12647 resultaten.
Moeite van het zoeken waard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Een tuin vol licht en kleuren
bloemen vogels en veel meer
heldere beken rozengeuren
overal vlinders bont en teer
zachte bries tussen hoge bomen
melodieën uit vele vogelkelen
schaduw om tot rust te komen
engelen die op harpen spelen
maar bovenal een zacht geluid
als wind dat met bladeren speelt
en klinkt als lieflijk stemgeluid
dat diep…
als een oase
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
668 zomerse dagen lopen op hun laatste benen
evenals de zwart- en bruin gevlekte koeien
grazend onder een late zon die het boerenland
nog zacht belicht waar in alle rust de avond valt
aan de einder schildert van Gogh een handvol
kraaien boven het goudgele, ongemaaide koren
waar verzonken boerderijen en een verre toren
in ijle nevels geruisloos…
Wereldboeket
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
588 De kleuren van de bloemen
bijten elkaar niet en vloeken niet
ze staan gezellig naast mekaar
als ik ze schik in een vaas
en niemand is er baas
de felle naast de fletse
het is er nooit een hetze
ze vragen niets maar lijken op een paar
blauw met groen, het roze van een pioen
de mombrezia oranje
een violette pluim met franje
een bonte kleurenkeus…
hoe kaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 in dit ongerepte
woud waar
Thanatus waart
met botte bijl
en kettingzaag
kondigen
lentevogels de
barre winter aan
voor reuzen van
het bomenrijk
waar onbewogen
stammen met
lange adem
zwijgend naar de
hemel reiken
het bladerdak
murmelend ruist
vingertoppen tasten
naar diepe barsten
in de schors
in dit onbetreden
woud…
gisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Nacht, zorg dat ik rusten mag
in fluwelen dromen
geurende bloesem van rozenbomen,
dat ik niet ongeduldig wacht
op volgende ochtend, dan is de dag
zonder afscheid, niet afgemaakt:
verloren tussen zovelen, ontwricht en gekraakt.
Uitgebloeide rozen, verdwenen glimlach.
Wie heeft hen geborgen,
hun frisheid bewaakt,
kleuren vrij van zorgen…
Bij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
512 Vindt de bij haar weg
in het woud van kelken,
naar de nectar die zij zoekt?…
Aan de Dombrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 hier mag ik blijven
aan de Dombrug over de Zwarte Nete
de kleine beek van oost naar west
het zicht op weelderig grasland
waar Canadese ganzen langzaam grazen
en winnen van het trage vee
om dit lieve laagland
om de schoonheid en de troost
om de hoge hemel blauw naast witte wolken
om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare
om de angst…
de kleur van klei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 de kleur van klei
nu het water
zich terugtrekt
legt zij een
wrak en
verhalen bloot
onder het
grijs van laag
overdrijvende
wolken
schrijven ganzen
modderige
berichten in
geheimtaal
onder mijn
schoenen de
grijze kleur
van klei…
haiku poging
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 vanachter het raam
tracht de zon mij te warmen
van binnen steenkoud.
de boom tooit haar tooi
schuchter maar nog niet volop
dood blad dwarrelt neer.
winden waaien flink
dreigend zwelt het blazen aan
stilte nà de storm…
Ondertussen in de klimaatwinkel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Die onweersbuien..
hoelang blijven die hangen?
Doe maar twee grote!…
Over meeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 Het meeuwengeschreeuw mis ik in de polder
het geluid van die gillende geeuw en gekrakeel,
met hun krijsen, met hun kromme puntige snavel, geel
het eisen en krijgen en pikken en pakken en hakken
als gieren, loerend
speurend en peurend in kieren
Ik lijk wel niet wijs
want ik mis hun gekrijs
hun scherpe vlucht
zomaar vallend uit lucht
naast…
Zo is er maar één
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
442 Hoe uitnodigend en warm jouw hart is waar ik elke
keer weer kennismaak met het licht van de dagen en zachtheid
van de dingen, het helder water en de aarde waar het leven heeft ontkiemd
Voortdurend veranderend, maar allerminst veranderlijk; een verrijking in mijn bestaan.
Dat je glooiende landschap met gevarieerde karak-
ter in persoonlijke eigenschappen…
Haiku's
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 De zon en het blauw
herscheppen ranke stammen
tot een kathedraal.
De weerspiegeling
van eikenboom en wolken:
bron van mijmering.…
Spiegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Ik keek neer op het donkere water,
op het immer rusteloze oppervlak
waar vanuit de diepte
mijn spiegelbeeld naar mij keek
en toen in honderden stukken brak.
Een spiegeling onherkenbaar
tot eigen mozaïek gecomponeerd
wegreizend op wijder wordende rimpelingen
aan de oever werd uitgedoofd
en tot weer spiegelen werd gekeerd.…
verdwalen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
454 hoezo verdwalen
lachten de Bosjesmannen
wind vogels dieren
bomen en sterren
ze kennen ons allemaal
wij verdwalen nooit…
Terschelling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 Op hoge duinen,
wiegend helmgras en een zee
van kleine bloemen.…
Najaarszwoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Donker hing de vlier te trossen,
koolzaad geel te geuren.
