3244 resultaten.
Wild en vrij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
554 Als golven die rollen over de oceaan.
En in overvloed tekeer kunnen gaan.…
de monotone galm van vergeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 toen het licht veranderde en tijd
bijna onzichtbaar
schreeuwde het verweesde dier
zijn weeklacht naar het onbekende
golven omarmden hoopvol nog zichzelf
ebden weg en verdwenen
in een zee van verlatenheid
waar de angst stierf
en vanuit een onmeetbare leegte
naderde de monotone galm
van vergeten…
schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 in het stille rijk van papier en pen
laat ik mijn gedachten dansen
vrij van het wanneer en het hoe
als ik ze in de inkt laat stromen
de woorden worden als ankers
waarmee de chaos verdwijnt
als de golven in ochtendmist
het hoofd leeg
het hart ontspannen
vind ik zo de rust en ruimte
in de stilte van eigen woorden…
grasduinen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
246 er is sinds die ochtend geen nieuws te
melden geweest
toch klinkt er iets door
hoewel nooit helder uitgesproken
weggegooid en nooit hervonden
bladerend door schaduwrijke nevel
de veelheid aan bomen, altijd
als mantel van het bos
nimmer wederkerig, ten onder
in rusteloze golven
laat er geen gras over groeien
dit ruisen van de branding…
Bindingsangst?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.906 Op golven van liefde wil ik deinen
Weg met dat ellendige verdriet
Met de wind mee richting de toekomst
Huisje plannen reizen en gaan
Da’s wat ik wil toch?…
Hart in het zand
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
1.271 Brakende golven, groeiende hartstocht.
Beuken uiteen spatten en bewegend op de melodie van de wind.
Hart in het zand wachtend op het zilte water met haar zoute vacht.
Jouw blik raakt het mijne verweven tot een zijden draad.
Brandend verlangen blussen we met een chardonay.…
de taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 geef gaf spring sprong kijk keek
moet moest denk dacht lig lag hang hing
pas later kwam de grammatica en
heet dit onregelmatig als de golven…
De zeester
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
590 Er is een zeester diep in de zee
Je zult hem af toe zien
Als die komt boven drijven
Eerst durfde hij zichzelf niet te laten tonen
Aan de oppervlakte van de zee
Het was daar voor hem te heftig en te druk
Door de golven die langs hem heen gingen
Te diep in de zee was hij verborgen
Door een storm was hij bijna zichzelf verloren
Dat hij dacht…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 De zee fluistert zacht
golven raken mijn wezen
de horizon roept
De mens en de zee,
een dans van kalmte en storm. Ze
ademt in mij, haar ritme stroomt door mijn bloed. Haar
fluisteringen raken de stilste verlangens, ze onthult wat in mij verborgen ligt.
De oceaan weerspiegelt
mijn angsten en dromen.…
Zangerige neurodiversiteit
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
250 Soms klimt een klemtoon onverwacht omhoog,
of rekt een klank zich uit, breed en zacht
het is geen theater, geen ingestudeerde rol,
maar de taal van een brein dat in golven lacht.…
Vervaging in gedachten
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.451 grijs is het blauw
van het zilvergrauw,
zoals het baren van trage
golven die nog gelaten
stranden al zijn dagen
als toen hij verlaten
zijn stappen bedacht
hij ze voet voor voet
in het zand bedrukt
achterlaat voor goed
enkel de herinnering
spoelt de sporen naast
het water dat achterblijft
tot de vloed zich haast
en alles weer vervaagt…
Twee voetstappen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.940 Tranen vermengen zich
met de zilte golven,
ik weet met mijn verdriet
geen blijf.
Twee voetstappen verdwijnen
in het vermoeide zand,
ik ga nu wegdrijven
naar een witstralend land.
Ik ga nu echt,
maar weet,
ik had je lief
...heel oprecht.…
dichter
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.430 ik ben dichter
dichter bij de kern
verder van antiek
en dichter bij modern
modern past beter
veel beter bij mij
en ook veel beter
bij deze maatschappij
meegaan op de golven
meezwemmen in de stroom
maar niet afwijken
van je eigen droom
antiek is mooi
mooi in je gedachten
maar op antieke ideeen
zit niemand echt te wachten…
Fluister zandkorrels .....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
847 Neem mijn gewonde hart mee
fluister zandkorrels
zachtjes in mijn lange
blonde haren en proef
het leven in verwoestende
golven, die koppen tegen
de wind in naar het duister
als deze nacht voorbij is
wandel ik door de duinen
naar het licht en wacht daar
op de zon die mij roept en
samen met haar ga ik op in
vergetelheid, geen zandkorrel…
Vaarwater.
