1149 resultaten.
grenzeloos beminnen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
608 wat zo beschaafd in naam
van koningin en vaderland met alle wapenen
wie anders is
te lijf, te lijf gegaan
de wet heeft opgesloten die als kind werd opgejaagd
in chaos van besloten huizen, de kelders
waar de oorlog ongezien is voortgegaan
en ook de vluchteling die opgejaagd de grenzen
overschreed alsof mijn land het zijne was
en onze grens…
Hoger doel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
823 overschrijden
een verstilde huifkar met herinneringen
die de toekomst heeft geplaveid
de tijd heeft ons uitgepakt, ongebonden
met z’n grijze tinten door de haren strijkt
met littekens geschonden
waarin ook gelijkheid is geijkt
strooiden een deelbare levensmozaïek
waarin ons onvermogen vruchtbaar raakte
tot aan een denkbeeldige grens…
Roeping
gedicht
3.2 met 12 stemmen
4.968 er een merel ten hemel schreiend mooi
in China terwijl ik niet in China ben;
heeft naar verluidt men hier ter stede merels
ook gehoord in het blauwe schemeruur
van 3 Februarij 1603; zal, naar verwacht mag
over zes weken, in mijn tuin hun lied weer
klinken; stel dat ik al op weg zal zijn
gegaan, naar China, of het onbekende
voorbij de grens…
Een recentelijk verleden verdeelde de aardse weelde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
467 Een recentelijk verleden verdeelde
de aardse weelde al wat zij opbracht
langs duidelijke lijnen op de wereld-
kaart; werd de taart van de welvaart
in drieën gesneden; Tussen Noord
en Zuid bestond een onevenwichtige
grens met een hypotheek bezwaard;
werd wat in het Noorden niet kritisch
kon worden vermeden in het Zuiden
met veel rampspoed uit…
Tijdelijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 Zee, op deze zomeravond zijn wij aan elkaar gelijk
het warme zand heb jij om wille van het tij
met rust gelaten, weldra komen er verliefden
samen, tot aan je grens die vloedlijn heet
wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend
op het groots moment van zonnerond op horizon
sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst
sprakeloos zien…
Hoger doel?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 overschrijden
een krakkende huifkar met herinneringen
die de toekomst heeft geplaveid, de tijd
heeft ons ingepakt, verslonden in magere
tinten, als de wind door de haren strijkt
met littekens geschonden waarin ook
gelijkheid is geijkt, we strooiden een
deelbare levensmozaïek waarin ons
onvermogen weer vruchtbaar raakt
een denkbeeldige grens…
Belastingparadijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
615 Waar wordt de burger, onderdaan, kortom de ene mens
Kwaadaardig immoreel vanuit zijn diepste grief, zijn wens
Het bloed onder zijn nagels inhumaan, buiten zijn grens
Tot duivelse detective van zijn naaste medemens?…
dieper
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 zoals het einde van de
voorsprong die het afgelopen
jaar had opgebouwd, sneuvelt
het streven wanneer de goede
voornemens ter ziele gaan
voordat je ze hebt uitgesproken
stille wensen, voortgekomen
uit de diepste gedachten markeren
iedere verlangen aan de grens
van het onhoudbaar product
geheten “ de mensch ”
vlees beenderen en bloed,…
Soulmate
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
571 't Is zeer plezant
niet op de bonnefooi
maar elke middag weer
bericht te krijgen
uit een verafgelegen
nomansland
vlakbij de grens met China
Kyrgyzstan
Niet eens in 't Engels
maar in 't Nederlands
heel fraai van stof
verzorgd en ook nog mooi
vanuit een dwergstaat
tussen hoge bergen
die grenzen aan het grote
Kazachstan
Voor…
Nafi Thiam...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
607 In spikes die blinken, met kracht en met gratie,
springt Nafi voorbij elke grens, elke natie.
