2000 resultaten.
Alles is alles als
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
960 Kruipend omhoog als groeiend gras
sluipend voort als dieren
Hoor het verkeer in volle gang
ogen schieten heen en weer
Niets staat stil en niets beweegt
al lijkt het telkens anders
Oren staan open in geslotenheid
hoor de mensen praten
Langzaam snel in pas vertraagd
dichtbij als grote bergen
Achterom kijken of de branding rolt
en de gewone…
Ego
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 Het begint vaak met vier
omdat een mens twee armen heeft
twee benen, twee ogen en oren
en dan twee gezichten als zon en maan
die opkomen en ondergaan, op en neer
het lijkt wel evenwicht in bestaan
Twee gezichten dromen zichzelf te zijn
lezen een boek, voelen zich een ander
van vlees en bloed even maar en dan
veranderen zij in beestjes op…
In de liefde verraden
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.342 Haar hoofd verslagen gebogen
Het leven heeft zijn nut verloren
Nooit meer in haar leven
Zal zij iemand bekoren
De liefde in haar is eeuwig verdreven
Een stenen muur om haar gebroken hart
Door geen mens te doorbreken
Geen wezen op deze aarde
Zal haar hart nog doen weken
Een poging tot bezinning
Wordt nog voor aanvang afgeslagen
Haar oren…
Verliefd
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.957 Toen ik je zag
was ik verloren
dikke neus, grote oren
en een lieve lach
Daar stond je dan
met hele grote ogen
die nauwelijks bewogen
als een houterige man
Wat ik ernorm begeerde
was je hoofd als een ballon
roodverbrand door de zon
dat me intrigeerde
Ik ben gevallen voor je benen
lang en enigzins stijf
verbonden aan je lijf
en aan…
Cello
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.741 Denk toch niet aan
jaargetijden: klinkt de herfst van tessi-
tuur dan lager dan het zwoelen van de
lente in uw oren? Rutger, luister even:
als ik cello speel, dan zit ik in de
voren van het boerenland. Ik ruik de
paddestoelen, want het is mijn aarde.
Ik laat geen water achter in de lente.…
Geen onruststoker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.099 Ogen dicht oren open
spreken wat je denkt
met volle teugen
genieten van
geïnhaleerde nicotine.…
Ontastbaar dichtbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Zonder oren.
Zij danst roerloos door mijn leven.
In de stilte van de dagen.
Ik wil haar verder dragen dan de horizon.…
Transatlanticism
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 En zijn verbonden vlieger
klonk hem als Vivaldi in de oren.
Spinsels en draden een
melancholisch festijn voor zijn lede
brilglazen. De vissen donderden
met bakken uit de lucht.
Hij kwam goed aan
in het verdoofde land.
Zijn been leek op een
afgestorven zwaan en
het was donker
waar hij lag.…
Koepel van Bonnefanten
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
675 het Romaans effect
maar nu in licht
gestreept over oneindige breedte
waar zwaarte zich vertilt aan zicht
een zwarte band verbindt zich met wit
en suizen mijn oren een gezang
zonder noten
ik huiver
van onhoorbaar geluid
een stolp over uitgestald fruit
en strakke stengels
hier roep ik mijn woorden
grijp de buit
van grootse en hoge sferen…
Misbruik wordt bestraft
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.583 Er zijn altijd oren die luisteren,
er zijn mensen die hóren en niet
veroordelen.
Je mag zo’n geheim niet bewaren,
dat levert zoveel ellende op nu en
in latere jaren.
Dus open je mond alsook je hart
maak er geen moordkuil van,
want dat ze van je áf moeten blijven
is een gegeven wat alleen jij door te
praten ontmantelen kunt!…
de rekening (volgens henry)
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
547 'halsje wilde biertjes
achteroverslaan
zoveel dat 't
z'n neus uitkwam
en z'n oren
hij belandde in 't
ziekenhuis waar
hij helaas overleed.…
Tja........
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
4.934 de kamer vult zich
met een lucht van alcohol en slaap
je huig trilt naar hartelust
je ligt op je rug
plukjes haar uit je neus
plukjes haar uit je oren
ik kijk naar je
je mond half open
het kwijl raakt je kussen
je adem stokt
je brabbelt wat
kan er geen touw aan vastknopen
schijnt leuk te zijn
zie een lach op je gezicht
zonet…
Etude (herziene versie)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
766 Tot hij ging luisteren en
in muziek om hem heen
een kosmos hangen ging:
Rachmaninov d kleine terts,
immens verlangen en leerde
(want oren heeft wie hore)
Poëzie schrijven
begreep hij tenslotte is
overslaan en gaan en
kosmos binnendringen
Wist hij alleen maar dat
lege blad
alleen maar dat
en wiste hij…
Mijn vorige leven als big
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
724 Zij krieuwelde mijn rug, mijn oren.
Steeds sterker ging ik haar beschouwen
Als mijn zonlicht na de nacht,
Mijn liefde zou nooit gaan verflauwen.
Ach biggen, vrees wie naar je lacht!
Omdat die lieve meid ging trouwen
Werd ik als speenvarken geslacht.…
Draagbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
523 De pennen gaan
eenzelfde lot
dragen hem mee
dragen hem mee
de donkere tonen
tot het stil wordt
te ver voor oren
voor akoestiek
en artistieke
woorden.
Over de gele sterren
gaan de zwarte doeken
op fluistertoon
behoedzaam.…
De Fabeltjeskrant
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.230 Het verhaal van mijn goede kant
Met welke oren
Oogjes dicht
Is geen gezicht
Snaveltjes toe
Wat een gedoe
Nou, nee moe
We gaan na één knipoog
En het lezen van poëzie in de regenboog
Van het geheim
En de gein
Wil je het weten……
Frappant
Krant aan de kant
In fabelland
Transparant
Ik zou het hebben kunnen weten
mmmmm
Ik ga echt niet…
Aan een mug als postillon d'amour.
