Alle inzendingen over tak

3024 resultaten.

Sorteren op:

Boom in de ochtend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Ach, kon ik maar voorgoed wonen in dit moment, met bladeren nog vochtig van de ochtenddauw, wortels, vrij kronkelend in de koele aarde, en takken, zich strekkend naar het hoge blauw.…

een aanhoudend koeren

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 501
de witte duif vliegt niet meer stille apostel van vrede liefde en hoop wacht vleugellam op een tak van de oude boom wie hoort de aanhoudende mantra’s van zijn droeve koeren hoort iemand de schreeuw verbijsterend jankend gehuil in vermoeide vleugelslag verlaat de vredesduif zijn oude boom zal iemand hem zien iemand hem horen…
J.Bakx18 oktober 2023Lees meer >

Breekt toch de betovering

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
in de stilte van de morgen als de zwaarte nog aan bomen hangt het zwart van nacht zich lichtend keert in weer verwachten van een zonnedag voel ik de spanning die het onweer bracht beladen dragen bladeren nog hun regenlast pas als een lichte wind de takken suizelt breekt toch de betovering lost magie in nieuw beginnen op…

Vederlicht

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 408
Speelde de winterwind maar door mijn haren als zilverlicht dringend door takken en twijgen als blaren die op golvend watervlak drijven Nu dringt geen wind door in gewikkeld garen van vaten, daar woedden bladloze demonen in ontwortelde dromen Ook hier rijst de vraag of dit hier en nu überhaupt wel bestaat in poëtisch jargon…
Maxim4 februari 2026Lees meer >

in de sluis

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 280
hier rust het water dat tijdens het leven tegen wil en dank, vroeger of later van taken werd ontheven in robuuste armen gevangen tot stilte gedwongen neigend naar onderhuids verlangen het avondlijk vuurlicht verdrongen maar bootsman noch wachter geven zich prijs dan klinkt het alsmaar zachter; waarheen gaat de reis?…
Iniduo21 maart 2026Lees meer >

Winter

gedicht
3.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 18.034
Hoe winter waakzaam is voor alles wat beweegt en keerpunt is: de aanslag van een karabijn, het knappen van een tak, de hoefslag van het everzwijn. Hoe winter weerloos is voor alles wat verdwijnt en zichtbaar blijft: de voetstap van de jager, de stervende sneeuw, het eeuwig brekende water.…

Stel vier bomen

gedicht
2.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 26.768
Eén speler in het midden wiens taak het is eerder bij een boom te zijn dan de andere spelers die rennen van stam tot stam en wisselen van plaats. Lukt het - een ander komt in het midden. Lukt het niet - hij mag het nog eens proberen.…

Als de winter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 809
Trektochten achter blad stengel lege tak en ijs sterven kris kras door elkaar geweven uit als ze wapperwindsgewijs verdrongen worden door sarcastisch vrolijke merels en een laagopgeschoten hemellamp Ja dan kraakt een voetzool of vier over rillend loomgereanimeerde woudhuiden en kijkt men weer over de toppen van de duisternis maar vooral…

Het overwinningslied

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
ik heb vanmorgen vroeg met mijn merel gesproken hij is van zijn hoge tak af gedoken kwam goed in zicht zag zijn wakkere ogen vol blijdschap over het eerste licht begon mij omstandig uit te leggen hoe hij zich tegen indringers verzette het territorium was van hem en zijn griet hun nestje en liefdesgebied ik begreep hem draaide…

ontmoetingen bis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.033
het uur tikt tak hij zit daar maar hij luistert geboeid de seconden weg stilte prevelt iets hij luistert niet hij is geluid waarom ook niet zijn canon ongehoord een gebroken gerucht in een meer van stilte deze wereld herkent hem niet hij grijnst - en doe het goed want morgen ben ik daar ik mijn grijns, jij jouw hoed wij samen, de…

