984 resultaten.
ode aan de zotheid
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
611 wie maakte tijd voor vuige aanval? hij!
da’s adolf jozef poetin, wereld war head;
met mensenlevens maakt hij oorlogspret
en dode Oekraïners op een rij
vernietigt steden, huizen, mensen, vee
en lacht minachtend, maar het zit niet mee…
de ego's vallen als eikels
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
603 de kraai op de rug van een schaap
op het stuur van de fiets die langs het slapend slagveld reed,
op de picknicktafel bij de pannenkoek met pruimenjam
en van een ekster die het laatste licht wegnam
ego’s zijn als vuursteentjes
die met wrijving warmte kunnen geven
maar op het schapenveld op elkaar
afketsen als hagelstenen…
Darts waarom?
hartenkreet
2.1 met 19 stemmen
1.560 Door het vele wachten en geen mailtje terug te sturen
ben je uit wanhoop even bij de buren gaan gluren.
Het politieke aspect ben je vergeten.
Tja en dat zul je gaan weten.
Het werd je ineens allemaal fataal
en zit nu met een hoofd vol kabaal.
Hoe heeft dit zo plotseling zo ver kunnen komen?
Ineens zijn ze weg die mooie dromen.…
'T IS MAAR EEN WISSEWASJE
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.984 "
Eens werd het vaartuig op een klip,
Bij felle storm, gesmeten;
En wat men deed, het koppig schip
Wou van geen stuur meer weten.
"Het is te laat! Verloren boel!"
Riep al het volk.…
Altijd haast
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
655 Als vermomde Sinterklaas in mijn leslokaal
herkende ik je aan de bril, de leesmap en
de schoenen, maar vooral door je haastmakerij
en terwijl ik naast je zat in de witte Cortina,
was ik bang dat je het stuur kapot zou knijpen
en ik had te doen met die nare spanning in jou
terwijl je in naburige dorpen je beste preken
herhaalde met een passie…
de storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 kraken
haalt het dode hout
uit het bos
ontwortelt bomen
wist sporen uit
zwiept zeeën omhoog
gooit golven op de kade
laat schepen vergaan
vliegtuigen staan
treinen ontsporen
stroom storen
legt verkeer lam
communicatie onmogelijk
laat voetgangers vallen
fietsers wankelen
bejaarden thuis
kinderen binnen
bulderen buiten
steviger sturen…
Ik wil de wereld een betere plek maken voor jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Ik wil de wereld een betere plek maken voor jou
Leiderschap is iets natuurlijks voor mij
Ik gebruik mijn intelligentie (kennis) en geloof in jou
Om het leven aangenamer te maken voor jou
Ik wil jouw licht zijn in tijden van duisternis
Je steun en toeverlaat als je het moeilijk hebt
Je bijstaan en sturen wanneer het nodig is
Maar je ook liefhebben…
Als het regent
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 Op eenzame hoogte waar ze al tranend
zich een weg probeert te banen in de geheel witgrauwe
lucht waar een regelmatige wind het stuur wel in handen houdt zodat
zij weet welke richting op moet en ook niet zal verdwalen in de verschillende lagen.…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 van Caesar over de Eems naar zee
aanvankelijk was zij kalm
en gonsde het luchtruim
van ruisende roeiende riemen
en het hijsen der zeilen
dra echter stortten uit donker
dreigende massa's aanstormende wolken hagelstenen neer
en ontnamen van verschillende kanten
onbetrouwbaar stuwende golven
het uitzicht en hinderden bijkans het stuur…
de magische reis van de trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
227 Je hoeft niet zelf het stuur vast te houden,
ontspan, lees een boek en laat de tijd wegglijden.
De trein zorgt voor jouw veilige tocht,
zodat jij de wereld om je heen kunt aanschouwen, heel bedacht..