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.299 Vlieg voort, o mug, mijn snelle bode en fluister
Aan de oren van Zenophila héél zacht:
'Gíj slaapt, vergetend lief, híj waakt en wacht.'
Vlieg voort, vlieg voort, mijn zangster zoet, maar luister:
Spreek zacht en wil haar slaapgenoot niet wekken,
Dat gij niet wekt míjn ijverzucht'ge trots.…
Hunkering
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
521 Licht als een donzen vlok,
jouw luisterende oren strelend,
dekken ze warm het broze hart toe
van een liefdevol mensenkind.
Dauwdruppels,
miniscuul, klaar, helder en zuiver,
glijden schuchter over de nerven
en pronken op het zonneochtendblad,
volgend elke levenslijn.…
Anoniem
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 ik heb baat bij jouw schaduwwoorden
die vlinderen anoniem om me heen
als wegwijzers van aard
tijdens de nacht
(laat mijn waterogen gaan,
op zintuigen van daar naar hier,
van ’t ogenblik)
tiktak, luchtig gevulde uren getuigen
door de nacht van adem
in mijn oren kleppert de klok
een slapeloze muze
mijn diepte gaat ver
jouw schaduw verzacht…
MIJN LIEF IS JARIG
hartenkreet
2.6 met 12 stemmen
3.526 Wat vandaag haar leeftijd is
mag ik helaas niet verraden
Maar sinds mensenheugenis
is ze echt niet te versmaden
Lang haar in het mooi rood
hangt over haar beide oren
Haar armen, zacht en bloot
zij is echt voor mij geboren
Mooie ogen, groenig zacht
zien me bij ‘t ontwaken aan
Een mond die eeuwig lacht
naar mij, hè..welteverstaan
Wie…
Poes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
916 Poes ligt op de chauffage,
verwacht al dagen vries en kou,
wil alleen nog aan je voeten,
als achter oren gekrabbeld wordt.
Ondanks dikke, lange, zachte vacht
geen zin om buiten te komen,
poes voorspelt een koude winter,
maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren.…
Thuis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 verder dan tranen
die verdampen aan wimpers;
de rietvelden van de ziel in
het gevoel vastgeprikt als
spelden die glinsteren in het
aangezicht van mijn volle maan
nog eenmaal demp ik het vocht
en tel in mijn hart de som van
dalen en stijgen van doeken
in het toneelspel van beelden
en ik mijn vingertop in 't zand
begraaf naast twee dove oren…
Klassiek of wip
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 ik heb gezichten gelezen
ogen die liefhebben en vrezen
wimpers die krullen
en openheid onthullen
in lijnen de tekening
van leven gezien
het rechte en ronde
van lippen en monden
klassiek of wip
het neusje vaak
overbelicht door
een guitige plaatsing
in het schaduwspel
met haren zullen
oren verdwijnen of
zichzelf ruiterlijk klaren…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?…
Foto in de pas
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
746 niet zomaar keer ik
mijn gezicht naar je toe
en ditmaal zonder glas
je ziet het gewicht
onder mijn ogen
weliswaar gezakt
maar ik ben
geenszins levensmoe
ik betrap mezelf
op een lichte lach
althans zo neem ik het waar
het maakt, denk ik,
van naderend licht gewag
zij zegt, ik wil ook
uw oren zien,
de wet schrijft…
***leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
529 tranen weggeveegd
Mezelf gedwongen om te leven
Te genieten van de nacht
Teveel nachten liggen malen
En mezelf grootgebracht
Ik ben geweest en iets geworden
Maar het zijn vergeet ik soms
Ik vergeet te ademen
En al leef ik zo gezond
Ik ben kapot en wil niks willen
Ik ben moe en chaos heerst
Mijn denk is stuk, mijn adem op
En mijn oren…
Openbare ruimte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 's Avonds is de rivier een theater
het water draagt de muziek
naar onze oren, de romantiek
van een saxofoon, ondergaande zon
fonkelend in de wijn en de kerk
rozig een en al zachte genade
Toeristen doen klikklak alsof
niet zij maar wij de figuranten zijn
de stad een bordkartonnen decor:
attractiepark Paris l'amour
jongelui op de kaden…
zomerdagavond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 elke zomerdag weer
voor in het maanlicht
net de zon verdwijnt
om in sterren te vervagen
raap ik hem liefst op
om in mijn hart te bergen
elke zomerdag weer
weerhoudt mij het liedje
van spelende kinderen
dat in mijn oren deunt
als in hun kleine handen
ouders een ijsje stoppen
elke zomerdag weer
herinnert mij het plezier
van klein jong…
Bol gepramd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 rood bewoog
de spraakwaterval
van hoog naar beneden
nooit even stil en
tevreden over het
spraakmakend heden
hoog opgezeild
klapperden oren
steevast verleden tijd
strengden ogen
de te volgen route
zonder mededogen
het boegbeeld
sneed bol gepramd
regelmatig de zelfkant
pas toen ik
je kuste verstomde
jouw vocale energie
met…
SCHEMER VERBINDT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Schemering omlijst
toenadering van oren,
ogen, in horen en zien.
Schemer verbindt
traag verlopend middag
met avond. Verlichting
(een schakelaar) maakt
het terras zacht zichtbaar.
Fonkelingen wijzen op
glazen, mooi rood van wijn.
Handen omvatten, slokken
worden speels genomen.
Monden proeven, vormen
woorden. Gelach klinkt op.…