2136 resultaten.
Ode aan mijn jas 8 (vorm)
gedicht
3.0 met 10 stemmen
8.002 poëzie te schrijven
die als een jas met je meegaat
ik haat je wel eens
altijd moet ik erop letten
dat ik je niet vergeet
soms lig je te wachten
in stoffige hoeken
door jou, omhulsel,
ondervind ik het leven
aan den lijve
ik groei in je vorm
waar ik steeds meer naar sta
---------------------------------
uit: 'Ode aan mijn jas'…
bedrieglijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 soms kan stilte
alleen maar bedrieglijk zijn
net als rust
afgekocht met zwijgzaamheid
of als verlatenheid
verborgen onder glinsterende sneeuw
we verbeelden ons
tot diep in de nacht
een weg door een landschap dat
alleen in onze dromen bestaat
we waken over de grenzen
tussen poëzie en geweld…
Als Leonard Nolens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
968 Zij, die nooit een vriend van de poëzie was
maar thans hermetisch is als het werk van Leonard Nolens
trekt ook vandaag haar zondige laarzen aan.
Gezegend zijn de wolven die vanavond eens te meer
in het kreupele bos hun oude ziel gaan zoeken.…
Een Hemels wonder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 duikt in schoonheid onder
met diamant getinte stralen
smelt langzaam de horizon
in alle poëzie talen
troost ze mij
door haar verleidelijk lonken
met een lichtstreep
van tintelend verlangen
wil de zee
een laatste glimp ontvangen
deze dag brengt geen nacht
immers de maan loopt wacht…
De echte hoge hakken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
785 ik dans
geen poëzie
de choreografie is
mij iets te subtiel
tutu in
slanke passen
de echte hoge hakken
staan me niet
wel spijkerbroek
en gympen soms
vreemde woorden om mijn
schrijfsels op te pimpen
maar in decors
leef ik me uit beluister
deze herfst mijn vogel voordat
het winterse voor even alles sluit…
XXI - voor de grote oorlog -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 la belle époche
terug naar de waarden
van de bankier
ook belle époche
minstens twee keer herhaald
de wereldoorlog
voor de zekerheid
een tweede wereldoorlog
één nooit genoeg
ook de politiek
kan niet zonder poëzie
het leven leefbaar
traditiegetrouw
zingen kikkers in de sloot
bij muggenbeet -…
Paradoxie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
505 Tussen diepzwart en stralend wit
leeft onze veelkleurige nuance.
Tussen voor en erg tegen
woont het fijne compromis.
Tussen gelijk en ongelijk
woedt felle stammenstrijd.
Alleen levenslustige mensen
wisselen van gedachten.
Zonder respect voor tegenstellingen
kan niemand aandachtig worden.
Wordt zich geen mens bewust.…
Blindganger
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Zij heeft er nu al honderdtweeëntachtig
Zij valt ons elke ochtend, zon of regen
Of bij mistroostig miezerregenweer
Met al haar onfortuinlijkheden lastig
Aan onze bede nu eens in te
tomen
Met trauma's naar een therapeut
te gaan
Gebedsgenezer danwel een sjamaan
Of guru die zich opent voor haar dromen
Geeft zij na al die tijd nog geen…
zandstilte
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
683 hoe kan ik spreken
over het zelfbedrog van
de dageraad
als wind woestijnen blaast
uit hoge torens naar het blinde denken
van zwarte honden, die in de nacht
zich van gehuil onthouden
omdat stilte een wereld achterlaat;
een neerstrekken van verbijstering
waar vrijheid en poëzie
breken in de dood
om woorden die eenmaal waren
en…
Complex en ambivalent
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
585 Complex en ambivalent
moet een gedicht dus zijn,
vinden recensenten en
literatuurcritici
Geen rijm derhalve,
god nee, geen oude wijn
Wel mysterie. ’t Is niet
simpel hoor - poëzie
Geen grote woorden
Alsjeblieft, hou het klein
Makkelijk? Welnee, ’t valt
niet mee - dichter zijn…
Trapezehart
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
840 Zwaai mij uit, trapezehart
