1988 resultaten.
Seizoenen komen en gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Proestend druipend voorover gebogen in de wind
loopt hij op het melkwit grint
Veegt de hangende tranen uit zijn baard
terwijl het meisje voorbij galoppeert op haar paard
Seizoenen komen en gaan
het witte huis de bloesem
stille boom onder de gouden maan
De blauwe rivier
ik herleef ze
schilder met vrije adem de bruisende zee
het…
Portret van de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Ben jij degene die ik voor ogen heb
nu ik het droomportret schilder
van de avond met mijn eenzame kwast
Kom je in de nacht
om de ziel te bevrijden
ben jij een man
die een kleinood kan verhelpen
de bloemengeur van overdag
tussen de lakens laat verdwijnen
deze avond in mei
ben jij een klein beetje van mij.…
Herfstsonate
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
743 Wuivend in de milde herfstzon
schitteren de vele kleuren
als op een schilderspalet
strak tekenen de nerven zich af
de wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich
als een vliegend tapijt
aaneen gesmeed voortbewegen
opgejaagd en weer uiteengerukt
om met een laatste buiteling
zacht dwarrelend neer te komen
op de zwarte aarde die hen wacht…
de kleur waarmee je tekende was rood
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
692 ik streelde bergwanden
en mijn handen voelden
weer jouw ziel
je gebeente was
versteend, alleen de graven
kenden nog je tekening
het was de rekening
die je ons schreef toen jij
hier in de rots verbleef
ze hadden alles uitgemoord
je dagelijkse bede voor bestaan
werd door de goden niet verhoord
de muren bloeden
door de beelden van…
Mijn afscheid
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.602 Wat taal aan mij was is ontcijferd,
Veranderd in andere tekens.
Mijn gebeente vertelt de vertaling
Van leven en dood.
Daarmee ben ik niet verdwenen
tussen de levende planten
En het gebit van de steen
Verander ik langzaam in aarde,
Pas daarna heet ik niets meer.
Lees me dus nog één keer
In de vertragende paring.…
jullie schepping
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.028 jullie hebben mij vernoemd
mijn naam die ik voorbij het bestaan draag
in de tekens van mijn leven
onwennig lag ik in het landschap
schepping in zoeken en vinden
in louter tedere onbekendheid
en in de kluwen van de vriendelijke duisternis
en in mijn beeld bewoog ik
in een alles bedekkend,wat bekleed moest worden
eenmaking wat één moest worden…
drijfzand
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.412 na elk vergaand spreken
beelden wij het landschap
in nieuwe contouren
ik in de vorm waarin wij vertoeven
en jij met hoge schouders
op gebogen benen
in onbegrepen tekens
maar in de taal die wij herkenden
in de vele morgens die nog komen
wachten,worden meegenomen
in woorden die steeds verder komen
het drijfzand van zinnen..…
Echo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Als ik wandel in het bos
tekenen herinneringen
zich af in de schors
van hoge bomen
in de holte van een
hele oude knoest
klinkt de echo van
een bekende stem
hij kruist mijn pad
ik weet dat jij het
bent nog altijd dat
kleine stukje verleden
roep het een halt toe
wil ontkomen aan
stil weggestopt verdriet
maar de echo luistert niet…
Opruiming
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
918 Tekens uit een ander leven.
Leven uit een ander heden.
Elke dag opnieuw
laat ik de woorden ritselen
tussen mijn vingers
ik ruik het papier
streel de letters,
het opgedroogde inkt.
Ik schrijf mijn weken weg
de maanden leeg
de jaren achter mij.…
cyclus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 hij las
een leven lang
het purperen boek der kennis
het groot geheim
gespiegeld
in het zwart van zijn pupillen
hij zocht
het brandpunt
in het pentagram der wijzen
de tekens spellend die de maat zijn
van het onbegrensde niets
het antwoord
vond hij in de dood:
wisseling van worden en vergaan
van iele leegte
en steeds herbeginnen…
Een man zonder achtergrond
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 Iedereen kent hem,
De man met zijn
Slappe vilten hoed
Die dagelijks zonder
Duidelijk doel voorbij stapt;
Uittekenen kunnen ze hem allemaal,
Zelfs zijn motoriek valt vast
In een tekening te vangen -
En toch weet niemand iets
Van hem, zijn naam noch zijn
Leeftijd noch zijn woonplaats;
Hij is de man zonder achtergrond
Die uit…
Blijdschap
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
524 in jouw gezicht
kan ik mezelf lezen
uit lijnen van ontstaan
geen letters
maar geëtste stukjes leven
vallen wonderbaarlijk saam
momenten die
de tijd markeren in
tekens die niet overgaan
je lach slaat weer
een bladzij om
ogen stralen warme zon
in blijdschap
staat te lezen wat
wij elkaar ooit schreven…
In beelden zonder hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 ik heb letters