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.431 Het water waar ik in vaar
ruw en wild, de golven hoog,
mijn bestemming niet in zicht
en onder donkere luchten samengepakt
Nooit ging mijn scheepje zo tekeer als nu
en waar ik, en of ik wel landen zal
mijn toekomst is ongewis
Weet één ding zeker mijn lief
Meer dan jou
heb ik niemand lief gehad.…
De taal van het manekind
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.143 Haar lange haren
liggen verweven
omstuimig met de golven
als één met de zee
onder de zachte stralen
van de maan
kijkt dit kindergezicht
mij aan
geen mond
zal spreken
haar taal
de taal van het manekind
gedachten reiken naar gevoel
beneveld in het zilte schuim
waar zij voortleeft
elke nacht, stralend zacht…
Cat Walk Song
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.804 Met losgeschroefde heupen
een pirouette durven draaien
en schuivend als een zeilschip
hoge golven aaien.
Flirten met duizend ogen
en dan een glimlach toveren
om die bliksems te blussen en doven
met dichtgelijmde lippen.
Als Anorexia Nervosa-wicht
schokschouderen met ooievaarsbenen
en zweven naar het licht,
het glasgeile lichaam voorbij.…
de zee en ik
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.110 De duinen nog onvervuild
voelen de wind waaien
naar de landelijke polder
weg van de glooiende golven.
Boven het bruisende
bruine schuimende sop
schuift scheerlings een meeuw
naar haar zeeluchten kajuit.…
Cogito ergo sum
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
969 denkend dekkend en ontdekkend
in een wereld van de gekke
slingert vertwijfeld vertrouwen
zich een houdbare gatenkaas
uit zelfbehoud verstouwt het brein
golven van mentaal geweld
als gelikt te slikken mediabrokken
verzacht het gatenbrandende zuur
luchtig naar een neerwaarts uur
door uitkomsten te jokken
klokken wetens afgesteld…
wintertranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
717 windstilte
en alles van het kleine leg je
op mijn wangen
de woorden
tot morgen, in het geweten
ze blijven
zoals aarde beweegt in
oogst
verdiept met handen
rond huid en
leven
en de zee
je fluistert haar warmte
waar mijn adem zich om golven
vouwt
ver weg van regen
en het seizoen dat mij nooit
heeft toebehoord…
tanende liefde
netgedicht
5.0 met 17 stemmen
698 dode letters in wanhoop
in schaduw van vernietiging
gevoed in korrels van rampspoed
in golven van verdriet
tanende liefde gehoond
uit één gereten
schoonheid weggetrokken
in vensters van gevangenschap
littekens in gespierde pijn
liefde gekooid in droefheid
trillend in blinde vingers
aan rakend , maar net niet…
Windrijk land
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.127 Het strand aan windrijk land
golfende zee hemelsblauw en
mijn gedachten privé-domein
volgen als geobsedeerd een
ragfijn jurkje wit in
bruisende branding en
golven en wind bespelen
onblusbaar ritmisch beminnend
haar natgolvend lichaam als
een Latijnse dans en
gedachten stranden in
windrijk land.…
Zo doorzichtig
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.500 Doorzichtig, sierlijk
gedragen door de golven
van de zilte zee
Ik droeg je
in mijn gouden medaillon
versiert met een randje
van puur saffraan
Daar lag je dan
gestrengeld
met een ander
Brak het medaillon
en de saffranen
dansten in het rond
Je tentakels prikkelde
venijnig, giftig
Jij onsierlijke o zo
doorzichtig kwal…
In opstandige vloed
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 voelde zand
van het strand
in een rusteloos glijden
heb de golven
laten betijen in
opstandige vloed
ik pakte je hand
vond de schelpen
die jij had ontmoet
ze vertelden van leven
hun vrucht reeds gegeven
het huis op de vlucht
neem nu je rust
kom terug want morgen
is er weer vloed te beleven…
Hart van Smarten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
Hart van Smarten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
582 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
basalt H.C.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
773 in de woeste, bezeten kop
teistert het spookhuis van de kindertijd
basaltblokken houden onwrikbaar de wacht aan de dijk
onstuimige kleuren spatten uiteen
gaan over in het wijde water
woeste verfstriemen belagen het doek
golven slaan in dikke klodders op het strand
alle remmingen kwijt…
vuurtoren
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.923 je licht schijnt over de zee
de golven nemen je op
dan weer zwart eng gewoon
ik kan er niet tegenop
maar zonder jouw licht
heeft mijn leven geen zin
mijn ogen volgen je stralen
ik voel je diep binnenin....…
Voor het donker werd
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
867 De roepende stem
uit de woestijn,
golven van verwondering:
een medestander, die doordrong
tot de verstandsverbijstering:
onvoorwaardelijk de overgave,
een uitputtend doodgaan
voorlopig in de kiem gesmoord.…
Terug aan de kust.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
771 De zeewolven kun je horen met
beide handen voor je oren, als
de dagen wat luid zijn geweest,
stilte gesprokkeld tussen golven,
daarin belooft een lege kokkel nog
het meest om het rumoer te smoren,
onder een grijze lucht waar meeuwen
zich baden in nog wittere sneeuw,
besluiten we hier te blijven wonen.…