3310 resultaten.
Ultieme gift
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
424 zij heeft
in bewegen
de zegen van
boven gekregen
lenigheid en
souplesse als
ultieme gift in een
lach die aanstekelijk is
een heerlijk
natuurlijke performance
die je meeneemt
en vaardigheden geeft
in een wereld
waar talenten geen
centen verdienen is met
het uitwonen van je lijf
maar waar plezier
leidraad is in het
speelse…
Verjaardagsvers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Het juliet rondom mij
tegen het blauw van Magritte
drijven wollige plukken voorbij
ik
in een tuinstoel
lig hier
voornamelijk
mezelf te zijn
het patina van de tijd
krijgt vat op mijn lijf
al zichtbaar worden
de schaduwen van verval
maar zolang
het juliet rondom mij
er wollige plukken
drijven
tegen dat blauwe zeil
is elke zomer…
De Lens neemt afscheid (van het stoffelijke)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Het hoofd is moe,
het hoofd is leeg,
het lichaam opgebrand,
het lijf is moegestreden.
Bewaar wat ik achterlaat,
koester mijn erfenis.
Heb haar lief,
vul haar aan,
als wapentuig in een eeuwig durende strijd.
Maar laat mij gaan
en kom mij vooral niet achterna.
Ik zal opgaan in de morgendauw,
glinsterend,
verblindend als de zon……
met open ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
650 de woede
raast door
jouw lijf
ik ben nog
niet aan het
oppervlak
weet amper
wat er diep in
je leeft
jij praat liefdevol
met de doden
ik hoor het niet
jij toont jouw
pijn zodat ik die
in mij kan vinden
beweeg me
blaas leven onder
mijn reprielenhuid
schud me wakker
open mijn ogen
de ware liefde is
onderweg…
Naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 Worstelen wij
niet allemaal
met die arme
in haar hemd
gezette faire
naakte waarheid
wilderiaans
en hemeltergend
satanistisch
godgeklaagd
verbaal vertoon
in holle frasen
zonder bewijs
en ongeschraagd
Naast lijf en geest
zit meer dan eens
ook onze ziel
vast in een cel
penibele
benauwenis
vrijheid en wil -
gevangenis…
In conditie
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
312 ik had me
de kleine vrijwel
onzichtbare
storingen in de
soepele motoriek
eigen gemaakt
oorzaak, bron en
eventuele remedie
veel mensen
beschouwen het
kleine ongemak als
zelf niet te verhelpen
het tegendeel blijkt
waar te zijn maar
enige kennis van
eigen lichaam voeding
en beweging is wel nodig om
het lijf in conditie te houden…
Hoe klein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Hoe klein kan ik
de pijn krijgen
en helder blijven
in conditie blijven
een mens blijven
met het weinige
dat er wonderlijk genoeg
nog functioneert
in mijn lijf
in mijn hoofd
in de sociale zorg
Valt er iets op te leuken
aan de dagen
aan mijzelf en
aan mijn toekomst?
Jij misschien?…
Verhuizing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
369 Zoals bejaarden,
man en vrouw,
in hun naaktheid,
zien wat de tijd
aanricht met hun lijf,
tot tranen toe bewogen
door een golf van tederheid.…
Je gaat dood...
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
2.347 Ik til je op
Uit je bed
Je volgt me
Met je holle ogen
Ik was je
Fris en schoon
Rilling over je rug
Een schaduw
Van je eens zo
Goddelijke lijf
Ik kus je zacht
Even zie ik
Je lieve glimlach
De pijn verlamt je
Zacht til ik je
Weer in bed
Je volgt me
Met je vermoeide ogen
Van je eens zo
Flirtende mooie blik
Ik lees je voor
Uit eigen…
Verlangen
poëzie
3.4 met 39 stemmen
7.906 . -
Haar vingren koesterden de naaktheid van het eigen lijf en rilden;
het eigen lijf dat onvoldaan bleef en vermoeid, onder het geheim
van deze koestering; de nacht, als één levende adem, trilde.