Tussen distels fladderden de witjes
Leverkruid en wilgenroosje broederlijk ineen
Kamille roerloos op het pad
afgewisseld met gedroogde paarden keutels
Ganzen vlogen op en krijsten,
pispotjes kropen hoog in netels,
in riet, in wat maar houvast bood
Oudgerimpeld de wilgenstammen, waaraan…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
fluistert zomer in geluid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 je raakt mijn huid
de wind waait
rimpelend je warmte
fluistert zomer
in geluid
je maakt kringen
zichtbaar achter
moegesloten ogen
vibrerend geel danst
hemel tot geheel
randen neigen rood
van het verbranden
buitencirkels zijn
aan het ontvlammen
in een vage pijn
je smelt een gat
in mijn gedachten
ik laat je gaan
met open ogen…
klapwiekt vrijheid in lucht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
995 waarom zit je zo stil
met vleugels die trillen
kom, fladder wat rond
er zijn bloemen genoeg
die jouw neerstrijken willen
ze openen hun hart om
met jou hun wereld te kleuren
breng ze wat stuifmeel
en ga met je lippen
hun stampers eens keuren
ik zie in je ogen het speuren
je lijfje vult zich alert met
de meest verleidelijke geuren
je…
gewoon in donderstralen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 breek licht
nee, niet in kleur
dat is geweest
gewoon in donderstralen
kauw dat geluid zo,
dat je oren openspringen
licht kan binnendringen
door het tochtig gat
nee, niet dat, wind heeft
al te vaak gedwarreld
met geur gescharreld
die is uitgebeest
terug naar het breken,
gebroken licht, vertel ons
wat me moeten weten
of, donderstraal…
waarom streel je mijn gezicht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.072 waarom streel je mijn gezicht
met warmkoude handen
wil je zachtjes met me landen
duiken in het wuivend licht
je vlaagt in mijn gedachten
wervelt spoken door de nachten
in de onrust die je waait
of, zijn het ideeën die je zaait
draag me met je krachten
als ik storm kan verwachten
dwarrel toekomst voor mijn oog
vlucht met de herinnering…
wuiven traag als oud publiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 hij dwarrelt rond je hoofd
en golft je lange haren
vertelt verhaaltjes aan je oor
en gaat er met je stem van door
hij ritselt in het bos de blaadjes los
de takjes laat hij dansen
dennen met hun groene piek
wuiven traag als oud publiek
zuchtend kijkt hij onder
donkergroen en tilt de takken op
de bosmuis vlucht een vogel wiekt
een schreeuw…
water zich met lucht vergist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.297 ik zie patronen in de regen
sluiers weven nattigheid
die neerslaan op tapijt
dat buiten heet en in zijn
kleur van de seizoenen weet
druppels rijgen zich tot
stromen en ontmoeten zo elkaar
al spetterend vertellen ze spontaan
van waar ze ooit gescheiden zijn
van warme zon en oceaan
ze rollen dollend in een meer
rust keert weer in onderduiken…
de verte mist in wervelend zand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.793 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
in eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
zag een wandelaar zeer verbolgen
kijken…
dwarrelt luchten die vluchten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
731 ik zie je
jagen en vlagen
vragend uitdagen
kleuren peuren uit
wolken die kolken
als ik luister
besta je uit
zuigen en zuchten
kreunen en steunen
kou om te kleumen
ik voel je
duwen en trekken
bomen verrekken
in buigend bewegen
het krenken van kronen
je dwarrelt
luchten die vluchten
in verleidelijk dwalen
om dan weer een den…
want je kleur is de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
921 ik zag je bewegen
boog voor een kind
ontweek vluchtige vingers
deint op het zwoel van de wind
je blad is al grijs met
het bruin van slagregens
je groeide niet op
in het aards paradijs
je hebt je verstopt
in het groen langs de wegen
in de schaduw van bomen
is bloei over stilte gekomen
je spreek mensen aan
ze willen je plukken
verrukt…
Waarom ik zoveel van jou hou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Natuur op z'n mooist
als een bijzonder geschenk
streelt teder mijn hart.…
het vals gezicht dat doodt
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.045 de maan trekt water aan
nevels slierten sluierend
het vals gezicht dat doodt
en grijnst in koplamplicht
dauw remt langer in
het vochtig glijden op de
stille weg, het botsen zal
niet stoppen is voorzegd
de mist schijnt witter
tussen flarden zon en
raadselt waar de dag
het van het duister won
de tijd schraapt zijn
seconden, koestert…
de regenboog is opgedroogd
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
839 ik haal zonnestralen
uit elkaar en stapel
dan de kleuren
tot een regenboog
laat buien botsen
donder wolkt nog zwarter
dan de bliksem schicht
daaronder zit ik droog
ik leer de wetten
van het licht uit het
natuurlijk evenwicht totdat
de regenboog is opgedroogd
de rafels van de bui zijn
weggeschoren door de wind
in het blauwe van de…