Zij tilt de lat hoger, ze werpt en ze rent, toonbeeld van wilskracht, een vuur ongekend.
Maar achter de schermen, in kamers zo klein,
rommelt de bond met papier en met schijn.…
proces; als een zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 altijd het volledige besef
van het totalitaire lichaam
van die eerste zwijgende seconde
van elke nieuwe dag
tot die allerlaatste ronde
door het verfijnde lijf
voor de nacht
dagelijks
de eindigheid inwrijft
van iedere vingerkoot
die deze woorden doopt
daar verklede waarheden
grens- en renteloos voorschoot
uit een verscheidenheid…
Het bewijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
335 De pijn is de laatste grens
die zich nog laat voelen.
Het enige bewijs
dat ik niet oplos
in wat verdwijnt.
Wanneer alles vervaagt,
wijst het rood op mijn huid
geen richting aan,
maar aanwezigheid.
Ik ben er nog.
Niet heel.
Niet samen.
En wat het beste van ons was
is niet gevallen—
het is eenvoudig
niet teruggekeerd.…
Tussen wat blijft en wat vergaat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
370 Onder het trage draaien van sterren
ligt iets dat niet wijkt
dat geen begin kent
en geen einde vraagt
een stilte die denkt zonder woorden
die ziet zonder ogen
en wacht tot het verstand
zich buigt
Daar, waar het blijvende ademt
proeft het denken zijn grens
en opent zich
als een oude deur naar licht
Maar beneden, in het ritselen van…
Thuis als Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 Mijn handen raken voorwerpen aan
met de nieuwsgierigheid van onderweg:
de mok wordt een halte,
de stoel een uitkijkpunt,
de tafel een grens tussen wat was en wat komt.…
Lezen der aarde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
279 zwijgend de grond
als blad dat
zonder stem verging
geen woord dat ooit
behouden blijft
maar wat zich vormde
en ontving
tussen kiem en wat ontspringt bestaat
geen richting geen doel
slechts een beweging
die herhaalt zonder
besef en zonder gevoel
hij denkt niet na
hij doet en laat
en daarin ligt wat
hem geleidt
wat geen grens…
ZIJN WIJ MENSEN
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
159 Komen we van ver
maar met lege handen,
met gif als enige bagage,
gewond door en bang voor elkaar,
gedoemd om te bezwijken
aan een opgeworpen grens,
onder druk van een vijandige zon?
Roeren we in bagger
op zoek naar klatergoud,
bij gebrek aan de sleutel tot ons hart?…
DICHTERBIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
487 de kieviten lopen hier
net een beetje anders
door de wei
ze voelen zich hier
zo lijkt het meer thuis
ach dat is onzin natuurlijk
dat slaat nergens op
maar toch ……….
ik voel me ook zo’n
vogel – ik vloog overal
de weiden waren overal
even groen maar hier
kan ik de mensen het
het best verstaan dit is
mijn eigenlijke thuis
't is…
100 meter (2)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.976 die met een minuscuul vlaggetje zijn
zilveren plak viert Greene heeft brons
het is nog lang onrustig rond de baan
explosie van nauwelijks tien seconden…
Zondagsnieuws
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
1.070 De grens. Van de buren. Alweer. Coniferen.
De buurman pleegde overspel. Met gras
dat groener was. Of blaadjes. Misschien
had hij een voorkeur voor kruiden of
thee. Avondgenoegen bedekt vele smaken.
De buurvrouw volgde trouw zijn voorbeeld.
Vreemd haar gaan. Zo naar de trap. Omhoog.