Langs bergen en dalen, de paden kronkelen,
de ramen bieden uitzichten die je gedachten prikkelen.…
hoezo liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.522 Er wordt wat gejankt, geleden, gestorven
uit naam van het woord dat hij ooit bedacht
Dus laat hem nu lijden aan zompige ziektes
geef hem maar d’ellende die zo onverwacht
een einde maakt aan ons vermogen tot denken
doe hem d’inquisitie of nog beter de leeuwen
laat hem diep gebukt gaan, niet even maar eeuwen
en stuur hem wat ik kreeg, de mailtjes…
protagonistengepronk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
75 Alazôn daarentegen
kon de zware last van
een verzekerde grootsheid
zonder ezel zeer degelijk
pas na pas met veel kabaal
stuurse bergen overduwen
en de klare lucht duurzaam
bereiken waar uitgespuwde
wolken van kritiek nimmer
als één voortdurende stortregen
hem ieder uur zuur doorweekte
daar hij immers nooit bezweek
onder de brutaalste…
Plejade van cyclische luchtkastelen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
861 Het stuur is de pedalen kwijt, dorstend naar eeuwige roest die rust. Gedwee als volgzaam vee met een metaalmoeë koebel, maar geheid in de verleiding, lonkend en lokkend naar wie begrijpt. Zonder weerga, compleet in idiotie,
vol impressie.
Het zadel is opgezadeld met weeë heimwee naar het zompige zeem door onvermurwbaar malende billen.…
Victoria Amazonica
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.074 Stuur dan een e-mail naar
[email protected] o.v.v. Victoria met daarin uw 06-nummer en e-mailadres. Op de dag van de bloei ontvangt u een e-mail of sms.
Universiteitsmuseum Utrecht, Lange Nieuwstraat 106, 3512 PN Utrecht…
Kert 2007...vrede of bedrog?
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.249 Oorlog mensen die uit elkaar spatten
Door andere mensen met explosieven
Om hun middel
Zwaargewonden doden gehandicapten
Dode soldaten …geweld ….haat …nijd
Elders weer hongersnood
Of vernietiging of natuurrampen
Aan de andere kant
Weldoorvoede regeringsleiders, lijders
Die er op uit zijn op macht en rijkdom
Olie en gewin
Die sturen…
Daar zijn moeders toch voor?
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.390 Ze krijgen verkering, gaan samenwonen, vinden jouw mening zo belangrijk dat ze alle goede dingen van haar laten
zien van ‘mam, kijk’ en het sturen hoeft dan niet zo heftig meer,en eten komen ze niet meer elke keer De tijd zal het leren, dan komen er kleintjes en die worden gebracht, omdat
zo zeggen ze fijntjes bij Oma zijn ze het beste af.…
- Dementie -
netgedicht
4.3 met 106 stemmen
5.135 Dat zonen en dat buren, dat vrienden korte brieven sturen.
Hoe kan het, dat ooit de zalige herinnering die ik tegenkwam
heeft plaats gemaakt voor al lang vergeten vragen?
Het huis dat ik nu ruimen moet omdat anderen zorgen dragen.
Alleen zijn in mij, rampzalig leeg zijn de gedachtenloze dagen.…
pesten
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.703 Want uiteindelijk helpt het helemaal niets,
je komt uit school en ziet iets aan je fiets,
bel kapot, ketting eraf,
stuur staat scheef, je staat helemaal paf.…
Zij hoeft niet te weten.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
707 Dus ja, als je het niet weet dan stuur je een bericht.
Speciaal op haar gericht.
Een bericht waarin je vraagt om een afspraak.
En dan is het meteen raak.
Natuurlijk weet ze wat je bedoelt.
Waar je met omslachtige zinnen op doelt.
Wat je tegen haar wilt vertellen of eigenlijk moet
Wat een bepaald gevoel met je doet.…
onrust
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
510 Zelfs de gedachte aan God
maakt ons mensen onrustig,
levenden,
zelfs het denken aan de dood
sturen we de kamer uit.
