3326 resultaten.
De bruid
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.965 waar zijn de bergen van de horizon?
ik zie ze niet...
---------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten(1941)…
Maankompas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
407 Aan het einde van mijn langste schaduw
absorbeert het diepste zwart, onverlichte zuil
die de kristallen nacht van stilte zal doorbreken
dat het in de gelaagde stenen de wil tot spreken
ijler dan nog in de ongeboren dood, gaat de horizon
over in een andere horizon, gedragen op een roerloze schaal.…
nieuwe wegen wachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 met een rugzak vol verhalen
gevuld met wat was en wat jij leerde
sta je aan op de drempel van vertrek
klaar om opnieuw te beginnen
wat achter je ligt
vormde en verrijkte jou
wakkerde je nieuwsgierigheid aan
waar liggen mijn grenzen
wat roept mij verder
je draagt met moed in je hart
het weten in je handen
ik ga weer op pad
de horizon…
Reeds vertrokken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
337 ook de extase in de taal
van fladderende voorjaarsvlinders
herinneringen naast het gammele liefdesbed
voeden vieze schimmen op het vale behang
rebelse ratten onder het beschimmelde bed
behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang
witte lakens een beetje smoezelig
kreukels in een gezond verstand
in een hotelkamer vol eenzaamheid
aan een horizon…
Herfstig gevoel
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
974 Kijkend naar ganzen op de vlucht
in de verbleekte blauwe lucht
terwijl ze na enige tijd
verdwijnen in de eeuwigheid
Rimpels volgend in het water
steeds verder op zoek naar later
naar hun einde aan de horizon
of terug naar waar alles begon…
Verbeelding
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 Trillen ze de woorden traag uit een cilinder
Gooien ze een teerling of een bal
De dichters
Hun gedachten tekenen
Merken het papier
Overal in hun verbeelding
Ver van hier
Doen ze de horizon het water likken
En toch tempert troebel glas
Het zoeken om te zien…
Schip
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.384 Ik dacht
jouw kleuren vervagen
in het licht
van de zon
maar jij blijft
een regenboog
aan de horizon
ik heb de hoop
al laten varen
het anker
gelicht
dobber stuurloos
richting haven
dit onvoltooide schip
maakt water…
De zielverbondenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 een witte stip
vloog stilte
naar de horizon
tot dat
adembenemende
fatale moment
waar het leven
genomen werd en
de ziel hen ontviel
de banden
zijn niet verbroken
in een anders samenzijn
alleen leven
etst de pijn van
de zielverbondenheid…
Kriebelende grassprietjes
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
478 In een bed vol veldbloemen
vlijde jij je naast me
je handen streelden
wijl je ogen blootlegden
wat verborgen was
onder de oppervlakte
van verlegenheid
grassprietjes kriebelden
terwijl onze passie opbloeide
verder reikend tot over de horizon…
Warme overtocht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
761 Ik tuur op het pontje
de horizon af
richting de open
tropische zee.
Een vissersvrouw op weg
naar de markt met haar visjes
kijkt me verlegen glimlachend aan.
De kilte in mijn hart
zwemt weg.
En het wordt een warme overtocht
op de groene rivier.…
De boot naar de lente
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
701 Het kleurenpallet aan de horizon roept me.
De melodie van de koude zeegolven roept me.
Alles is nu opzoek naar een speelkameraadje
en ik ben op zoek naar de boot van de lente.…
dag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
793 vleugels bewegen
verloren in het groen
verdronken in de regen
nog steeds
om te doen
alsof het nog kan
vleugels verloren
gevonden
drogen in de zon
lonken naar de horizon
nog steeds
bewegen ze
verbonden
aan elkaar
toe, vlieg
en zweef maar...
