2123 resultaten.
binnen buiten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
435 de ruit beslaat niet meer
elke keer als kou
in windvlagen, scherp vertekenend
langs muren schuurt
een dweil ligt werkeloos in het geheugen
en de tijd duurt voort… om een oog,
om een tand
daar hoort de rauwe weerzin van het lot
alsnog de kreten, van een plot
die meerdaags
buiten oevers treedt
vandaag gaat over morgen,
morgen kijkt terug…
Kraait drie keer de haan
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
643 heb mijn oor afgesneden
water bij de wijn gedaan
god om erbarmen gebeden
toch kraait drie keer de haan
heb hem de nek omgedraaid
zoals ik jullie ook
zal verloochenen
dit volk is mijn werken niet waard
de gotspe om mij
te verkrachten in het diepst
van gedachten ik ga aan het kruis
ook de dood zal mijn lot niet verzachten
in de schoot…
Geef nooit het hele hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Liefde is voor haar slechts een vergankelijk lot;
een kort en dromerig genot.
En ook al beweren zoete lippen het tegendeel,
ach, prille, zotte minnaar, weet jij veel.
Hij die dit schreef kan het weten,
want hij gaf heel zijn hart
en was zichzelf vergeten.…
Mijn kind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.538 Mijn kind, mijn alles, mijn zonneschijn
Mijn liefde met mijn bloed
Mijn alles op deze aarde
Door het lot aan mij gegeven
Een reden om echt te leven
Een reden om te overleven
Een reden om echt alles te geven
Zo dat jij gelukkig kan leven
Ik de verantwoording om jou je normen en waarden mee te geven
Jou te vormen in dit leven
Je te…
Entte een nieuwe kroon
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
518 op dat plekje
waar het gras
nog groener is
voel ik jouw gemis
een zaailing groeide
op tot jonge boom
jouw onderstam entte
een nieuwe kroon
die jarenlang
de vruchten van
seizoenen gaf tot
aan de plotselinge kap
rond de stronk
ontloken nieuwe loten
uit jouw eigenheid jouw
wortels gaven hen respijt
ze hebben je gerooid
maar waar…
Leed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 In het Noorden toen geboren
sprak en droomde 'k in het Fries
Rijks-erkend als tweede
taal van ons Nederland
Oorlog doet vluchten uit zeer vele landen
doden ook veroorzaakt door honger en dorst
Echt alle leed van de wereld
kunnen wij niet op ons nemen
Wel het lot van een
tal van deze verschoppelingen
outcast die onz' wereld
zonder…
WE GROEIDEN UIT ELKAAR
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 hebt een god
van rituelen en regelmaat
en die van mij is zo lekker vrij
en laat het gaan zoals het gaat
die van jouw is door de kerk
een harnas aangebonden
die van mij is een beetje goddeloos
en kent maar weinig zonden
en toch zijn ze allebei
een en dezelfde god
jij bent een pruimenboom
en ik een van de kers
een rare speling van het lot…
Elsje Christiaens (1646-1664)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 jouw korte leven kan
men niet in schrale
woorden vangen
de droeve schilder
vaart over het water
naar het galgenveld
inkt, riet- en verenpen
in zijn loden jas om
jouw lot te bewenen
bijl en wurgpaal
als pover raamwerk
hij zoekt slechts je gezicht
op kostbaar papier
dicht op je huid getekend
de verborgen verlatenheid
"de…
Struikte tot boom
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
813 bloeiend door lentetjes snelde
groeide en jaarringen telde
nu sta je daar
met een vlek op je bast
deskundige mensen gaan testen
of jou het leven nog past
je bolt al tijden het asfalt
stuwt zacht de stoep
bent een gevaar voor
een begaanbaar trottoir
snel zul je sterven
onder protest en misbaar
maar in de omgeving staan
jouw jonge loten…
Beschermde vogel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
569 Hoe dikwijls beangst in benarde situatie
Gevoel van vogelvrij in zijn lot
Onbeduidend zonder enige statie
Overgeleverd aan schimp en spot
Een vogel tussen havik en adelaar
Klein en nietig geschapen voor liefde
Loopt hij steeds weerloos gevaar
Als de klauw der rovers hem kliefde
Vlieg als die vogel tussen havik en adelaar
En vrees niet hun…
Over mens en dier.