Midwinter

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
traag rolt de mystiek van een verre hoorn door de melkige nevel bomen met hun kanten takken zweven boven het witte niets tegen vervagende bosranden oergeluid tot de onzichtbare einder de weemoedige roep van bezinning op deze verre heide herinneringen aan een ver verleden gedachten komen tot rust in de intimiteit van de sluimerende…

beukenboom

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.031
de wind speelt een symfonie met de bladeren in rake noten de wind raakt de boom zichtbaar zodat ze plots huilt van het lachen de wind wiegt als een moeder takken in slaap totdat de boom droomt de wind staakt haar wilde bui de boom komt tot rust de laatste noot valt…

herfstwind

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 957
Herfstwind ruist door de bomen die de takken wiegt als een moeder met haar pasgeboren kind blaadjes koesteren zich nog even knus bij elkaar aan de gouden zon om straks als tranen te vallen en de aarde bedekt met een dik bladertapijt waarmee de wind zal spelen in de reflectie van de tijd wachten we op de winter die vanzelf zal komen…
ria10 oktober 2007Lees meer >

Drie van Lesbos

gedicht
2.5 met 48 stemmen aantal keer bekeken 16.430
Hagedis, kleine sauriër, met jou is het hollen of stilstaan als een dode tak. Beweegt je oog? Inslag! Daar spat de cipres omhoog. De olijfboom schiet vol uitroeptekens. Alles komt goed, sust de vijgenboom.…
Aad Nuis24 oktober 2021Lees meer >

rookgordijn

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 823
geen mens die de wanhoop in je wezen vermoedt wie telt de tranen in de nacht van een wereld onder een wolk zwart van het verdriet van miljoenen, miljarden zolang je functioneert fabriceert taken vervult en verwachte antwoorden geeft kraait geen haan naar het gat in je hart blijft het verborgen achter het rookgordijn dat je optrekt…
rietvr23 november 2007Lees meer >

Verjaren

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.611
de kalender was al vele jaren niet afgestoft vergeling sloeg toe, niet alleen op het behang op het raam tikte de tijd, een te lange tak die had weten te ontsnappen probeerde het steeds opnieuw uiteindelijk opende ze de ramen waardoor de zon haar ten dans vroeg stilletjes kroop de prille lente naar binnen…

dankjulliewel!

netgedicht
3.9 met 50 stemmen aantal keer bekeken 8.272
er zat een merel op een tak van een boom en ik wenste dat hij de duizend stemmen in woorden en aan het dichtersglas naar mij zou kunnen brengen zodat ik de bloemen kon horen in iedere letterademhaling en in iedere stap naar een open deur -het plukken van rozen en witte zwanen- en op dat moment verdween de boom en de merel in…

op weg

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
langs de rand van het park schijnt de zon, gebroken door takken, schitterend de nevel zilveren snelwegen tussen de bomen, waar elfen dansen in het ochtendlicht en kleine wezens met puntmutsjes wroeten in de aarde op weg naar mijn werk fiets ik door een sprookje zijdelings zie ik stuurse auto's, koninkrijken zonder doel…
Fred23 mei 2009Lees meer >

Niemandsland

netgedicht
4.2 met 61 stemmen aantal keer bekeken 934
Nu jullie gans zijn uitgedoofd zet ik de bijl in alle takken van de stamboom in mijn hoofd om het leven te herpakken moet ik de verwachting doden en in oude wortels hakken zelfs het mooiste mij geboden heeft nu alle vrucht verloren van geloof in jullie goden niemandsland zal mij bekoren tot ik uit de laatste strohalm als eerste nazaat…
Dick Panman11 december 2009Lees meer >

Coïncidentie

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 501
muisgrijs het asfalt dat aan de horizon samensmelt met donkere wolken hoge bomen staan levenloos langs de kant kale takken grijpen naar de wind zwerfvuil draait rond de as van het onzichtbare en baant zich 'n weg naar boven er valt 'n onhoorbare stilte die nog lang na zal echoën in de schemering…
LadyLove15 februari 2010Lees meer >