Angst is onze erfenis
angst dat ook wij gekruisigd worden
angst dat we tevergeefs leven
de angst om opgesloten te zijn
in onszelf.
Maar ook de angst
om te verlangen naar een land
dat er niet is
een fictie.…
Op slag
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
808 Zijn handen grepen naar het stuur en voeten zochten de pedalen,
heel zijn wezen schreeuwde, zelfverwijt en onomkeerbaar spijt
verwenste het metaal dat rondom boog en brak
de koestering van kinderlijke jaren.…
Cordon sanitaire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 voren
om langs de kalme vloedlijn te gaan struinen
hier rustig voort te draven heeft geen zin
het weet van kleine hoeken en gevaren
zie, daar komt kees met borgdorff aan gevaren
een golf van zure melk en tegenzin...
...een cruiseschip aan de kust maakt overuren
besmet, geïnfecteerd, in quarantaine
geen viroloog mag hen al huiswaarts sturen…
De Kamers van Mijn Hart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
288 Uitgesproken consternatie in de kiem gesmoord,
ik ben niet langer meer geboeid
Wat resteert nu nog wanneer leugens zijn gedempt
in een put van psychisch onbehagen
Een drukkende stilte van lang vervlogen dromen
waar ik mij niet langer laat bevragen
Mijn stem gekluisterd in een benauwde borst
die het ritme niet langer draagt
Bevrijd van stuurse…
'Xán!'
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
512 die op haar leek
Die therapeut of een van haar cliënten
Hoe heet ze toch ook weer waar ik voor viel
Amean, Elime, Elfi of Kochana
Of wacht, toch niet Alona uit Polana
Mijn god, denk nou eens na, je wordt seniel
"Alors,' zei ik, "je t'aime moi non plus
Of anders pas encore, je n'en suis sur
Ik haal m'n bril, hij ligt nog bij het stuur…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 Geluk is als water niet in je hand te nemen
dat heel even zou lopen in die droge hand
en ze maken tot een wonderfrisse kuil,
en eveneens niet te vatten als de lippen van de vrouw
die neerstrijken, veren van je-weet-niet-waar, op je oogleden, –
als kind heb ik me vaak amechtig gelopen, om de veren in de lucht te sturen. –
Het is nergens te…
Van opstand tot genade.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Vóór het einde van de slag
had Hij Zijn plan al gemaakt:
het sturen van Zijn Zoon, de Goede Herder.
Toen Jezus hier kwam
- geboren als mens -
wist Hij dat Hij voor míj moest lijden
om te doven de vlam
van de wraak; ’t was Zíjn wens
om míj van díe straf te bevrijden.…
Ode aan de Dood
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.736 Staak dan uw dreigen; Christenen vrezen 't niet:
Uw stuurse aanblik zien ze verachtend aan.
Daar Jezus heeft in 't graf gelegen,
Kunnen zij 't niet, dan verrukt, aanschouwen.…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 En mij groet stuur 'k dan mee als die a'endstraal se vure
so blink in die ruite en droom op die mure;
mij huisie se gewel sal 't opvang van verre,
- 'n laggie sal 't wees, maar 'n traan sal 't bêre!…
De droom van Knor
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
441 Mannetjes, die zeugenjagers zijn,
sturen ze verwilderd in het bos.
Zo denkt mijn kleine Knor.
Zo leeft mijn kleine zwijn.
In mijn droom ontsnapte Knor.
Dat is zijn activistisch dierenrecht.
Ik vond hem in het bos terug.
Hij zocht er omlaaggevallen eikels,
is daarna op hoge herenjacht gegaan.…
010. nabije afstand
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
527 Misschien dacht ze dat dit de enige manier was
om mij te kunnen bereiken, door me weg te sturen.
om met de onderwereld te praten.
Zolang ik sprak,
kon ze mijn oor op de ijle aarde
leggen en mij toestaan om te luisteren, te ontcijferen.…