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
675 Het is het lot van mens en dier
onze prooi zonder pinken te verschalken.
we verreken daarbij geen spier
want wij zijn sperwers en torenvalken.…
Mijn hulp is van de Heer
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
627 Mijn hulp en sterkte komt van God
Hij is mijn rots waarop ik kan bouwen
Op Hem stel ik mijn volste vertrouwen
Hij, die altijd begaan is met mijn lot.
( woorden uit Psalm 121)…
je blotevoetenman uit zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag je
in het niets
woorden dansten geesten
als spoken die fataal
mijn lot beleefden
nu ben ik hier
de zon is vreemd
wolken niet geéigend
rotsen zijn de horizon
die nu mijn heden schrijven
ik dwaal daar in
de hoop een glimp
van je te zien maar weet
de afstand tussen beiden
meet weer veel te kort misschien
ik wil je kussen…
Ontpoldering?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 Want zonder openbaar vervoer
verdwijnen onze jonge loten,
dan ligt er leegloop op de loer.
Hij houdt van grazig land en sloten,
mijn zoon, maar ook van stadsrumoer.
Hij baalt en vindt nu alles klote.…
Vlijmscherp mes.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Klievend vlijmscherp mes verwondt tot op het bot
Aasgieren zo vernederend; het lot?
Priemende gluiperige blikken loensend en verloochenend
Kleverige vaalgrijze massa verbrijzelend ook bekogelend.
Brutaal schoppende laarzen; we krijgen je klein
Alom heersend afgunstig chagrijn en venijn.…
Vlijmscherp mes.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
487 Klievend vlijmscherp mes verwondt tot op het bot
Aasgieren zo vernederend; het lot?
Priemende gluiperige blikken loensend en verloochenend
Kleverige vaalgrijze massa verbrijzelend ook bekogelend.
Brutaal schoppende laarzen; we krijgen je klein
Alom heersend afgunstig chagrijn en venijn.…
Ruwe bolster, blanke pit
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
903 De avondzon verdwijnt langzaam
aan de flanken staan loten
met de jaren stevig verankerd
rond een weerbarstig bastion
haar schemer twinkelingen
in half blind geworden ogen
verraden een pittig karakter
een lang uitgebloeide boom
ontfermt zich nu (stok)stoïcijns
over rijp gegroeide vruchten..…
Gebonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 voor alles een tijd
maar die ligt vast
in dagelijkse routines
Wanneer het donker wordt
kan ik uitblazen, naar buiten
kijken, naar de vogels kijken
Op vakanties ontdek ik de wereld
door de ogen van de jongens
die rotsen en rivieren bedwingen
De meisjes zijn prinsessen
Ze leiden zichzelf op tot koningin
bestemd om te klagen over haar lot…
Berg Je Maar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
569 bergen zijn de steenpuisten
van Moeder Aarde
kraters en kloven
de littekens die ze
vaak achterlaten
Als ze op uitbarsten staan
berg je dan maar probeer
mogelijk de magma en lava
uit de weg te gaan
lukt dit niet dan wordt je
misschien ooit eens opgegraven
vanonder puimsteen en as
zoals het lot ook eens Pompeii beschoren was…
LAIS CCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 is lust voor haar een lot dat zich ontsluit?