Haar adem ging opgelost in de nachtelike adem,
haar verlangen tot de eindelike slaap gesmacht.…
Het kind in de kast
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.376 voor de kast
met de kromme sleutel
Mamma is boos op haar
ze hoort het slot knarsen
De opgetrokken knietjes
verbergen haar hoofd
ogen stijf toegeknepen
Nee, ze wil niet kijken
naar het griezelig lege zwart
Haar blote voetjes vangen
de kilte van de vloer
Stil is ze, muisstil
Het kind in de kast
Jaren later, angstzweet
dampend op haar lijf…
INTIMITEIT
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
742 Het zat diep weggestopt, maar 'k kan het nu benoemen
en dus is klaarheid over wat ik sinds jou mis
Bij ieder seintje in mijn lijf dat me weer doet herinneren
merk ik: 't is het nabije, dat na jou nu zo op afstand is
Eén foto met, toevallig, jouw gezicht
en ik kan als het ware met mijn lippen voelen
waar grijs en zwart in elkaar overvloeien…
Veiligheid verzacht
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
688 het hart is de magneet
die hersens samenbindt
en zenuwstelsel staaft
beenderen van staal
harde kern van het lijf
in het betonnen omhulsel
de harde huls schraagt
gevoelens flitsen heen en weer
gedachten ordenen niet meer
slechts langzaam komt
de spirit van de wil
vrij uit hardend beton
vormt stevige ideeen
over de zin van lijf…
Voorbij die mooie zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Fier stond ik in mijn helderheid
een zomer lang te staren aan de hemel
getekend met een eenzaam venijn
om jouw gevluchte lichaam te warmen
met de zonnegloed van mijn schijn
jij keerde jouw vermoeide lijf
naar links en liep naar de rivier
om je in afzondering te wenden
tot de kikkers die daar sliepen
de prinsessen die er riepen
hongerige…
mislaagd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.013 Ik mat mij een pak aan
En het wordt zowaar van mijn vege lijf getrokken
Daar sta ik nu
Rimpelend in het voetlicht
Demotivatie uit te stralen
In helderwitte strepen
Publiekelijk en integraal
Laten we er een televisieserie van maken
Het schijnt dat vernederingen goed bekeken worden
(hoopvol)
misschien kunnen we dan nog wat aan mij verdienen…
nauwelijk verhuld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
634 schalen bloemen
bloeien zomer
manden fruit
verrijpen geel
maar ik ben kil
bevroren
door de winter
ijskoud stil
de rode morgen
parelt dauw
hitte trillend
op het lijf van jou
je verdween
in stormen schuld
je naaktheid
nauwelijks verhuld
ik schreeuwde
je nog terug
de hemel was verloren
je had me op mijn rug…
Woede ...
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.831 Woeste golven
overspoelen verstand
schuimende koppen
hoofd in brand
Gevoelens op en neer
golvend door lijf en geest
't stormt in mij
het maakt me bevreesd
Geknepen vingers
klauwende hand
waarom neemt emotie
toch telkens de overhand ?
Ik wil gewoon rust
niet denken, niet doen
terug naar wat ?
misschien terug naar toen ?…
hartenbreker
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
3.165 Dwaas, droom ik nog steeds
dat, wanneer hij me laat kermen
na mijn lijf,
het niet mijn hart is dat breekt.…
Einde verhaal?
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
889 Het is niet zo erg,
als ik je maar schrijf
om je handen,
je haren,
je ogen,
je lijf.