samengevoegd om
woorden te proberen
maar hun
betekenissen konden mij
niet verder inspireren
zinnen gevormd
om diepte en gevoel
warmer te illustreren
maar de tekst
bleef droog en vlak
in beelden zonder hart
heb je aangekeken
als door een wonder
las ik heel andere tekens
in ogen vol
emoties en verlangens
alleen…
De steen van rosetta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
592 het waren geen vingers
die schreven maar
tekens die leefden
gebeiteld in steen
spraken zij over jaren
verhaalden intens het bestaan
in komen en gaan
van mensen en machten
voorspoed en rampzalige krachten
eeuwen hebben zij getrotseerd
om hun historie kenbaar te maken
maar de taal was het spreken verleerd
tot de steen van rosetta…
Litteken-Nederlands
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 'k Probeer je tekens
Te ontcijferen - maar het
Lezen lukt me niet,
Zelfs in spiegelschrift
Verbergen ze een geheim,
Je raadsels gaan met
Ons aan de haal -
Dit Nederlands lijkt
Voor jou en mij
Een vreemde taal…
Het is laat
gedicht
4.1 met 8 stemmen
6.251 Het is laat zoals ieder jaar, de tijd
zit krap in zijn heden, de dag
is steeds weer geweest
steek dus het licht aan
dat de toekomst nog uitspaart, spreek
het brood aan dat nog niet doof is, maak
de taal waar achter zijn tekens, spel
het vlees, stil de tijd, leef nog even
---------------------------------------
uit: 'De totaal witte kamer…
Vertwijfelde Twitteraar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
622 hij stroopt zijn mouwen op
neemt een slok bier
neemt een haal, van zijn sigaret
neemt nog een slok bier
neemt nog een haal, van zijn sigaret
en wederom een slok bier
en wederom een haal, van zijn sigaret
dan stroopt hij ze weer op,
de omlaag gezakte mouwen
en schiet, meedogenloos scherp
met 280 tekens, zijn digitale vijanden
aan gort…
Rode gladiolen
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
4.178 Al tekenend werd de cirkel oneindig.
Met een tekening vol behagen
Kleurde ik een tuinslang en regenboog en stopte tijdig.
De cijfers zes en tachtig door elkaar, voor elk jaar.
Op deze wereldbol, een liefdevol gebaar.
Vier prachtige bloemen, oranjegeel, gekleurd.
Twee acht… lijkende rode gladiolen het was zo gebeurd.…
Schoning
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.001 Schildering
van een perfect tafereel binnen
een wazige wereld. De richting
die vanzelf ontstaat evenals de weg.…
één moment
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
980 langzame voetstappen
op bladeren
die knisperen
zonnestralen die 't bos
nog één keer goudgeel
willen schilderen
zacht fluisterende
stemmen
die zwijgen spontaan
om bij gekerfde namen
in oude bomen nog
één moment stil te staan
schoorvoetend gaan
aarzelende passen verder
tussen de kalende bomen
wervelende gedachten
over vroegere…
Geen God heeft grenzen zo gesteld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
816 Bij mij komt niets meer binnen
want buiten ruikt het naar bloed
het land heeft mij verraden
haar witte tanden zag ik wel
nu haar rollende tollende ogen
kinderen worden grof afgevoerd
niet met wapens of in wagons
veel meer met regels en wetten
geen dichter kan het mooier
geen schilder verfijnder alle
mazen van de wet potvast
mijn land waar…
Het Ware Leven
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.871 De kat
Spelende
Het
Ware leven (In afwachting)
N.a.v. 3 werken van de schilder Balthus…
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 Een vroege ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van…
onze tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
670 een leeuw
haar dijen verstrikt in mijn manen
ik waande me de snaren
bespeeld door een Spaanse gitarist
ik waande me het lichaam
niet het brood of de wijn
ik ben een mens in al zijn eenvoud
als ik dat toen maar wist
had ik mezelf niet hoeven zijn
hij zou de wijzers voor je breken
het zand doen stuiven uit het glas
en de nacht voor je schilderen…
Duizend kleuren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 duizend kleuren schilderen
op papier
geef ik mezelf
meditatie met verf in
ontelbare tinten
vrijgekomen in het
zwarte gat dat jij achterliet
glasraam in de Franse zon
intens lapis lazuli
fleurt mijn ziel op
ik sta niet meer
aan mijn zieke kant
mijn onvoorspelbaar lot
nu zielevreugde
op hemels niveau
Ik ga niet meer met je mee.…
De sierlijke vormen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 ik schoon woorden
polijst de zinnen
maar poëzie puur
zit van binnen
heb glas geblazen
fonkelend en transparant
de sierlijke vormen
verscherfden in mijn hand
wilde schilderen
als magisch realist
met perspectief en sfeer
sloeg ik de plank helemaal mis
ben het wad ingelopen
dook in het water vol leven
kwam als herboren weer boven
om…
Het verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
562 de rust
Ik ben vergeten waar ik ben
Mijn geheugen daagt mij uit en sust
Zo snel als een schot
Die voorbij raast
Het is al te laat
Mijn reis niet bewust
Ik ben aan het overleven zonder adem
Ik stik in de rust
Met afleiding als lust
Ontspanning naar een leegte die mij kust
donkere gedachtes maar de regenboog in aanzicht
De kleuren schilderen…
Droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Ik droomde dat ik in jouw huis
dat zo mooi verbouwd
van binnen bakstenen muur,
daartussen plantjes
verhoginkjes, schilderingen
Zoveel speelgoed voor de kleintjes
in proporties
Er waren moeders, vrouwen, kinderen
Bevoorrecht met jou
te kunnen slapen,
hoorde je stem en vraag
nog in mijn oor
Maar de vrouwen en de kinderen,
bleven zitten…
Een streepje licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 In de straatjes van verzoening
de worsteling met une nuit blanche
Strijdtonelen woelen gejaagd
onder deze blinde nacht
Onder deze zwarte aarde
graaft iedere duisternis zich in
Het geheel is veel meer
dan de som der delen
Schraap af
de bovenste laag
Van het beschreven perkament
schrijf schilder zing
Telkens opnieuw
een…
Als alles bij elkaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
708 in trillertjes
snelle loopjes korte nootjes willen bezingen
Als spinster zou ik de passie met zachte
handen uit zijden draden willen spinnen
Als orakel zou ik het vuur van l’amour
in mijn glazen bol willen aanwakkeren
Als godenkind zou ik de begeerte
met magische pijlen willen raken
Als poëet zou ik de hartstocht willen
schilderen…