Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

Huilen mag

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.031
Gemengd gevoel in mij als we bij het graf staan ik heb mooie bloemen bij en steek een kaarsje aan Ik had ze niet verwacht de vrienden tot ik ze zag hebben eraan gedacht jouw vijftigste verjaardag Bijna allemaal vijftig jaar fijne vrienden lange tijd oudere mannen grijs haar vriendschap zonder spijt Vijftig jaar haalde jij niet toch…

Vrienden voor het leven.

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.230
Maar het houd ons niet meer ieder uur bezig Ik ken mijn maatje nu al dertig jaar, Behoorlijk grijs geworden, en met weinig haar. Ik wil hem niet missen, voor geen goud. Met hem word ik echt heel graag oud.…
moeke13 september 2003Lees meer >

in licht dat uren schemert

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 680
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen omklemmend soms met ijs als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het gaan…
wil melker6 december 2002Lees meer >

Blinde Eerlijkheid

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 855
woorden Een nutteloos geweld Letters die uit verzonnen zinnen ontspoorden Door het geweten gekweld Een geheim alphabet Gevangen in een leugen In een vreemde taal omgezet Zinnen die niet deugen Muren van onzekerheid Gebouwd in een duizeling De liefde raakt zijn glans kwijt Bij de schaduw van herkenning Kruipend door de mist Grijs…
chiara3225 januari 2003Lees meer >

Oude jeugd

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.721
Mama, je haren worden grijs ze krullen golvend in een dans bekronen met hun zilv’ren krans je lief gezicht als een ereprijs Je ogen kijken door beslagen ijs doch het staren krijgt geen kans het vuur te doven in hun glans dus schitteren ze zichtbaar wijs je vele rimpels worden oud ze plooien zich in diepe rust moe van wat je hebt aanschouwd…
sacrajewa3 augustus 2004Lees meer >

Vannacht

gedicht
3.1 met 49 stemmen aantal keer bekeken 23.991
Ze lagen onder dun zwart ijs; de een zag grijs, de ander blauw. Ik heb ze op het gras gelegd, dat hard onder mijn voeten brak, hun lijfjes droog en warm gewreven en ze mijn adem ingeblazen.…
Hester Knibbe31 augustus 2004Lees meer >

Inkleuren

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.514
grauw Niet dat ik me zorgen maak Nu het niet zo klikt met jou Niet dat ik me zorgen maak Om de drukte in mijn hoofd Mijn kaars die te fel brandt En wellicht vroegtijdig dooft Niet dat ik me zorgen maak Om de twijfels in mijn leven De rust die wordt gemist En die jij me terug kunt geven Niet dat ik me zorgen maak Over ons tijdelijk grijs…
Hookie13 januari 2005Lees meer >

Zijde en flanel

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.974
avond horizontaal wordt weggekeken men zich voor het circus van morgen weer slaafs te laat te ruste strekt éénzaam door de nacht woelt broedend op nieuwe duivelstreken dan wikkelen wij het schemerlicht in ongekende glinsteringen de carrousel van gisteren in duizenden herinneringen en bruist het feest in zijde en flanel het aardse grijs…
kees keizer17 januari 2005Lees meer >

hoogmoed voor de val

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.016
hortende tonnen grijs, slenterend op trompetgeschal slepen hun aangeslagen tanden naar een nakend einde toe de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen – en bergen hun stijgende lijnen in dalen, weidse valleien; hopen op het ijs en steen een bevroren vloed van weggeëbde dieptes blauw als de blakende einder het gekrompen harnas kraakwit;…
kuirinck23 december 2005Lees meer >

Zonsopgang groet

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.706
Ondanks het grijs, de zon komt op weer bewezen wat gisteren hypothese daarover praat ik niet en verzin het grote zwijgen, dat valt Jij gemarmerd Jugendstil betovert op de bank waarop ik lig het licht dat aarzelt aan jouw buitenkant parelmoert en opnieuw verdicht Jij kraakt, geeuwt de toekomst uit weet mij kijken met ziel en lijf…

huwelijk

hartenkreet
2.2 met 105 stemmen aantal keer bekeken 11.191
de toekomst Liefde en leed In harmonie gekleed Lachen en verdriet Samen aaneen geniet Storm en wind Zijn als een blij kind Twijfel en ongemak Zit in een keurslijf, te strak Wij zijn één geworden In mening en gedachten Verstrengeld als wortels In de onuitputtelijke aarde Ons leven is een ketting Met aaneengeregen parels Wit, grijs…