(2017 - rev. 2020 - CCb)…
Een soort fantoom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 mogelijk
ook nooit heeft
bestaan een soort
fantoom waarin
wij hebben
geloofd en zijn
meegegaan
met iets dat zich
vaak kneusde
aan de realiteit
zonder sporen
na te laten
behalve een
niet te harden
diepe pijn van
littekens die nooit
zichtbaar waren
er zat leven in
geweven zonder
direct om elkaar
te geven samen
in het lot…
Stukjes lente
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 het
snelste voorjaar
niet kapot te
maken want
ieder jaar heeft
weer zijn eigen
kleurpalet en
diverse
snuisterijen
waar blauw wit
en geel vaak
overheersen
in het groen is
rood en paars veelal
in de minderheid
omdat zij niet zo
veel van licht en
langdurige
zonnewarmte
hebben genoten
dan de bloemen
uit de eerste
wat oudere loten…
Ringslang
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
466 op een dwaalspoor door het labyrint
van de stad die onthoofd is, verzengd
in de gloed van een fata morgana
als ogen met zwarte mascara
weerspiegeld in glazen van wijken in tinten die op elkaar lijken
het dorp van de Os en Nieuw sloten
de bomen als eendere loten
aan takken ontwricht van hun stam...
Wat een puinhoop, die Ring Amsterdam!…
verloren
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
228 ik heb liedjes zonder woorden
voor je gezongen
ze raakten verloren tussen grijze bomen
het lot dat alle liederen is beschoren
glinsterende tranen nestelden zich
in de warboel van je baard
in de gloed van de maan hoorden we
iemand huilen
het was te vroeg om weer te keren
naar zomerse dagen
te laat om te voelen alsof de zon wat…
Mens erger je niet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
709 Zoals Lucebert schreef
poëzie is kinderspel
wie de poëet is
werpe de eerste steen
werpt hij dubbel zes
hij gaat meteen
verstoten van alle aarden
naar de gevangenis
intens tot zijn verdriet
Gooit hij ze niet
of eenmaal in de bak
de eerste keer wel
ook bevrijding na een poos
het heeft geen waarde
alle poëzie is weerloos
da's eigen aan…
Fado aan de Lima
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Bij de brug onder de Tuin
der Dichters zit ik te kauwen
op de wereld zoals ze is
Ik zie de mensen gaan
jong, moe of roekeloos
de beschermheilige tartend
die aan de binnenspiegel bungelt
Laat in de avond lopen ze in de berm
met bagage of sprokkelhout
op hun hoofd, kruizen om hun nek
op de schouders van hun ziel
en als hangers in de kledingkast…
Pijnlijk Perfect Passend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.006 in afzondering verlang ik
naar het gestolen hart
en de eindeloze zachtheid
de tedere afstand
verkleurt het gevoel
geeft gedachten tijd
en steeds meer
beweeg ik met de natuurlijke deins
en ambieer ik
zoete verdwijning
pijnlijk prettig perfect passend
weerspiegeling van het lot
en verzet tegen het verleden
strijkt de tijd elk gebaar…
WAT ZIJ BEDOELEN
gedicht
3.5 met 129 stemmen
129.557 muziek klinken tonen van liefde
die 't luisterend oor van beminden bekoren
maar ik die niet speel
kan mij niet laten horen
Anderen zijn er die fijn kunnen spreken
en schalks en levendig wat zij bedoelen
kunnen vertellen
ik kan 't alleen voelen
Want mij werd tot nu toe het lot…
Het Kruispunt
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.415 Lopend op de weg van mijn leven
Zwevend in de zee van tijd
Moet ik geven en nemen
Door het lot geleid
2 wegen die elkaar kruisen
Dat moment vergeet ik niet gauw
Een afdruk van de zon in mijn ogen
Zo is die herinnering aan jou
2 wegen die hun weg vervolgen
Hun kruising was slechts één moment
In liefde was ik verzwolgen
Ik ben blij…
Lekgebeten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
846 In mijn wezen ligt een gapend gat,
uiteengereten door desillusie en lot;
een leegte die zwarter is dan zwart
en mijn weerloos levenslicht pot.…