Ontluiken

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 709
ontluiken bloeit uit haast dode takken, nog in donkere kamers met beschimmelde ramen daar schuilen tere knoppen in schuldloos schamen de adem van buiten zuigt aan wanden die zijn opgebouwd uit dichtgetimmerde ruiten en waar licht botst om dan in het niets te verzanden totdat mijn vogels roepen en ik ze verder draag in mijn…

morgenplantjes

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
ik ga morgen plantjes kopen voor mijn lief in de tuin alles dat groeit en bloeit maakt de zon in haar wakker ik ga morgen plantjes kopen voor mijn lief in de tuin maar eerst snoei ik haar takken, zet ik mijn spade in haar aarde, morgen kust zij zijdezacht een brekelijke ochtend neemt het tere groen in haar handen…
Fred16 april 2010Lees meer >

Ghostriders

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
Als in duistere winternachten padden zich verschuilen en honden angstig huilen, als damp opstijgt uit diepe grachten, hoed u dan als takken kraken en schimmen glijden over daken, denk niet, ach 't is maar een kraai want terwijl je staat te wachten sluipen ze met vereende krachten in je gemoed en je gedachten, de ghostriders in the sky.…
Frans Vanhove22 augustus 2010Lees meer >

Zeeslenteren

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 505
mistwaaiers ademen takken vol beweging zodat ik niet op mijn tenen hoef te staan om met mijn hoofd in de wolken te lopen vlindervisjes lokken me naar het strand waar de ochtend geduldig staat te verzanden loslippig zonlicht struikelt over loslopende wolken waterspelend spoelen golven droog op het zand rust meert aan…
Nadine16 oktober 2010Lees meer >

Mont ventoux

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
daar ligt de berg begraven onder een witte deken, langs het hobbelige pad een rij bomen de stam gehard, takken verward als haar lange lokken in de wind, we verzamelen bij het fontein in het pittoreske dorp temidden van de wijngaarden: toi toi toi mijn vrienden de klim is hoog, en ik, ik kus de regenboog.…

Ultieme vrijheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
ik heb nooit als vogel gevlogen die ultieme vrijheid gekend wilde altijd wel naar boven beneden was ik gewend draaien en keren zweven en scheren in tijdloze vlucht duiken en stijgen landen en krijsen in koud warme lucht geen auto of huis maar een tak in de boom ‘s nachts een zorgeloze droom…

Herfstbladeren.

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 785
De zon schijnt door de kale takken van de bomen. Ze voelen, dat de winter gaat komen. Ik laat het bos alleen en ga ontroerd weer heen...…
Maria Voerman29 november 2011Lees meer >

Groeide haar voorbij

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
zij had losgelaten keek vertederd hoe de jonge loot in nieuwe grond ontsproot boog haar takken in verwachten tot zijn kroon het licht bereikte om samen te gaan kijken hij groeide haar voorbij in zijn ontdekken van de hemel ontplooide frank en vrij zij ziet hem gaan ondanks samen wortelen voelt zij zich verlaten in bestaan…
wil melker23 augustus 2012Lees meer >

Het boomt niet zo tussen ons

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
zodra ik een stukje groei steekt hij zijn takken uit niet om mij te helpen, nee hij ziet me liever aan zijn voet soms hoor ik hem wat kraken wanneer de wind ons schudt ik buig dan diep, bemoei me niet met zijn gemoed hij kan me raken, zijn kruin hangt naar onweer en zwiept en zweept en met heel m’n bast hou ik me aan de liguster vast…

uit: getuigenis van een vriend

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 506
al wat ik ben blijft deren ook het breken -God verhoede- van dorre takken die zich met niets meer kunnen voeden koude voert schuldbeladen benen langs rafels van een versleten nacht wanneer ben ik gegaan, wanneer heeft men mij tot zwijgen gebracht het is in deze donkere tijd dat al wat sterft, krimpt en kraakt mij in mijn wezen raakt…