Als een schilderij

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 982
De lucht lijkt momenteel een heel groot schilderij met allerlei gekleurde wolken in vele tinten grijs, maar ook wat rood zit er nog bij En als het strakjes donker wordt zien we een volle maan een hemel vol met sterren wanneer de zon weer onder is gegaan 'k Zie grijze strepen van een vliegtuig vogels die hun nest opzoeken maar boven in…
Moeke19 mei 2008Lees meer >

Wijze Raad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
Trots en fier staat hij daar, gebouwd in een grijs verleden. Duizenden gingen en genoten intens van het uitzicht zoals alleen op deze plek kan. Voldaan ging ieder bezoeker dan op zijn eigen wijze naar beneden. Nu de deuren zijn gesloten laat de ns-planner een vluchtige traan.…

Mater familias

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.665
De hemel is grijs ontkent het licht waarmee je mij trots gedragen hebt. Nu ben je te zwaar lood in mijn armen een bodem van zink een ei van zwavel. Kon ik maar stromen in het bloed dat mij heeft gevoed. Kon ik maar lopen met de armen die mij hebben opgetild. Je bent altijd geweest. De toekomst sterft jou.…

het sterven beminnen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 868
als het jaar zijn einde nadert verblijf ik wat dieper vanbinnen de hemel duikt dan ongevraagd in mijn ziel alsof ik het sterven, haast gedwongen moet leren beminnen het hangend grijs dringt zich door mijn huid om de maakbaarheid te vertragen en de winterslaap te verkiezen tot mijn allerlaatste bruid als hoop verder reikt dan het…

De rivier is bevroren

gedicht
2.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 28.081
De lucht is grijs en dicht, twee eenden zitten in de sneeuw en lopen voor mij weg. Ik moet nu eindelijk eens weten of ik verdrinken kan. Een palingvisser ziet mij gaan en komt op tijd of net te vroeg. Als iedereen weer slaapt roep ik zó hard dat niemand er wakker van worden zal: ik wist het wel.…
Toon Tellegen27 februari 2022Lees meer >

Glimlacht volop zomer

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 955
de teevee staat ongezien geluidt als radio het internet pingelt wat mee ben voor even op een andere hoogte kijk van boven naar de zee uit het grijs van golven kom jij langzaam weer aan strand ik neem zacht je natte hand je glimlacht volop zomer druppels spatten van je warm gezicht ik wist dat je zou komen voelde lente in de duinen…
wil melker25 januari 2008Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Opeens is daar het licht waarin het gras veel minder grijs… een late zwaluw zoekt het zuiden schapen steken uit hun wol een koster staat zijn klok te luiden ergens stierf een mens maakte veel dagen vol besloot het leven in de schittering van water maar in de haast heeft niemand tijd voor ’t licht noch voor ’t geluid noch voor dit schitterend…

Feilloos

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 862
Ik heb hem lief, al kan ik hem ook haten Dan vriest er om mijn hart een laagje ijs Want telkens weer geraak ik van de wijs Wanneer ik word gemeten naar zijn maten Daarbij ontdekt hij feilloos mijn hiaten 't Is zwart of wit bij hem en nimmer grijs Ik heb hem lief, al kan ik hem ook haten Dan vriest er om mijn hart een laagje ijs Als ik…

Eindejaarsvlucht

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.978
De nachtegaal trilt het winterwit uit het vroege morgenkleed in een waas berijpt en strakke snit vleugelt hij zorgenbreed door een asgrauwe dageraad door breekbaar grijs en olmenlaan tot aan de rand van het bestaan waar de tijd geen tijd beslaat Daar verdampt zijn verenjas buigt zijn vlucht naar nooit meer terug het koele ijs en het geknakte…

