1118 resultaten.
Rejoice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 (voor James Joyce)
De witte eindeloosheid achter het zwarte
ooglapje van een Ierse druide,
een dag vol groeiende doolhoven twaalf
kilometer onder de zeespiegel,
zeeslangen liggen roerloos achter
purperen pilaren,dat ene oog,zoals
de vervaarlijke cyclopen,speurt
sneller dan het hoogste licht,
dwars door de stalen muren van een
ziekelijk…
Relativeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
638 Slagregen geselt de straat
Stralen als staal,
Koude degens houwen zich wegen,
Door grauwe atmosferen
Hollen, stilstaan, schuilen
Wolken huilen, tegenslag valt
Neer
Nog nederiger
Nu buien dimmen, druilerige metamorfose
Murw van misère, mat onder ‘n apathische apotheose
Gedachten in regressie naar ‘n vroeger bestaan:
Crescendo carrière,
Sessie…
doodsprenten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.156 Hoe jij op de stalen rand van een dood leven zwerft
het noodlot dat in je vingers zweeft, met het zwerk dat je vervloekt
alsof je onbewoonbare moeder je weer uithuizig spuwt.…
Kerstwens
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
3.685 Wat is een kerstmis zonder stal
geen os geen ezel en geen schapen
geen kribbe en geen herdersknapen;
dat wordt de saaiste kerst van al.
Wat is een kerst zonder konijn
of hertenbiefstuk of fazanten
Wij consumeren, zijn de klanten
van Aldi, Lidll ,Albert Heijn.…
Geen zin meer !
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
946 Uiteindelijk voelde het koude staal vertrouwd.
Hij had geen zin meer, geen zin meer, geen zin meer.
Hij zei dat nooit een keer.
Zijn familie heeft nu geen notie meer.
Alleen hij had geen zin meer.......…
GESTRAND !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
768 topduinend sta ik windvangend te kijken
schipgestrand ligt daar een stalen kolos
Scheepsbel klanken als een droevige roep
S.O.S. wie redt mij toch, wie trekt me vlot
een zeemeeuw kantelt scheef in mijn oogblik
zijn schreeuw van sarcasme, windgedragen
lijkt een triomfantelijke uiting van vogelvrijheid
Kijk, ik vlieg, ‘k kan gaan waar ik wil…
Schokdempers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Rondom wilde manen pruiken tuilen
perken te laat de verlaten velden
de rijpe lusten stalen de last.
De verveling wil maar niet komen
mokkend rood de zonneschijn
de snode nozem spuit vuur.
De wolken rollen en wielen
knalpotten en langharig tuig
met dolle meiden op de Puch.…
Pippi Langkous
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
838 Als kind stal ze mijn hart,
toen ik op de fiets van Kollum
naar Buitenpost ging om in een
grote zaal een film over haar
te zien, die waarin ze haar
vader, de zeeroverskapitein,
op een zwaarbewaakt eiland,
Taka-Tuka-Land, bevrijdt.…
De boze man zie hem gaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
444 Een veelheid van lichamen vliegt
straks uit; onwetend van het dierenleed
dat straks in de confrontatie met stalen
vogels zijn laatste levenskreten uit.
De boze man zie hem gaan.
De stad, zijn mestvaalt en zijn mensen.
De denkende zielen stapelen weg wat zij
voor hun welvaart niet meer wensen.…
Mét z'n zevenen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
611 schapen is dat al snel zeven zakken vol
de harde herder knechtte gans de horde dag en nacht
met opgeheven stok hield hij de dieren in zijn macht
maar één opstandig schaap dat hupte almaar over ’t hek
een kunstenaar – zo sprak de rest – en ook een beetje gek
de herder was hem zat, dat schaap met zijn rebels gedrag
en joeg het beest de stal…
Zegt men het weifelachtige te vaak ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Handvatten spreken dan dezelfde woorden van
staal hoop en moed, kijk die kerkuil of valk
ze uiten: vlieg met mij mee, beperk je niet
tot alleen werken met je benen, kijk mij ik bid.
