heerlijk om eens vroeg op te staan
De laatste zandkorreltjes uit mijn ogen weggeveegd
Afgelopen nacht ondergaat een ware metamorfose voor iets
aankomend: Prille dageraad die al gloort ergens hier ver vandaan.
In korte tijd biedt zij een breed scala aan kleuren
alvorens de zon haar eerste stralen tevoorschijn tovert
Het o zo prachtig…
Dawn chorus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 Kent een van u de oudste taal
ter wereld
die in de hof van eden is
ontsproten
die door de eerste mens nooit
werd gesproken
maar in het vogelparadijs
gemereld
Kent een van u het koor der
vogelzang
der rozevingerige dageraad
pastel in ruimte waar geen
maat op staat
het lumineuze feest der
zonsopgang
Dat amazonereuzen groeien…
Duisternis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
496 Wanneer ik op het punt sta te schreeuwen, schieten mijn ogen open en zie ik door de spleten van de gordijnen, de zonsopgang met een wondermooie gloed erond.
Een nieuwe dag begint!…
Zonsopgang einde zomer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
606 Verstrengeld in warmte
vertederd door armen
het kriebelen
van woorden zo waar
ze raken mij
diep van binnen.
De neiging ontstaat
om mijn geluk weg te geven
- ik vind wel weer nieuw -
weerstaat zonder twijfel
de roep van verbondenheid
waarbij ik speels
een lach bezorg
in de glinstering
van jouw ogen.…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Schitterende zon
Hoog in de blauwe hemel
Onze oude tijd
Het vallende blad
Dat vrolijk danst op de wind
Op weg naar beneden
Mooie regenboog
Ik zie je soms heel even
Kleuren zonder eind
Verre horizon
Met je mooie zonsopgang
Waar is je einde?…
Zwarte Marokkaanse roos
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.103 dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw
Verwarmd tot in haar diepste binnenste
verjaagd de zon de nachtelijke kou
Met haar stralen vol belofte op ontluiking en leven
oh, kwam die dag maar gauw
En de dag verjoeg de nacht
men ziet haar nog steeds gesloten staan
Recht op, in al haar kracht
denkend: morgen, morgen bij zonsopgang…
Levende Droom
hartenkreet
4.9 met 25 stemmen
1.868 Mijn lijf wordt steeds ronder
Het einde is nu al bijna in zicht
Nog een week of zeven te gaan
Dan zie jij voor het eerst het licht
Mijn kleine lieve baby mannetje
Gekoesterd in mijn warme buik
Het is net alsof ik je al goed ken
En ik de geur van je huid al ruik
Mijn slaapgebrek deert me niet
Je dolt en speelt graag in de nacht
Tegen zonsopgang…
De dorpen daar wachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 De zonsopgang is echt wel helder
al is de tijd hard en voeding schaars
de grenzen worden zeer duidelijk
lopend door de valleien en bergen
maar luister , vrede daar is nog in oorlog.
© 25-2-2018…
Horizon
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
694 De horizon ontwaakt in vroege stilte
Niets is zó mooi als een zonsopgang
Stil genieten de natuur wakker te zien worden
Zacht neemt de aarde je mee in vervoering
De zachte kleuren van de ochtend
Worden door de zonnestralen omarmd
Nevels sluieren langzaam weg
Al het zwart van de nacht lost op...…
dagverloren
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
693 wereld heengegaan
mank
in de schaduw van gods wil
hij verdween
tussen lichamen
nabij die ene zonnebloem, volmaakt
in wie ze altijd was gebleven, in ieder
en volgend gezicht
een reiziger verscheen
met alsmaar meer verleden
verhaalde over oude foto’s en mildheid
met het oog naar binnen
alsof geschiedenis zijwaarts waakte
over zonsopgang…
Aan de oever der rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 de
duivelse kwaadaardigheid steken, hier
en daar en overal waar de echo’s
van het kwaad weerkaatst werden daalde
de dichter met het gewonde hart af naar
de oever der rivier door de ondergaande
zon rood gekleurd waar het plotseling
in onder dook om op te staan, uitziende
op de vredige pracht onder dezelfde oude
boom om voor zonsopgang…
Genieten
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.004 naar tedere gedachten
laat denken en gevoelens vrij
maar zult niet op mij wachten
genieten van in zongespeelde dagen
kijken we samen naar een golvende zee
stormenderhand komen er vele vragen
antwoorden drijven met de wind mee
zandkorrels bevrijden begraven gevoel
ontkuilen het kleine stille denken
stilzwijgend weet jij wat ik bedoel
zonsopgang…
DE DOMINOSTENEN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
599 lichaam,
maar niet met je ziel
je hoort er bij, bent geen buitenstaander
hier ben je met al je fouten
jij vond de sleutel van het bestaan
men gaat je een podium geven
leef verder naar de goddelijke bron in jezelf
weet, dat alles wat je hebt doorstaan verleden tijd is
je kunt nu het schijnsel aan het firmament
in je opnemen
de zonsopgang…
Bid en werk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
535 Van zonsopgang tot het nachtelijk
waken. Wie van werken houdt kan
door zijn gebeden in extase raken.
In ons hart kunnen wij allen zoals
Sint Benedictus zijn.
Rust er een zegen op iedere dag.
Maakt het hart dat groot wenst
een mens in deemoed toch altijd
weer klein.…
Aan de horizon
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
453 Kleuren ontplooien
in spel van licht en donker
aan de horizon.
Hoe ik me volgeladen schepen en
wapperende zeilen herinner die scheren langs mijn
vloeiende lijn waar ze steeds meer wegvaren met kracht en richting
van wind als vlotte reisbegeleider om op die manier hun bestemming te bereiken.
Bovendien maak ik alles van dichtbij
mee, van…
Achter gesloten gordijnen
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.607 alleen gang
Naar het koude bed
Dat wacht
Waar eens dromen werden bezegeld
In de kast nog steeds
De koffie kopjes
Twee die bij elkaar pasten
Niet meer gebruikt
Er kleven nog steeds
Die zo gemiste handen aan
Foto’s waar het vlammetje
Van de liefde in glimlacht
In zo veel huizen
Woont de eenzaamheid
In de avond de nacht
En elke zonsopgang…
De tijd staat niet stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.647 Geniet van vele mooie dingen: de zonsopgang, (want die
is elke dag weer nieuw), de herfst die nu al nadert, de
kinderwoorden en de bloemen, ook al blijven die niet duren.
Voor de verjaardag van Margreet…