weg…
Morgengroet
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
813 wat down in de vroege morgen
maakte jouw glimlach
me weer lichtvoetig
in een vluchtig elkaar passeren
jij naar je werk
ik aan de wandel
jouw morgengroet
klonk als een belofte
ineens fluisterde er een zonnige glans
aan mijn horizon…
Geen aarzeling
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
690 Maar de donkere
wolken in de verte
nemen eerst nog even de vrijheid
haar overvloedige water
te schenken aan de gouden
rivierstroom heel ver aan horizon.…
Verstillen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
679 ondergedompeld in een rode vuurzee
is de verslagenheid daar waar
logica ver te zoeken lijkt
onschuldige zielen die aan het begin
stonden om de wereld te verkennen
hun horizon te verruimen
zich te laven aan het leven
werd nors verstoord
door meedogenloze kogels…
schedellicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 hier hoog
mijn ogen zien
achter de bolling
begint de lucht te trillen
schemer verliest
horizon beweegt
ik wil hoger
zien
maagdelijk licht
begroet mij
die eerste straal
mysterieus
ontploft in mijn schedel
daar schijn ik…
Doelloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 Het is zo vaak gezegd
niet de weg te gaan
die ik heb gekozen
met blinde ogen
langs peilloos diepe ravijnen
over overvolle wegen
zonder richting, zonder doel
zwervend en geen horizon
waar de ochtend daagt
met vlammend gouden randen.…
op weg naar Shangri-La
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 alsof het leven eeuwig is
steeds onderweg en groeien
liefde vindt een onsterfelijke weg
de dood lijkt een verre horizon
een beperking van ons zicht
de wereld is rond en de maan
vertoont achter de wolken licht…
Vloeiend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
850 Vloeiend
over de zwart-witte toetsen
met sterke, bewegende vingers,
soepel in de polsen
baant de pianiste zich een weg
door prachtige partituren
van Bach tot Chopin
en ik de klanken
laat doordringen
aan de horizon
van mijn gemoed
omdat ik het pianospel
zo bemin…
vroeger was de dood...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
515 vroeger was de dood
een schim aan de horizon
die mij niet op stang kon jagen
later toen hij zich vaker deed gelden
kwam ook de reuk van angst
de geur van het verval en het berusten
in weerom een sterfgeval
vroeger was de dood voor mij
iets van vroeger doch vandaag
steeds meer van nu...…
Die nu al niet meer leef
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Te vaak al
In het zwaard
Gelopen van
Wat zich leven
Noemt, leven
Dat stukje bij
Beetje mij verlaten
Heeft zodat ik
Nu al niet
Meer leef -
Eerder leef ik
Hierna weg bij
Het oude leven
Op reis naar
Mijn nieuwe
Horizon waar in
Dit leven geen
Sprake meer van is…
Vleugelslag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
562 Die met lichte vleugelslag
Gewichtloos wiekend zweeft
Naar haar eigen horizon
Onzichtbaar in de verte
Waarbij het wieken zelf
Vele malen belangrijker is
Dan het bereiken van het doel
Raakt mij aan op deze
Winterse morgen, en ontdooit
Zonder dat ik het door heb
Mijn chronisch bevroren gevoel…
Geheim
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
553 Hij fluistert naar de sterren
voor zover zijn stem kan reiken
slechts de nacht die naar hem lacht
het gevoel wil maar niet wijken
hij zit in zijn stoel zonder een doel
niet echt op zoek, in zijn handen een boek
hij leest voorbij de horizon
het verhaal dat in een droom begon.…
Weet je nog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
764 het grijze water
verzoende zich
met laatste straaltjes horizon
en jij
mijn lief
werd liefde,
een liefde voor het leven.
toch?…
Gewoon vrede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 Een blauwe lucht
Een witte wolk
Stralende zonneschijn
Een zachte bries
En kleine kabbeling
Over ’t vlakke meer
Nevelig bos
Aan verre horizon
Wuivende halmen
Van goudgeel graan
De levensbron
Van vredig bestaan.…
Zomer
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
408 De wereld is groen
loop door de bossen
volg de rivieren
zie het golvend gekrookte riet
geniet de ruime horizon
ver over het vlakke land.
Voel de warme zon
kijk om je heen
en ervaar de zomer.…
Tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
945 doorgelopen
een stukje verder
tussentijds
niets gebeurd
geen moed, zin
iets te laten gebeuren
ook geen dingen die
moeten gebeuren
niets
doodlopende tijd
traag
oneindig
langzaam
lijdzaam
wachtend
voorbijgaande
schijnbaar zinloze
nutteloze uren
stil, liggend
passief
geen gerief
als een dief
stil sluipend
zonder een spoor achterlatend…
Nog tikje troebel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
449 wij gaan geen
herinneringen
begraven die nog
nauwelijks werkelijkheid
hebben gedragen
ja warmte en liefde
in het leven van nu
zonder te beseffen dat
je ook drijfnat wordt
van regen zonder plu
vitaal in het
dansend nemen
van kleine drempels
die hun stempels
niet onopgemerkt
op ons achterlaten
maar die in spanning
en vernieuwing…
poëtische stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.259 schone slaapster op het stille strand
de lommerrijke lanen voor de rijken
de krijtstreep van een dienaar van het land
het meisje met een ijsje in haar hand
dat in Madurodam loopt rond te kijken
Couperus die in brons te wachten staat
en glimlacht om het alledaagse leven
de jonge resident, zo hoog verheven
een zwarte maagd die leegte achterlaat…
'k Hou van je...
hartenkreet
3.9 met 37 stemmen
2.966 ‘k Zie je
wanneer de sneeuw jouw voetstappen achterlaat,
bevriezend in een winterslaap.
‘k Verlang naar je
wanneer ik de seizoenen kleur,
bewegend door de zon en de maan.
‘k Hou van je
zelfs al ben je hier ver vandaan.…