Wij zijn slechts vogels, natuurverschijnsel als jij
stilstaande voor momenten lang boven het veld.
Wij zien verschillen, al zijn 't nuances in kleuren.…
Perfectie bestaat niet?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
531 Naast – hand in hand - mijn lief,
vast te houden, niets te missen,
van de onbevangenheid in haar natuur
alles hield de adem in, de wind in
het ruisen van de bomen,zelfs de zee
verstilde in de boezem van het hart
in deze periferie kregen zelfs beton
en staal zachtere vormen, hardheid
verborgen in milde aarde van elke
ondoorgrondelijke…
Zwart op wit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
924 Verslikt zich in het ritme en
cadans
Slaat dan een flater en raakt
uit balans
Dan maak ik daar dus dankbaar
van gewag:
De Sint kwam bij ons op visite
Met heel veel koek en weinig gard
Hij kwam tezamen met twee pieten
Voor vijfenzestig euro, zwart
Ach, ook een duizendpoot
draaft wel eens door
Gelauwerd als het beste paard van stal…
Kerstreces
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 wolkenkrabbend in de woestijn, om het volslagen
op drift uit de hand
en op hol geraakt leven
het moede hoofd te bieden
met de linkerhand miljarden pompend in patriots
cruise missiles drones
onderzeeërs munitie
in handen gekomen van de bewakers van het heilige land
ten westen van de jordaan
met in de woestijn een schaarsverlichte stal…
ode aan de koot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 in de ether klonk een stem
een eigen geluid en melodie
een pionier met visie
een man vol energie
willem van kooten
een icoon in radioland
groter dan groots
een ster die nooit dooft
hij liet veronica golven
op de woeligste baren
opende vele deuren
gaf radio nieuw geluid
stem die verhalen bracht
muziek die harten stal
een brug voor…
Glinzende linzen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
458 el abidine,
in numidia leider der bedoeïenen
de kleinzoon van el presidente bourguiba
en peetvader van zinedane zidine
bevatten naast vezels ook veel koolhydraten
talloze micro miljoenen miriaden
vitamines B6 en B1 (thiamine)
plantaardige eiwitten en
mineralen
woestijnzand met zink, roodkoper en kalium
fosfor magnesium, ijzer en stalen…
N377
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.894 waarom wil maar niet uit mijn hoofd
Zij hadden nog zoveel toekomstwensen
Ik sta aan de grond genageld, als verdoofd
Maar de reflector zwijgt stil en banaal
De witte bermpaal staat roerloos, verstomd
Toch fluisteren zij zacht hun droevig verhaal
Als dat beeld weer op mijn netvlies komt
dat bange beeld van die dodelijke rampplek
Verwrongen staal…
Ego vigilabo
poëzie
3.7 met 18 stemmen
3.788 Doch, binnen mij, zo leeft er licht en sprake;
doch binnen mij, zo hoort en spreekt er Een,
die duisternissen, dag, noch dood, noch ander zake
belet en doen: omving mij staal en steen,
die binnenkomt bij mij, alleen
en zegt, of ook hij vonde in slape mij: 'Ik wake.'