Zwerfkei

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Een kei vormt een steen Hard van buiten en binnen Niets van transparant De grauwheid maakt dof In kilheid gekleed Een kei vormt een steen Pure brute wilskracht Niets dan alleen hardheid Kleuren vervagen in grijs De kei leeft in zijn cocon Een kei vormt een steen In rotsblok ontleed in delen Grillige vormen geven ronding Langzaam geeft…

De verminkten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
In wegsmeltend koud winterlicht dwars door onherbergzaam duister uit grijs geruis en vaag gefluister nu de aarde achterover ligt ontwaken de verlaten oorden klinken de verminkte woorden Ik vang ze op het perkament zeef ze uit de klamme nevel loos verdriet en gehoekte wrevel uit laatste wens en testament Ik giet ze uit gebarsten vazen…
Kees Keizer9 februari 2006Lees meer >

licht dat uren schemert

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht de stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen bekleed met witte rijp als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het…
wil melker27 februari 2006Lees meer >

Oorlog 1943

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Oud en breekbaar tussen twee soldaten in grijs, komt ze verschrikt naar buiten wij kinderen van amper acht zitten op de stoeprand en kijken toe hoe door de geopende voordeur zij bleek en verward, grijze gepermanente krulletjes over haar gezicht waaiend, haar zwarte handtas vastgeklemd door de soldaten vastberaden naar de wachtende…

dubbelbeeld

netgedicht
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 54.793
je loopt achteruit van me weg terwijl je me aankijkt ik probeer nog te lachen maar zie je vervagen transformeren in je schaduw tot karikatuur van jezelf en grijze duiven vliegen ik heb nog spiegels schuin in zee geplaatst en op de zon gewacht kleuren uit het wit gescheurd maar jij werd al te licht en zelfs je groene ogen werden grijs…
Tsila18 oktober 2006Lees meer >

Vriendin in lange nachten

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
ik schrijf het witte blad met zwarte streepjes grijs jij zuigt gevoelig letters uit mijn pen combineert ze tot heel mooie woorden zinnen spiegelen akkoorden strofen zijn de melodie in mijn zwart-witte symfonie papier de hemel van plezier mijn hel als vol gekladderd vel vriendin in lange nachten mijn witte toeverlaat als ik moet wachten…
wil melker20 oktober 2006Lees meer >

Vriendin in lange nachten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 795
ik schrijf het witte blad met zwarte streepjes grijs jij zuigt gevoelig letters uit mijn pen combineert ze tot heel mooie woorden zinnen spiegelen akkoorden strofen zijn de melodie in mijn zwart-witte symfonie papier de hemel van plezier mijn hel als vol gekladderd vel vriendin in lange nachten mijn witte toeverlaat als ik moet wachten…
wil melker20 oktober 2006Lees meer >

Herfst

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.575
Maar ’t was later seizoen dan ik dacht; de koude Bergwind trok dampen over de dalen, Grijs werd alle kleur. Ik dacht dat ik nooit meer van ene zou houden En zag beneên door een nevelscheur Het rood van de laatste mispels vallen.…

Vaker dan voorheen

netgedicht
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.723
zo af en toe wat vaker dan voorheen overschrijd ik mijn jaren welke gedachten of gevoelens heb ik nog gemeen als grijs nijgt naar zwart en het ademen mij slechts mee laat varen achter een masker, zo lijkt, verstilt de geest van schoonheid en toekomst het meest af en toe nog vaker dan voorheen verlaat ik mijn jaren heb…

tussen Oostkerke en Lapscheure

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 753
hoe staat gij, schaars gekleed te wapperen op den krinkeldijk leunend op een straffe wind u dijen omhelst door het gelijk er keren groepen zwanen terug van de grote kreek hier nabij zij buigen in hun verenpak gracieus valt wit op grijs en zij mijn achterland verpieterd snel sterft in lagen blad en loof ik wuif u toe mee mijnen klak dag…
Rieg17 november 2008Lees meer >