Op zolder betrapte hij haar. Ook haar minnaar.…
Schimmen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 We lopen massaal elkaar en onszelf voorbij
Oogkleppen worden steeds jonger aangemeten
Alleen soldaten lopen nog zij aan zij,
ver over de grens in oorlogen lang vergeten
Men belooft eeuwige vooruitgang
Voor techniek is er geen weg terug
Wie bepaalt het algemeen belang,
achter ons rug
We kenden grote glorie
We bereikten ongekende hoogten,…
Cirkelgang
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
756 Zo gaat het ons ooit eender af:
eens vol overmoed en tomeloos
elan, op zoek naar de grens van
de eeuwigheid, verdwaalt men toch
Stilaan, richting van d'oude dag en
schuift, met kwalen en gebreken,
net als dat ene blad heel langzaam
grijs en krom, richting 't koude graf.…
Lekker wijf zoekt foute vent
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
3.242 tattoos geen bezwaren
geroutineerd in bed
beslist een lekker lijf
niet HIV besmet
maar staat buiten kijf
bij voorkeur gaat hij vreemd
maar wel een man met stijl
want als hij me dan neemt
maakt dat me extra geil
ook leeftijd speelt een rol
al ben ik best coulant
vind wijsheid waardevol
en rimpels best charmant
al kent dit zo zijn grens…
God tijd
gedicht
3.0 met 53 stemmen
15.813 total loss gereden,
een open achterklep de sleutel er nog in, dwars door
de nacht, daar had je niet op zitten wachten
schat ik zo en op die sportcoupé van Jaguar (XJS V12 British Green!)
al evenmin (de accu trok in een klap leeg).
Je schudt je godenhoofd,
de wereld beeft.…
Van oud naar nieuw
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.112 gehuild
ontroerd door al dat haten
waardoor de wereld wordt vervuild
door het zinloos geweld van mensen
staat het leven plotseling stil
ze willen elkaar de dood in wensen
en moorden dan respectloos en kil
het moorden laat ons sterk beseffen
dat een mens een medemens
zonder schuldgevoel dodelijk kan treffen
en geen besef heeft van norm of grens…
SNEEUWDAG
poëzie
3.9 met 9 stemmen
2.318 ‘k Sta aan de grens van zijn verheerlijkt heden,
Maar wie durft ongeroepen verder treden?…
Prooi
gedicht
1.0 met 1 stemmen
5.504 Mij rest ook weinig tijd ik doe alsof ik weet
van niets tot ik verstijf, maar dan is het natuurlijk al te laat -
een plank van vlees ik ril bij de gedachte, precies een rat
mijn staart een vette worm en daar een kater op de loer
vlak op de grens van mijn verstandelijk vermogen.
Kom tevoorschijn roept het beest ik zie je wel.…
Paris, La realité?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
564 van het verderf
wij stoppen met dromen
ervaren weer duidelijk de scherf
tussen goed en kwaad
het moet worden gezegd
zonder respect voor jezelf
en de ander kan het gif
bij ieder naar buiten stromen
vrijheid gedenken wij
daarom niet voor niets
en elk jaar weer
en niet alleen voor het
vrij uiten van het woord
(bestaat er wel een grens…
Dijkleger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
763 Waar morgen bij droog weer gewoon de koeien
Loeien en in de uiterwaarden de bloemen
Weelderig groeien; het rijke boerenleven zich
Weer ontspant, dankzij het dijkleger op de
Grens tussen water en land.…
Zelfbevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 De grens van plaats en tijd kan
overschrijden. Wie zijn blik in vrijheid
op beschaving richt; en zo bekomt wat
een mens in wijsheid vergaart; die zal
zichzelf kunnen bevrijden.
Wie zijn leven als een reis aanvaardt.
Wie uit angst nimmer een avontuur zal
mijden.…
wat je zaait mag je oogsten – van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 daar waar het ochtendlicht
het voorbije jaar verdrijft
lonkt een nieuw levensjaar
met de bladzijden blanco nog
als in het oogstseizoen
met de wind in de haren
de zon op het gezicht
genieten wij jouw vruchten
proeven wij de rijkheid
van immense vreugde en intens verdriet
die jou maken wie jij bent
mens van mensen
op de grens van jouw…