Alle inzendingen over natuur

12647 resultaten.

Sorteren op:

Moeite van het zoeken waard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Een tuin vol licht en kleuren bloemen vogels en veel meer heldere beken rozengeuren overal vlinders bont en teer zachte bries tussen hoge bomen melodieën uit vele vogelkelen schaduw om tot rust te komen engelen die op harpen spelen maar bovenal een zacht geluid als wind dat met bladeren speelt en klinkt als lieflijk stemgeluid dat diep…

als een oase

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 668
zomerse dagen lopen op hun laatste benen evenals de zwart- en bruin gevlekte koeien grazend onder een late zon die het boerenland nog zacht belicht waar in alle rust de avond valt aan de einder schildert van Gogh een handvol kraaien boven het goudgele, ongemaaide koren waar verzonken boerderijen en een verre toren in ijle nevels geruisloos…

Wereldboeket

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
De kleuren van de bloemen bijten elkaar niet en vloeken niet ze staan gezellig naast mekaar als ik ze schik in een vaas en niemand is er baas de felle naast de fletse het is er nooit een hetze ze vragen niets maar lijken op een paar blauw met groen, het roze van een pioen de mombrezia oranje een violette pluim met franje een bonte kleurenkeus…

hoe kaal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
in dit ongerepte woud waar Thanatus waart met botte bijl en kettingzaag kondigen lentevogels de barre winter aan voor reuzen van het bomenrijk waar onbewogen stammen met lange adem zwijgend naar de hemel reiken het bladerdak murmelend ruist vingertoppen tasten naar diepe barsten in de schors in dit onbetreden woud…
J.Bakx25 februari 2018Lees meer >

gisteren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Nacht, zorg dat ik rusten mag in fluwelen dromen geurende bloesem van rozenbomen, dat ik niet ongeduldig wacht op volgende ochtend, dan is de dag zonder afscheid, niet afgemaakt: verloren tussen zovelen, ontwricht en gekraakt. Uitgebloeide rozen, verdwenen glimlach. Wie heeft hen geborgen, hun frisheid bewaakt, kleuren vrij van zorgen…

Bij

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Vindt de bij haar weg in het woud van kelken, naar de nectar die zij zoekt?…

Aan de Dombrug

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
hier mag ik blijven aan de Dombrug over de Zwarte Nete de kleine beek van oost naar west het zicht op weelderig grasland waar Canadese ganzen langzaam grazen en winnen van het trage vee om dit lieve laagland om de schoonheid en de troost om de hoge hemel blauw naast witte wolken om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare om de angst…
Guy Aarts23 november 2018Lees meer >

de kleur van klei

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
de kleur van klei nu het water zich terugtrekt legt zij een wrak en verhalen bloot onder het grijs van laag overdrijvende wolken schrijven ganzen modderige berichten in geheimtaal onder mijn schoenen de grijze kleur van klei…
J.Bakx23 november 2018Lees meer >

haiku poging

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
vanachter het raam tracht de zon mij te warmen van binnen steenkoud. de boom tooit haar tooi schuchter maar nog niet volop dood blad dwarrelt neer. winden waaien flink dreigend zwelt het blazen aan stilte nà de storm…

Ondertussen in de klimaatwinkel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
Die onweersbuien.. hoelang blijven die hangen? Doe maar twee grote!…

Over meeuwen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Het meeuwengeschreeuw mis ik in de polder het geluid van die gillende geeuw en gekrakeel, met hun krijsen, met hun kromme puntige snavel, geel het eisen en krijgen en pikken en pakken en hakken als gieren, loerend speurend en peurend in kieren Ik lijk wel niet wijs want ik mis hun gekrijs hun scherpe vlucht zomaar vallend uit lucht naast…
Ralameimaar27 augustus 2019Lees meer >

Zo is er maar één

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 442
Hoe uitnodigend en warm jouw hart is waar ik elke keer weer kennismaak met het licht van de dagen en zachtheid van de dingen, het helder water en de aarde waar het leven heeft ontkiemd Voortdurend veranderend, maar allerminst veranderlijk; een verrijking in mijn bestaan. Dat je glooiende landschap met gevarieerde karak- ter in persoonlijke eigenschappen…
CB17 december 2020Lees meer >

Haiku's

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
De zon en het blauw herscheppen ranke stammen tot een kathedraal. De weerspiegeling van eikenboom en wolken: bron van mijmering.…

Spiegeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 479
Ik keek neer op het donkere water, op het immer rusteloze oppervlak waar vanuit de diepte mijn spiegelbeeld naar mij keek en toen in honderden stukken brak. Een spiegeling onherkenbaar tot eigen mozaïek gecomponeerd wegreizend op wijder wordende rimpelingen aan de oever werd uitgedoofd en tot weer spiegelen werd gekeerd.…
Ruud8 januari 2021Lees meer >

verdwalen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
hoezo verdwalen lachten de Bosjesmannen wind vogels dieren bomen en sterren ze kennen ons allemaal wij verdwalen nooit…
J.Bakx18 juni 2021Lees meer >