Het is niet zo erg
zolang ik jou zoek,
open eind,
open boek.…
ze gingen op hun rug
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.974 je hebt alles
aan elkaar genaaid
de rode draad
dubbel gestikt
hun lijf geflikt
met nonchalance en
wat lieve woorden
ze hebben het gepikt
ze gingen op de rug
harten duizendbreken
emoties snel vergeten
maar hun ziel moet terug
ze willen nu geen spiegel
zijn en niet die zoete pijn
die jij ze hebt gegeven in
dromen uit een ander leven…
De ironie van Antwerpen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.925 Teruggelopen naar de kade
om opnieuw de geluiden te proeven
nu het eindelijk stil is in mijn hoofd
met de nasmaak van echt bier in mijn mond
voelen mijn handen nog
jouw slanke lijf
golvende dijen
de ironie van Antwerpen;
het besef dat prachtige vrouwen
door de stad blijven vloeien
net als het water
--------------------------------…
Hadden je geveld
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
711 ze hakten niet
maar zaagden met
de tand des tijd
het echte hout uit
jouw zo kostbaar lijf
ze hadden je geveld
de stronk bleef staan
wortels nog onaangetast
ze lieten je begaan
dachten je voor uitgeteld
maar jij weerbarstte
hun geweld en ontknopte
in een vrijheidsring die
takkenhoog zijn lente vierde
in een zomer die nooit kwam…
Waar heb ik het over?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.364 Als dan nu is geworden
zich vastbijt in het lijf
stroef en hardnekkig
dagelijkse kwelgeest wordt -
waar heb ik het dan over?
Als ik toen dan al zag
heb ik jaren uitgelachen
verprutste overmoed
kwijnt laf weg in hoekje -
waar heb ik het dan over?…
Nachtgedicht
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.195 de avond praat zacht
nog zachter dan je woorden
op mijn lippen
ik hou van die gedachte
van de warmte
in mijn buik
en de lichte voetstappen
die schemer dragen naar de nacht
je loopt mijn taal binnen
en legt liefde
neer
onophoudelijk, zoals
de dichters in
mijn lijf
niets verdwijnt en alles
wordt mooier
in de stilte van…
Zij appelde en slangde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
732 ben de wereld afgegaan
sandaal en pij
zijn aangeschoten
ik wilde me ontbloten
in adams paradijs
ben er niets
mee opgeschoten
zij appelde en slangde
ving mij met oog en handen
ik viel voor haar wellustig lijf
riep de vader voor wat troost
hij was niet thuis deelde
met zijn zoon het heilig kruis
heb maria aangeroepen zij deed
in blauw…
Glooiingen schreeuwend
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.784 Schrijdend door jouw
tepelhoven
Ontdek ik de passie van
jouw lijf
Eenmaal boven aangekomen
zie ik glooiingen
schreeuwend
om warme
Streling
Liefkozend jouw
mooie heuvel
Daal 'k af naar aangenaam
verblijf; genietend jouw
Schoonheid en meer
voel ik warmte
Passie;
over en weer
Deling…
golven liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.275 blik voor blik het zien gedicht als golf
op lichaamsflank wit schuim en op de ribben
lippenbloemen, het laken ligt gespannen
en ons in zijn omarming; kreten springen over
spierenroes en bonzend ‘t bloed in jou
in mij het ongewisse van het ritme
jouw lijf, opengevouwen
gewelfd in adem
trekt deinend huid naar huid.…
de gil van de boterbloemen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.453 het luchtruim is ontdooid,
de wind werd zichtbaar aan de wand,
waterzucht en spataderen ontsieren
de oevers van verlaten wensen,
de onderhandelingen waren afgesprongen
en de vlaggen gestreken tot grondniveau,
de fanfare speelde met lijf en leden
haar stuk 'Gratis Toegang tot Kasteel en Park'
daar hoorde ik voor het eerst
de gil van de boterbloemen…
Duizend kussen!
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
1.790 Je lijf danst op onze
liefdes muziek.
Ik las al in je ogen
de onstuimigheid
van de zee.
Golvende erotiek
een constant ritme.
Zo intens en uniek.
We slepen elkaar mee.
Nooit kan die oceaan
ons verlangen blussen.
Bij de zachte zangen
van een lieve wind
belonen we elkaar
met duizend kussen!…
salut
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
840 de drilboor dreunt door
heraanleg van het wortel
kanaal langs glazuren kusten
en speeksel stranden
ik heb een afklikbrein
als mijn zeurend lijf
met slepende voeten
achter mij aan bengelt
wandel ik weg
neem enkel ogen mee
reis met genoeg lef
om de achterkant
van de maan te zien
en vertel het niemand
ik heb mijn mond niet bij…