in de nokken van de tent
ik ben in het net verward
waar de muze mij verwent
sta op en maak me dapper
in het midden van de ring
weg met de zaagselhapper
is wat ik tweestemmig zing
maestro, maak de piste vrij
voor mijn laatste reuzensprong
ik kom bij mezelf langszij
in poëzie die ik verdrong.…
liefde-kunst
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
803 Liefde is
wijsheid het
geduld van een moeder
hooglied van
man en vrouw
schone poëzie
luister ik
wat niet gezongen
kijk wat niet geschilderd
als in een
mooi mysterieus schilderij
zijn strelende
vingers op de plaats
van haar hart
O heerlijke
liefde tere roos in knop
bloem die langzaam openbloeit!"…
Het was Komrij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
901 in de eeuwigheid geplaatst
is de dood van een dichter
de echo die op zijn woorden aast
*
een hart geraakt wel zoveel lichter
immers bij leven taal verbouwen
aan een zware plicht getrouwe
met lippen zo fraai in poëzie gestemd
en gehuld in een bul als levend beeld
*
zo iemand zal blijvend worden gedeeld…
Het dichten van de nacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
749 als ik de nacht dicht in het geel
met wolkensluiers
die een droommantel ontrafelen
ster gemijmer fluistert
hoe oktober dagen
de herfst kleurt in warmte tinten
gebotteld in het sap van appelwoorden
zul je dan in mijn poëzie verdwalen
in windregels lezen
hoe een vrouw onder die ene boom
een bed van liefdesbladeren voor je verwarmt…
tussen geluk en vierendelen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
519 om weerstand te bieden
aan de tijd die zó snel
aan me voorbijgaat
schrijf ik een gedicht
omdat ik weet dat een gedicht
verplicht tot woordgebruik
werken met woorden
kan vermoeiend zijn
waren het niet dat
een gedicht ook verlicht
en juist dat is het mooie
van de poëzie want soms
moet je kiezen tussen
geluk en vierendelen
nou ja…
De inkt is stroperig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 onbeschreven
is het blad maar
de letters dansen in
mijn hoofd hun melodie
de inkt is stroperig
ze wil niet glijden
op het wit papier in
woorden van plezier
de pen krast varianten
het ritme is verstoord
de klankkleur geeft wat
ongewenste dissonanten
de vorm heeft een
schijn van poëzie maar
wat u leest en hoort is
toch mijn eigen…
wie zal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 wie zal het duister klaren
als eenzaamheid opkruipt
uit de grijze straten
wie zal je vinden als
je zand in ogen strooit
het ijs ongebroken laat
wie zal je blik scherpen als
je de verbeelding aan de wilgen hangt
en onleesbare poëzie liggen laat
wie zal van je houden als
de stilte in je woorden klinkt
en je voorbij bent gegaan…
Een stukje Finland
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
467 overtrekkende wolkenvelden
zorgen voor de nodige variatie
als in een ernstig spel
van louter weerspiegeling
wanneer de regen weer losbarst
gaat de poëzie snel kopje onder...
lyrisch kon hij worden
van een weiland vol plassen
'een stukje Finland'
juist uit die waterplassen
heeft M.C.Escher voor jaren
inspiratie kunnen halen…
Sensueel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
843 Beschrijf met poëzie,
je weelderig spel.
Romance, passie,
maakt je dans sensueel.
Als engel en juweel,
zweverig in chemie.
Mooi vol mystiek,
breng je vervoering
en warme erotiek.
Fantasie of niet,
blijf je een beleving
waar ik van geniet.…
weemoedig vruchtgebruik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 (herfstsignaal)
laatst las ik ergens dat herfst
't meest geliefde seizoen
is voor de poëzie
dit jaargetij leent zich
bij uitstek voor melancholie
als een bron voor
weemoedig vruchtgebruik
herfst tergt gevoelens
zoals het vallend blad
de tijd zal arceren
en dichters aanzet
tot verzen van verval…
Viooltijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 In poëzie van muziek.