-----------------------------
uit: Rijmsnoer (1897)
==================…
MIJN BLEKE DENKEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.619 Mijn bleke denken dwaalt tot u door diepe nachten
Als moede schapen naar haar eindelijke stal;
Zij maken wit de nacht met schemerblanke vachten,
Weidend de duisternis van het welig donkere dal.…
oude linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.237 bloesem in de knop
lover weert zon die dramt
een pronkziek maar blakend kind
een spits blad als een schroef
laat de kiem tollen in wind
zijn vlees is wit
gebroken in bruin
als een oud gebit
schimmel heeft zijn ringen gewist
uit de holle stam groeit een tweede
gevoed door wortels van jaren
rupsen vreten bladmoes weg
vele meters staal…
(Ver)Storingen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
830 nieuw geluk
Echter, vaak wordt mijn ogenblik ruw verstoord
En mijn waasdromig denken slaat schervend stuk
Zwarte dingen die mijn beeld doet wenen
Die niet in het schone blikveld horen
Rookbrakende hoge fabrieksschoorstenen
En verbonden met draden, toren aan toren
Ander, onnatuurlijke misplaatste dingen
Zoals bouwkranen als hooghartig staal…
Vrouwen op moment suprème
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.322 Gage namelijk zag zijn beroemde schedelpan
met staaf doorboord ter hoogte van dat kwaborgaan
kon sexueel ontremd geen aandrang meer weerstaan
de schrik te boven zie ik wellicht meer rede in de man
Toelichting:
Phineas Gage, spoorwegarbeider kreeg in 1848 een stalen spijl tegen zijn hoofd door zijn hersenpan.…
Ten slotte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.186 Een povere rover uit Schagen
stal plotseling grote bedragen.
Hij wist door z'n kraken
promotie te maken:
tot roofridder werd-ie geslagen.
Het was heel voorspoedig verlopen:
een dievenslot maakte hij open
en later een safe.
Hij kwam prima op dreef.
Wat-ie wou, kon-ie allemaal kopen.
De dief kocht behuizing - een schone!…
Om koud van te krijgen.
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.221 met een stalen gezicht
even schuddebuiken..
midden in de winter...
deze gezinnen...lách niet,
konden tóch al niet reizen
hun leven staat op de rails
haha.. die deurwaarder hè
in dienst van de staat in staat van dienst
lekker belangrijk met een petje op
hoge-snelheidstraject..lachen...…
De Zaterdag Avond
poëzie
3.0 met 23 stemmen
7.381 De koelte van de avond
Verspreidt zich over 't dal;
De koeien keren loeiend
Terug weer naar de stal.
De krekel ronkt in 't lover,
De rietmus zingt niet meer;
De leeuwrik daalt in 't koren
Weer op zijn nestje neer.
De velden in het ronde
Zijn duister reeds omhuld;
En lichte wolkjes zweven
In 't Westen nog verguld.…
Wanneer door 's werelds Licht de blindgeboren jongen
poëzie
3.9 met 7 stemmen
5.773 Beweging, verwe, stal van plant, van mens, van beest
Verbluften zijn gedacht' en liefelijk besprongen.
Voorts: sloten, torens, schier ten hemel hoog gesprongen,
Het tijd-verdrijf van 's mensen onderwind-al-geest;
Maar de zienlijke god, de schone Zonne, meest.
Zijn tonge zweeg, 't gemoed dat riep om duizend tongen!…
Roverslied
poëzie
3.6 met 24 stemmen
8.492 En die buit
Is mijn bruid,
Mij gekocht met m'n staal,
En ik voer, als een veer, met mij mee haar in 't zaâl,
Naar de grot!…
De Fiets
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
674 Op die muffe zolder overdacht hij de dagen
die hij doorbracht op dat sterk gelaste staal.
Dozen vliegen rond als het begint te dagen:
die fiets was de beste vriend van allemaal.
Daar fietst hij weer door zijn eigen straat.
Waar zijn liefje hem riep als hij voorbijging.
Of op weg naar pa als hij vroeg om raad.…
Kerstliedje
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.735 De heilige driekoningen in de stal
verwonderd zijn binnen getogen;
het licht, dat van het kind afging,
schijnt in hun grote ogen.
De heilige driekoningen staren het aan
en weten zich niet te bezinnen
en het kind ligt al te kijken maar
en tuurt in een denkbeginnen.…
DOEDELE BOMMELE
poëzie
3.1 met 12 stemmen
2.042 Ze renden met zessen langs de baan,
zij hadden stalen kleren aan;
Isegrims, Isegrims.
Zij hadden waaiende helmen aan,
zij renden zingend langs de baan.
Wat zongen zij?
Van edele ridders en heren groot,
van nijdige kerels en galgedood.
Isegrims, Isegrims.…