Najaarszwoel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Donker hing de vlier te trossen, koolzaad geel te geuren. Tussen distels fladderden de witjes Leverkruid en wilgenroosje broederlijk ineen Kamille roerloos op het pad afgewisseld met gedroogde paarden keutels Ganzen vlogen op en krijsten, pispotjes kropen hoog in netels, in riet, in wat maar houvast bood Oudgerimpeld de wilgenstammen, waaraan…
Ralameimaar26 augustus 2021Lees meer >

magma is mijn hart

netgedicht
3.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.509
je vingers op de rots een hand met energie geladen tastend naar de lijnen die potentieel laten verdwijnen in een wisselende stroom het lijkt een droom om alles weer te weten tijd als factor te vergeten in steen vloeit de geschiedenis tot heden weer ineen magma is mijn hart zee en wind koelen hitte van mijn huid in vogels vinden zich…

fluistert zomer in geluid

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 955
je raakt mijn huid de wind waait rimpelend je warmte fluistert zomer in geluid je maakt kringen zichtbaar achter moegesloten ogen vibrerend geel danst hemel tot geheel randen neigen rood van het verbranden buitencirkels zijn aan het ontvlammen in een vage pijn je smelt een gat in mijn gedachten ik laat je gaan met open ogen…

klapwiekt vrijheid in lucht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 995
waarom zit je zo stil met vleugels die trillen kom, fladder wat rond er zijn bloemen genoeg die jouw neerstrijken willen ze openen hun hart om met jou hun wereld te kleuren breng ze wat stuifmeel en ga met je lippen hun stampers eens keuren ik zie in je ogen het speuren je lijfje vult zich alert met de meest verleidelijke geuren je…

gewoon in donderstralen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 757
breek licht nee, niet in kleur dat is geweest gewoon in donderstralen kauw dat geluid zo, dat je oren openspringen licht kan binnendringen door het tochtig gat nee, niet dat, wind heeft al te vaak gedwarreld met geur gescharreld die is uitgebeest terug naar het breken, gebroken licht, vertel ons wat me moeten weten of, donderstraal…

waarom streel je mijn gezicht

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.072
waarom streel je mijn gezicht met warmkoude handen wil je zachtjes met me landen duiken in het wuivend licht je vlaagt in mijn gedachten wervelt spoken door de nachten in de onrust die je waait of, zijn het ideeën die je zaait draag me met je krachten als ik storm kan verwachten dwarrel toekomst voor mijn oog vlucht met de herinnering…
wil melker1 februari 2004Lees meer >

wuiven traag als oud publiek

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 710
hij dwarrelt rond je hoofd en golft je lange haren vertelt verhaaltjes aan je oor en gaat er met je stem van door hij ritselt in het bos de blaadjes los de takjes laat hij dansen dennen met hun groene piek wuiven traag als oud publiek zuchtend kijkt hij onder donkergroen en tilt de takken op de bosmuis vlucht een vogel wiekt een schreeuw…
wil melker22 januari 2004Lees meer >

water zich met lucht vergist

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.297
ik zie patronen in de regen sluiers weven nattigheid die neerslaan op tapijt dat buiten heet en in zijn kleur van de seizoenen weet druppels rijgen zich tot stromen en ontmoeten zo elkaar al spetterend vertellen ze spontaan van waar ze ooit gescheiden zijn van warme zon en oceaan ze rollen dollend in een meer rust keert weer in onderduiken…
wil melker29 december 2003Lees meer >

de verte mist in wervelend zand

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.793
stippen op een kale vlakte de verte mist in wervelend zand wind kuift wit op vale zeeën jaagt hen op met straffe hand de hoofden zijn gebogen in eerbied voor natuurgeweld of ter bescherming van de ogen de storm heeft het niet verteld hij duwt het grijs in groene golven giert uithalend spetterend nat zag een wandelaar zeer verbolgen kijken…
wil melker26 december 2003Lees meer >

dwarrelt luchten die vluchten

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 731
ik zie je jagen en vlagen vragend uitdagen kleuren peuren uit wolken die kolken als ik luister besta je uit zuigen en zuchten kreunen en steunen kou om te kleumen ik voel je duwen en trekken bomen verrekken in buigend bewegen het krenken van kronen je dwarrelt luchten die vluchten in verleidelijk dwalen om dan weer een den…
wil melker7 november 2003Lees meer >

want je kleur is de hemel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 921
ik zag je bewegen boog voor een kind ontweek vluchtige vingers deint op het zwoel van de wind je blad is al grijs met het bruin van slagregens je groeide niet op in het aards paradijs je hebt je verstopt in het groen langs de wegen in de schaduw van bomen is bloei over stilte gekomen je spreek mensen aan ze willen je plukken verrukt…
wil melker2 november 2003Lees meer >

Waarom ik zoveel van jou hou

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Natuur op z'n mooist als een bijzonder geschenk streelt teder mijn hart.…
CB9 juli 2022Lees meer >

het vals gezicht dat doodt

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.045
de maan trekt water aan nevels slierten sluierend het vals gezicht dat doodt en grijnst in koplamplicht dauw remt langer in het vochtig glijden op de stille weg, het botsen zal niet stoppen is voorzegd de mist schijnt witter tussen flarden zon en raadselt waar de dag het van het duister won de tijd schraapt zijn seconden, koestert…
wil melker26 september 2003Lees meer >

de regenboog is opgedroogd

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 839
ik haal zonnestralen uit elkaar en stapel dan de kleuren tot een regenboog laat buien botsen donder wolkt nog zwarter dan de bliksem schicht daaronder zit ik droog ik leer de wetten van het licht uit het natuurlijk evenwicht totdat de regenboog is opgedroogd de rafels van de bui zijn weggeschoren door de wind in het blauwe van de…
wil melker5 oktober 2003Lees meer >