Hebben ze de pijn gehoord,
in het diepgaand verlangen,
naar vrijheid en samenheid,
terwijl de jaren klimmen.
Goddelijk verlangen ervaren,
naar het bewegend stilstaan,
van de tijd.…
zijn schaduw is verloren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.363 is oud
en ruikt vergeten
niemand wil meer
van hem weten
hij zoekt in armoe
naar mijn naam
en is jaloers op
kunnen en mijn faam
gebrek aan woorden
vlaagt voorbij
nietszeggend in
wanhopige verbittering
geen leugens meer
nu eindelijk de
waarheid als juweel
in structurele schittering
zijn schaduw is
verloren, echte
poezie…
de leegte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 en dan rusten de schouders
op de leegte die in
ruimtelijke zin de sfeer
bepaalde die wij in
elkander versterkten,
met poëzie gezang muziek
en tragikomische taferelen
wij gedrieën die elkander vonden
dirigeerden de wijn zoals het
geschonken werd, we nipten
aan het glas en maakten
van het etiket een ouverture
die het licht van het podium…
Leipzig
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
369 Leipzig,
De hete zomer
Van 2003 -
Tien jaar al weer,
Of twaalf, ik weet
Het niet meer -
De tijd heeft
Zichzelf ingehaald
Sindsdien,
En mij daarbij
Over het hoofd gezien…
leeservaring
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 Als ik poëzie lees
lees ik om het onbegrijpelijke
behoeft geen bevreemdende bril
tussen de woorden zit de amechtigheid
de geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd
mijn mond blaast dan bellen van beelden
demonen verdronken in mijn geheugen
heel soms komt een oud vergaan schip boven water
krijg ik wat speelruimte
in het heden van het…
Zweymeltael
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
638 Ik leer niets meer, alleen wat bij
en zet dat somtijds op een rij
ik laat u daarin frank en vrij
uw schip loopt nimmer averij
indien u kiest voor poëzy
in stede van het wemeltij
van tokkies met hun tiktok ei
de dwaze dijenkletserij
gejank van pieter wispelweij
tv geneuzel woordenbrij
metoo geklaag weekblad opzij
is jezusdroom reeds lang…
Opvolging
snelsonnet
2.7 met 36 stemmen
815 Ik ben benieuwd wie Inge gaat vervangen,
Het man-vrouw evenwicht is flink verstoord.
Wordt er een blik met vrouwen aangeboord
Zodat men weer de bordjes kan verhangen?
Dit platform is geen mannelijk domein,
Ik hoop oprecht dat het een vrouw mag zijn.…
Dichterschap
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.052 Is dit genoeg; een stuk of wat gedichten,
voor de rechtvaardiging van een bestaan
In ‘t slecht vervullen van onnoozle plichten
Om den te karigen broode allengs verdaan?
En hierom zijn der op een doel gerichten
bevredigende dagen mij ontgaan;
Hierom blijft mij slechts zelf en lot betichten
in ‘t zicht van ‘t eind der onherkeerbre baan.
van…
rook tegen de bergen op
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 en toen was er rook tegen de bergen op
van gestolde liefdes/gevoelens
[wat dat impliceert
weten wij die water waren
in een vergezocht verleden]
‘het draait om de as
de as!
en pas als alles is verbrand
kan een nieuwe tijd komen’
en na het blijven zal het weer gaan
het zal weer gaan
maar het dwarrelt en kruipt
het draait en stinkt…
Een gedichtje over de ontbrekende sterren
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
420 Liggend in mijn verlichtende bed,
kan ik de sterren niet zien,
neem geen flikkerende lichtjes waar
aan het vaak verdichte firmament,
noch op het bolle plafond
van mijn bovenkamer.
Ook slaat de regen
de dromen dood,
gejaag komt van alle kanten
tegelijk;
mijn honger, ongestild
dreigend als de razende wolken,
berijdt de op hol geslagen…